หลังจากที่ทั้งสองคนได้ตกลงทำสัญญากัน หลิวจ้านก็ได้นำกระดาษและผู้กันเพื่อที่จะมาเขียนสัญญา และปั้มลายนิวมื่อเพื่อที่จะลงนามในสัญญา
“นี้เ้าต้องทำถึงขนาดนี้เชียว” คุณหนูเย่เป็ผู้กล่าว
"มันก็ต้องแน่นอนอยู่แล้วนี่เขาเรียกว่ากันไว้ดีกว่าแก้ใครจะรู้ว่าคุณหนูตระกูลเย้จะผิดคำสัญญาเมื่อไหร่ฉะนั้นแล้วเราก็ต้องมีการทำสัญญาให้เรียบร้อยและที่สำคัญนั้นเราก็ต้องใส่ข้อเข้าไปอีกข้อหนึ่งของสัญญาก็คือหากว่าใครผิดคำสัญญา ก็ขอให้คนที่ผิดคำสัญญาแบ่งทรัพย์สินภายในตระกูลของตัวท่านนั้นให้กับคู่สัญญาของท่านเป็จำนวนครึ่งหนึ่งของทรัพสินที่มีทั้งหมด พอคุณหนูเย่ได้ยินแบบนั้นเธอก็ไม่ได้คิดอะไรมากเพราะเธอเชื่อว่ายังไงเธอก็ชนะในเกมนี้แน่นอนหลังจากที่ทั้งสองคนลงนามในสัญญากันเรียบร้อย คุณหนูเย่ก็ได้พูดขึ้นมา
“เราจะเริ่มกันได้หรือยัง เถ้าแก่เอาเหล้ามาหนึ่งไห ”
พ่อหลิวจ้านได้ยินคุณหนูเย่พูดแบบนั้นเขาก็รีบพูดแทรกขึ้นมาทันที
"นี่คุณหนูเย่ ข้าไม่คิดที่จะดื่มแข่งกับท่านหรอกนะ"
“ไอ้หมอนี่…แล้วถ้าเ้าไม่ได้คิดที่จะดื่มแข่งกับข้าแล้วเ้าจะทำสัญญาขึ้นมาทำไม”
“คุณหนูเย่ในกฎของท่านก็แค่บอกว่าตราบใดที่ทำให้ท่านเมาได้ท่านก็จะยอมแต่งงานกับคนๆนั้น แต่ท่านไม่ได้ระบุว่าต้องใช้วิธีไหน”
พอคุณหนูเย่ได้ยินแบบนี้ ก็รู้ตัวได้ทันทีว่า ตัวเองเสียเหลี่ยมให้กับชายคนนี้แล้ว
“แล้วเ้าจะแข่งกับข้าแบบไหน”
“ข้าไม่ได้คิดที่จะแข่งกับท่านอยู่แล้วการที่จะทำให้ท่านเมาได้นั้นมันก็มีอยู่หลายวิธีเอาเป็ว่าเราจะนัดกันอีกทีนึงก็แล้วกันวันไหนที่ข้าพร้อมที่จะทำให้ท่านเมาได้ข้าก็จะไปหาท่านเอง”
“ดีเ้ามันแน่มากเ้าหนูเ้าคิดว่าจะทำให้พี่สาวคนนี้เมาได้จริงหรอ”
“ท่านเคยได้ยินคำนี้ไหมว่าในโลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอน เอาเป็ว่าท่านเตรียมตัวให้ดีเถอะเตรียมตัวให้พร้อมที่จะมาเป็ภรรยาของข้า” ฮ่า ฮ่า ฮ่า
หลังจากนั้นหลิวจ้านและพ่อบ้านจางก็ได้ลงจากเหลาสุรา และได้ขึ้นรถม้าแล้วก็จากไป ก่อนที่เขาจะจากไปนั้นเขาก็ยังยกนิ้วเป็สัญลักษณ์ของ Mini Heart ส่งให้คุณหนูตระกูลเย่ก่อนที่เขาจะจากไปด้วย คุณหนูเย่เมื่อเห็นดังนั้นก็ได้แต่เก็บความแค้นเอาไว้ในใจ เ้ารอก่อนเถอะเ้าหน้าหนาเมื่อถึงวันนั้นข้าจะจัดการเ้าให้ได้
เมื่อหลิวจ้านกลับมาถึงจวนสกุลหลิวเขาก็ได้บอกลากับพ่อบ้านจาง และรีบเดินไปที่ห้องของเขาทันที ในตอนนี้ความคิดของหลิวจ้านนั้น เขาจะต้องสร้างอีกสิ่งหนึ่งขึ้นมาด้วยนั่นก็คือวิธีการทำสุราให้มีฤทธิ์ที่แรงกว่าเดิม หลังจากที่หลิวจ้านได้ลองไปดื่มสุราในวันนี้เขาก็รู้เลยว่าสุรานี้ มีดีกรีแค่ประมาณ 15-20 ดีกรี หากว่าเป็คนคอแข็งจริงๆกินเท่าไหร่ก็คงจะไม่เมา ฉะนั้นแล้วหลิวจ้านก็ต้องปรับปรุงสุราหรือคิดค้นสูตรขึ้นมาใหม่เพื่อให้มันมีดีกรีที่รุนแรงกว่าเดิมอาจจะไปถึง 40 หรือ 50 ดีกรีก็เป็ได้ถ้าเป็แบบนี้แล้วคุณหนูตระกูลเย่จะรอดมือมารของเขาไปได้ยังไง จากความคิดของหลิวจ้านการที่จะทำให้สุรามีฤทธิ์ที่แรงขึ้นมันไม่ได้ยากเลยเพราะว่าเขาเรียนจบด็อกเตอร์มา และได้พอศึกษาเกี่ยวกับการทำสุรามาบ้างหลิวจ้านก็ได้เขียนสูตรการทำสุราพร้อมกับเขียนวัตถุดิบที่เขา้าขึ้นมาด้วย หลังจากเขียนเสร็จได้เรียกหญิงสาวรับใช้เข้ามาหาที่ห้อง
“เรียนคุณชายมีอะไรให้พวกเรารับใช้หรือเ้าค่ะ”
“เ้าทั้งสองจงเอาสิ่งนี้ไปให้พ่อบ้านจางและบอกเขาว่าข้า้าให้เขาหาวัตถุดิบที่ข้าเขียนลงไปในกระดาษ มาให้ข้าโดยเร็วที่สุด เป็ไปได้ขอให้ได้ใช้ในพรุ่งนี้เลย และพวกเ้าจงบอกพ่อบ้านจางว่าอย่าได้เปิดเผยในสิ่งที่ข้าเขียนเข้าใจหรือไม่”
“พวกเราเข้าใจเ้าค่ะ”
หลังจากที่สาวใช้ทั้งสองคนได้ออกไปแล้วหลิวจ้านก็ได้มานั่งทบทวนว่าตัวเขานั้นควรที่จะฝึกวรยุทธหรือไม่ เพราะว่าหากว่าเขามีวรยุทธแล้วเขาก็ไม่ต้องกลัวอะไร และเขายังสามารถปกป้องตัวเองได้แต่ที่หลิวจ้านเคยได้ยินมาว่า การที่คนเรา้าที่จะฝึกวรยุทธ จะต้องฝึกมาั้แ่เด็กหากว่ามีอายุเกิน 15 ปี ร่างกายก็ไม่พร้อมที่จะฝึกวรยุทธ พอหลิวจ้้านคิดไปคิดมาก็เกิดอาการปวดหัวขึ้นมาเขาก็เลยพักความคิดเื่ฝึกวรยุทธเอาไว้ก่อนและในตอนนี้ก็เป็เวลาเย็นมากแล้วเขาควรที่จะพักผ่อนได้แล้วเพราะว่าพรุ่งนี้เขาต้องมีงานที่จะต้องทำให้สำเร็จ หลังจากทำอะไรเสร็จแล้วหลิวจ้านก็หลับไป
“คุณชายเ้าคะตื่นได้แล้วเ้าค่ะคุณชายเ้าคะตื่นได้แล้วเ้าค่ะ”
