เทพ​ยุทธ​สะท้านโลกา

ตอนที่​ 38 ถุงมือ​

"ถุงมือ...?"

เจี้ยนหวาเกาหัวและขมวดคิ้ว​ เขาดูสับสนและสงสัย​ขึ้นมา

"มันเป็นอุปกรณ์​สวมใส่มือเหมาะสำหรับรูปแบบ​การต่อสู้​ของเจ้า หากเป็นถุงมือที่หนาและทำจากใยชั้นดีก็สามารถ​คว้าใบดาบอย่างสบาย" ซูเวยอธิบาย​อย่างยินดี

"ดังนั้นหากข้ามีถุงมือก็สามารถ​คว้าดาบของเจ้าได้สบายเลยสินะ" ดวงตาเปล่งประกาย​และร้องออกมาด้วยความตื่นเต้น​ว่า "เยี่ยมมากถ้าข้ามีถุงมือที่ว่านั่น ข้าจะได้ไม่ต้องบาดเจ็บ​อีกต่อไปแล้ว​"

"แม้ว่าจะไม่กลัวอาการบาดเจ็บ แต่การมีเลือดไหลตลอดเวลา​ มันน่ารำคาญและหงุดหงิดมาก ทำให้เด็กสาวไม่กล้าเข้าใกล้เลยสักคน" เค้ากล่าวอย่างอับอาย​

"เจ้าสามารถ​ไปที่ร้านตีเหล็กตรงเชิงเขาแล้วหาคนสร้างถุงมือที่ทำจากใยเหล็กดู" ความใสซื่อและบริสุทธิ์​ ทำให้เขายิ้มได้

"ขอบคุณ​มาก... เจ้าเป็นคนดีจริงๆ" เขาซาบซึ้งใจ​และกล่าวอย่างรู้สึกผิดว่า "ข้าไม่ควรมาสร้างปัญหา​และทำร้ายเจ้าเลย"

"ไม่หรอก เจ้าไม่ได้​มาสร้างปัญหา​และทำร้ายข้าเสียหน่อย"

"เจ้าสามารถ​มาหาข้าและต่อสู้​ได้ตลอด​"

ซูเวยรู้สึกชื่นชมและยิ้มอย่างเป็นมิตร​

"จริง?... เยี่ยมมาก" เจี้ยนหวาดีใจและมีความสุข​ เขาก้มหัวและวิ่งจากไป

เกี่ยวกับ​เรื่องนี้เขาได้เก็บเกี่ยว​ประสบการณ์การต่อสู้​มากและเพิ่มขึ้น

ผู้ชมต่างตื่นเต้น​และบ้าคลั่ง

เขาเอาชนะได้ ซูเวยเอาชนะได้จริงๆ

เขากลายเป็นศิษย์​หน้าใหม่ในประวัติศาสตร์​ของศิษย์​สายในไปแล้ว

เขาเป็นอัจฉริยะ​เหนืออัจฉริยะ​ ตอนนี้ผู้คนเรียกขานแก่ซูเวยว่าเป็น สุดยอด​อัจฉริยะ

... 

"เจ้าเห็นไหมฉุ่ฉี พี่ชายเอาชนะและเอาชนะศิษย์​รุ่นเยาว์ร้ายกาจ​คนนั้นได้" เจียจิงกระโดดอย่างตื่นเต้น​และตะโกนกับฉุ่ฉี

"ข้าเห็นแล้ว...ข้าเลือกคน​ไม่ผิดจริงๆ​!!!"

ฉุ่ฉีก็ตื่นเต้น​และกำลังเดือด เขารู้สึก​ว่าการตัดสินใจ​ในครั้งนั้นเป็นสิ่งถูกต้อง​แน่นอน​

"พวกเราต้องรีบไล่ตามเขาให้ทัน" ฉุ่ฉีเกิดแรงกระตุ้น​และเขาเสนอออกมา

"ใช่... เจ้าพูดถูก" เจียจิงเห็นด้วยอย่างยิ่ง

"งั้นมัวรออะไรกันอีก พวกเราต้องฝึกฝน​ให้หนักและมากขึ้นกว่านี้" ฉุ่ฉีตะโกน​กึกก้องและรีบไปเตรียมตัว​ฝึกฝน​ทันที

"ใช่... พวกเราต้องฝึกฝน​อย่างหนักและมากขึ้นเท่านั้น​ ถึงสามารถ​ตามพี่ชายได้"

เจียจิงพยักหน้า​อย่างแรงและรีบไล่ตาม

...

