(จบ) ตำนานจอมเวทย์วงแหวนที่หก

บทที่68: ลูกตา

“คลังสมบัติหรือ?”

เฮรัค เลิกคิ้วขึ้นอย่างสนใจ

“แล้วในคลังของท่านมีของที่คู่ควรกับความเหนื่อยยากของข้าบ้างหรือไม่?”

“แน่นอนท่านเฮรัค”

เคานต์ฮูเอินตอบด้วยความมั่นใจล้นปรี่แววตาของเขาฉายความภาคภูมิใจในรากฐานที่บรรพบุรุษสะสมมาหลายชั่วอายุคน

เฮรัคครุ่นคิดเพียงครู่ก่อนจะเอ่ยอย่างตรงไปตรงมา

“หวังว่าของข้างในนั้นจะทำให้ข้าพอใจได้จริงๆเพราะข้าไม่ชอบการเสียเวลาเปล่า”

แม้คำพูดจะดูจองหองแต่ในฐานะพ่อมดผู้มีอำนาจเหนือสามัญชนเคานต์ฮูเอินทำได้เพียงพยักหน้ายอมรับอย่างนอบน้อม

เฮรัคเริ่มดำเนินการรักษาทันทีเขาเหยียดฝ่ามือออกไปวางเหนือแผลเน่าเฟะที่เต็มไปด้วยไอสีดำจางๆ เขาเริ่มโคจร พลังเวทมนต์ภายในร่างเพื่อดึงดูดและสลายอนุภาคพลังงานมืดที่กัดกินเนื้อเยื่อของเคานต์อยู่

ฮูเอินสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อสัมผัสได้ถึงกระแสความร้อนที่ไหลผ่านบาดแผลอาการคันและปวดแสบปวดร้อนที่ทรมานเขามานานนับเดือนเริ่มทุเลาลงอย่างน่าอัศจรรย์

จอชและลูชี่ยืนดูอยู่ข้างๆด้วยความตกตะลึง พวกเขาเห็นเพียงหมอกสีดำจางๆ ถูกดูดซึมเข้าไปในฝ่ามือของเฮรัคจนกระทั่งเนื้อที่เคยเน่าคล้ำกลับกลายเป็นสีแดงสดดังเดิม

“เรียบร้อย บาดแผลไม่มีสิ่งเจือปนแล้วที่เหลือก็แค่รักษาทางกายภาพตามปกติ”

เฮรัคถอนมือกลับหลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง

เคานต์ฮูเอินสูดหายใจเข้าลึกผิวพรรณเริ่มมีเลือดฝาดกลับมาอีกครั้ง

“ขอบคุณท่านมากท่านเฮรัคข้ารู้สึกเหมือนได้เกิดใหม่จริงๆ ถึงเวลาที่ข้าจะรักษาคำพูดแล้ว”

เขาลุกขึ้นยืนโดยมีคีแรนรีบเข้ามาพยุงก่อนจะนำทางเฮรัคลงไปยังชั้นใต้ดินลึกที่สามของปราสาท

เบื้องหลังประตูเหล็กกล้าที่แน่นหนาและกลไกซับซ้อนคลังสมบัติของตระกูลแบงก์สปรากฏแก่สายตามันกว้างใหญ่ราวกับสนามฟุตบอลที่อัดแน่นไปด้วยทองคำแท่ง อัญมณีหลากสี แจกันโบราณและภาพวาดล้ำค่า แสงจากตะเกียงน้ำมันสะท้อนกับผิวโลหะมีค่าจนสว่างจ้าไปทั่วห้อง

เฮรัคเดินทอดน่องสำรวจสมบัติเหล่านั้นอย่างใจเย็นสายตาของเขาหยุดลงที่เกราะเหล็กชุดหนึ่งซึ่งแผ่กลิ่นอายประหลาดออกมาเมื่อเขาลองส่ง พลังเวทมนต์ เข้าไปตรวจสอบก็พบแรงต้านทานที่คล้ายคลึงกับไม้แห่งป่ามนตรา

“นั่นคือเกราะของอัศวินกู๊ดแมน แกรฟตำนานเมื่อสามร้อยปีก่อนครับ ว่ากันว่ามันมีคุณสมบัติต้านทานอาคมได้”

ฮูเอินรีบอธิบาย

เฮรัคสัมผัสมันเพียงแผ่วเบาก่อนจะส่ายหน้า

“ข้าไม่ถนัดสวมเกราะหนักโล่เวทมนต์ของข้าแข็งแกร่งกว่านี้มาก”

เขาเดินลึกเข้าไปในโซนของสะสมโบราณจนกระทั่งหยุดชะงักลงที่โหลแก้วใบหนึ่ง ภายในนั้นมีดวงตาสีแดงสดแช่อยู่คู่หนึ่งมันดูราวกับยังมีชีวิตและจ้องมองกลับมาที่เขาอย่างน่าสยดสยอง

“เชนหลาน... วิเคราะห์สิ่งนี้”

เฮรัคสั่งการในใจ

"ตรวจพบวัตถุชีวภาพ:ดวงตาเผ่าคูลูตา ความแม่นยำ 98.34% อัตราการเปลี่ยนสีแดงเกิดขึ้นจากปฏิกิริยาทางอารมณ์รุนแรงจัดเป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งสวยงามที่สุดในโลก สถานะปัจจุบัน: สูญพันธุ์"

เชนหลาน รายงาน พร้อมแสดงข้อมูลประกอบบนจอประสาทตา

เฮรัคนึกถึงตำราปรุงยาโบราณดวงตาสีแดงนี้เป็นวัตถุดิบสำคัญในการปรุงยามนตราที่หาได้ยากยิ่งแม้ในตอนนี้เขาจะยังไม่มีสูตรยาที่ต้องใช้มันแต่การเก็บของหายากที่ไม่มีวันหาได้อีกแล้วไว้กับตัวย่อมเป็นทางเลือกที่ฉลาดกว่าสิ่งของทั่วไป