ท่ามกลางความมืดมิด เสียงวิ่งของฝีเท้านับสิบวิ่งสับสนค้นหาเป้าหมายอย่างกระชั้นชิด หญิงสาวผู้อ่อนแรงกระเสือกกระสนใช้พลังยุทธวิ่งหนีมัจจุราชทั้งสิบที่ตามมาคร่าชีวิต ในอ้อมแขนมีทารกตัวน้อยที่นอนหายใจอย่างโรยรินในห่อผ้า หญิงสาวหอบหายใจพยายามสูดอากาศเข้าปอดให้มากที่สุดเพื่อที่จะเพิ่มแรงในการวิ่งหนี จนสุดท้ายก็มาถึงหน้าผาสูง ทางตันใต้หน้าผานั้นมีกระแสน้ำไหลเชี่ยวสายใหญ่ที่ไหลลงมาจากน้ำตกกลับขวางทางหนีของหญิงสาวเอาไว้จนทำให้นักฆ่าเ่าั้สามารถติดตามค้นหาจนเจอ
“พระสนมอวี้ ท่านหนีพวกข้าไม่พ้นหรอก ท่านจงทิ้งชีวิตของท่านกับองค์หญิงสิบสองเอาไว้ที่นี่”
“ข้ายอมตายแต่ลูกของข้าต้องรอด”
“ฮ่า ๆ จะรอดได้เช่นไร พระสนมอวี้เชิญท่านมองดูให้รอบตัว หนทางใดที่ท่านกับองค์หญิงจะหลุดพ้นจากคมดาบของพวกข้าไปได้ ในเมื่อท่านสิ้นใจข้าก็จะนำศีรษะของท่านไปรับรางวัลกับฮองเฮา ส่วนทารกตัวน้อยก็จะถูกนำไปเผาแล้วทำยาอายุวัฒนะตามคำทำนายของท่านนักพรต ท่านจงส่งองค์หญิงสิบสองมาให้ข้าเดี๋ยวนี้”
“ไม่ ข้าไม่ยอมให้ลูกของข้าไปเป็เตาหลอมโอสถให้ใครทั้งสิ้น พวกเ้าถอยออกไปไม่เช่นนั้นข้าจะะโลงหน้าผาจริง ๆ ด้วย”
เมื่อหมดทางหนี นางกอดลูกน้อยไว้ในอ้อมกอดแน่นพยายามเดินถอยหลังให้ชิดริมหน้าผามากขึ้น เหล่านักฆ่าต่างพยายามขยับเข้าใกล้นาง พวกมันกลัวว่าพระสนมจะกระโดลงหน้าผาให้พวกมันต้องลำบากที่จะค้นหาศพอีก พระสนมอวี้กอดลูกน้อยแน่นนางคร่ำครวญในใจเหตุใด์ถึงรังแกนางกับลูกเช่นนี้ เหตุใดการประสูติของธิดาของนางต้องมีปรากฏการณ์พิเศษ มวลดอกไม้เบ่งบานไปทั่วแคว้น หมู่เหล่าสรรพสัตว์ต่างหันมาก้มคำนับมาทางวังหลวง เมฆสีรุ้งปรากฏบนท้องฟ้าเจ็ดวัน อีกทั้งโหรหลวงทำนายชะตาว่าบุตรสาวของนางคือผู้เปี่ยมล้นไปด้วยบารมี ฮ่องเต้ทรงพระเกษมสำราญเสด็จมาหานางกับลูกอยู่ทุกวัน จึงเป็เหตุให้ฮองเฮาทรงเคียดแค้นประกอบกับมีนักพรตนอกรีตทำนายว่าเนื้อหนังของธิดาของนางหากใครได้นำไปเป็เตาหลอมโอสถย่อมมีผิวพรรณงดงามบารมีมากล้นและเป็ยาอายุวัฒนะ จึงเป็เหตุให้นางหาทางพาลูกหนีนักฆ่าออกจากวังมาเช่นนี้
“ฮึก! ลูกรัก แม่ขอโทษที่ต้องให้ลูกตายตามแม่ไป แต่แม่จะไม่ยอมให้ใครนำลูกไปทำโอสถโดยเด็ดขาด หาก์มีจริงโปรดช่วยคุ้มครองลูกข้าให้ปลอดภัยด้วยเทอญ”
พระสนมอวี้ก้มจูบลูกของนางด้วยความรักครั้งสุดท้ายก่อนที่จะตัดสินใจอุ้มทารกน้อยในอ้อมกอดะโลงหน้าผา ร่างของนางกับลูกน้อยตกกระแทกลงไปในสายน้ำเชี่ยว นักฆ่าที่เกือบถึงตัวนางไม่สามารถคว้าร่างของนางทันได้
“ตู้ม ! ”
“ค้นหาพระสนม พวกเ้าค้นหาร่างของพระสนมกับองค์หญิงสิบสองมาให้ได้!”