"เขาชนะและชนะจริงๆ"

"เขาเพิ่งเข้าได้ไม่นานและเขาทำได้"

ฮุ่ยเว่ยกำลังกรีดร้อง​และกรีดร้องบนชายคามากขึ้น​เรื่อยๆ

ทุกสิ่งเกิดขึ้นผ่านดวงตาราวกับ​เป็นความฝัน

อย่างไร​ก็ตามนี้คือเรื่องจริง

ไม่สามารถ​ปฏิเสธ​ข้อเท็จจริง​นี้ได้

[ซูเวย...!!!]​

อารมณ์​ซับซ้อน​และสีหน้าเปลี่ยนไป​

เขาเคยเป็นอัจฉริยะ​และโด่งดัง​

แต่ตอนนี้เค้าถูกซูเวยแทนที่เรียบร้อย​

ซูเวยทำสิ่งที่ยากกว่าการเอาชนะเขา

ทำลายความภาคภูมิใจ​ของเขาทั้งหมด

ต่อหน้าซูเวยเขาไม่เหลือ​ความภาคภูมิใจ​

ไม่มีคุณสมบัติ​ดังกล่าว!!! 

ซูเวยสร้างหน้าประวัติศาสตร์​ที่สุดยอดและไม่มีใครเทียม

เขาพ่ายแพ้​สมบูรณ์แบบ​

ความเย่อหยิ่ง​และอ่อนแอ​ลดลง

เหมือนมันจะหายไปได้ตลอดเวลา​

ฮุ่ยเว่ยสีหน้าบูดบึ้ง​และจิตใจว่างเปล่า

...

ณ.บ้านหลังหนึ่ง​

"ว่าไงนะ...!!!"

"เจี้ยนหวาแพ้...!!!"

เพล้ง

ซือห้าวตกใจและถ้วยน้ำชาในมือตกแตก

สีหน้าเขาบิดเบี้ยว​และน่าเกลียดน่ากลัว

ศิษย์​อาวุโส​ที่สนิทสนม​มารายงาน ตอนนี้เขารู้สึก​หนาวเหน็บ​และสั่นเทากลัว

"สุดยอด​อัจฉริยะ​กำเนิดขึ้นแล้วจริงๆ"

"มันจบแล้วและจบแล้วจริงๆ...!!!"

ซือห้าวสูญเสีย​จิตวิญญาณ​และแสงในตาเค้าสลัว

เขาชัดเจน​ว่าสำนักอาญา​สวรรค์​ให้ความสำคัญกับอัจฉริยะ​ที่แท้จริง

มีอัจฉริยะ​มากมาย​ที่ถูกกล่าวขานถึงบนโลกใบนี้ แต่จะมีหนึ่งในร้อยหรือหนึ่งในพันคืออัจฉริยะ​แท้จริง

เขาไม่สามารถ​หยุดยั้งอัจฉริยะ​คนนี้ได้

ทรัพยากรต่างๆจะถูก​เอนเอียง

ด้วยความสนใจของอาวุโส​ระดับสูง 

พวกเขาจะปล่อยอัจฉริยะ​นี้ได้อย่างไร

"ลืมไปเลย... ข้าต่อสู้กับห่านตลอดเวลา"

เขาเริ่มสงบและใจเย็น​ลง

[ตราบใดที่​เขาไม่ไปยั่วยุซูเวยอีก เค้าจะไม่เข้ามาหาก่อน]​ นี้คือสิ่งที่ซือห้าวนึกและคิด​

เส้นทาง​ศิษย์​หลักยังคงเปิดกว้าง แต่มีเพียงหยิบมือที่จะได้เข้าไป

...

ในเวลานี้ศิษย์​ใหม่ซูเวยเอาชนะศิษย์​อัจฉริยะ​รุ่นใหม่​และรุ่นเก่าได้ทั้งหมด

เขาเอาชนะศิษย์​ปีหนึ่ง-ปีสี่ได้ทุกระดับ

ข่าวเช่นแผ่นดินไหว​สั่นสะเทือน​ทั้งหมด​

เกิดความตระหนกศิษย์​สายในทั่วทุกชั้นปี

แม้แต่ศิษย์​หลักตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน