เมื่อผมกับแม่เลี้ยงต้องผจญภัยในระบบเกมเอาชีวิตรอดสุดลามก

        ยืนยันผู้เล่นเอกได้กดยอมรับการเล่นเกมเอาชีวิตของเราในครั้งนี้แล้ว…!!

        กติกาการเล่นเกม

        -ผู้เล่นกับพาร์ทเนอร์ จะต้องจับคู่กันทำภารกิจต่าง ๆ ที่ได้รับในอุปกรณ์เครื่องนี้ เพื่อรับแต้ม และนำแต้มเหล่านั้นไปใช้ซื้ออาหาร อาวุธ และสิ่งของอื่น ๆ ที่จำเป็นสำหรับการดำรงชีวิต

        -เป้าหมายในการจบเกม ผู้เล่นกับพาร์ทเนอร์ จะต้องเดินทางไปยังจุดที่มีสัญลักษณ์ธงสีฟ้าในไอคอนแผนที่ เมื่อไปถึงได้ จะถือว่าเกมเอาชีวิตรอดในครั้งจบลงทันที

        -ทว่า….โปรดจงจำไว้ให้ดีเส้นทางที่จะไปนั้นมีอันตราย มากมายรออยู่ หากชะล่าใจ หรือประมาท ผู้เล่นกับพาร์ทเนอร์ อาจจะไม่มีโอกาสได้กลับออกไปจากเกาะอีกตลอดกาล…

        -หากมีคำถามเพิ่มเติม กรุณา พิมพ์ หรือกดไมค์พูดที่ช่องนี้ ทางเราจะตอบคำถามผู้เล่นเท่าที่จะสามารถตอบได้ ขอบคุณสำหรับความร่วมมือในโชว์เรียลลิตี้สุดสยิวครั้งนี้ ทางเรากับคนอื่น ๆ กำลังรอดูคุณอยู่…

        ปลดล็อก ไอคอนข้อมูลผู้เล่น..!!

        ปลดล็อก ไอคอนร้านค้า..!!

        ปลดล็อก ไอคอนภารกิจ..!!

        ปลดล็อก ไอคอนแผนที่..!!

        พอสิ้นสุดข้อความเสียง บนหน้าจอมือถือก็พลันปรากฏไอคอนอื่น ๆ เด้งขึ้นมาอีก 4 ไอคอนอย่างต่อเนื่อง

        ตอนนั้นในหัวผมสนเพียงแค่คำว่า 'ทำภารกิจรับแต้ม' ผมไม่รอช้ารีบใช้นิ้วจิ้มไปที่ไอคอนภารกิจอย่างรวดเร็ว จากนั้นหน้าหน้าจอก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง ก่อนที่จะมีข้อความใหม่ปรากฏขึ้นมาให้อ่าน ทว่า..พอได้อ่าน ผมก็ชะงักงันตัวแข็งทื่อไปชั่วขณะ

        "อะ..อะไรวะเนี่ย…."

        "มะ..มีอะไรเหรอเอกลูก เขาให้ทำอะไรเหรอ.."

        เสียงของแม่ดาวเอ่ยถาม ซึ่งผมก็ยังนั่งก้มหน้านิ่งต่อไปอีกนิด ส่วนใจในก็คิดว่าเอายังไงดีถ้าไม่ทำ ผมกับแม่คงอดตาย แต่ถ้าทำ….

        ผมหลับตากำหมัดแน่นอย่างเจ็บใจ และนึกแค้นพ่อเป็นอย่างมากที่ ทำให้พวกเรามาเจออะไรแบบนี้ แต่จะให้ยอมตายมันก็คงทำไม่ได้ เพราะฉะนั้นผมจึงต้องพูดคุยกับแม่ดาวให้เข้าใจตรงกันซะก่อน จากนั้นผมก็ลืมตาขึ้นก่อนจะหันหลังเดินกลับเข้าไปแม่ดาวที่นั่งอยู่ และอธิบายทุกอย่างให้เธอฟัง พอแม่ดาวได้ฟังเธอก็ตกใจอยู่พอสมควร

        ..

        ..

        ..

        "พะ…พวกมันต้องการแบบนี้นี่เอง แย่จริง ๆ เอกจะถามใช่ไหมลูกว่า แม่จะตัดสินใจยังไง สำหรับแม่ยังไงก็คงทนเห็นลูกเป็นอะไรไปไม่ได้หรอกจ้ะ ต่อให้มันจะเป็นเรื่องน่าอับอายแค่ไหนแม่ก็ยินดีทำ"

        "ถ้าแม่คิดแบบนั้น เอกเองก็เช่นกันครับ ถึงทำแล้วแม่จะโกรธจะเกลียด จะดุด่าทุบตี เอกยอมครับถ้ามันจะทำให้แม่มีชีวิตรอดไปจากที่นี่ได้"

        ผมบอกแม่ดาวออกไปแบบนั้นด้วยแววตามุ่งมั่นจริงจัง แม้นในใจจะรู้สึกผิดมาก ๆ ถ้าได้เริ่มทำอะไร 'แบบนั้น' ลงไปนับจากนี้ จนถึงตอนออกจากไอ้เกาะบ้า ๆ แห่งนี้ได้"

        "ถ้างั้นเอกก็..ก็ลง..ลงมือเถอะลูก ก่อนที่พวกเราจะหิวข้าวหิวน้ำตายซะก่อน แถมพวกเรายังไม่รู้ว่าจะต้องหลบเจ้ามนุษย์ประหลาดนั่นอีกนานแค่ไหนด้วย…"

        แม่ดาวเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าแดงก่ำ พร้อมท่าทางเอียงอาย เธอไม่กล้าสบตาผม ก่อนจะเบือนหน้านี่ไปอีกทาง

        "งะ…งั้นเอก ขอโทษนะครับแม่…"

        เมื่อพูดจบผมก็ค่อย ๆ ยกมือขึ้น และเอื้อมไป….จับหน้าอกอวบอั๋นของแม่ดาวจากนั้นก็ออกแรงบีบเบา ๆ สามครั้ง…

        จากนั้นหน้าจอมือถือของผมก็มีข้อความที่มีเสียงปรากฏขึ้น

        ผู้เล่นเอกสัมผัสหน้าอกของพาร์ทเนอร์ด้วยการบีบเบา ๆ 3 ครั้ง..!

        ภารกิจสำเร็จ ได้รับ 3 แต้ม.!

        ภารกิจใหม่จะมาในอีก 15 นาที…

        พอสิ้นเสียงผมก็รีบปล่อยมือออกจากเต้านมแม่ดาวอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะยกมือถือขึ้นมา และกดเข้าที่ไอคอนร้านค้าทันที ผมอยากรู้ว่า แต้มที่มีตอนนี้แลกของอะไรได้บ้าง มันจะมีน้ำมีอาหารไหม แล้วถ้ามีจริง ของเหล่านั้นจะมาส่งพวกเรายังไง

        พอกดเข้าไปในไอคอนร้านค้า พบก็ได้พบกับสินค้ามากมายอย่างที่คิดจริง ๆ มีทั้งอาหารน่าทานหลายอย่าง มีน้ำขวด น้ำอัดลม มีอาวุธอันตรายหลายอย่าง และแน่นอนว่า ของเหล่านี้ต้องใช้แต้มจำนวนมากในการแลกมา ซึ่งช่างหัวมันก่อนเถอะตอนนี้อยากได้น้ำกับอาหารก่อน คอแห้ง และหิวไส้จะขาดแล้ว

        น้ำ         ใช้แต้ม 2 แต้มในการแลกเปลี่ยน

        ขนมปัง 1 ก้อน ใช้แต้ม 3 แต้ม ในการแลกเปลี่ยน

        "บ้าจริง..! ตอนนี้เรามีแค่สี่แต้ม ถ้าแลกน้ำจะได้สองขวด แต่จะแลกอาหารไม่ได้ ไม่งั้นต้องรออีกสิบกว่านาทีถึงจะมีภารกิจใหม่ แต่มันจะให้เราทำอุบาทว์อะไรกับแม่อีกก็ไม่รู้ ไหนจะแต้มที่ได้อีก เอาไงดีวะ…"

        ผมเครียดมาก ไม่รู้ว่าควรจะทำไงดี ทว่า…ในตอนนั้นเองข้อความมีเสียงจากมือถือของแม่ก็ดังขึ้น

        ยืนยันผู้ดาวได้กดยอมรับการเล่นเกมเอาชีวิตของเราในครั้งนี้แล้ว…!!

