“จุดอ่อนของเ้าคือความใจร้อน”
“เ้าไม่ได้อยู่ในสถานะจะเป็บิดาข้าอีกคนนะ”
“ข้าหวังดี”
นางรู้ข้อเสียตัวเองแต่ก็อดจะแสดงท่าทางฮึดฮัดเมื่อถูกชายหนุ่มอายุน้อยกว่าตักเตือนไม่ได้
“ความใจร้อนบางครั้งจะเปิดช่องให้เราถูกคนอื่นเล่นงานได้ง่ายๆ”
“ขืนให้ข้าทนคงได้กระอักเืตาย เ้าก็ดูออกแล้วนี่ว่าข้าต้องเจอกับปัญหาอะไรบ้าง”
ฟู่เจียนจื่อพยักหน้าเื่กระทบกระทั่งของคนในครอบครัวระหว่างลูกชายลูกสาว ลูกเมียหลวงเมียน้อยแม้เขาไม่เคยประสบด้วยตนเอง เพราะโชคดีได้มารดาเลี้ยงที่รักเขามาก พวกเขาถูกสอนสั่งให้พี่น้องรักใคร่ปรองดองแต่ก็ได้ยินได้ฟังเื่ราวเหล่านี้ผ่านหูมาบ้าง
“เ้ากลับไปก่อนเถอะ”ในเมื่อแต่งงานกับเขาแล้วท่านพ่อก็ไม่ยกสำนักคุ้มภัยในนางจะล่ามเขาไว้ด้วยข้อสัญญาก็คงเปล่าประโยชน์
“ข้าจะไม่ปล่อยให้ภรรยาตนเผชิญปัญหาแต่เพียงผู้เดียวหรอกนะมี่เอ๋อร์”
“ต้าถิงสิ”
“ก็ข้าอยากเรียกมี่เอ๋อร์เ้าตัวคนเดียว จะไม่ให้ข้าห่วงได้อย่างไร”
“คนเดียวที่ไหนฝูเมิ่งก็ยังอยู่ทั้งคน”
ครั้นคิดถึงคำพูดห่วงใยของฝูเมิ่งก่อนหน้านี้ฟู่เจียนจื่อก็เบาใจ อย่างน้อยก็วางใจได้ว่ายังมีคนที่หวังดีกับนาง
“เลิกห่วงข้าได้แล้วตัวเ้าสิน่าห่วง กลับบ้านไปเถอะ” ไม่แน่พบหน้าอีกครั้ง บิดานางอาจจะพาลโมโหลงมือกับเขาอีกคราวนี้หากไม่ตาย ก็คงถึงขั้นพิการ
“แล้วเื่แต่งงานจะยกเลิกไม่ได้นะ”
“เ้าจริงจัง”
ชายหนุ่มพยักหน้า“อันที่จริงคนเราก็ไม่ควรจะแต่งงานหลายครั้งอยู่แล้ว โดยเฉพาะเ้าที่เป็สตรี”
“ข้าไม่สนคำคนอีกอย่าง เื่เข้าพิธีมีเ้ากับข้ารู้กันแค่สองคน”
“ในฐานะสามีข้าปรารถนาจะดูแลเ้าให้ดีที่สุด”
“ขืนโง่อยู่ต่อเ้าถูกพ่อข้าฆ่าตายแน่”
“เ้าไม่ยอมให้เกิดเื่นี้ขึ้นหรอกจริงไหม” เขายิ้ม
“ก็ใช่น่ะสิแต่เ้าจะทำให้ข้าห่วงหน้าพะวงหลัง หากต้องปะทะกับท่านพ่ออีกเ้าคงไม่อยากเห็นข้าเสียเปรียบโดนเขาตบหน้าหรือเตะกลิ้งแบบเ้าลูกเต่าอู๋ฟ่านโดนข้าเตะหรอกนะ”
“เขาจะทำร้ายเ้าจริงๆน่ะหรือ” นางเป็ลูกสาวเขานะ ก่อนหน้าที่พลั้งเผลอทำร้ายนางนั่นก็อาจจะเป็เพราะอารมณ์ชั่ววูบ
หานถิงมี่นิ่งไปอึดใจหนึ่งวันคืนในอดีตของครอบครัวราวกับประดังประเดเข้ามาในหัว ถึงบิดาไม่ลงโทษนางด้วยกำลังแต่ใช่ว่าคำพูดและการกระทำของเขาจะไม่ทำร้ายให้นางต้องเ็ป กระทบกระทั่งกันบ่อยครั้งเพราะบุคคลที่สามใช่นางจะชินและไร้ความรู้สึกปานนั้น
“ท่านพ่อคนเก่าได้ตายจากข้าไปแล้ว”
วาจาทอดอาลัยของนางทำให้ฟู่เจียนจื่อตัดสินใจยอมถอยหนึ่งก้าวก่อนขึ้นรถม้าที่หน้าสำนักคุ้มภัยเฉียนเซิ่งในวันรุ่งขึ้น เขาย้ำบอกต่อนางว่า
“หากไม่ติดต่อไปสามเดือนข้างหน้าข้าจะมาหาเ้าอีกครั้ง ไม่เกินสามครั้งของการมาที่นี่ข้าจะทำการสู่ขอเ้าตามประเพณีให้ถูกต้อง”
