บทนำ
แสงทองเจิดจ้า สายฟ้าแว่บวาบ ทั่วท้องฟ้า
ฝูงชน แหงนมอง...ความยิ่งใหญ่ที่น่าตื่นตะลึง
ลึกลับ และน่ากลัว...
ไม่เคยมีใครเห็นมาก่อน มันคือตำนานที่ถูกจารึก
และเล่าขานต่อๆกัน...การกำเนิดของัสายฟ้า
จอมมหาเวทย์ในตำนาน
****************************
ตอนที่ 1: กำเนิดตำนาน
ตลาดหลินไฉ (เขตการค้าตระกูลหลิน)
เทศกาลเชย์รีส ยังคงคลาคล่ำไปด้วยผู้คนเหมือนทุกปี แม้แต่ตลาดหลินไฉยามค่ำคืน ย่านการค้าโซนตะวันออกของตระกูลหลินก็ไม่เว้น
เสียงผู้คนกล่าวสวัสดีปีใหม่ เสียงดนตรี พ่อค้าแม่ค้าและชาวเมืองพูดคุยกันอย่างสนุกสนานดังไปตลอดทั้งโซน
แสงจากโคมไฟสีแดงส่องเป็แถวเรียงราย บรรยากาศสุกสว่างไปด้วยดอกไม้ที่ถูกจุดอย่างต่อเนื่อง
บรรยากาศเทศกาลเชย์รีสด้านนอกคงน่าสนุกยิ่งนัก แต่ภายในคฤหาสน์ตระกูลหลินที่อยู่ติดกับตลาดแห่งนี้ก็เต็มไปด้วยผู้คนที่วุ่นวายไม่แพ้กัน
บ่าวรับใช้ในคฤหาสน์กำลังวุ่นวายเดินเข้าออกตำหนักผู้าุโ1และ7กันขวั่กไขว่ เพราะดูเหมือนลูกสะใภ้ของพวกเขากำลังจะให้กำเนิดเด็กน้อยทายาทตระกูลหลินพร้อมกันในคืนนี้!!
คฤหาสน์ตระกูลหลิน
ท่ามกลางความวุ่นวายในตำหนักผู้าุโใหญ่ และผู้าุโเจ็ด บ่าวรับใช้กำลังเตรียมน้ำอุ่น และผ้าสีขาวสะอาดตาหลายผืน
หมอที่เก่งที่สุดในเมืองพร้อมผู้ช่วยอีกนับสิบ ถูกเชิญให้รีบเดินทางมายังตำหนักผู้าุโหนึ่ง
เสียงกรีดร้อง ยังคงดังมาจากภายในห้องเป็ระยะๆ
ตัดกลับมาในเวลาไร่เรี่ยกันที่ตำหนักผู้าุโเจ็ดหลินเฉิน
หลินเฉิน เป็ชายชราที่มีหนวดเคราสีขาว และผมสีขาวโพลนยาวประบ่า ตอนนี้เขากำลังมองไปทางเข้าตำหนักตนเองทีมองห้องลูกสะใภ้ที
เขาสั่งให้พ่อบ้านเสิ่นไปเชิญหมอมาทำคลอดและดูอาการให้ลูกสะใภ้ นี่ก็ล่วงเลยเวลามานานแล้ว แต่จนแล้วจนรอด ก็ยังไม่เห็นพ่อบ้านคนสนิทพาหมอมาถึงตำหนักตนซักที
'มันชักจะนานเกินไปจนทำให้เขาเริ่มร้อนใจ'
“หลีกทางหน่อย กันคนออกไป” เสียงของชายร่างใหญ่ในชุดเกราะดำสนิทดังกังวาล
เขาก้าวเข้ามาในตำหนักอย่างรีบเร่ง จนชุดเกราะหนักที่สวมใส่กระทบกันดังครืดคราด
คนผู้นี้คือหลินตงหยาง แม่ทัพใหญ่ของจักรวรรดิ์
หลินเฉินมองคนตรงหน้าอย่างแปลกใจ บุตรชายของเขามีหน้าที่เฝ้าชายแดนด้านเหนือของจักรวรรดิ์ วันนี้กลับปรากฏตัวที่นี่ได้อย่างไร
“ตงหยาง เ้า... มาได้อย่างไร” เสียงที่บ่งบอกถึงความชราเอ่ยทักบุตรชายด้วยความแปลกใจระคนดีใจที่เห็นเขากลับบ้าน
“ท่านพ่อ ข้าพาคนมาดูอาการฮูหยิน” เขาโค้งคารวะบิดา
ทันทีที่ได้รับคำตอบจากบุตรชายผู้าุโเจ็ดพลันเห็น หญิงชราในชุดขาวขลิปทองพร้อมผู้ติดตามเดินเข้ามาทางนี้พอดี ทั้งสองมีม่านบางๆสีขาวปิดคลุมใบหน้า บ่าวรับใช้ถูกหลินตงหยาง สั่งให้ออกไปทันทีที่หญิงชรามาถึง บรรยากาศที่วุ่นวายราวกับถูกสั่งให้หยุดชะงักลง
ทั้งสองเดินเข้าไปในห้องของ ‘หลินหวี่หรู’ ก่อนที่ประตูห้องจะถูกปิดลง โดยทิ้งชายชราและแม่ทัพใหญ่ของจักรวรรดิ์ไว้ด้านหลัง...
