สองสัปดาห์ต่อมา
“นี่ก็ผ่านมาสองสัปดาห์แล้วสินะไอ้เฮลิคอปเตอร์เวรนี่ไม่มีท่าทางจะสตาร์ทติดเลย” สตีฟพูดพลางมองดูบนหน้าจอที่ไม่มีไฟอะไรแสดงเลยสักนิด
“คอร์พลังงานนี่คงเสียไม่ก็หมดพลังงานไปแล้วจริงๆจะกลับไงดีฟระเนี่ย” สตีฟพูดพลางส่ายหน้าเขาอยู่ในป่าอเมซอนมาสองสัปดาห์แล้วไข่แมลงปอที่สตีฟได้มามันใกล้จะฟักแล้วด้วยสตีฟคิดว่าไม่น่าจะเกินสัปดาห์หน้ามันน่าจะฟักออกมาเป็นตัวแล้ว
“คุณลุงคะหนอนตัวนี้มันพ่นอะไรออกมาด้วยก็ไม่รู้ค่ะ !!!” เสียงแอนนาตะโกนออกมาจากด้านนอกเฮลิคอปเตอร์
“มันพ่นไหมออกมาแล้วงั้นเหรอ !!” สตีฟอุทานพลางรีบออกไปดู
หน้าต่างหนอนไหมฟ้า Level : 295เป็นหนอนที่กินพืชเป็นอาหารเส้นไหมที่ได้จากการลอกคราบของมันนั้นมีความแข็งแรงเทียบเท่ากับเส้นใยคาร์บอน
สตีฟมองดูหนอนไหมฟ้าที่เจอไม่กี่วันก่อนมันกำลังชูหัวขึ้นก่อนจะพ่นของเหลวเหนียวๆออกมารดทั่วตัวมันไปหมด
“กำลังสร้างรังไหมเพื่อลอกคราบสินะหึหึใกล้ได้แล้วสิผ้าที่ได้จากหนอนไหม” สตีฟยิ้มออกมาอย่างดีใจ
เขาและแอนนาเจอรังของหนอนไหมฟ้าที่นี่และเมื่อพบว่ามันไม่เป็นภัยเขาจึงไม่ได้จัดการมันเขาเลือกที่จะตั้งที่พักแถวๆนี้แทนเพื่อรอหนอนพวกนี้สร้างรังไหม ซึ่งมันเรียกว่ารังไหมสตีฟก็แค่รอเก็บรังไหมและนำรังไหมพวกนั้นไปทำเป็นเส้นใยสำหรับทอผ้า
“ว่าแต่สี่สิบตัวจะพอมั้ยเนี่ย ถึงตัวมันจะใหญ่ประมาณสองเมตรก็เถอะ แต่เราจะได้เส้นไหมมาเท่าไหร่กัน” สตีฟมองดูหนอนไหมฟ้ามากมายที่อยู่ทั่วบริเวณนี้
“นี่ถ้าขนมันกลับไปเป็นๆเพื่อเอาไปเพาะพันธ์ได้ทำไปแล้วนะเนี่ย” สตีฟพูดพลางมองดูพวกมันส่วนแอนนาก็กำลังตื่นเต้นกับการที่หนอนพวกนี้กำลังสร้างรังไหมให้ตัวพวกมันเองอยู่
คงต้องรออีกสองสามวันสินะ ถ้านานกว่านั้นมันคงกลายเป็นผีเสื้อไปเสียก่อน สตีฟคิดในใจ
“ว่าแต่วันนี้หนูแอนนาจะทำอะไรคะ พวกเราคงต้องอยู่ตรงนี้อีกสามสี่วัน” สตีฟถาม
“หนูจะไปดูคุณผึ้งค่ะ หนูอยากได้น้ำผึ้ง” แอนนาพูด
“หนูหมายถึงรังผึ้งที่อยู่ห่างไปทางนั้นน่ะเหรอ” สตีฟชี้ไปทางเหนือซึ่งไม่กี่วันก่อนสตีฟและแอนนาพบกับรังผึ้งขนาดใหญ่มันทำรังอยู่บนต้นไม้เตี้ยๆไม่ไกลจากที่นี่มากนัก
“ใช่ค่ะ” แอนนาพยักหน้า
“หนูแอนนาจะเอาน้ำผึ้งมาทำอะไรล่ะ” สตีฟถามเธอ
“หนูอยากกินแพนเค้ก หนูเลยอยากได้น้ำผึ้ง” แอนนาบอก
“อือ...งานยากอีกแล้วสิตรูไม่มีแป้งจะทำแพนเค้กยังไงฟระ” สตีฟพูดกับตัวเอง
อย่าบอกนะว่าตรูจะต้องไปตามหาต้นข้าวสาลีมาโม่เป็นแป้งเอง สตีฟคิดในใจพลางเหงื่อตกระหว่างที่กำลังคิดอยู่นั่นเองแอนนาก็หายไปจากสายตาสตีฟเสียแล้ว
“อ๊ะหายไปเองอีกแล้วไม่บอกไม่กล่าวกันเลย ดีนะหนูแอนนาไม่ใช่พวกหลงทิศ จะให้หนูแอนนากลับมาที่เดิมก็แค่ทำอาหารก็พอ” สตีฟพูดเมื่อสัปดาห์ก่อนนั้นจู่ๆแอนนาก็หายไปโดยไม่บอกเขา เขาตามหาตั้งนานแต่ก็หาไม่เจอตอนนั้นเองเขาก็คิดถึงตอนที่แอนนาปรากฎตัวครั้งแรกมันเป็นตอนที่เขาทำอาหารนั่นเอง เขาจึงลองทำอาหารดูสรุปว่ามันได้ผลแอนนาตามกลิ่นอาหารที่เขาทำกลับมา
แถมสองสัปดาห์มานี้แอนนาชอบเอามือไปแหย่รังนู่นรังนี่อยู่บ่อยๆตอนแรกเขาก็กังวลอยู่หรอกแต่เมื่อเห็นว่าพวกสัตว์กลายพันธ์ในป่านี้ทำอะไรเธอไม่ได้เขาก็โล่งใจไม่กี่วันก่อนเขาพึ่งจะขอดูค่าสถานะของแอนนาใหม่ซึ่งมันทำให้เขาตกใจเป็นอย่างมากเพราะค่าพลังกายของแอนนานั้นสูงปรี๊ดจนเขาแทบเป็นบ้าตัวเขาแอบตั้งฉายาให้แอนนาอย่างลับๆซึ่งฉายาของเธอนั้นคือ รถถัง !!
ไม่กี่วันก่อน
“นะ นะ นี่หนูแอนนาลุงขอดูค่าสถานะหนูหน่อยได้มั้ย” สตีฟพูดกับแอนนาที่กำลังให้งูอนาคอนด้าตัวหนึ่งรัดร่างของเธออยู่ซึ่งแอนนาเธอไม่ได้แสดงสีหน้าเจ็บปวดสักนิด
“ได้ค่ะ” แอนนาพยักหน้าก่อนจะเปิดค่าสถานะของเธอให้สตีฟดู
หน้าต่างชื่อ : แอนนา ทรัมป์ Level : 1 อาชีพ : ไม่มีอายุ : 9สถานะความแข็งแกร่ง 5ความเร็ว 5พลังกาย 27 (2700)ความฉลาด 25โชค 30
“ สะ สะ สองพันเจ็ดบ้าน่านี่ค่าพลังกายของเธอขึ้นเพราะโดนโจมตีเหรอเนี่ยนี่สกิลของเธอจะโกงไปไหนเนี่ยมันไม่ได้คิดจากค่าตัวหลังที่คูณแล้วหรอกเหรอ” สตีฟอุทานออกมาหลังจากเห็นค่าพลังกายของเธอ
แบบนี้ถ้าปล่อยให้เธอโดนโจมตีต่อไปสักครึ่งปีค่าพลังกายเธอไม่พุ่งไปเป็นหมื่นเลยเหรอฟระเนี่ย สตีฟคิดในใจ
“คุณงูอนาคอนด้าปล่อยหนูได้แล้วหนูปวดฉี่” แอนนาพูดกับอนาคอนด้ายักษ์ที่กำลังรัดร่างเธออย่างเอาเป็นเอาตายแน่นอนมันไม่ปล่อยง่ายๆหรอกจึงต้องลำบากให้สตีฟไปแงะร่างของเธอออกมา
