“แก้ผ้าแล้วขึ้นไปนั่งบนเตียง” เสียงทุ้มสั่งน้ำเสียงกระด้างขณะจัดเตรียมอุปกรณ์วาดภาพ ร่างบางที่ยืนตัวสั่นภายในห้องซึ่งมีเพียงแสงไฟสลัวสาดส่องอยู่กลางเตียง ดวงตากลมโตมองชายหนุ่มตรงหน้าหรือ อทิตติ นักธุรกิจหนุ่มผู้มีรสนิยมรักการวาดภาพและชื่นชอบในสรีระสาวๆ ซึ่งแน่นอนว่านางแบบภาพวาดโดยฝีมือเขาแต่ละคนต้องเป็ระดับนางแบบชื่อดังไม่ก็นางงามมีมงกุฎการันตีความงามรวมทั้งรูปร่างสุดเฟอร์เฟค ไม่อย่างนั้นไม่มีทางได้เป็แบบให้เด็ดขาด
“เอ่อ...ดิฉัน...ขะ...เวละ”
“เวลาอยู่กับฉันแทนตัวเองว่าเกี่ยวก้อย” คนเอาแต่ใจหันมาเอ่ยพร้อมกับสายตาดุๆ คมเข้มทีจ้องมองมาจนหญิงสาวรู้สึกร้อนหนาวราวกับเป็ไข้
“เกี่ยวก้อยขอเวลาทำใจสักครู่ได้ไหมคะ” หญิงสาวตัดสินเอ่ยไปในที่สุด
เพียงแค่ได้ยินประโยคประวิงเวลาของหญิงสาวความขุ่นเคืองไม่พอใจก็พลันปะทุขึ้น อทิตติวางดินสอ สเก็ตซ์ภาพในมือก่อนจะปราดเข้าไปประชิดร่างบางแล้วทำในสิ่งที่หญิงสาวคาดไม่ถึง
แควก!!!
“อย่า...” เสียงหวานกรีดร้องพร้อมกับพยายามปัดป้องแรงคุกคามจากคนเอาแต่ใจ
“เธอยินยอมขายเรือนร่างขายศักดิ์ศรีให้ฉันแล้ว อย่ามาทำเป็สะดีดสะดิ้งเล่นตัวให้ฉันต้องเสียอารมณ์หน่อยเลย” อทิตติเค้นเสียงรอดไรฟันข่มขวัญหญิงสาว
“แต่คุณกะ...ว๊าย...” เด็กสาวยังไม่ทันเอ่ยจบประโยคก็ถูกคนเอาแต่ใจจับกดลงบนเตียงก่อนจะแนบริมฝีปากร้อนบดขยี้เรียวปากสีกุหลาบอย่างแรงจนเหยื่อสาวที่พยายามขัดขืนในตอนแรกค่อยๆ สิ้นฤทธิ์ไปในที่สุด