Fallen paradise

ในขณะเดียวกันบนท้องฟ้าเหนือระดับน้ำทะเลห้าหมื่นกิโลเมตร ตอนนี้จอแสดงผลกำลังแสดงต่ำแหน่งของข้าศึกราชาก็อบลินที่มองไปยังจุดสีแดงที่กระพริบอยู่อย่างครุ่นคิดก่อนที่เขาจะตัดสินใจเอ่ยปากขึ้น

“อนุมัติให้ดึงพลังงาน 50% จากเตาปฏิกรณ์”

“เรียบร้อยแล้วครับ”

“ยิงได้” ในการยิงครั้งนี้รุนแรงจนยานธงถอยไปยังด้านหลัง

“จะถึงเป้าหมายในอีก”

…

“3”

“2”

“1”

“เข้าเป้า ”

“กำลังตรวจสอบความเสียหายของเป้าหมาย”

“เป้าหมายยังไม่ถูกทำลาย ย้ำ!! เป้าหมายยังไม่ถูกทำลาย” 

“กองยานทั้งหมดเตรียมพร้อมการรบระยะประชิด ปล่อยฝูงบินขับไล่ทั้งหมดและส่งกองกำลังภาคพื้นดินเข้าพื้นที่” เมื่อสิ้นเสียงราชาก็อบลิน ฝูงบินขับไล่ก็ได้ถูกปล่อยจากยานแต่ละลำเหมือนเหล่าผึงที่แตกออกจากรังและ drop pot หลายร้อยอันก็ร่วงหล่นลงสู่พื้นดิน

ณ ยานธงของอาณาจักรภูลิอัน เสียงเตือนภัยมากมายดังสนั่นทั่วทั้งยานแต่ทหารในยานกลับเคลื่อนที่อย่างมีระเบียบไม่มีความตื่นตระหนกให้เห็นแม้แต่น้อย ทหารแต่ละหน่วยเคลื่อนที่ไปยังจุดนัดพบของตัวเอง drop pot จำนวนมากหลายร้อยก็ถูกปล่อยเข้าไปเสริมกำลังหน่วยภาคพื้นดินและฝูงบินขับไล่หลายร้อยฝูงก็ได้ถูกปล่อยตัวออกไปเตรียมพร้อมสำหรับการปะทะ  ตอนนี้ทั้งสองฝ่ายกำลังหงายไพ่ที่ตัวเองมีและทุ่มหมดหน้าตัก ในขณะเดียวกัน ณ ห้องพักของราชาริชาร์ดอยู่ๆประตูก็เปิดออกหญิงสาวนางนึงเดินเข้าไปในห้องอย่างตื่นเต้น

“โอ้ว!! ท่านพ่อ ท่านก็จะออกไปลุยเหมือนกันหรือ”

“แน่นอนอยู่แล้วทำไมข้าจะไม่ไป” ราชาริชาร์ดตอบขณะที่กำลังเช็คเกราะขาของตัวเอง

“แล้ว แล้วท่านแม่จะมาจริงๆหรือท่านพ่อ”

“แน่นอนอยู่แล้วตอนนี้นางเตรียมตัวขั้นสุดท้ายอยู่ที่บ้าน”

“ดีจริง แล้วข้าจะเอาใจช่วยท่านนะ ข้าจะลงไปด้านล่างซักหน่อย”

“เด็กดื้อ ข้าควรเลี้ยงเจ้าคนเดียวจริงๆ แม่เจ้าทำลูกสาวเสียคนจริงๆ” ราชาริชาร์ดลูบหัวของเรกิสอย่างเอ็นดู

“ท่านพ่อแล้วท่านจะใช้เจ้านั้นหรือ” เรกิสชี้ไปยังหอกที่พิงอยู่ข้างฝาห้อง

“แน่นอน”

“ท่านคงจะเอาจริงแล้วสินะเนี่ย ราชาก็อบลินโหดขนาดนั้นเลย”

“ยั๊ยลูกโง่ถ้าข้าไม่เอาจริงแล้วข้าจะได้กลับไปหาเจ้ารึ อีกอย่างข้าไม่อยากเป็นงานวันหยุดประจำปีของใครตอนนี้หรอกนะ”

“ฮี่ ฮี่ ข้าไปแล้วท่านพ่อของให้ท่านเจอคู่ต่อสู้ที่คู่ควรนะ” ว่าแล้วเรกิสก็เข้าไปกอดราชาริชาร์ดก่อนที่จะวิ่งหายไปจากสายตาราชาริชาร์ด

