ทายาทจักรพรรดิ (NC18+)

พงษ์นั้นไม่ได้คิดที่จะหยุดตั้งแต่แรกที่โดนห้ามอยู่แล้ว เขารอวันที่จะได้แต่งกับแพรมาตลอดแต่อยู่ๆแพรกับจูบกับออสทั้งๆที่วันนี้เขาขอแพรหมั้น พงษ์แค้นใจจนแทบระเบิด พอมีโอกาสก็พุ่งเข้าไปทันทีแน่นอนว่าขวดน้ำอัดลมที่ฟาดออกไปที่หัวออสสุดแรงกะเอาให้ตายกันไปข้างแน่นอน

เลือดไหลลงจากมือออสเป็นทาง

โชคดีที่จูนตะโกนขึ้นมาก่อนทำให้เขายกแขนขึ้นมากันทันเลยไม่โดนฟาดเข้าที่หัว แต่ขวดแก้วที่แตกก็บาดแขนที่เขายกขึ้นมาป้องกันจนเลือดไหลเป็นทาง

กายผงะเขามัวแต่สนใจพ่อของแพรจนไม่ได้มองพงษ์ที่เดินหลบออกไปหลังจากที่โดนพัฒน์ห้ามเมื่อครู่

พัฒน์เองก็ตกใจเล็กน้อยเพราะเขาก็ไม่ทันได้มองลูกตัวเองเช่นกัน

ออสหันมองแขนที่มีเลือดไหลออกมาเพียงครู่เดียวพอเห็นว่าไม่ได้สาหัสอะไรก็เลิกสนใจก่อนจะพุ่งเขาใส่พงษ์ทันที

"ไอ้พงษ์"

เปรี้ยง

หมัดซัดเข้าที่หน้าอย่างจังเดิมทีออสก็แข็งแรงอยู่แล้วรวมกับอารมณ์โมโห ใบหน้าของพงษ์สะบัดโหนกแก้มแตกเลือดไหลออกมาเช่นกันออส

"เฮ้ยหยุด"

ในขณะที่กำลังจะซ้ำการ์ดสองคนของพัฒน์ก็ชักปืนออกมาจ่อออส

กายกระชากออสหลบไปข้างหลังทันที

"ปล่อยสิพ่อ มึงเข้ามาไอ้ออสไอ้เวรเอ้ย"

"หยุดบ้าได้แล้ว"พัฒน์เองก็เดินมาล๊อกตัวลูกชายไว้เช่นกัน

"แม่งเอ้ย"พงษ์สบดออกมาก่อนจะหยุดดิ้นโดยที่ยังมีมือของพ่อตัวเองจับแขนเอาไว้แน่น

มีเสียงกรี๊ดจากที่ไหนสักแห่งคนในงานทยอยวิ่งออกงานทันทีที่เห็นปืนถึงแม้พวกเขาจะเห็นเรื่องที่เกิดเป็นเรื่องสนุกแต่พวกเขาก็ไม่ต้องการจะโดนลูกหลง

"มึงคิดว่าปืนสองกระบอกจะเอากูอยู่หรอ"กายยิ้มเหี้ยมแววตาเปลี่ยนเป็นอำมหิตงานนี้เขากะเอาถึงตายแน่

หมับ

ยังไม่ทันที่จะลงมือวิสกลับจับไหล่กายไว้ก่อน

"ทำไม"กายหันไปถามด้วยสีหน้าหงุดหงิด

วิสที่เห็นแบบนั้นก็ผงกหัวไปทางแพร

ใช่แล้วลำพังออสคนเดียวพวกเขาปกป้องได้แน่นอน แต่วิสไม่แน่ใจว่าจะกันไม่ให้แพรโดนลูกหลงได้หรือไม่ ซึ่งถ้าเป็นแบบนั้นออสคงไม่พอใจเท่าไหร่