“นี่ถ้าตรูเป็นคนเลวคงโจมตีเจ้างูนี่แทนที่จะมานั่งแงะไปแล้วเพราะยังไงๆหนูแอนนาก็ไม่มีวันได้รับบาดเจ็บได้เพราะค่าความแข็งแกร่งของตรูพึ่งจะห้าร้อยเทียบกับค่าพลังกายของหนูแอนนาแล้ว เธอมันรถถังชัดๆ” สตีฟพูดออกมาตอนนั้นเองที่เขาเริ่มเรียกเธอในใจด้วยฉายานี้ ซึ่งหลังจากสตีฟได้รู้ค่าสถานะของแอนนาแล้วเขาก็เลิกเป็นห่วงเธอเลยหลังจากนั้น
เวลาเธอหายไปเขาก็แค่ทำอาหารแค่นั้นไม่นานเธอก็จะมานั่งน้ำลายหกใกล้ๆทันที
กลับมาปัจจุบัน
“เอาไงดีฟระหนูแอนนาคงไปหาน้ำผึ้งมาจริงๆ แพนเค้กเราคงทำให้ไม่ได้เพราะไม่มีแป้งเอาเป็นอะไรดีนะ” สตีฟคิดหาเมนูที่เข้ากันได้กับน้ำผึ้งตั้งแต่มาอยู่ในป่ามีแต่เขาคนเดียวที่กินอาหารที่ทำมาจากที่บ้านส่วนแอนนานั้นมักชอบอยากกินนู่นกินนี่ตลอดทำให้สตีฟต้องคอยหาวัตถุดิบมาทำมัน
แต่ระหว่างที่สตีฟกำลังคิดทำเมนูทดแทนแพนเค้กนั้นเองจู่ๆเขาก็ได้ยินเสียงแอนนาร้องไห้มาแต่ไกล
“ฮือ.........คุณลุง.......ช่วยหนูด้วย......” เสียงแอนนาร้องไห้ทำให้สตีฟถึงกับหน้าเสียและรีบวิ่งไปทางเสียงนั้นทันที
วิ่งมาไม่ถึงสามสิบเมตรสตีฟก็เห็นแอนนาเดินเตาะแตะกลับมาสภาพเสื้อผ้าของเธอเยินไปหมด
“หนูแอนนา !!” สตีฟอุทานอย่างตกใจพลางรีบวิ่งไปดู
“เกิดอะไรขึ้นหนูแอนนาใครทำหนู” สตีฟรีบถามก่อนจะรีบสำรวจร่างกายเธอ
ไม่มีแผลนี่นาแต่เสื้อผ้าขาดรอยแบบนี้เหมือนโดนตัวอะไรตะปบมาเลย สตีฟคิดในใจ
“ฮึก...คุณลุง...คุณหมีแกล้งแอนนา....หนูแอนนากำลังเก็บน้ำผึ้งอยู่ดีๆ...คุณหมีก็เข้ามา...ฮึก....คุณหมีไม่พูดไม่จาเอามือมาดึงเสื้อหนูที่คุณลุงเย็บให้จนขาดเลยคุณลุงไปทำโทษคุณหมีให้หน่อย” แอนนาฟ้องสตีฟพลางสะอื้นเป็นระยะๆ
“โอ๋ๆไม่ร้องนะเด็กดีเสื้อขาดนิดเดียวเดี๋ยวคุณลุงเย็บให้ใหม่นะ” สตีฟรีบดึงแอนนาเข้ามากอดก่อนจะปลอบใจเธอสตีฟนั้นเย็บชุดให้แอนนาเกือบห้าโหลแล้วตั้งแต่มาอยู่นี่
ไอ้เจ้าหมีตัวที่ตะปบหนูแอนนาคงมากินน้ำผึ้งของมันแต่หนูแอนนากำลังแย่งมันอยู่สินะมันถึงโจมตีเธอ สตีฟคิดในใจหลังจากฟังเรื่องราว
“เอาเป็นว่าเปลี่ยนชุดก่อนแล้วเดี๋ยวลุงจะรีบหาอะไรให้กินนะแล้วเดี๋ยวค่อยไปล้างแค้นเจ้าหมีนั่นกัน” สตีฟพูดหลอกล่อ
“ฮึก...ฮึก...คุณ...ลุงจะเอา....อะไรให้กิน” แอนนาพยายามฝืนไม่ร้องไห้ก่อนจะถามสตีฟ
“พริกหวานยัดไส้เนื้อไบซันเป็นไง” สตีฟลองนึกถึงอาหารที่มีอยู่ในกระเป๋ามิติของเขาดู
