แสงสว่างจากความสามารถของไพ่เดอะซันและจากทักษะของลิตเติ้ลนันเผยให้เห็นเป็นฝูงกิ้งก่าหลากหลายชนิดที่ทยอยเดินออกมาจากอุโมงค์ทั้ง 5 เข้าสู่ใจกลางโถงซึ่งเป็นที่ฐานที่มั่นของปาร์ตี้สานฝันปันรอยยิ้มผมจึงกวาดตามองดูรายชื่อของมอนสเตอร์ทั้งหมดคร่าวๆ เห็นเป็นมอนสเตอร์ที่แตกต่างกัน 3 ชนิดด้วยกัน นั่นคือโคโมโดดราก้อน เลเวล: 15วารานัสโซลเจอร์ เลเวล: 9เรดเน็คอีกัวน่า เลเวล: 11โคโมโดดราก้อนเป็นกิ้งก่าตัวใหญ่ยักษ์ที่สามารถเขมือบคนเข้าไปได้ทั้งตัว โดยมันยืนอยู่บริเวณหน้าสุดของกองทัพกิ้งก่าในแต่ละเส้นทางส่วนวารานัสโซลเจอร์นั้นเป็นมอนสเตอร์ที่มีขนาดเล็กที่สุดในบรรดากิ้งก่าตัวอื่นๆ แต่พวกมันมีจำนวนเป็นสิ่งทดแทน ลำตัวของพวกมันมีสีและลักษณะเหมือนตัวเงินตัวทองที่ผมเคยเห็นในคลิปบนโลกออนไลน์ ซึ่งรูปร่างโดยรวมของพวกมันก็คล้ายกับโคโมโดดราก้อนไม่มีผิด จะแตกต่างกันก็ตรงที่ทหารตัวเงินตัวทองจะมีขนาดเล็กกว่าตัวที่เป็นหัวโจกอยู่มาก เรียกได้ว่าเอาช้างมาเทียบกับแมวน้ำเลยก็ว่าได้ชนิดสุดท้ายเป็นเรดเน็คอีกัวน่าที่มีรูปลักษณ์แตกต่างจากมอนสเตอร์ตัวอื่นๆ มากที่สุด ตัวมันมีขนาดใหญ่กว่าทหารวารานัสอยู่พอสมควร แต่ก็มีขนาดเล็กกว่าแม่ทัพกิ้งก่าอยู่มาก ลำตัวของมันเป็นสีน้ำตาลอมแดงโดยมีจุดเด่นอยู่ตรงคอที่เป็นเหมือนกระเปาะใหญ่ห้อยป่องอยู่โดยกิ้งก่าในแต่ละเส้นทางหรือเลน(Lane)จะประกอบไปด้วยโคโมโดดราก้อน 1 ตัว ตามมาด้วยตัวเงินตัวทองเล็ก 2 ตัวและอีกัวน่าคอแดงอีก 1 ตัวในแนวหลัง ซึ่งเมื่อลองประเมินจำนวนของพวกมันคร่าวๆ แล้วน่าจะมีทั้งหมดประมาณ 20 ตัวมอนสเตอร์จำนวน 5 กลุ่มใหญ่เผชิญหน้ากับพวกเราเพียง 3 คนกับอีก 1 ซัมมอน ซึ่งแม้จะบวกซัมมอนเข้าไปแล้ว แต่ทางเราก็ยังเสียเปรียบในด้านกองกำลังพลอย่างเห็นได้ชัดด้วยสมาชิกในปาร์ตี้ที่น้อยนิด หากมีใครคนใดคนหนึ่งพลาด รับรองว่าพี่มาร์คัสและป้าโซฟีคงได้มีโอกาสไปศึกษาดูงานที่สถานพยาบาลเมืองอัลปาป้าอย่างแน่นอนทุกอย่างที่เกิดขึ้นในตอนนี้คือการต่อสู้แบบไม่คาดฝัน ไม่มีแม้แต่เวลาจะวางกลยุทธ์หรือเตี้ยมอะไรใดๆ กันทั้งสิ้นสิ่งที่จะทำให้พวกเราผ่านดันเจี้ยนนี้ไปได้คือความเชื่อใจ ความสามารถเฉพาะตัวของแต่ละคน และที่สำคัญไม่แพ้อย่างอื่นคงจะเป็นการสื่อสาร“คนละเลนไหวไหมครับ นับซัมมอนของป้าโซฟีเป็นหนึ่งคนด้วยนะ เดี๋ยวผมรับหน้าที่ดูสองเลนเองครับ”“ตามนั้น”“คุณนุชหลายตัวขนาดนี้ป้าว่าป้าไม่ไหวนะวิค”“เอาเป็นว่าล่อตอดเลือด แล้วอย่าให้ตัวเองโดนมอนสเตอร์โจมตีก็พอ ผมคิดว่าผมมีแผนที่คิดว่าน่าจะใช้ได้แล้วครับ”“ได้จ้า ป้าจะพยายามนะ”“แผน?”