เสียงคำสั่งจากหัวหน้านักฆ่าที่ถือคบไฟสั่งลูกสมุนของมันค้นหาติดตามร่างของพระสนมอวี้ที่ลอยไปกับกระแสน้ำพร้อมกับทารกน้อย พระสนมอวี้โอบกอดลูกน้อยแน่นพยายามใช้ร่างกายกำบังบุตรสาวให้พ้นจากก้อนหินที่ร่างของนางลอยกระแทกใส่ ศีรษะของนางถูกกระแทกจนเือาบหน้าจึงสลบสิ้นชีวิตจมใต้กระแสน้ำ ทารกน้อยที่ถูกน้ำซัดลอยออกจากอ้อมกอดผู้เป็มารดาก็สิ้นลมหายใจ ดวงจิตของม่านชิงหลินก็ได้เข้ามาแทนที่ในร่างของทารกน้อย ทันใดนั้นฟองอากาศขนาดใหญ่ก็เข้าโอบล้อมร่างของทารกน้อยเอาไว้ภายใต้กระแสน้ำอันเชี่ยวกราก บรรดาสัตว์น้ำที่รับรู้ของการมีอยู่ของนางก็พากันว่ายวนล้อมรอบฟองอากาศประหนึ่งว่าคุ้มกันทารกคนนี้ให้ปลอดภัยจากภยันตราย
ม่านชิงหลินที่รับรู้เหตุการณ์ทั้งหมดก็เปล่งเสียงร้องไห้ในฟองอากาศ พร้อมกับคิดในใจให้เหล่าปลาเ่าั้พาร่างมารดาของนางที่จมใต้กระแสน้ำให้ติดตามมาด้วย เหล่าปลาในแม่น้ำคล้ายจะเข้าใจความ้าของนาง มันพากันว่ายทวนกระแสน้ำในความมืดเข้าห้อมล้อมประคองร่างอันไร้ิญญาของพระสนมอวี้ให้ลอยตามฟองอากาศไป ภายใต้ฟองอากาศมีปลาขนาดใหญ่คอยประคองพานางลอยไปตามใต้ผิวน้ำเข้ามาในถ้ำแห่งหนึ่งที่มีกระแสน้ำไหลผ่านเมื่อถึงเนินทรายมันจึงเทินฟองอากาศขึ้นไปยังฝั่ง รวมถึงร่างอันไร้ชีวิตของพระสนมอวี้ติดตามมาด้วย
ฟองอากาศก็แตกสลายเหลือเพียงม่านชิงหลินในห่อผ้าที่เปียกชื้น นางรู้สึกหนาวจนร้องไห้ไม่ออกได้แต่ร้องเรียกจูจูในใจให้ออกมาช่วยนาง
“จูจู น้องอยู่ที่ไหน ออกมาช่วยพี่ด้วย”
“หนูอยู่นี่จ้ะพี่สาว หนูมาแล้ว”
ทั้งจูจูและจูจินต่างปรากฏกายออกมาจากกำไลสรรพสิ่งที่ทารกน้อยได้สวมใส่ กำไลสรรพสิ่งนี้ปรากฏที่ข้อแขนขององค์หญิงสิบสองพร้อมกับดวงิญญาของนางที่เข้ามาสิงสู่ จูจูรีบอุ้มร่างของนางขึ้นมาจากห่อผ้าเปียกและนำผ้าขนหนูหนานุ่มในมิติออกมาพันรอบกายของนางไว้ ส่วนจูจินก็ใช้พลังเซียนยกร่างอันไร้ิญญาของพระสนมอวี้ขึ้นมาแล้วขุดหลุมฝังร่างอันไร้ิญญาของนางในถ้ำแห่งนี้
“ข้าขอบใจท่านมากที่ช่วยเหลือร่างของบุตรสาวข้า และช่วยนำข้ามาฝังไว้ในที่สงบแห่งนี้” ร่างิญญาของพระสนมอวี้ที่อุ้มิญญาทารกน้อยในอ้อมกอด
“ท่านน้า ข้าขอแสดงความเสียใจต่อท่านและบุตรสาวด้วย ในตอนนี้ทารกที่มีชีวิตคือเ้านายของข้าซึ่งมาจุติแทนที่ ข้าขออวยพรให้ท่านกับบุตรสาวก้าวเข้าสู่ดินแดนแห่งความหลุดพ้น” จูจินประสานมือคำนับิญญาของพระสนมอวี้