“พริกหวานเหรอแต่หนูเกลียดพริกหวานมันขม” แอนนาพูด
“ไม่ขมหรอกน่าเชื่อลุงเถอะลองซักคำแล้วจะติดใจ” สตีฟพูดก่อนจะพาแอนนาไปที่เฮลิคอปเตอร์เพื่อเปลี่ยนชุดให้และเมื่อเปลี่ยนชุดเสร็จแล้วสตีฟก็เอาพริกหวานยัดไส้เนื้อไบซันออกมาให้แอนนา
“ไม่ขมจริงเหรอ !!!” แอนนาถามอย่างกล้าๆกลัวๆเธอเคยกินมันมาก่อนซึ่งมันมีรสขมเธอไม่ชอบมันเลย
“ไม่ขมจริงๆลองดูสิ” สตีฟพยักหน้ายืนยันพริกหวานนี่มันไม่ขมหรอกเพราะเขาทำมันด้วยวิธีพิเศษที่ต้องทำแบบนี้ก็เพราะว่าซาร่าเธอไม่ชอบรสขมของพริกหวานเช่นกันแต่ก็นะพริกหวานมันมีประโยชน์นี่นา
แอนนาชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจหั่นพริกหวานออกมาชิ้นหนึ่งและใช้ช้อนตักมันขึ้นมาก่อนจะหลับตาและกินมันเข้าไปทันที
หงับ !! สตีฟมองดูแอนนาที่กินพริกหวานยัดไส้เนื้อไบซันเข้าไปเขาก็ยิ้มออกมาและไม่กี่วินาทีต่อมาแอนนาก็ลืมตาขึ้นมาเธอมองพริกหวานยัดไส้เนื้อไบซันด้วยสายตาเป็นประกายก่อนจะกินคำต่อไปทันทีโดยเธอได้ลืมเรื่องน้ำผึ้งและเรื่องไปแก้แค้นเจ้าหมีนั่นไปหมดสิ้น
หึ !!...ถึงจะซนไปหน่อยแต่เธอก็เลี้ยงง่ายดีแฮะแถมยังน่ารักอีกด้วยถ้าเรามีลูกสาวขึ้นมาลูกสาวเราจะน่ารักแบบนี้มั้ยนะ สตีฟคิด
อีกด้านหนึ่ง
“อาจารย์ซาร่าครับลูกพี่สตีฟจะไม่กลับมาที่โรงเรียนเราแล้วงั้นเหรอครับ” เจมส์ถามซาร่าที่กำลังจัดการกับเอกสารอยู่ส่วนตัวเจมส์นั้นก็กำลังช่วยซาร่าคัดแยกพวกมันอยู่
(เจมส์คือลูกศิษย์ของซาร่าปรากฎตัวในตอนที่ 76)
“คงไม่แล้วล่ะก็นะพ่อครัวเองก็กลับมาแล้ว แถมสตีฟเองก็ไม่มีความสามารถในการสอนคนอื่นด้วยให้มาเป็นอาจารย์คงไม่ไหว ว่าแต่ยังเรียกว่าลูกพี่อีกงั้นเหรออ๊ะส่งเอกสารกองนั้นมาให้หน่อย” ซาร่าพูดพลางชี้ไปที่เอกสารอีกกองเจมส์นั้นมาช่วยงานเธอแทบทุกวันหลังจากเปิดเทอมมานี่เธอมองดูเจมส์แล้วก็อดภูมิใจไม่ได้ตั้งแต่เปิดเทอมมาเจมส์เปลี่ยนไปแทบจะเป็นคนละคนไม่อวดดี ไม่เย่อหยิง แถมยังมีน้ำใจมากขึ้นอีกด้วยทำเอาเพื่อนๆในโรงเรียนตกใจกันไปพักหนึ่งเลยที่เห็นเจมส์คนใหม่นี้
“ครับผมนับถือลูกพี่มากเลย โตขึ้นผมอยากเป็นฮีโร่เก่งๆแบบลูกพี่” เจมส์พยักหน้าก่อนจะหยิบเอกสารให้ซาร่า