“ผมไม่มีเวลาอธ...” ยังพูดไม่ทันขาดคำหางตาผมก็เหลือบไปเห็นมังกรโคโมโดอ้าปากงับลงมา แต่ผมก็ไหวตัวได้ทัน“เอาเป็นว่าห้ามตายก่อนผมก็แล้วกันครับ”ทั้งคู่ขานรับแทบจะทันที พร้อมกับเริ่มออกเคลื่อนไหวเพื่อหลบหลีกการโจมตีที่โถมเข้ามาทักษะสเตรแลมบ์ขั้นลิมิตเบรคที่ไม่มีคำร่ายถูกผมเรียกใช้งานขึ้น ปรากฏเป็นแกะสองตัวขึ้นตรงหน้าซัมมอนแกะทั้งสองตัวที่สามารถทำตามสิ่งที่ผู้เป็นนายคิดได้ก็วิ่งสวนฝูงมอนสเตอร์เข้าไปในอุโมงค์เส้นหนึ่งตรงหน้าและแม้ว่าแกะรูปแบบออริจินัลพอยท์ในตอนนี้จะไม่มีสกิลติดตัวยั่วยุ แต่ก็ดูเหมือนว่าพวกมันพอจะเบี่ยงเบนความสนใจของฝูงกิ้งก่าฝูงหนึ่งไปได้ไม่นานนักแกะตัวหนึ่งก็ได้ถูกทหารตัวเงินตัวทองสองตัวรุมกัดกิน ก่อนที่เจ้าโคโมโดดราก้อนจะตะปบเข้าใส่แกะตัวดังกล่าวตายคาที่เมื่อมันยกมือขึ้นก็เห็นเป็นศพของแกะที่ไม่ได้หายไปอย่างใด พร้อมกับทหารวารานัสที่บาดเจ็บจากการโจมตีของโคโมโดเมื่อครู่ ที่กำลังกัดกินศพอย่างเอร็ดอร่อยในขณะที่บาดแผลกำลังสมานเข้าด้วยกันไม่ต้องบอกก็พอจะเดาได้แล้วว่าพวกมันน่าจะมีทักษะกินศพฟื้นฟูพลังชีวิตอย่างแน่นอนมังกรโคโมโดตัวใหญ่และดูอันตรายก็จริง แต่การโจมตีของมันก็ค่อนข้างเชื่องช้ามากเมื่อเทียบกับทหารตัวเงินตัวทองที่มีความคล่องตัวสูงกว่า ทำให้การกระโดดพุ่งตัวงับอย่างรวดเร็วของวารานัสโซลเจอร์แต่ละตัวนั้นดูน่ากลัวขึ้นมาเลยทีเดียวและสิ่งที่หลบยากที่สุดก็คงจะเป็นกระสุนดินระเบิดและบอลไฟของเรดเน็คอีกัวน่า ที่ชอบพุ่งมาในจังหวะทีเผลอและพุ่งเข้ามาจากทิศทางที่เป็นจุดบอดเสมอ โดยการโจมตีที่อันตรายที่สุดก็คงหนีไม่พ้นกระสุนดินที่หากมันระเบิดเข้าตาขึ้นมาแล้วละก็ เหล่ากิ้งก่ากินซากที่เหลือคงไม่ปล่อยให้คนที่โชคร้ายคนนั้นลอยนวลอยู่เป็นแน่แม้ผมจะโดนการโจมตีของพวกมันไปบ้าง แต่ก็ได้ทักษะฟื้นฟูพลังชีวิตและทักษะเกราะบางอย่างจากแม่ชีตัวน้อยช่วยเอาไว้ ทำให้ในบรรดาพวกเรายังไม่มีใครกลายเป็นแสงไปเสียก่อนจากนั้นผมก็เลือกที่จะใช้งานสกิลแอร์วอล