เกิดใหม่ทั้งที ดันเป็นฮัสกี้หน้าโง่เนี่ยนะ? (นิยายแปล)

ในใจสวี่มั่วเหมือนมีม้าป่าหมื่นตัววิ่งพล่านเขานิ่งไปถึงสิบวินาทีเต็ม กว่ามุมปากจะกระตุกถามขึ้นในใจว่า “ระบบแกช่วยพูดเนื้อหาภารกิจซ้ำอีกครั้งได้ไหม”

        [ภารกิจเลื่อนระดับ: ทำการผสมพันธุ์หนึ่งครั้ง]

        [คำแนะนำพิเศษ: เป้าหมายต้องเป็นสุนัขเพศเมีย]

        “…”

        สวี่มั่วสูดลมหายใจลึกหนึ่งเฮือก แล้วตะโกนโวยวายในใจ “ให้ตายเถอะ!!จะเอาให้ถึงตายเลยใช่ไหม!! มันมากเกินไปแล้วนะโว้ย!!อย่าบอกนะว่านี่ไม่ใช่การล้อเล่น?! ภารกิจบ้าอะไรกันเนี่ย!!ให้ฉันกัดชุดชั้นในหรือไปแหย่รังผึ้งยังพอทน แต่ให้ไปผสมพันธุ์เนี่ยนะ?! บ้าไปแล้ว!! นี่ตั้งใจจะทำให้ฉันโมโหตายหรือไง!”

        [ภารกิจของระบบถูกสร้างขึ้นแบบสุ่ม ไม่รับคำร้องเรียนจะรับภารกิจหรือไม่? หากปฏิเสธ…]

        “พอได้แล้ว! ไม่ต้องพูดมาก! ฉันปฏิเสธ!!”สวี่มั่วตอบทันควัน “ฉัน! ไม่! เอา!!”

        ล้อเล่นอะไรกัน! ผสมพันธุ์งั้นเหรอ ตายซะยังจะดีกว่า!

        ภารกิจก่อนหน้านี้ ต่อให้จะตลก ไร้สาระ หรือเสี่ยงตายแค่ไหนก็ยังพอทำใจยอมได้เพื่อแลกแต้ม แต่คราวนี้ให้เขาไปผสมพันธุ์?

        จะบ้าเรอะ! ไม่มีวัน! ปฏิเสธอย่างเด็ดขาด!

        ถึงแม้ชาติก่อนจะชอบสบถว่า ‘ไอ้เชรดหมา’แต่ไม่ได้หมายความว่าอยากไปทำเรื่องบ้าบอแบบนั้นจริงๆ สักหน่อย!

        [แจ้งเตือน:การปฏิเสธภารกิจเลื่อนระดับจะได้รับโทษเพิ่มเป็นสองเท่าและในสามวันต่อไปนี้จะไม่สามารถสร้างภารกิจใหม่ได้ ยืนยันที่จะปฏิเสธหรือไม่]

        “ยืนยัน!!” สวี่มั่วไม่ลังเลแม้แต่น้อย

        สามวันก็สามวัน สิบวันก็ไม่กลัว!

        [ยืนยันคำสั่ง… ปฏิเสธภารกิจสำเร็จ…ภารกิจถูกลบเรียบร้อย… เจ็ดสิบสองชั่วโมงต่อจากนี้จะไม่สามารถรีเฟรชภารกิจได้]

        “มั่วมั่ว? เป็นอะไรไปอีกหรือเจ็บตรงไหนหรือเปล่า”

        จ้าวลี่อิ่งเงยหน้าขึ้นมาเห็นฮัสกี้กำลังทำตาโต ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันอยู่ก็คิดว่ามันไม่สบาย เลยรีบถามด้วยความเป็นห่วง

        สวี่มั่วที่นั่งหน้าบึ้งอยู่เงยมองเธอแวบหนึ่งก่อนจะฟุบลงไปนอนอย่างหมดแรง

        ตอนนั้นเอง พนักงานร้านเดินออกมาพร้อมยื่นถุงให้จ้าวลี่อิ่งบอกว่าเป็นยาสำหรับฮัสกี้ มีทั้งแบบกินและแบบทา

        จ้าวลี่อิ่งจ่ายเงินเสร็จ ก็หันไปพูดกับฮัสกี้ว่า “เอาละ มั่วมั่วกลับบ้านกันเถอะ”

        สวี่มั่วไม่มีอารมณ์เล่นซน กระดิกหูแล้วกระโดดลงจากเก้าอี้เดินตามจ้าวลี่อิ่งออกไป

        จ้าวลี่อิ่งเข้าใจไปเองว่าฮัสกี้อารมณ์เสียเพราะโดนผึ้งต่อยจึงปลอบว่า “มั่วมั่ว ไม่ต้องห่วงหรอกนะ หมอบอกว่าไม่เป็นอะไรมากกินยาทายาเดี๋ยวก็ดีขึ้นแล้ว”