...เสียงกรีดร้องอย่างเ็ปจากตำหนักผู้าุโหนึ่งดังขึ้น แทบจะพร้อมกันกับแสงสีฟ้าสว่างใสที่เกิดขึ้นในห้องของตำหนักที่เจ็ด
ท้องฟ้ากระจ่างใสยามค่ำคืน มืดสนิทลงฉับพลัน บรรยากาศที่สนุกสนานครื้นเครงของเทศกาลเชย์รีสหยุดชะงัก คนจุดพลุและดอกไม้ไฟประจำจุดต่างๆหยุดมือที่กำลังจะเอื้อมไปจุดพลุชุดต่อไป พวกเขากำลังแหงนมองทองฟ้าที่ยามนี้เต็มไปด้วยสายฟ้าจำนวนมาก
เสียงฟ้าร้องดังครืดคาด เสียงสายฟ้าดังเปรี้ยงปร้าง
ก่อนที่สายฟ้าทั้งหมดเคลื่อนที่มาใกล้กัน ราวกับมีบางสิ่งอย่างกำลังดึงดูดให้มันมาอยู่ใกล้กัน
มันรวมตัวกัน บิดเกลียว หมุนวน จนคล้ายกับรูปร่างสิ่งมีชีวิตในตำนานที่พวกเขาเคยได้เห็นอยู่ในตำรา เหมือนกับหอคอยัซึ่งถูกเล่าขานว่าเป็ที่สถิต 'ดวงจิตแห่งบลูเชย์รีส'
คนทั้งเมืองไม่เว้นแม้แต่คนในตระกูลหลิน กำลังแหงนมองัสายฟ้า ที่กำลังเคลื่อนตัวไปมา แหวกว่ายอยู่บนนภาที่มืดสนิท เสียงดังเปรี๊ยะๆ ดังตลอดเวลาที่มันบิดตัวไปมา
พวกเขารู้ดีว่ามันคืออะไร เพราะมันคือตำนวน จารึก เื่เล่าขาน หรือเป็แม้กระทั่งนิทานก่อนนอน ที่ถูกถ่ายทอดมาจากรุ่นสู่รุ่นในจักรวรรดิ์เชย์รีส
สัตวาที่เป็ตัวแทนจักรวรรดิ์ ข้ารับใช้ผู้ซื่อสัตย์ มันออกมาต้อนรับนายของมัน
จอมมหาเวทย์ในตำนาน กำลังถือกำเนิดขึ้น ที่ไหนซักแห่งในเมืองทาซารัสเล็กๆแห่งนี้
ค่ำคืนนี้ผู้มีอำนาจทั่วทั้งเมือง เชื่อว่ารวมเมืองข้างเคียงที่มีโอกาสได้เห็นปรากฏการ์ณในตำนานนี้ด้วย พวกเขากำลังตามหาเด็กแรกเกิดที่เกิดขึ้นในคืนเทศกาลเชย์รีสนี้
ผู้าุโใหญ่และสมาชิกในตระกูลหลินจำนวนมาก ก็ได้เห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเช่นกัน
หลินชิงเย่ว์กำลังอุ้มหลานชายตัวอวบอ้วนที่พึ่งเกิดของเขา มองด้วยแววตารักใคร่ เหตุการณ์เมื่อครู่นี้ต้องเกี่ยวข้องกับหลานชายของเขาแน่ๆ
"ฮ่าๆ ข้าจะตั้งชื่อเขาว่า ชิงหลง(ั)...หลินชิงหลง"
"หวังว่าเขาจะแข็งแกร่ง ดุจเทพับนท้องฟ้าค่ำคืนนี้"
เสียงหัวเราะของผู้าุโใหญ่ดังลั่นตำหนักของตน มันดังราวกับจะประกาศให้ทุกคนรู้ว่าหลานชายของเขาพึ่งจะถืิอกำเนิดในวันนี้
ในห้องของหลินหวี่หรู ตอนนี้มีเพียงหญิงชราที่กำลังอุ้มเด็กทารกเพศชายไว้ในอ้อมอก หญิงติดตามของนางกำลังเช็ดเหงื่อตัวให้หลินหวี่หรูที่ยังดูอ่อนเพลียอยู่ แม่ทัพใหญ่หลินตงหยาง และผู้าุโเจ็ดหลินเฉิน กำลังพยายามชะเง้อมองเด็กน้อยผมสีเทา ผิวขาวซีดในอ้อมอกของหญิงชรา นัยตาสีฟ้าสดใสของเขาราวกับเรืองแสงได้
"นี่ยังไม่ถึงเวลาตื่นของเ้านะ เด็กน้อย" หลังหญิงชราพูดจบ นัยตาสีฟ้าสดใสของเด็กน้อยหม่นแสงลง เหลือให้เห็นเพียงสีฟ้าซีดๆเหมือนคนทั่วไป สีผมของเด็กน้อยก็กลายเป็สีเทาเข้มจนเกือบดำทันที จนแม้แต่ผู้าุโเฉินที่สายตาไม่ค่อยดียังมองแล้วมองอีก
"ข้าจะให้เ้าชื่อว่า เฟยเทียน(ทะยานฟ้า)..." เด็กน้อยถูกตั้งชื่อโดยหญิงชราแปลกหน้า
...หญิงชราเอ่ยขึ้นก่อนจะหยุดไป และพูดขึ้นใหม่ "หลิน...เฟยเทียน"
หลินเฉินได้ยินพลางขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาดูเหมือนจะหงุดหงิด หลานชายของเขา นี่ั้แ่เขาเข้ามาในห้องยังไม่ได้อุ้มเลย แถมตอนนี้เ้าเด็กน้อยยังถูกตั้งชื่อโดยคนแปลกหน้าอีกต่างหาก มันเป็เหตุผลที่เขาสมควรจะไม่พอใจใช่หรือไม่
แต่เอาเถอะ ชื่อนี้ก็ฟังดูไม่เลว แถมดูเหมือนหลานชายของเขายังยิ้มน้อยๆเหมือนพอใจอีกด้วย.
****************************
80