โดยผมเลือกเป้าหมายที่จะใช้เป็นกิ้งก่าอีกฝูงหนึ่งที่อยู่ใกล้กับผมที่สุดความสามารถของทักษะกำแพงวายุได้ส่งร่างของกิ้งก่าที่อยู่ในระยะลอยขึ้นมากน้อยต่างกันไปตามขนาดตัวของพวกมัน ยิ่งมอนสเตอร์มีขนาดตัวเล็กเท่าใดความสูงในการลอยขึ้นก็ยิ่งสูงมากขึ้นเท่านั้น สังเกตได้จากร่างของโคโมโดดราก้อนที่ลอยขึ้นมาจากพื้นเพียงนิดเดียวเท่านั้นผลจากสกิลแอร์วอลทำให้พวกมันไม่สามารถคลานเข้ามาหาผมได้ในช่วงระยะเวลาสั้นๆ ซึ่งหวังว่าจะถ่วงเวลาได้นานพอที่จะทำให้ผมสามารถร่ายทักษะในหนังสือเดอะมัมมี่ได้โดยไม่โดนพวกมันขัดขวางผมเริ่มท่องคำร่ายของทักษะหนึ่งในหนังสือเดอะมัมมี่ โดยเลือกเป้าหมายของทักษะเป็นเจ้าตัวใหญ่ตัวหนึ่งที่อยู่บริเวณหน้าอุโมงค์ที่ซัมมอนแกะนกต่อของผมวิ่งเข้าไป และเมื่อคำเรียกใช้งานจบลงผลของทักษะ ‘พีระมิดไพรสัน(Pyramid Prison)’ ก็เริ่มแสดงอานุภาพเกิดเป็นวงเวทสีอำพันบรพื้นใต้ท้องของโคโมโดดราก้อน ก่อนที่บาเรียทรงสามเหลี่ยมสีเหลืองอิฐขนาดใหญ่จะก่อตัวขึ้นครอบร่างของหัวหน้ากิ้งก่าเอาไว้ ทำให้ผมสามารถปิดตายอุโมงค์เส้นนั้นไปได้ชั่วคราวซัมมอนแกะถูกเรียกออกมาอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งคราวนี้ผมใช้คำสั่งเปลี่ยนรูปแบบของพวกมันให้กลายเป็นวอริเออร์พอยท์ เปลี่ยนจากแกะปุยขนฟูนุ่มให้กลายเป็นแกะหนุ่มขนสั้นกล้ามแน่นและมีเขาม้วนงอกออกมาและด้วยผลของสถานะลอยตัวที่กำลังจะหมดลง ผมจึงรีบเรียกใช้ทักษะถัดไปออกมาทันที“แบนเดจคอนโทรล(Bandage Control)”แม้ทักษะนี้จะไม่มีคำร่าย แต่การแสดงผลของมันนั้นช้ามาก และยังเป็นทักษะแบบเรียกใช้ต่อเนื่อง(Sustain)ที่จะทำให้ผู้ใช้ไม่สามารถเคลื่อนที่หรือกระทำการอย่างอื่นได้จนกว่าจะสิ้นผลของทักษะหรือยกเลิกการใช้งาน ซึ่งการเรียกซัมมอนแกะออกมานั้นก็ช่วยให้ผมรู้สึกอุ่นใจไปได้เยอะเลยทีเดียววงเวทเริ่มสีขาวพลันเริ่มก็ตัวขึ้น พร้อมกับผ้าพันแผลจำนวนมากที่ผุดขึ้นมาจากวงเวทดังกล่าวพันเข้ากับร่างของโคโมโดดร้าก้อน จนสามารถพูดได้เต็มปากว่ามันคือมัมมี่มังกรโคโมโดดีๆ นี่เองซึ่งผลของทักษะดังกล่าวยังไม่ได้จบไปเพียงแค่นั้น นอกจากจะสามารถใช้หยุดศัตรูได้แล้ว