“ใช่ ๆ ท่านน้า พี่สาวของข้าฝากมาบอกว่านางจะดูแลรักษาร่างกายของลูกสาวของท่านให้ดีที่สุด และฝากขอโทษบุตรสาวของท่านด้วยที่นางเข้ามาแทนที่” จูจินอุ้มประคองกอดทารกน้อยในอ้อมกอด เอ่ยสิ่งที่พี่สาวตัวน้อยได้พูดผ่านจิตให้ิญญาของพระสนมอวี้ได้รับรู้
“ไม่เป็ไรหรอก ข้ารู้อยู่แล้วว่าอย่างไรข้ากับลูกก็คงจะไม่มีชีวิตรอด ข้าขอให้นางรักษากายให้พ้นจากเงื้อมมือของฮองเฮาแห่งแคว้นจ้าว เพราะคำทำนายของนักพรตนอกรีตได้ทำนายว่าร่างของบุตรสาวข้าหากนำไปเป็เตาหลอมโอสถก็จะได้ยาอายุวัฒนะจึงเป็เหตุให้ข้ากับบุตรสาวถูกตามล่า ในห่อผ้าของลูกข้ามีทรัพย์สินและป้ายชื่อของนางขอให้นางรักษาไว้ด้วยถือว่าเป็ของขวัญพบหน้าจากมารดาคนนี้ก็แล้วกัน”
“อุแว๊!”
“ขอรับ พี่สาวของข้ารับปากท่านแล้วขอรับ”
“อืม ข้าขออวยพรให้พวกท่านปลอดภัยจากนักฆ่าเ่าั้ ข้ากับลูกถึงเวลาที่ต้องจากไปแล้ว ลาก่อน”
“พวกข้าขอน้อมส่ง”
ร่างิญญาของพระสนมอวี้และทารกในอ้อมกอดได้กลายเป็ดวงจิตลอยกลับขึ้นไปยังฟากฟ้า จูจูกับจูจินจึงนำร่างของทารกน้อยเข้าไปในกำไลสรรพสิ่ง จูจูอุ้มทารกน้อยวางลงบนเตียงจูจินเข้ามารับ่ดูแลต่อ ส่วนจูจูรีบวิ่งเข้าไปค้นหากล่องเสื้อผ้าเด็กทารกที่พี่สาวได้ซื้อเก็บไว้ เมื่อค้นมาได้ก็รีบนำมาเปลี่ยนให้กับนาง
“พี่สาวจ๋า เปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะจ้ะ เดี๋ยวจะไม่สบาย”
“จูจู พี่เป็ผู้หญิง ถึงร่างนี้จะเป็ทารกก็เถอะ แต่พี่ก็อายเป็นะ” ม่านชิงหลินพูดคุยผ่านกระแสจิตหากจะพูดก็คงต้องเปล่งเสียงอ้อแอ้ของทารกเท่านั้น
“พี่สาวไม่ต้องอายจ้ะ หนูดูแลพี่สาวเอง อีกอย่างพี่สาวยังเป็ทารกยังเปลี่ยนชุดเองไม่ได้นี่จ้ะ เดี๋ยวหนูหลับตาใส่เสื้อผ้าให้พี่สาวก็ได้จ้ะ”
“เฮ้อ ! ท่านปู่เซียนนะท่านปู่เซียน จะให้ฉันลงมาเกิดทั้งทีก็ลำบากสู้ชีวิตเลยหรือนี่ จูจูต้องหลับตาเปลี่ยนชุดให้พี่จริง ๆ นะ”
“จ้ะ หนูจะเปลี่ยนชุดให้แล้วนะจ้ะ”
ม่านชิงหลินที่อยู่ในร่างของทารกน้อยไม่มีทางเลือกมากจึงต้องยอมให้เซียนน้อยจูจู จูจินช่วยเหลือดูแล เมื่อเปลี่ยนผ้าเสร็จนางก็หิวเดือดร้อนให้พี่เลี้ยงตัวน้อยชงนมผงใส่ขวดให้นางดูดตามสูตรที่จดไว้
“โชคดีที่เรากักตุนของใช้เด็กอ่อนมาจำนวนมากนะจ้ะพี่สาว ดูสิข้ามมิติมาพี่สาวก็ได้ใช้ในทันทีเชียว” จูจูพูดติดตลก ชวนให้บรรยากาศในห้องนอนผ่อนคลาย