        "มะ..แม่"

        "ไม่เป็นไรหรอกเอก ให้แม่เล่นด้วยเถอะเราจะได้มีแต้มเพิ่มขึ้น"

        "คะ..ครับ ถ้าแม่ตัดสินใจแบบนั้น เอกก็ไม่ขัดข้องอะไร"

        ผมเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา จากนั้นแม่ดาวก็ก้มดูมือถือต่ออีกนิด จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นก่อนจะเรียกให้ผมเข้าไปใกล้ ๆ

        "คะ…ครับมีอะไร…!!!!"

        ผมยังไม่ทันจะถามแม่จบ จู่ ๆ ก็ต้องรู้สึกสะดุ้งเฮือกตรงหว่างขา เพราะว่ามีมือของแม่ดาวพุ่งมาคว้าจับอย่างรวดเร็ว

        "มะ…มะ…แม่ครับ…"

        "อยู่นิ่ง ๆ นะเอก ยี่สิบแปด ยี่สิบเก้า สามสิบ…"

        พาร์ทเนอร์ดาวใช้มือจับเป้าผู้เล่นเอกเป็นเวลา 30 วินาที

        ภารกิจสำเร็จ ได้รับ 3 แต้ม..!

        ภารกิจใหม่จะมาในอีก 15 นาที…

        พอแม่ดาวปล่อยมือจากเป้ากางเกงผม เจ้าข้อความของเธอก็มีเสียงก็ดังขึ้น

        "แค่นี้ก็ได้สามแต้มแล้วสินะ เอกกดสั่งน้ำสองขวด ส่วนแม่จะกดสั่งขนมปังจากนั้นเรามาแบ่งกันทานเนอะ แก้หิวไปก่อน จากนั้นค่อยว่ากันใหม่"

        แม่ดาวกล่าวด้วยรอยยิ้มสดใส เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ซึ่งก็คงไม่แปลกอะไรหรอกมั้ง ก็แม่อาบน้ำให้ผมมาตั้งแต่ตัวเท่าลูกหมา เคยจับเคยสัมผัสทุกส่วนเธอไม่มีความคิดอกุศลอะไรอยู่แล้ว พอคิดแบบนั้นจบผมก็ไม่รอช้ารีบจิ้มไปที่รูปขวดน้ำบนหน้าจอ ก่อนจะกดยืนยันจากนั้น แต้ม 4 แต้มที่ โชว์อยู่ก็อันตรธานหายไป เอาล่ะต่อไปจะยังไงนะ พวกมันจะมาส่งของให้ผมยังไง

        คำสั่งซื้อถูกยืนยัน ผู้เล่นกรุณารอรับสินค้าภายใน 1 นาที ขอบคุณที่ใช้บริการ..

        จากนั้นผมกับแม่ก็รอตามที่เจ้าข้อความมีเสียงบอก…

        หงี่..! หงี่..!!!

        เสียงโดรนดังขึ้นมาจากภายนอกถ้ำ ทว่า…คราวนี้ไม่ใช่โดรนมีกล้อง แต่เป็นโดรนส่งของขนาดกลาง มันบินมาตรงที่ผมกับแม่อยู่ ก่อนจะหย่อนกล่องที่มีร่มชูชีพลงมา แล้วก็บินจากไป…

        ตอนนี้ผมจึงเข้าใจวิธีการของพวกมันแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างทำผ่านเหล่าโดรนพวกนี้นี่เอง…

        จบตอน