กายได้แต่พ่นลมหายใจอย่างหงุดหงิดก่อนจะถอยออกมา

"ยิงมันเลย ยิงดิวะ กูสั่งให้ยิงไง"พงษ์ตะโกนใส่การ์ด ทั้งสองคนได้แต่หันไปมองพัฒน์ที่เป็นเจ้านาย

"เงียบซะ"พัฒน์หันไปตะโกนใส่ลูกชายอีกรอบด้วยความหงุดหงิดเขาตั้งใจจะโยนทุกอย่างให้พ่อแม่แพรแท้ๆแต่ไอ้ลูกชายใจร้อนของเขากับทำพังหมด

พงษ์เงียบเสียงทันทีหลังจากที่โดนตวาดใส่ก่อนจะหันไปมองออสด้วยสีหน้าแค้นเคือง

ทางฝั่งพัฒน์เองก็ไม่กล้าสั่งยิงคนมั่วๆเหมือนกันที่ลูกน้องสองคนชักปืนออกมาก็แค่ขู่ให้ออสถอย ยังไงตรงนี้ก็เป็นในห้องจัดเลี้ยงมีคนอยู่เต็มไปหมดถึงคนส่วนใหญ่จะออกจากงานทันทีที่เห็นปืน แต่ก็ยังมีพวกใจกล้าดูต่ออยู่ดี แถมคุณหนูจูนคนนั้นก็ยังอยู่

"พอแค่นี้ดีกว่าครับ"พัฒน์เห็นเรื่องมันชักจะเลยเถิด จึงพูดขึ้นพลางหันมองไปรอบๆที่คนทยอยวิ่งออกจากงานกันชุลมุน

"เอาแบบนี้เป็นยังไงทำไมวันนี้เราไม่แยกย้ายกันก่อนหละ"พัฒน์พูดขึ้นก่อนมองไปที่ทุกคน

"ออสสินะ วันนี้เธอทำเราแสบมากแต่ก็เอาเหอะจบเรื่องแล้วกลับไปซะ"เขามองไปทางกายกับวิส พัฒน์ไม่รู้ว่าสองคนนี่้เป็นใครแต่สองคนนี้อยู่ข้างออสชัดเจน แต่เขาก็ไม่ได้สนใจยังไงตอนนี้พวกเขาก็มีปืนอยู่

"ให้หนูแพรกลับไปกับครอบครัวเธอด้วย"พัฒน์พูด

ตลกแล้วแพรอุส่าทำถึงขนาดนี้จะยอมกลับไปกับครอบครัวให้โดนบังคับทีหลังอีกได้ไง ออสคิดพลางหันไปมองพ่อและแม่ของแพรที่เดินมาขวางทางอีกครั้ง

"อย่าทำให้เป็นเรื่องยากเลยฉันถอยให้มากแล้วนะ ให้หนูแพรกลับบ้านไปคุยกับครอบครัวดีๆซะ ยังไงวันนี้ก็ไม่มีใครบังคับให้เธอทำอะไรแล้ว เรื่องหมั้นก็เป็นโมฆะไปก่อนเป็นไง"พัฒน์พูดย้ำเมื่อเห็นว่าทุกคนยังนิ่ง

"ฉันไม่ไป"แพรถอดแหวนที่นิ้วออกแล้วโยนทิ้งลงพื้นทันที เธอทำขนาดนี้แล้วยังจะให้เธอกลับไปกับครอบครัวอีกงั้นหรอ

"กลับไปให้โดนบังคับอีกรึไงฝันไปเหอะ"ออสขวางหน้าแพรก่อนจะพูดขึ้นพลางมองปืนที่ลูกน้องสองคนของพัฒน์ถืออยู่ ถ้าไม่ใช่เพราะฝ่ายตรงข้ามมีปืนตอนนี้ออสคงพุ่งไปซัดกับพงษ์แล้ว

"นี่ไอ้หนูแกคิดว่าทำแบบนี้แล้วมันจะจบง่ายๆหรอ ฉันว่าแกให้แพรกลับไปกับครอบครัวแล้วเดินออกไปเงียบๆตอนนี้ดีกว่าถ้าเป็นแบบนั้นฉันจะถือว่าเรื่องจบแค่นี้"