มันยังมีผลทำให้ผมสามารถควบคุมเป้าหมายได้ในช่วงระยะเวลาสั้นๆโคโมโดมัมมี่ที่โดนผมบงการก็พุ่งตะเกียกตะกายเข้าไปกุดหัวของเรดเน็คอีกัวน่าเข้าอย่างจัง ก่อนที่ร่างไร้หัวของเหยื่อจะดิ้นพล่านและแน่นิ่งไปในเวลาถัดมาเมื่อผลของทักษะใกล้จะหมดลง ผมก็ได้มีโอกาสบังคับให้มัมมี่ใช้ท่ากิ้งก่าฟาดหางออกมารอบตัวแรงฟาดทำเอาวารานัสอีกสองตัวของฝูงนี้กระเด็นไปคนละทิศคนละทาง ซึ่งผมก็โดนลูกหลงของการโจมตีนี้เข้าไปเช่นกัน แต่โชคดีที่ทักษะเซฟตี้แคสต์ได้ช่วยชีวิตผมเอาไว้ได้เมื่อซัมมอนแกะสองตัวพุ่งเข้าชาร์จตัวเงินตัวทองตายไปหนึ่งตัว ผมจึงเปลี่ยนรูปแบบของพวกมันให้เป็นเมจิกพอยท์ แล้วรีบระดมยิงก้อนพลังเวทเข้าใส่อีกตัวหนึ่งทันที โดยใช้เพียงแค่การโจมตีด้วยกระสุนเวทมนตร์ยกกำลังสามไปไม่กี่ชุดก็สามารถปลิดชีพมันลงได้พอผลของทักษะผ้าพันแผลบงการหมดลง โคโมโดดราก้อนที่หลุดออกจากพันธนาการก็วิ่งเข้าชาร์จมาทางผมทันที แต่ก็ได้ถูกซัมมอนแกะรูปแบบการ์ดพอยท์รับการพุ่งชนเอาไว้ได้ทันใดนั้นมังกรโคโมโดก็ยกขาหน้าขึ้นทั้งสองข้างก่อนใช้กรงเล็บตะปบเข้ากับโล่ก้อนขนทั้งสองจนเห็นเป็นรอยกรงเล็บสีแดงในอากาศส่งร่างของซัมมอนแกะให้กลับสู่รูปลักษณ์ดั้งเดิมแล้วนอนตายหมดสภาพโดยยังไม่กลายเป็นแสงไปไม่นานนักผลของทักษะคุกพีระมิดก็ได้หมดลง ทำให้ความเสียเปรียบตกมาอยู่ที่ฝั่งของผมอีกครั้งหนึ่ง เนื่องจากต้องเผชิญหน้ากับกิ้งก่าอีกฝูงหนึ่งที่เพิ่งถูกปลดปล่อยจากอุโมงค์ปิดตาย บวกกับโคโมโดจากฝูงก่อนหน้าอีกหนึ่งตัวด้านพี่มาร์คัสเองก็ดูเหมือนจะกำจัดโคโมโดดราก้อนของเลนนั้นไปได้แล้วด้วย ซึ่งพี่มาร์คัสก็ได้ใช้คอมโบแบบเดียวกันกับคอมโบที่ใช้สังหารตุ่นไร้ขน ทำให้สมาชิกในปาร์ตี้อีกสองคนได้เลเวลเพิ่มมาอีกคนละหนึ่งเลเวลโดยสาเหตุที่พี่มาร์คัสกล้าใช้ทักษะเดดลี่สไตรค์ก็คงเป็นเพราะมีแม่ชีตัวน้อยที่คอยฮีลและคอยสนับสนุนอยู่และถ้าหากพี่เขายังสามารถหลบการโจมตีของเหล่ากิ้งก่าไปได้เรื่อยๆ แล้วรอคูลดาวน์สกิลเดดลี่สไตรค์ให้กลับมาใช้งานได้อีกครั้งก็คงจะสามารถเก็บโคโมโดไปได้อีกตัวหนึ่งแน่ๆลิตเติ้ลนันเองก็ถือเป็นซัมมอนที่สามารถพึ่งพาพอตัวได้เลยทีเดียว เธอไม่ได้มีเพียงแค่ทักษะที่ช่วยซัพพอร์ตทีมอย่างครบครัน แต่ยังมีพลังชีวิตที่สูงมากอีกด้วย