        ไม่นาน หนึ่งคนหนึ่งสุนัขก็กลับถึงบ้าน

        สวี่มั่วที่อารมณ์บูดบึ้งนอนแผ่บนโซฟา

        ส่วนจ้าวลี่อิ่งเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องนอน....ตอนนี้เธอยังใส่ชุดวิ่งออกกำลังกายอยู่เลย

        สวี่มั่วแอบเรียกจอระบบขึ้นมาเช็กแต้ม ตอนนี้มีถึง 27,140แต้ม เขาจึงตัดสินใจลองจับสลากสักหน่อยเพื่อคลายเครียด

        [การจับสลากสิ้นสุด ได้รับยาเสริมสมรรถภาพพื้นฐาน 1ขวด]

        [การจับสลากสิ้นสุด ได้รับอาหารสุนัขเกรดพรีเมียม 1ถุง]

        [การจับสลากสิ้นสุด ได้รับแคปซูลค้นหาความทรงจำ 1เม็ด]

        [การจับสลากสิ้นสุด ได้รับลูกกลอนเลี่ยงอัคคี 1 เม็ด]

        แคปซูลค้นหาความทรงจำ: เมื่อใช้แล้วจะสามารถค้นหาและเสริมความแข็งแกร่งให้กับบางความทรงจำที่เลือกได้

        ลูกกลอนเลี่ยงอัคคี: เมื่อใช้แล้วจะสามารถต้านทานความเสียหายจากเปลวไฟได้หนึ่งชั่วโมง

        จับสลากติดกันสี่ครั้ง เขาได้ของใหม่มาตั้งสองอย่าง

        สวี่มั่วตรวจดูคุณสมบัติแล้วพยักหน้า “ก็ดูไม่เลวนี่นา”

        เขาไม่ได้จับสลากต่อ เพราะตัดสินใจแล้วว่าต่อไปนี้ เว้นแต่จำเป็นจริงๆหลังทำภารกิจเสร็จจะใช้แต้มจับสลากไม่เกินครึ่งหนึ่งอีกครึ่งต้องเก็บสะสมไว้ทั้งเพื่อยามฉุกเฉินและเพื่อเป้าหมายขั้นสุดท้าย

        หลังจากนั้น เขาก็ใช้ยาเสริมสมรรถภาพทันทีรสชาติของการถูกเสริมกำลังทำให้เขารู้สึกสุขสมอีกครั้งร่างกายแข็งแกร่งขึ้นอย่างชัดเจน แถมความเจ็บปวดบนใบหน้ายังทุเลาลงไปมาก

        ...ไหนๆ ก็ไม่ได้บาดเจ็บสาหัสเขาจึงยังไม่คิดจะเปลืองไอเท็มรักษา คิดว่าปล่อยไว้อีกไม่นานก็คงหายเองได้

        [ผู้ใช้: สวี่มั่ว]

        [ระดับสิทธิ์: LV1 (สามารถเลื่อนระดับได้)]

        [สกิล: พลังข่มขวัญของราชาสุนัข, คำเรียกของราชาสุนัข]

        [ค่าพลังต่อสู้รวม: 50]

        [ไอเทม: อาหารสุนัขเกรดพรีเมียม x12 ถุง, ยันต์ติดตาม x1 แผ่น,ยารักษา x1 ขวด, แคปซูลค้นหาความทรงจำx1 เม็ด, ลูกกลอนเลี่ยงอัคคี x1เม็ด]

        [แต้ม: 23,140]

        [การรีเฟรชภารกิจกำลังคูลดาวน์ เหลือเวลา 71:28:33…]

        สวี่มั่วเรียกแผงสรุปขึ้นมาดูแล้วพยักหน้าอย่างพอใจจากนั้นก็เชื่อมต่ออินเทอร์เน็ต เปิดหน้าเว็บท่องไปเรื่อยๆ ด้วยความเบื่อหน่าย

        ไม่นาน จ้าวลี่อิ่งที่เปลี่ยนเป็นชุดอยู่บ้านเรียบร้อยมานั่งข้างๆสวี่มั่ว แล้วเปิดทีวีดู

        งานของเธอคือการไลฟ์สดซึ่งส่วนใหญ่จะทำตอนกลางคืนตอนกลางวันเลยค่อนข้างอิสระ ปกติก็จะนัดหลิวซือซือออกไปชอปปิงแต่พักหลังเพื่อนคนนั้นยุ่งๆ เธอเองก็เลยไม่ค่อยอยากออกไปไหนส่วนใหญ่จึงอยู่บ้านดูทีวี

        เวลาไหลผ่านไปอย่างเชื่องช้าท่ามกลางความสงบ

        ระหว่างที่สวี่มั่วกำลังท่องเว็บอย่างเซ็งๆก็บังเอิญเจอว่ามีคนเอาคลิปที่เขาโดนผึ้งไล่ในน้ำไปลงในอินเทอร์เน็ตเข้าและไม่รู้ทำไมคลิปนั้นถึงได้ติดอันดับนิยมเสียด้วย…