เป็เสียงของสาวรับใช้ ได้ะโเรียกหลิวจ้าผ่านประตูเข้ามาหลิวจ้านได้ยินเสียงของสาวรับใช้ปลุกให้ตื่น เขาก็ได้ลุกขึ้นมานั่งบนเตียง และก็ได้พูดออกไปว่า
“นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้วทำไมพวกเ้าถึงได้มาปลุกข้าพวกเ้าไม่กลัวข้าลงโทษงั่นหรือ”
“เรียนคุณชายเ้าคะพวกเราทั้งสองคนต้องขออภัยคุณชายด้วยพอดีนายท่านจี้ให้พวกเรามาตามคุณชายไปทานอาหารเช้าด้วยเ้าค่ะ”
หลิวจ้านพอได้ยินคำว่าท่านจี้ให้มาเรียกไปกินข้าวเช้าด้วย เขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป และได้เรียกสาวใช้ทั้งสองคนให้เข้ามาช่วยเขาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า หลังจากทำอะไรเสร็จแล้วเขาก็ได้ออกจากห้องและให้หญิงสาวรับใช้ทั้งสองคนนำทางเขาไป พอหญิงรับใช้ทั้งสองพาหลิวจี้มาถึงที่รับประทานอาหารแล้วทั้งสองคนก็ได้ถอยออกไป ต้องบอกว่าที่ที่หลิวจี้เรียกให้หลิวจ้านมากินอาหารเช้าด้วย เป็ศาลากลางน้ำโดยในศาลานั้นก็มีแค่หลิวจี้เพียงคนเดียว
“เอามาๆๆลูกรักมานั่งกินข้าวเช้ากับพ่อ”
จากนั้นหลิวจ้านก็ได้นั่งลงตรงกันข้ามกับพ่อของเขา
“ข้ามีคำถามจะถามเ้า”
“มีอะไรอย่างนั้นหรือท่านพ่อ”
“ที่เ้าให้พ่อบ้านจางไปจัดหาวัตถุดิบมาให้เ้านั้น เ้าจะใช้พวกมันทำอะไร”
“เอาเป็ว่าตอนนี้ท่านพ่ออย่าเพิ่งรู้เลย เอาไว้ข้าทำเสร็จแล้วข้าจะบอกท่านเอง”
“ได้..เ้าจะใช้เงินเท่าไหร่ก็ใช้ไปแต่พ่อขออย่างเดียวเ้าอย่าได้ไปที่บ่อนพนันนั่นอีก”
“ได้ท่านพ่อ”
“แล้วพอได้ยินว่าเ้า้าที่จะแต่งงานกับคุณหนูตระกูลเย่เป็เื่จริงรึ”
“ทำไมหรือท่านพ่อหรือว่าท่านไม่ชอบนาง”
"ชอบสิทำไมข้าจะไม่ชอบนาง นางทั้งเก่งและมีวรยุทธสูง ในอนาคตข้าก็หวังจะให้นางคุ้มครองเ้าให้ปลอดภัย หากว่าเ้าอยากแต่งกับนางจริงๆข้าก็จะไปคุยกับหัวหน้าตระกูลเย่ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นหัวหน้านามสกุลเย่ จะชอบตามใจลูกสาวของเขาเสมอ ฉะนั้นแล้วเ้าต้องเอาชนะใจนางให้ได้ส่วนเื่หลังจากนั้นพ่อจะจัดการให้เอง"
“ได้เลยท่านพ่อข้าขอบคุณท่านไว้ล่วงหน้า”
4
![[ Untitled Story ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1721762086_49096738.webp)