ระบบกลืนกินระดับเทพ : เส้นทางวิวัฒนาการของตัวข้าผู้เป็นสัตว์อสูร (อ่อนแอ)

        “คณบดีเฉียนคะ ฝากเสี่ยวไป๋ด้วยนะคะ”

        เจียงจืออวี๋เรียกไป๋ฉางเซิงออกมาจากถุงกักวิญญาณ

        ในตอนนี้ไป๋ฉางเซิงไม่มีเค้าความสง่าผ่าเผยเหมือนก่อนหน้านี้เลยสักนิด

        ร่างกายของเขาเซื่องซึมดวงตาไร้แวว แม้แต่ลำตัวที่เคยดูเปี่ยมด้วยพละกำลังในตอนนี้กลับดูซูบผอมจนผิดหูผิดตา

        แม้จะยังพอระเบิดพลังที่แข็งแกร่งออกมาได้บ้างแต่เขากลับไม่อยากแม้แต่จะขยับหัวขึ้นมาเลยด้วยซ้ำ

        ภายใต้การสนับสนุนของทักษะเสริมพลังการย่อยระดับหกปริมาณเนื้อสัตว์ที่เขาต้องเขมือบในแต่ละวันนั้นน่าเหลือเชื่อมากแต่คณบดีเฉียนกลับสั่งห้ามไม่ให้เขากินอะไรเลยตลอดสองวันทำได้เพียงดื่มน้ำประทังชีวิตเท่านั้น

        ตั้งแต่ช่วงบ่ายของวันแรกไป๋ฉางเซิงสัมผัสได้ชัดเจนว่าร่างกายเริ่มสลายไขมันทั่วร่างมาใช้เป็นพลังงานและพอเข้าสู่ช่วงเที่ยงของวันที่สอง กล้ามเนื้อของเขาก็เริ่มสูญสลายตามไปด้วย

        จนถึงตอนนี้ไป๋ฉางเซิงจำไม่ได้แล้วว่าตัวเองหิวจนสลบไปกี่รอบ

        เขาไม่รู้หรอกว่าร่างกายได้ขจัดสิ่งเจือปนออกไปหมดสิ้นตามที่คณบดีเฉียนบอกไว้หรือไม่แต่ที่เขารู้แน่ๆ คือถ้ายังไม่ได้กินอะไรอีก เขาคงต้องหิวตายจริงๆ แน่

        ทว่าโชคดีที่ตอนนี้ครบกำหนดเวลาสองวันแล้ว

        เมื่อคณบดีเฉียนเห็นท่าทางของไป๋ฉางเซิงเขาก็ยื่นนิ้วสองนิ้วมาแตะบนตัวของมันสัมผัสถึงกระแสพลังงานเย็นสดชื่นสายหนึ่งที่ส่งผ่านเข้ามาหลังจากนั้นไม่กี่วินาทีเขาก็ละมือออกพลางพยักหน้าอย่างพอใจ

        “กระแสพลังเดินสะดวก สายเลือดมั่นคง ผลลัพธ์ออกมาดีกว่าที่คาดไว้มากทีเดียว”

        “ไม่ได้กินอะไรเลยมาสองวัน เจ้าตัวเล็กคงหิวโซเลยสินะ?”

        พอสิ้นคำพูดของคณบดีเฉียนในมือของเขาก็ปรากฏขวดหยกขึ้นมาขวดหนึ่ง

        ขวดนั้นขาวบริสุทธิ์ดุจหยกมันแพะผิวสัมผัสดูเนียนละเอียด และยังมีกลิ่นอายของอาคมผนึกแผ่ออกมาจางๆ

        ขวดหยกอ่อนงั้นเหรอ?

        เมื่อเห็นขวดในมือคณบดีเฉียนเจียงจืออวี๋ก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

        มูลค่าของขวดนี้ไม่ใช่น้อยๆเลย ไม่ใช่แค่เพราะวัสดุที่ใช้สลักคือหยกมันแพะชั้นเลิศแต่ด้านบนยังมีข่ายอาคมที่จอมเวทบรรจงจารึกไว้อีกด้วย

        ลำพังแค่ขวดใบเดียวนี้ก็มีมูลค่าเกือบหนึ่งแสนเหรียญพันธมิตรเข้าไปแล้ว

        แต่เงินหนึ่งแสนเหรียญนี้มีไว้เพื่อเก็บรักษาของที่อยู่ข้างในเท่านั้น

        ไม่ว่าจะเป็นหยกมันแพะหรือข่ายอาคมที่จารึกไว้ต่างก็มีหน้าที่เพียงอย่างเดียวนั่นคือรับประกันว่าของข้างในจะไม่เสื่อมสภาพไปนานนับสิบปี!