"พอที"เสียงใสดังขึ้นด้านหลังทำให้พัฒน์ต้องหันไปมอง คนที่พูดขึ้นคือจูนนั่นเองเธอเดินเข้ามาด้วยสีหน้าที่ดูก็รู้ว่ากำลังไม่พอใจ

ตอนแรกที่แพรจูบออสเธอไม่ได้เข้ามายุ่งเพราะยังไม่เข้าใจสถานะการณ์ ต่อมาที่เธอเห็นคือออสที่ทะเลาะกับครอบครัวของแพรเพราะพัฒน์นั้นพยายามรักษาหน้าตัวเองด้วยการโยนทุกอย่างไปให้พ่อแม่แพร ถึงแม้ว่าเธอจะดูออกว่าพัฒน์รู้เห็นด้วยแน่นอนแต่จากสถานการณ์แล้วเขาต้องเอาตัวรอดโดยที่ไม่เข้าไปยุ่งแน่นอน แต่อยู่ดีๆพงษ์ก็เอาขวดพุ่งเข้าไปฟาดออสทำให้เธอตกใจมาก แถมตอนนี้พัฒน์ยังพูดเหมือนขู่ออสอีกทำใหัเธอโกรธจัด

พอเห็นจูนเดินเข้ามาพัฒน์ก็ตกใจเขาลืมไปสนิทเลยว่าจูนยังอยู่ในงานด้วย

"คุณจูนผมต้องขอโทษด้วยที่ต้องให้มาเห็นเรื่องแย่ๆแบบนี้ยังไงคุณกลับก่อนก็ได้ครับเดี๋ยวผมจะไปขอโทษอย่างเป็นทางการอีกที รวมถึงทุกคนด้วยนะครับ"พัฒน์พูดกับจูนโดยเข้าใจผิดคิดว่าที่จูนไม่พอใจเพราะงานวันนี้มันเละเทะเพราะเรื่องส่วนตัวของเขา แถมด้านหลังจูนยังมีคนสำคัญของเมืองยืนอยู่อีกหลายคน แน่นอนว่าคนพวกนั้นคือคนของอิกดราซิลที่อยู่ในเมืองนี้

"จูนเรื่องที่หมอนี่กู้เงินจากธนาคารเรา ฉันสั่งยกเลิกได้ไหม"ออสหันไปถาม

"ฮ่าๆ สั่งยกเลิกมึงคิดว่าตัวเองเป็นใครวะ"พงษ์ได้โอกาสก็เยาะเย้ยออสทันที

"ได้สิถึงจะอนุมัติแล้วแต่ทางธนาคารยังไม่โอนเงินให้หรอกโทรระงับพรุ่งนี้ยังทันเลย"จูนตอบกลัับเสียงเรียบ

เงียบกริบ

"คุณจูนนี่มันหมายความว่าไงกันครับ"พัฒน์ถามด้วยสีหน้าตื่นๆ เขาเดินเรื่องนี่มานานมาก แต่อยู่ดีๆกลับกำลังจะโดนยกเลิกเพราะออสสั่งประโยคเดียวเนี่ยนะ ที่สำคัญที่เขาติดใจมากที่สุดคือประโยคที่บอกว่าธนาคารของเราที่ออสพูด

จูนไม่ตอบแต่เดินมาหยุดอยู่ที่หน้าออสก่อนจะเหลือบมองแขนออสแวบนึงแล้วหันไปหาพวกพัฒน์ โดยที่ลูกน้องสองคนยังหันปืนมาทางออสแต่ตอนนี้จูนยืนอยู่หน้าออสเลยกลายเป็นว่าปืนกำลังเล็งมาทางเธอโดยที่มีวิสกับกายบังอยู่อีกที