นอกจากนี้เธอยังมีความเฉลียวฉลาดที่จะเลือกหลบการโจมตีของโคโมโดดราก้อนแล้วยอมรับลูกไฟจากเรดอีกัวน่าที่มีความรุนแรงน้อยกว่าแทนซึ่งป้าโซฟีเองก็เลือกที่จะทำแบบเดียวกันกับซัมมอนของตัวเองไม่มีผิด ตอนนี้ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าที่ลิตเติ้ลนันทำแบบนั้นเป็นเพราะการควบคุมของป้าโซฟี หรือเป็นเพราะระบบการต่อสู้ของตัวซัมมอนเองแต่ผมคิดว่าน่าจะเป็นแบบแรกมากกว่า และถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ แสดงว่าฝีมือการเล่นเกมของป้าโซฟีก็ได้พัฒนาขึ้นไปอีกขั้นอย่างแท้จริงตอนนี้ทุกอย่างก็ได้ถูกเตรียมพร้อมไว้เรียบร้อยแล้ว หากนับจำนวนศพทั้งศพของมอนสเตอร์และศพของซัมมอนแกะก็จะมีอยู่ราว 8 ศพ ซึ่งหากผมรอให้มีศพมากกว่านี้ก็อาจมีโอกาสที่พวกเราจะถูกรุมกินโต๊ะจีนกันไปก่อนผมใช้โอกาสนี้รีบร่ายทักษะ ‘คอลลิ่งเดอะมัมมี่(Calling The Mummy)’ ออกมาทันทีวงเวทสีขาวปรากฏขึ้นรายรอบตัวของผมพร้อมปรากฏขึ้นใต้ร่างที่ไร้ชีวิตทั้งหมดในบริเวณนี้ ก่อนจะมีผ้าพันแผลเก่าขาดๆ แหวกมิติออกมาพันร่างของศพแต่ละร่างให้กลายเป็นมัมมี่ที่มีชีวิต ทำให้พวกเราได้ซัมมอนแกะมัมมี่มาเพิ่ม 4 ตัว และกิ้งก่ามัมมี่อีก 4 ตัวด้วยกันซึ่งหนึ่งในนั้นคือโคโมโดมัมมี่โดยแต่ละตัวจะมีค่าสถานะและทักษะเหมือนกับมอนสเตอร์ตัวจริงทุกประการ แต่จะมีพลังชีวิตได้สูงสุดแค่ 10% ของร่างตั้งต้นเท่านั้น เรียกได้ว่าเป็นมัมมี่ที่แข็งแกร่งแต่ก็แลกมาด้วยความเปราะบางอย่างหาที่สุดไม่ได้สิ่งต่อไปที่ผมทำคือเรียกซัมมอนแกะออกมาอีกครั้ง และผลที่ได้คือแกะซอมบี้ไม่ได้หายไปแต่อย่างใด นั่นแสดงว่าสองทักษะนี้ไม่เกี่ยวข้องกันอย่างเห็นได้ชัดจากนั้นก็ตามด้วยการใช้คำสั่งเปลี่ยนรูปแบบให้พวกมันกลายเป็นชีพเฮดมินิกัน ทำให้ตอนนี้ผมมีป้อมปืนกลหัวแกะเป็น 6 ตัวด้วยกันก่อนที่ผมจะได้มีโอกาสรัวปืนกลออกไป เรดเน็คอีกัวน่าทุกตัวในบริเวณนั้นพลันพร้อมใจกันพ่นไฟร์บอลออกมาใส่มังกรโคโมโดมัมมี่ แต่ผมก็เลือกที่จะแก้เกมกลับไปด้วยการใช้อีกทักษะหนึ่งของหนังสือเดอะมัมมี่ออกมาทักษะดังกล่าวได้เปลี่ยนเหล่ามัมมี่ให้กลายเป็นผ้าพันแผลที่มีชีวิตให้พุ่งเข้าไปจับมอนสเตอร์ที่อยู่ใกล้ที่สุด ทำให้มัมมี่โคโมโดดราก้อนรอดจากการถูกห่าลูกบอลไฟเผาไปได้หวุดหวิด แถมยังสามารถหยุดการคเลื่อนไหวของศัตรูไปได้ถึง 6 ตัว ซึ่งสองตัวในนั้นเป็นเจ้าแม่ทัพกิ้งก่าทักษะ ‘มัมมิฟาย(Mummify)’ ที่ผมใช้ออกมาเมื่อครู่ทำให้มอนสเตอร์ทั้ง 5 ตัวที่เหลืออยู่ทางฝั่งผมถูกพันธนาการจนกลายเป็นดักแด้ พร้อมกับวารานัสโซลเจอร์อีก 1 ตัวทางด้านของพี่มาร์คัส“พี่มาร์คัส! เก็บตัวเงินตัวทองยักษ์ให้หน่อย”“โอเค!”