“เฮ้อ ! กว่าฉันจะโต เดินได้ก็อีกหลายเดือนสินะ แล้วพี่ต้องออกไปนอกมิติอย่างไรถ้าออกไปในร่างทารกนี้ก็คงจะไม่รอดจากนักฆ่าเ่าั้แน่”
“ข้าว่า พี่สาวอยู่ในมิติแห่งนี้จนอายุสามขวบดีหรือไม่ขอรับแล้วค่อยออกไปด้านนอก ในตอนนั้นพี่สาวค่อยเดินเข้าไปในหมู่บ้านที่อยู่ไม่ไกลจากถ้ำแห่งนี้เพื่อไปขอความช่วยเหลือจากชาวบ้าน แบบนี้ดีหรือไม่ขอรับ” จูจินเสนอแนะ
“อืม ก็คงต้องเป็อย่างนั้นหล่ะนะ จูจู จูจิน พี่สาวคนนี้ขอฝากพวกเ้าช่วยเลี้ยงดูด้วยนะ” ทารกน้อยขยับแขนขาไปมาคล้ายกำลังพูดคุยกับสองเซียนน้อย จริง ๆ นางพยายามอยู่นิ่ง ๆ แล้วแต่สัญชาติญาณความเป็ทารกนั้นบังคับให้นางทำแบบนี้
“ได้เลยจ้ะ หนูกับจูจินจะดูแลพี่สาวอย่างเต็มที่สุดความสามารถเลยจ้ะ แต่ว่าแล้วแบบนี้ใครจะทำอาหารอร่อย ๆ ให้พวกเรากินหล่ะจ้ะพี่สาวก็ตัวเล็กแค่นี้เอง”
“จูจู คิดแต่เื่กินสินะ อาหารที่เราซื้อสำรองไว้ก็มีมากจูจูกับจูจินก็เลือกกินไปก่อนก็แล้วกัน ถ้าพี่โตเมื่อไหร่พี่จะทำให้กินนะ”
“ก็ได้จ้ะพี่สาว , อ้าว! พี่สาวหลับไปซะแล้ว เป็ทารกนี่ก็ดีอยู่เหมือนกันนะฝันดีจ้ะพี่สาว”
จูจูกับจูจินสองพี่เลี้ยงตัวน้อยห่มผ้าให้กับพี่สาวของตนในร่างทารกน้อย ก่อนที่จะปีนขึ้นมานอนบนเตียงคนละด้านของทารกน้อยเพื่อคอยดูแลไม่ให้พี่สาวตัวน้อยที่หลับใหลกลิ้งตกลงไป
ด้านนอกมิติ เหล่านักฆ่าต่างพยายามค้นหาร่างของพระสนมอวี้กับองค์หญิงสิบสองแต่ก็ไม่สามารถที่จะค้นหาเจอได้ เพราะถ้ำที่ฝูงปลาพามานั้นเป็ถ้ำที่มีปากถ้ำอยู่ใต้น้ำ หากนักฆ่าเ่าั้จะค้นหาเจอก็ต้องมุดเข้ามาใต้น้ำเพียงเท่านั้น
ข่าวการสูญหายของพระสนมอวี้กับองค์หญิงสิบสองสร้างความโทมนัสต่อองค์ฮ่องเต้แห่งแคว้นจ้าว เมื่อสืบความและรู้สาเหตุได้ว่าการสูญหายของพระสนมรักกับธิดาองค์สุดท้องเป็ฝีมือของฮองเฮาเคียงบัลลังก์จึงกริ้วเป็อย่างมากจึงสั่งปะาชีวิตในข้อหาสังหารเชื้อพระวงศ์และสมคบคิดกับนักพรตนอกรีต ทั้งฮองเฮารวมถึงผู้ที่เกี่ยวข้องถูกตัดสินปะาชีวิตและเสียบศีรษะประจานให้ประชาชนได้สาปแช่ง ฮ่องเต้แห่งแคว้นจ้าวยังมีความหวังที่สนมรักกับธิดาของพระองค์ยังอยู่รอดปลอดภัยตราบใดที่ไม่พบศพตราบนั้นย่อมมีความหวังว่าสักวันจะได้พบหน้าผู้เป็ที่รักทั้งสองสักวันใดวันหนึ่ง
************************
6K
![การหวนคืนของจอมพลคนสุดท้าย [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1683576564_67815117.webp)