        โดยปกติแล้วมักใช้เก็บรักษายาเพื่อให้ตัวยายังคงสรรพคุณเต็มเปี่ยมแม้จะวางทิ้งไว้นาน

        การที่ต้องใช้ขวดระดับนี้เก็บรักษาย่อมบ่งบอกถึงความล้ำค่าของสิ่งที่อยู่ข้างในได้เป็นอย่างดี

        ไป๋ฉางเซิงไม่รู้มูลค่าของขวดใบนี้หรอกแต่ทันทีที่คณบดีเฉียนเปิดจุกขวดออกเขาก็ได้กลิ่นหอมหวนชวนกินจนน้ำลายไหลออกมาทันที

        คณบดีเฉียนไม่ได้มีท่าทีรีรออะไรเขาเทยาเม็ดสีแดงสดออกมาหนึ่งเม็ดแล้วป้อนให้ไป๋ฉางเซิงทันที

        เขารีบอ้าปากงับวินาทีนั้นรสชาติคาวเลือดอันเข้มข้นระเบิดพุ่งพล่านในปากทันทีตัวยาไหลรินประดุจสายน้ำสายเล็กๆ ยังไม่ทันที่เขาจะกลืนลงไปพลังงานก็เอ่อล้นไปทั่วทั้งร่าง

        ร่างกายที่เคยซูบผอมเพราะความหิวโหยมานานกลับมาดูเต่งตึงขึ้นอย่างเห็นได้ชัดด้วยตาเปล่า

        และค่อยๆขยายใหญ่ขึ้นจนดูบึกบึนกว่าเดิมเสียอีก

        ไป๋ฉางเซิงสัมผัสได้ชัดเจนว่าทุกส่วนของร่างกายกำลังดูดซับพลังแห่งเลือดที่แฝงมากับยาเม็ดนี้อย่างบ้าคลั่ง

        ประดุจผืนดินที่แห้งแล้งมานานแสนนานได้รับหยาดฝนมาชโลมหล่อเลี้ยงทั้งตะกละตะกลาม กระหาย และไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

        ในเวลาเดียวกันเสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นมา

        [ยินดีด้วย โฮสต์กลืนกินยาเลือดพยัคฆ์ ได้รับค่าพลังเลือด 314 จุด ได้รับแต้มวิวัฒนาการ 304 แต้ม]

        เสียงแจ้งเตือนสั้นๆเพียงครั้งเดียวแต่กลับบ่งบอกได้ทันทีว่ายาที่คณบดีเฉียนป้อนให้นั้นมันสุดยอดแค่ไหน!

        ทั้งค่าพลังเลือดและแต้มวิวัฒนาการต่างก็พุ่งทะลุสามร้อยแต้มตัวเลขนี้ไม่ใช่สิ่งที่คำว่า ‘สุดยอด’ ทั่วไปจะอธิบายได้อีกแล้ว

        คุ้มค่าจริงๆ!

        ความหิวที่ทนมาตลอดสองวันแม้ระหว่างนั้นจะหิวจนสลบไปหลายรอบ แต่พอได้กินยาเม็ดนี้เข้าไปทุกอย่างก็คุ้มค่าแล้ว!

        ไป๋ฉางเซิงสะกดข่มความดีใจสุดขีดไว้ในใจเขาไม่กล้าลังเลแม้แต่น้อย ทุ่มเทสมาธิทั้งหมดไปกับการย่อยและดูดซับพลังยา

        ทักษะเสริมพลังการย่อยระดับหกระเบิดประสิทธิภาพออกมาตามที่ควรจะเป็น

        พลังยาที่เดิมทีควรจะรุนแรงมหาศาลกลับถูกย่อยและดูดซับก่อนที่จะทันได้ระเบิดพลังออกมาทั้งหมดแล้วถูกส่งต่อไปยังส่วนต่างๆ ของร่างกาย

        ขณะที่ส่วนต่างๆของร่างกายซึ่งหิวโซมานานเมื่อได้รับพลังยามาชโลมเลี้ยงก็ไม่ทำให้ไป๋ฉางเซิงผิดหวัง พวกมันไม่ปฏิเสธเลยสักนิดมีเท่าไหร่ก็ดูดซับไปเท่านั้น!

        เพียงไม่กี่นาทีสรรพคุณของยาก็ถูกย่อยจนหมดสิ้น!