เขาขานรับแล้วรีบใช้ทักษะย่นระยะต่างๆ ออกมาอย่างรวดเร็ว จนสามารถไต่ไปอยู่บนจุดสูงสุดของดักแด้อันใหญ่ยักษ์ภายในพริบตาเนื่องจากพี่มาร์คัสยังติดคูลดาวน์ของทักษะเดดลี่สไตรค์อยู่ เขาจึงใช้มีดกระหน่ำทิ่มแทงลงไปไม่ยั้งแทนในขณะที่ผมเองก็ต้องไปพาตัวเองไปรับหน้ามอนสเตอร์ที่วิ่งตามพี่มาร์คัสมา พร้อมยิงก้อนพลังเวทจากไม้กายสิทธิ์และปืนกลปุกปุยสวนออกไปใส่ทหารวรนุชที่ถูกผ้าพันแผลปกคลุมร่างอยู่ที่ผมตั้งใจยิงไปที่วารานัสโซลเจอร์ตัวดังกล่าวก็เป็นเพราะว่าทักษะมัมมิฟายนั้นนอกจากจะมีผลในการซีซี(Crowd Control:CC)หรือการควบคุมศัตรูในการต่อสู้แล้ว มันยังมีความสามารถในการถ่ายโอน 50% ของค่าความเสียหายที่เกิดขึ้นไปเพิ่มพลังชีวิตสูงให้กับมัมมี่เจ้าของผ้าพันแผลอีกด้วย และหากมอนสเตอร์ดังกล่าวตายในขณะที่ได้รับผลทักษะมัมมิฟายแล้วละก็ จะทำให้มอนสเตอร์ตัวนั้นๆ กลายเป็นมัมมี่ขึ้นเพิ่มมาอีกตัวหนึ่งด้วยความแตกต่างด้านเลเวลนั่นเองที่ทำให้ทหารวารานัสตัวนั้นถูกผมฆ่าตายไป แต่ผมก็ต้องแลกมันมากับแผลจากรอยกันของตัวเงินตัวทองอีกตัวที่ขาข้างขวา เนื่องจากก่อนหน้านี้ผมถูกกระสุนดินระเบิดจากอีกัวน่าคอแดงเข้าที่หน้าแบบเต็มๆ ทำให้สูญเสียการมองเห็นไปชั่วขณะ จึงไม่สามารถหลบการกัดของกิ้งก่าทหารได้น่าเสียดายที่ผลทักษะมัมมิฟายได้หมดลงเสียก่อนที่พี่มาร์คัสจะฆ่ามังกรโคโมโดได้ แต่พี่เขาก็ได้สร้างบาดแผลให้มันไปไม่น้อยเลยดีเดียว เห็นได้จากสภาพหัวของกิ้งก่ายักษ์ที่สะบักสะบอมไปด้วยบาดแผลเมื่อผมได้เหล่าอสูรผ้าพันแผลกลับมาอยู่ในการครอบครอง ผมก็บังคับให้มันเข้าไปโจมตีกับโคโดโมดร้าก้อนตัวที่ใกล้ตายทันที พร้อมกับเรียกใช้คำสั่งเมจิกพอยท์อีกครั้งเพื่อเปลี่ยนมัมมี่แกะให้ช่วยยิงกระสุนเวทมนตร์ด้วยอีกแรงจากนั้นก็ตามด้วยทักษะ ‘มัมมี่อินเฟ็คชั่นไบท์(Mummy Infection Bite)’ ที่จะเสริมการโจมตีของเหล่ามัมมี่ให้มีโอกาสสร้างสถานะเชื้อมัมมี่ให้กับศัตรู