“ลูกคนนี้นิ จริงๆเลย” ราชาริชาร์ดยิ้มอย่างเอ็นดูก่อนที่จะหันไปยังหอกที่พิงข้างฝาไว้

“มาเลยเพื่อนเก่าถึงเวลาของพวกเราแล้ว” เมื่อราชาริชาร์ดพูดแบบนั้นตัวหอกก็เปล่งประกายสีเลือดและสั่นเคลือราชาริชาร์ดเอื่อมมือไปจับหอกและเดินออกไปจากห้อง

“ราชาของข้า ข้าศึกจะถึงเราภายในสองนาทีพะยะคะ”

“ทำตามแผนที่เตรียมไว้”

“พะยะคะฝ่าบาท ขอให้ท่านทรงนำชัยมาให้แก่พวกเรา” เสนาธิการทำความเคารพให้ราชาริชาร์ดพระองค์ทรงกำหมัดแล้วชูขึ้นเหนือหัวแล้วเดินออกจากห้องยุทธการ เขาเดินมายังท้ายยานและลอยออกไปจากยานตอนนี้ราชาริชาร์ดลอยมาหยุดที่เหนือหัวของยานธงเขาจ้องมองไปยังราชาของก็อบลินที่ตอนนี้ก็ลอยอยู่ข้างบนมองมาที่เขาและด้านหลังของราชาก็อบลินก็คือกองยานรบทั้งหมดของเขาเมื่อเห็นดังนั้นราชาริชาร์ดก็ยิ้มให้และจับหอกแน่นแล้วขว้างหอกออกไป หอกลอยละลิ่วอย่างช้าๆในตอนแรกก่อนที่มันจะหายไปและไปโพล่ยังตรงหน้าของราชาก็อบลิน ราชาก็อบลินชักดาบโค้งออกมาปัดเบาๆแต่แรงลมที่ออกมาจากการปะทะได้เป่ายานขับไล่จนเสียหลังเมื่อเห็นดังนั้นราชาริชาร์ดก็ยิ้มเยาะอย่างอารมณ์ดีก่อนที่จะยื่นมือออกไปและหอกก็บินกลับมายังมือของเขาทั้งสองยืนจ้องตากันอยู่ซักพักในขณะนั้นกองยานและฝูงบินก็สาดอาวุธใส่กันอย่างไม่มีการยั้งมือในอากาศตอนนี้ชุลมุนกันไปหมด เสียงระเบิดดังไปทั่วท้องฟ้าและเศษซากก็ร่วงหล่นราวกับฝนตกในเวลานั้นเองราชาริชาร์ดก็ก้าวเบาๆเหมือนก้าวเดินเล่นในชายหาดในวันหยุดพักผ่อนและหายไปราชาก็อบลินเบี่ยงตัวหลบไปด้านข้างและหอกก็ผ่านเขาไปแรงลมของหอกได้ทำลายยานรบของฝั่งก็อบลินระเบิดไปหลายลำหลังจากนั้นราชาก็อบลินก็วาดดาบเข้าใส่ราชาริชาร์ดอย่างเบามือเหมือนเขากำลังวาดฝีแปลงลงผืนผ้าใบเมื่อเห็นดังนั้นราชาริชาร์ดก็เบี่ยงดาบอย่างเชื่องช้าและกระแสลมได้ไปตัดเอายานขับไล่ของฝั่งก็อบลินอีกตอนนี้สีหน้าของราชาก็อบลินเริ่มมีร่องรอยของความโกรธขึ้นมาแล้วหลังจากปะทะหยั่งเชิงกันเล็กน้อยทั้งสองราชาก็ถอยหลังออกมาพวกเขาจ้องมองซึ่งกันและกันเหมือนเพื่อนเก่าที่ไม่ได้เจอกันมานานซึ่งขัดกับอาวุธของทั้งสองที่ตอนนี้กำลังเปล่งออร่าฆ่าฟันออกมาอย่างไม่มีที่สิ้นสุด พวกเขาเตรียมพร้อมที่จะจัดการอีกฝ่ายด้วยกระบวนท่าที่ดีที่สุดของพวกเขาแล้วเหลือแค่เพียงช่องว่างเล็กน้อยเท่านั้น ช่องว่างเล็กน้อยที่จะพาพวกเขาคนใดคนหนึ่งเป็นผู้ชนะ