        ไป๋ฉางเซิงกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้งเขาแลบลิ้นฟ่อด้วยท่าทางที่ยังรู้สึกไม่จุใจ

        แม้พลังยาของยาเลือดพยัคฆ์จะรุนแรงมากแต่หลังจากดูดซับไปทั้งหมดไป๋ฉางเซิงกลับรู้สึกเหมือนแค่ได้กินจนเกือบอิ่มเท่านั้น

        ถ้าได้อีกสักเม็ดก็คงดี

        พอยังรู้สึกไม่อิ่มไป๋ฉางเซิงก็อดไม่ได้ที่จะเงยหน้ามองคณบดีเฉียน

        ถ้าจำไม่ผิดคณบดีเฉียนเคยรับปากเขาไว้ว่าหลังจากผ่านไปสองวันจะให้เขากินให้อิ่ม

        และเมื่อคณบดีเฉียนเห็นท่าทางของไป๋ฉางเซิงโดยเฉพาะแววตาที่เจือด้วยความโหยหา เขาก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาเบาๆ

        ทว่ามือของเขาก็ไม่ได้หยุดลงเขาเทยาออกมาอีกเม็ดแล้วป้อนเข้าปากไป๋ฉางเซิง

        “ยาเลือดพยัคฆ์นี่สกัดและกลั่นกรองมาจากเลือดเนื้อของสัตว์อสูรระดับแม่ทัพอสูรเชียวนะปกติฉันเอาไว้ให้ซวนหนีหยกทมิฬกินแค่วันละสามเม็ดเท่านั้น”

        “เจ้าตัวเล็กนี่ตะกละไม่เบา เม็ดเดียวดันไม่อิ่มซะได้”

        คณบดีเฉียนไม่ได้เสียดายยาแต่เขากำลังทึ่งที่เจ้าตัวเล็กที่เพิ่งเข้าสู่ระดับสามอย่างไป๋ฉางเซิงกลับสามารถรองรับพลังยาได้มากมายขนาดนี้

        เจียงจืออวี๋เม้มปากแน่นไม่ได้พูดอะไรออกมา

        ด้วยพันธสัญญาวิญญาณที่เชื่อมโยงกันอยู่เธอสัมผัสได้ว่าทางฝั่งของไป๋ฉางเซิงกำลังส่งความรู้สึกยินดีออกมาอย่างต่อเนื่อง

        เกรงว่ายาเลือดพยัคฆ์เม็ดที่สองนี้ก็คงไม่เพียงพอต่อความต้องการของไป๋ฉางเซิงเช่นกัน

        และก็เป็นไปตามคาดหลังจากผ่านไปอีกไม่กี่นาที ไป๋ฉางเซิงก็หันมามองคณบดีเฉียนอีกครั้งพร้อมกับอ้าปากรอ

        “ยังกินได้อีกเหรอ?”

        คราวนี้คณบดีเฉียนตกใจของจริงแล้ว

        ยาเลือดพยัคฆ์สามเม็ดนี่เพียงพอต่อการเสริมพลังเลือดพื้นฐานต่อวันของซวนหนีหยกทมิฬระดับราชาอสูรได้เลยนะแต่ไป๋ฉางเซิงยังอยากจะกินอีกงั้นเหรอ?

        ต้องรู้ก่อนว่าในตอนนี้ไป๋ฉางเซิงเป็นเพียงทหารอสูรระดับสามระดับต้นค่าพลังเลือดก็อยู่แค่ระดับสามพันต้นๆ เท่านั้น

        แต่ซวนหนีหยกทมิฬเป็นถึงระดับราชาอสูรค่าพลังเลือดทะลุหลักล้านไปนานแล้ว ทั้งสองอย่างนี้เทียบกันไม่ได้เลยแม้แต่น้อย!

        คณบดีเฉียนเริ่มกังวลว่าไป๋ฉางเซิงจะตัวระเบิดเพราะทนพลังไม่ไหวเขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งว่าจะป้อนเม็ดที่สามดีไหม แต่พอเห็นแววตาของมันสุดท้ายเขาก็ยอมเทยาเลือดพยัคฆ์เม็ดที่สามออกมา

        [ยินดีด้วย โฮสต์กลืนกินยาเลือดพยัคฆ์ ได้รับค่าพลังเลือด 301 จุด ได้รับแต้มวิวัฒนาการ 289 แต้ม]

        เมื่อเสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นไป๋ฉางเซิงรู้สึกว่าร่างกายขยายพองขึ้นทันที ประดุจลูกโป่งที่ใกล้จะถึงขีดจำกัดภายใต้การกระตุ้นของพลังยาร่างกายของเขามีโอกาสพังทลายลงได้ทุกเมื่อหากทนรับพลังไม่ไหว

        แต่ในสถานการณ์เช่นนี้ไป๋ฉางเซิงกลับไม่ลังเลเลยสักนิด เขาเรียกหน้าต่างระบบออกมาทันที

        [หักแต้มวิวัฒนาการ 300 แต้มเลื่อนระดับสายวิวัฒนาการ: เสริมพลังการย่อย]

        [แต้มวิวัฒนาการที่ต้องใช้ในการเลื่อนระดับครั้งต่อไป: 600 แต้ม]

        [หักแต้มวิวัฒนาการ 600 แต้มเลื่อนระดับสายวิวัฒนาการ: เสริมพลังการย่อย]

        [แต้มวิวัฒนาการที่ต้องใช้ในการเลื่อนระดับครั้งต่อไป: 1,200 แต้ม]

        [ระดับปัจจุบันของเสริมพลังการย่อย: Lv.7]