ซึ่งสถานะดังกล่าวสามารถสแต็คหรือทับซ้อน(Stack)กันได้สูงสุดถึง 10 ครั้ง ทำให้การโจมตีของมัมมี่จะสร้างความเสียหายเพิ่มเติมกับพลังชีวิตปัจจุบันของศัตรูขึ้นอีก 1% ต่อ 1 สแต็คเมื่อสิ้นเสียงเรียกใช้ ปรากฏเป็นวงเวทเขียวขึ้นที่มัมมี่แต่ละตัว เปลี่ยนแววตาของพวกมันให้เปล่งแสงเป็นสีเขียวออกมา พร้อมกับเพิ่มความน่าขยะแขยงของเลือดและน้ำหนองให้ออกมาชุ่มฉ่ำเต็มผ้าพันแผลซึ่งเมื่อนำทักษะดังกล่าวมาคอมโบกับป้อมปืนกลแกะมัมมี่ทั้ง 4 และป้อมปืนปุกปุยธรรมดาอีก 2 ป้อมแล้ว ทำให้ผมสามารถเก็บโคโมโดดราก้อนตัวที่บาดเจ็บไปได้ในที่สุด ซึ่งทำให้ทั้งพี่มาร์คัสและป้าโซฟีเลเวลอัพขึ้นอีกครั้งส่วนทางด้านเหล่ากิ้งก่ามัมมี่ทั้ง 5 ตัวก็เปลี่ยนเป้าหมายการโจมตีเป็นโคโมโดอีกตัวหนึ่งทันทีแต่โชคร้ายไปหน่อยที่มัมมี่กิ้งก่ายักษ์ของผมถูกโคโมโดกัดเข้าให้ที่คอทำให้มันสลายหายไปในทันที ไม่นานนักวารานัสมัมมี่ทั้งสองตัวก็ถูกโคโมโดตัวเดิมกลิ้งทับสลายไป พร้อมกับเรดเน็คอีกัวน่ามัมมี่ที่ถูกลูกไฟจากอีกัวน่าคอแดงเผาจนกลายเป็นฝุ่นไปเช่นกันผมเลือกที่จะเสียสละมัมมี่ส่วนหนึ่งไป เพื่อเปิดโอกาสให้ผมกับพี่มาร์คัสสังหารทหารตัวเงินตัวทองและเรดเน็คอีกัวน่าทั้งหมดของเลนพวกเราไปได้ นี่ถือเป็นการแลกที่ค่อนข้างสมน้ำสมเนื้อเลยทีเดียวมอนสเตอร์จาก 3 อุโมงค์ทางด้านของผมและพี่มาร์คัสถูกเคลียร์ไปเกือบหมดแล้ว จะเหลืออยู่ก็แค่โคโมโดดราก้อนเพียงตัวเดียวที่ยังยืนหยัดอยู่ได้แต่แล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นเมื่อจู่ๆ ป้าโซฟีก็พลาดโดนกิ้งก่าฟาดหางกระเด็นมาทางพวกเราทั้งสองคนเป็นจังหวะที่แสงสว่างจากบอลแสงเริ่มริบหรี่ โดยทางด้านลิตเติ้ลนันเองก็เหมือนจะหายไปแล้วด้วย และที่เป็นแบบนี้คงไม่ได้เป็นเพราะว่าป้าโซฟีใกล้ตายหรอกนะ“วิค, ทำไมป้ามองเห็นแต่สีแดง?”ภาพเหตุการณ์เดิมที่แดนนี่ใกล้ตายปรากฏซ้อนขึ้นมา แต่ใครจะไปยอมกันผมจึงเรียกไอเท็มโพชั่นออกมาพร้อมป้อนและราดลงบนตัวป้าโซฟี หวังว่ามันจะสามารถช่วยให้เธอรอดพ้นจากเงื้อมมือมัจจุราชไปได้แต่เปล่าเลย โพชั่นไม่ได้ช่วยให้เธอฟื้นขึ้นมาแต่อย่างใด เธอคงอยู่ในจุดที่โคม่าจนเกิดนเยียวยาแล้วแสงสว่างกำลังจะหมดไป ป้าโซฟีทิ้งพวกเราเอาไว้กลางทาง กับความมืดมิดที่กำลังคืบคลานเข้ามา…