"นายกล้าให้ลูกน้องหันปืนมาทางฉันหรอ"จูนถามขึ้นโดยที่ไม่ได้ตอบคำถาม

"เอาปืนลงสิวะไอ้พวกโง่"พัฒน์พูดเสียงเครียดตอนนี้เขาชักจะกลัวจริงๆแล้วเพราะดูยังไงจูนก็เข้ามาช่วยออสชัดๆ ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นเจ้าของธุรกิจในเมืองเล็กๆแต่เขาก็รู้ดีว่าธนาคารฟินิกส์ใหญ่และมีอำนาจมากขนาดไหน

ชักไม่ค่อยดีแล้วแฮะ

"คุณจูนครับผมไม่ทราบมาก่อนว่าคุณรู้จัดกับไอ้เด็ก..เอ่อหมายถึงคุณออส"

"ฉันจะกลับแล้วไปกันเถอะออส"เธอพูดขึ้นก่อนจะดึงแขนออสให้ตามเธอไป

"เดี๋ยวก่อน ให้พวกมันรับปากก่อนว่าจะไม่ยุ่งกับแพรอีก"

"ไม่ต้องหรอกค่ะ ถ้าพวกเขามายุ่งกับคุณแพรอีกฉันจะทำให้พวกเขาต้องไปนอนข้างถนน อดจนต้องแย่งข้าวหมาจรจัดกินเลยคอยดู"จูนพูดขึ้นเสียงดังโดยตั้งใจให้พัฒน์ได้ยิน

พัฒน์ที่ได้ยินก็ไม่กล้าทำอะไรได้แต่กำมือแน่น ส่วนพงษ์ที่โดนพ่อตัวเองจับเอาไว้อยู่เพราะกลัวจะก่อเรื่องโดยที่ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมอยู่ๆคุณหนูจูนถึงเข้ามาช่วยออส

"คุณครับผมว่ามันจะเข้าใจผิดไปใหญ่แล้ว เรามานั่งคุยกันดีดีเถอะครับ อ้ะเดี๋ยวแล้วเรื่องเงินที่ผมกู้ไปหละ"พัฒน์ที่เห็นจูนเดินลากออสออกไปโดยไม่สนใจที่เขาพูดเลยแม้แต่น้อยได้แต่ถามขึ้นอย่ารนรานแต่ก็ไม่กล้าเข้าไปขวาง ตอนนี้เข้าก็ได้แต่ลุ้นให้เธอแค่ขู่ไม่ได้ยกเลิกไปจริงๆไม่งั้นครั้งนี้เขาไม่ใช่แค่เสียหหน้า แต่จะจบที่หายนะเลยทีเดียว

"เดี๋ยวก่อนสิ"พ่อของแพรตั้งใจจะเดินเข้ามาขวางอีกครั้งแต่ยังไม่ทันไรก็โดนกายจ้องเขม่งจนไม่กล้าขยับได้แต่มองลูกสาวตัวเองที่มองกลับมาด้วยสีหน้าเย็นชา

"ดูหน้าพ่อไอ้พงษ์สิ โคตรสะใจ"ออสพูดขึ้นทันทีที่ออกมาจากงาน ตอนนี้พวกเขายืนอยู่หน้าโรงแรม

"เธอน่าจะเล่นงานมันให้หนักกว่านี้นะ"ออสพูดกับจูนทันทีที่เดินออกมาจากโรงแรม

"แค่นี้ก็พอแล้ว เป้าหมายจริงๆคือพาคุณแพรออกมาไม่ใช่หรอ"จูนตอบกลับออส จริงๆเธอก็ไม่พอใจสองพ่อลูกนั่นอยู่แล้ว

ก็อยากจะเล่นงานสองคนนั้นให้หนักแต่ว่า...จูนมองไปทางแขนของออสอีกครั้ง

"ออสแผลนาย"แพรที่ดูอยู่มองตามสายตาจูนไปพอเห็นแขนของออสเธอก็ต้องตกตะลึง

"หือ"ออสที่เห็นท่าทางแปลกๆของแพรก็รีบดูแขนข้างที่บาดเจ็บของตัวเองซึ่งปรากฏว่า

มันมีคราบเลือดที่แห้งแล้วแต่ว่า

มันไม่มีแผล