“เ้ามันคนน่าตายโดยแท้สลัดอย่างไรก็ไม่หลุดสินะ”
เขายังจำคำพูดสุดท้ายของนางได้ยังจำอากัปกิริยาการส่ายหน้าน้อยๆ ขณะพูด และยังจำแผ่นหลังแบบบางท่วงท่าการเดินที่มุ่งมั่นขณะหันหลังเดินเข้าประตูสำนักคุ้มภัยเฉียนเซิ่งเมื่อกว่าครึ่งปีก่อนได้ติดตา
แล้วเหตุใดวันนี้...นางถึงไม่อยู่รอเขา
นี่คือผลตอบกลับของการไม่รักษาสัญญาสามเดือนใช่หรือไม่
หากรู้ล่วงหน้าเหตุการณ์ที่นางต้องเผชิญจะเลวร้ายถึงขั้นพลิกแผ่นดินคว่ำเขาจะรีบรุดมาหานางให้เร็วกว่านี้ ผิดที่เขาดันทุรังกับเื่พิสูจน์ตัวเองกับบิดาจนติดโรคระบาดที่ต่างเมือง
ทางการปิดประกาศห้ามเข้าสำนักคุ้มภัยเฉียนเซิ่งยามนี้มีเพียงเศษซากที่หลงเหลือจากการเผาไหม้ของพระเพลิงครั้งร้ายแรงร้างไร้กลิ่นอายชีวิตของผู้คน
‘สามเดือนก่อนเกิดเหตุปล้นฆ่าในสำนักคุ้มภัยเฉียนเซิ่งคาดว่าคงมีเื่บาดหมางกับผู้มีอิทธิพล หานหย่งจิงาเ็สาหัสซ้ำยังถูกตัดลิ้นตัดเอ็นข้อมือ เพียงชั่วคืนเดียวคนที่เหลือต่างอพยพกันไปอยู่ที่อื่นส่วนบุตรสาวคนโตสันนิษฐานร่างคงกลายเป็เถ้าถ่านในกองเพลิง’
จากคำบอกเล่าของเ้าหน้าที่ทางการทำให้ฟูเจียนจื่อแทบล้มทั้งยืนจริงหรือที่นางได้จากโลกนี้ไปแล้ว...
ไม่!
ทั้งหมดต้องไม่ใช่ความจริง!
นางจะต้องไม่ตาย!
ร่างสูงของคุณชายใหญ่ซวนเซสีหน้าซีดเผือดราวไร้โลหิต ทำให้ลู่เค่อรีบเข้าไปประคองเขานายหญิงผู้เฒ่ากำชับเขาหนักหนา สั่งคาดโทษอย่าให้เกิดเื่ร้ายแบบคราวก่อนหนนี้จึงสั่งให้เขาเฝ้าจับตาเื่ธุระสำคัญของคุณชายไม่ให้คลาดสายตา
อาการดึงดันขัดคำสั่งของนายหญิงผู้เฒ่าเพื่อจะเดินทางมาเมืองซู่เหยาหลังคุณชายใหญ่เพิ่งกลับมาแข็งแรงทำให้นายท่านหลันส่งผู้ติดตามมาอีกสองคนเพื่อช่วยเขาดูแลคุณชาย
หลังมองสถานการณ์และฟังเื่ราวคร่าวๆจากทางการ ลู่เคอก็เข้าใจลางๆ ว่าโศกนาฏกรรมที่เกิดขึ้นกับสำนักคุ้มภัยแห่งนี้คงจะกระทบต่อจิตใจคุณชายใหญ่เป็อันมาก่เวลาที่คุณชายแยกตัวจากเขาเมื่อหนก่อน คงทำให้รู้จักสหายใหม่ที่นี่เป็แน่
“จะต้องสืบหาคนต่อหรือไม่ขอรับคุณชายสาขาของโรงเตี๊ยม ไฉฟู่และพันธมิตรการค้ามีอยู่หลายเมืองอาจจะมอบธุระให้พวกเขาช่วยตามหาคนของสำนักคุ้มภัยเฉียนเซิ่งได้”
ฟู่เจียนจื่อพยักหน้าเพียรระงับความโศกเศร้า ถ้ารู้ข่าวคราวบิดาของหานถิงมี่เขาอาจจะได้รู้ความจริงอีกหลายเื่ “มอบให้เ้าจัดการเื่นี้ทุกความคืบหน้าที่ได้กลับมา ต้องรายงานข้าให้หมด”
เขาต้องรู้ให้ได้ว่าเหตุใดถึงเกิดเื่ร้ายกับนางซากศพในกองเพลิงก็แค่การคาดเดาของเ้าหน้าที่ทางการ มี่เอ๋อร์ของเขามีวรยุทธ์สูงนางจะต้องปลอดภัย และอาจกำลังหลบซ่อนตัวอยู่ที่ไหนสักแห่ง
เป็หน้าที่สามีเช่นเขาที่จะต้องสืบค้นความจริงให้จงได้!
762