“อืม...พยายามเข้าแล้วกันแต่คะแนนครั้งนี้เธอแย่ไปหน่อยนะการตัดสินใจในการเป็นหัวหน้าทีมเธอยังไม่ดีพอ” ซาร่าพูดการเรียนภาคปฏิบัติเมื่อไม่กี่วันก่อนเจมส์ทำคะแนนในการเป็นหัวหน้าทีมไม่ค่อยดีเท่าไหร่
“ครับผมจะปรับปรุง” เจมส์พยักหน้า
ซาร่าที่เห็นดังนั้นก็อดยิ้มไม่ได้ตอนนั้นเองจู่ๆเธอก็รู้สึกหิวน้ำจึงลุกขึ้นไปที่ตู้เย็นเพื่อจะไปหยิบน้ำมาดื่มแต่ทว่าจู่ๆเธอก็เวียนหัวภาพทุกอย่างเริ่มเบลอไปหมด
เกิดอะไรขึ้นกันจู่ๆก็เวียนหัวนี่เราเป็นอะไร ซาร่าคิดในใจพยางยกมือขึ้นนวดบริเวณหน้าผาก
“อาจารย์เป็นอะไรหรือเปล่าครับหน้าดูซีดๆ” เจมส์ถามหลังจากเห็นซาร่าลุกขึ้นมาและหน้าซีดมาก
“ไม่เป็นอะไรจ๊ะแค่เวียน.....” ซาร่ายังพูดไม่ทันจบจู่ๆเธอก็รู้สึกเวียนหัวอีกครั้งแต่ครั้งนี้รุนแรงกว่าก่อนหน้านี้มากเธอเริ่มจะคุมสติไม่อยู่
ตุ่บ !! ร่างของซาร่าล้มลงกับพื้นทันทีก่อนที่เธอจะหมดสติไปเธอได้ยินเสียงตื่นตระหนกของเจมส์ตะโกนเรียกชื่อเธอหลายครั้ง
“อาจารย์ซาร่า !! อาจารย์ซาร่า !! อาจารย์ซาร่า !!” เจมส์เรียกซาร่าอย่างตื่นตระหนกเขาทำอะไรไม่ถูกไปหลายวินาทีก่อนเขาจะตั้งสติได้และรีบวิ่งออกไปตามอาจารย์ห้องพยาบาลมาดูอาการของซาร่าทันที
สตีฟ !!!! ซาร่าเรียกชื่อสตีฟอยู่ในใจก่อนจะหมดสติไป
กลับมาที่สตีฟ
สตีฟ !!!!!!!!!!!!
กึก !! สตีฟเหมือนรู้สึกจะได้ยินเสียงซาร่าทำให้เขาผงะไปทันที
“คุณลุงเป็นอะไรเหรอคะ” แอนนาถามหลังจากเห็นท่าทางแปลกๆของสตีฟ
“อ๊ะ...ไม่มีอะไรหรอกจ๊ะจะกินอีกจานมั้ย” สตีฟถามพลางมองดูจานพริกหวานที่กองอยู่ห้าจานแล้ว
“อีกอีกจานค่ะ...ไม่สิหนูขอสองเลย” แอนนาพูดก่อนสตีฟจะหยิบออกมาให้เธออีกสองจาน
อยู่ดีๆก็รู้สึกเป็นห่วงซาร่าแฮะ รู้สึกไม่ค่อยดีเลยนี่เราเป็นอะไร สตีฟคิดในใจ
จบ...
พริกหวานยัดไส้
![[New Life] อิสระของชีวิต](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1574670037_23909837.webp)
140K
![มังกรพิชิตฟ้าออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1727670317_62269292.webp)
![[จบ] แม่ปากร้ายยุค 80](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1664518889_43567285.webp)
![[นิยายแปล] เทพมังกรสงครามอหังการ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1703544264_5400509.webp)