การเข้าร่วมเป็นพันธมิตรของ แคว้นหนานหลง กับเจียงหนานมิได้เป็นไปอย่างราบรื่นนัก แม้ว่า อ๋องหนานเฟิง จะตัดสินใจด้วยปัญญาและเพื่อความอยู่รอดของประชาชน แต่ก็มีบางส่วนที่ไม่เห็นด้วยและไม่อาจยอมรับการกระทำเช่นนี้ได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง แม่ทัพไป๋ห่าว (Bai Hao) อัศวินผู้จงรักภักดีต่อแคว้นหนานหลงและเชื้อพระวงศ์อย่างสุดหัวใจ เขาคือยอดนักรบผู้เก่งกาจในการขี่ม้าและใช้ดาบยาว เป็นที่รู้จักในนาม "ขุนพลผู้ภักดี" ด้วยวีรกรรมมากมายที่ปกป้องแคว้นจากผู้รุกรานมาโดยตลอด
ไป๋ห่าวในชุดเกราะสีขาวบริสุทธิ์ยืนอยู่กลางท้องพระโรงของเจียงหนานซึ่งเต็มไปด้วยความตึงเครียด สายตาของเขามองตรงไปยัง อ๋องหลงเฟย ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้นและเจ็บปวด เขาไม่อาจยอมรับการกระทำที่เขามองว่าเป็นการทรยศของอ๋องหนานเฟิงได้ เขารู้สึกว่าเกียรติภูมิของแคว้นถูกย่ำยี และความภักดีที่เขามีถูกทำลายลงอย่างสิ้นเชิง
"ท่านอ๋องหลงเฟย!" เสียงของไป๋ห่าวดังก้องไปทั่วท้องพระโรง "ข้าคือไป๋ห่าว ขุนพลผู้ภักดีของแคว้นหนานหลง! ข้ามาที่นี่เพื่อท้าท่านต่อสู้! ข้าจะพิสูจน์ให้ท่านเห็นว่าแคว้นหนานหลงมิใช่แคว้นที่อ่อนแอ และจะทวงคืนเกียรติภูมิที่ท่านพรากไป!"
หลงเฟยนั่งอยู่บนบัลลังก์ด้วยท่าทีสงบนิ่ง เขามองไปยังไป๋ห่าวด้วยสายตาที่ลุ่มลึก "ข้าไม่ได้ต้องการที่จะต่อสู้กับท่านแม่ทัพ แต่ข้าต้องการที่จะเป็นพันธมิตรกับท่าน" หลงเฟยกล่าวด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล แต่แฝงไว้ด้วยอำนาจที่ไม่อาจปฏิเสธได้ "ข้าเชื่อว่าหากเราสองคนร่วมมือกัน เราจะสามารถสร้างอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ขึ้นมาได้"
ไป๋ห่าวไม่พอใจกับคำพูดของหลงเฟย "ท่านคิดว่าข้าจะเชื่อท่านหรือ? ท่านเป็นผู้ทำลายบ้านเกิดของข้า และท่านก็ต้องการที่จะทำลายแคว้นของข้า! ข้าไม่ต้องการเป็นพันธมิตรกับท่าน! ข้าต้องการต่อสู้กับท่าน!"
หลงเฟยเงียบไป เขามองไปยังดวงตาของไป๋ห่าว เขารู้ดีว่าไป๋ห่าวไม่ใช่ศัตรู แต่เป็นผู้ที่มีความภักดีและความมุ่งมั่นที่แข็งแกร่ง หลงเฟยตัดสินใจที่จะยอมรับคำท้าของไป๋ห่าว "เอาเถิด...หากท่านต้องการที่จะต่อสู้กับข้า ข้าก็จะยอมรับคำท้าของท่าน"
การต่อสู้ถูกจัดขึ้นในลานกว้างหน้าท้องพระโรง เหล่าแม่ทัพและขุนนางของเจียงหนานต่างพากันมาเฝ้าดูการต่อสู้ครั้งนี้อย่างตั้งใจ ไป๋ห่าวใช้ดาบยาวของเขาในการโจมตีหลงเฟยอย่างรวดเร็วและแม่นยำ ในขณะที่หลงเฟยใช้ดาบประจำตัวของเขาในการป้องกันและตอบโต้ การต่อสู้ดำเนินไปอย่างยาวนาน จนกระทั่งหลงเฟยสามารถใช้กลอุบายเล็ก ๆ น้อย ๆ ทำให้ไป๋ห่าวเสียจังหวะ และใช้ดาบจ่อที่คอของเขา "ข้าชนะแล้ว"
หลงเฟยกล่าวด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล "แต่ข้าไม่ได้ต้องการที่จะทำร้ายท่าน"
ไป๋ห่าวเงียบไป เขาไม่รู้ว่าจะตอบอะไร หลงเฟยยิ้มบางๆ "ข้าเชื่อว่าหากเราสองคนร่วมมือกัน เราจะสามารถสร้างอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ขึ้นมาได้ และท่านก็จะเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรนี้"
ไป๋ห่าวเงยหน้าขึ้นมองหลงเฟย "ท่าน...หมายความว่าอย่างไร?" ไป๋ห่าวถามด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ "ท่านไม่ได้ต้องการที่จะทำลายแคว้นของข้าหรือ?"
"ข้าไม่ได้ต้องการที่จะทำลายแคว้นของท่าน แต่ข้าต้องการที่จะปกป้องแคว้นของท่าน" หลงเฟยตอบ "ท่านสามารถใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ของท่านในการรับใช้ข้า และจะปกป้องอาณาจักรนี้ด้วยชีวิตของท่าน"
ไป๋ห่าวเงียบไป เขามองไปยังดวงตาของหลงเฟย เขารู้ดีว่าหลงเฟยไม่ได้โกหก ความจริงใจที่หลงเฟยแสดงออกมานั้นทำให้ไป๋ห่าวรู้สึกประทับใจเป็นอย่างมาก "ข้า...ไป๋ห่าวคารวะท่านอ๋อง " ไป๋ห่าวกล่าวด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ "ข้าจะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ของข้าในการรับใช้ท่าน และจะปกป้องอาณาจักรนี้ด้วยชีวิตของข้า"
การเข้าร่วมของไป๋ห่าวเป็นชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ของหลงเฟย เขาได้นักรบผู้เก่งกาจและมีความภักดีมาเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพของเขา ทำให้กองทัพของเขาแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว และมีกำลังรบที่สามารถต่อสู้กับแคว้นอื่น ๆ ได้อย่างทัดเทียมยิ่งขึ้น
1.42M
