"วรรณ รอพี่อยู่ตรงนี้นะ เดี๋ยวพี่ไปวนรถมารับ " เสียงพจน์ บอกวรรณรสด้วยน้ำเสียงของความห่วงใย "โอเคคะ" สิ้นเสียงพูด พจน์ก็รีบขึ้นลิฟท์ไปยัง
ลานจอดรถ "ชินคะ พาพิมพ์ไปดูแสงสีเมืองกรุงหน่อยได้ไหม๊คะ พิมพ์ห่างกรุงเทพไปตั้งหลายปี พิมพ์ไม่รู้เลยว่า ตอนนี้กรุงเทพเป็ยังไงบ้าง " วันนี้ผมไม่สะดวกครับ อีกอย่างคุณทิ้งจอนส์มาได้ยังไง ป่านนี้เขาไม่ตามหาคุณแล้วเหรอ อย่าลืมนะว่าคุณเป็คู่หมั้นเขา" "ชินคะ คุณไม่เคยติดตามเื่ของพิมพ์เลยเหรอคะ พิมพ์ถอนหมั้นเรียบร้อยแล้วนะคะ พิมพ์พร้อมคะที่จะเริ่มต้นกับคุณใหม่" พิมพ์ศิริเดินกอดเอวของชินภัทรลงมาจากลิฟท์และจะไปยังลานจอดรถ ทันใดนั้นชินภัทรเหลือบไปเห็นวรรณรสยืนรออยู่หน้าบริษัท ชินภัทรรีบเดินไปหาวรรณรส "สวัสดีครับพี่วรรณ จะกลับแล้วเหรอครับ "ชินภัทรเข้าไปถามแบบกวน ๆ "ใครเหรอคะชิน" "อ๋อพี่ที่ทำงานด้วยกันครับ" "สวัสดีคะ ชื่อพิมพ์คะ เพิ่งกลับมาจากอเมริกา เป็แฟนกับชินคะ" วรรณรส สะอึกไปชั่วขณะ "สวัสดีคะ ชื่อพี่วรรณคะ ทำงานอยู่แผนกการเงินคะ ยินดีที่ได้รู้จักคะ" "แล้วพี่จะกลับยังไง ผมไปส่งนะ พี่รออยู่ตรงนี้นะ" เสียงแตรดังขึ้น พจน์ขับรถมาจอดพอดี "วรรณขึ้นรถเลยจ๊ะ" "วันนี้ต้องกลับบ้านที่ราชบุรี พี่ขอตัวก่อนนะชิน ขอให้สนุกกับวันหยุดนะ" วรรณรสรีบขึ้นรถไปนั่งข้างพจน์ ชินภัทรใเื่ของพิมพ์สุดา จนลืมไปว่า วันนี้วรรณรสต้องกลับบ้านต่างจังหวัดพร้อมกับวรพจน์ ทำให้ชินภัทรไม่พอใจมาก แต่ทำอะไรมากไม่ได้ ได้แต่มองสองคนจากไป "ชินคะ เหมือนคุณไม่พอใจอะไรบางอย่างนะคะ" "ไม่มีอะหรอกครับผมแค่ไม่คิดว่าเขาจะไปด้วยกัน" "ทำไมคะเขาไม่ได้เป็แฟนกันเหรอคะ ดูเหมือนเป็คู่รักกันเลย" การพูดของพิมพ์สุดา ทำให้ชินภัทรครุ่นคิด " ชินภัทรคิดอยู่ในใจว่า ทำไมตัวเองต้องรู้สึกโกรธที่เห็นพี่วรรณไปกับพี่พจน์ หรือว่าเราจะแอบมีใจให้พี่วรรณ แต่เขาก็เป็ของเราถึงสองครั้งเลยนะ จะให้ไม่คิดอะไรเลยเหรอ ชินภัทรรู้สึกสับสนกับตัวเอง "ชินคะ เป็อะไรไปเหรอคะ ดูคุณเหมอ ๆ " "ผมอาจจะเครียดเื่งานไปหน่อย" "งั้นเราไปหาที่คลายเครียดกันดีกว่านะ" "เอาไว้วันหลังนะครับพิมพ์วันนี้ผมรู้สึกเหนื่อย ๆ ครับ จะให้ผมไปส่งคุณที่ไหน " "ไปส่งพิมพ์ที่บ้านเลยคะ " พิมพ์สุดารู้สึกกังวลกับการกลับมาหาชินภัทรครั้งนี้ เพราะดูเหมือนใจของชินภัทรไม่ได้อยู่กับเขา เสียแล้ว "ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าชินภัทรแอบมีใครหรือเปล่า" หลังจากส่งพิมม์สุดาเสร็จ ชินภัทรก็รีบกลับมายังคอนโดของตัวเอง พอมาถึงคอนโด ก็รีบโทรหาวรรณรสทันที เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น "อ้าววรรณ ทำไมไม่รับโทรศัพท์ละ ใครโทรมา" "พวกโรคจิตคะ วรรณไม่อยากรับคะ พวกชอบโทรมาก่อกวน" "พี่รับให้ไหม๊ เดี๋ยวพี่จะด่าให้เปิงไปเลย "ไม่ต้องสนใจคะ ถ้าเราไม่รับเดี๋ยวเขาก็เลิกโทรเองคะ" วรรณรสไม่สนใจโทรศัพท์ของชินภัทรเลย ปล่อยให้ชินภัทรแทบจะคลั่งอยู่คนเดียว "ไม่รับใช่ไหม๊ อยากให้ผมร้ายใช่ไหม๊ พูดไม่ฟังใช่ไหม๊""ฮัลโหลชิน มีไรหรือเปล่า พี่ขับรถอยู่" "พี่ครับผมกำลังไปเที่ยวราชบุรีกับเพื่อนอะ เผื่อจะแวะไปบ้านพี่ด้วย แชร์ location ให้ผมได้ไหม๊ครับ" "ได้ซิ
เดี๋ยวถึงบ้านพี่จะแชร์ให้" "แชร์เลยพี่ ผมจะได้ศึกษาเส้นทางไว้ก่อน อ๋อแล้วก็บ้านพี่อยู่ใกล้ ๆ บ้านพี่วรรณใช่ไหม๊คะ แชร์บ้านพี่วรรณด้วยนะคะครับ
เผื่อผมจะได้พาพิมพ์เขาไปเที่ยวด้วย" "ได้เลย งั้นพี่จอดปั้มแล้วพี่แชร์ให้" ชินภัทรได้รับแชร์ location จากพจน์แล้วรีบขับรถออกจากคอนโด "เดี๋ยว
ได้เจอกันแน่พี่วรรณ ผมบอกแล้วใช่ไหม๊ว่าอย่าทำให้ผมโมโห" "พี่พจน์คะขับรถกลับบ้านดี ๆ นะคะ ขอบคุณมากคะ" "ไม่เป็ไรจะวรรณ เดี๋ยวตอนเย็นวันอาทิตย์พี่โทรหาอีกทีนะ" "ได้คะ" วรรณรสยืนส่งพจน์ อยู่หน้าบ้านตัวเอง "วรรณ มาแล้วเหรอลูก ไม่กลับบ้านหลายอาทิตย์เลยนะ" "สวัสดีคะแม่ขอโทษด้วยนะคะแม่ งานยุ่งมากเลยคะ มากับพจน์เหรอ อ้าวแล้วทำไมไม่ชวนเขาเข้าบ้านก่อนละ" "อ๋อพี่พจน์รีบกลับคะ พอดีแฟนเขาไปญี่ปุ่นอะคะต้องรีบไปดูแลลูก " "ไปลูกไปกินข้าวพร้อมกัน" "หนูขอไปอาบน้ำก่อนนะคะแม่ เดี๋ยวจะรีบตามไปคะ" วรรณรสรีบขึ้นชั้นสอง ห้องนอนตัวเองเพื่อรีบจะอาบน้ำ เสียง line ก็ดังขึ้น "วันนี้เจอกัน" วรรณรสอ่านแล้วถึงกับใ "เป็บ้าไปแล้วเหรอ เขาจะมาที่นี้ทำไม แล้วรู้ได้ยังไงว่าบ้านเราอยู่นี้ สงสัยส่งผิด คนบ้า " วรรณรสไม่ได้ติดใจอะไรเกี่ยวข้อความของชินภัทร แล้วรีบไปอาบน้ำเพื่อลงมาทานข้าวกับครอบครัว "พี่วรรณ หนูจะขึ้น ม. 4 แล้วนะ อีกหน่อยก็ต้องเข้ามหาวิทยาลัย แล้วพี่จะส่งหนูเรียนหรือเปล่า" เสียงร้องถามของนุ่น น้องสาวคนเดียวของวรรณรส "พี่เขาก็ต้องส่งนุ่นสิ เขาทำงานทุกวันนี้ก็ให้เงินพ่อกับแม่ใช้ เงินที่นุ่นได้ไปโรงเรียนทุกวันนี้ก็มาจากพี่เขานั้นแหละ เดี๋ยวถ้านุ่นเรียนจบมีงานทำ ก็อย่าลืมทุดแทนบุญคุณพี่เขาละ จำไว้นะ" "คะแม่" เสียงน้องสาวตอบรับ "เออวรรณ วรรณได้คบใครไว้บ้างหรือเปล่าละลูก หนูก็อายุมากแล้วนะ ยังไม่เห็นมีใครมาแนะนำให้แม่รู้จักไว้บ้างละหนูก็โตพร้อมจะมีแฟนได้แล้วนะลูก " "นั้นนะซิ พ่อก็เป็ห่วงเื่นี้เหมือนกันนะ พ่ออยากให้ใครมาดูแลลูกของพ่อแทนพ่อ " "โอ้พ่อ หนูยังไม่ได้คิดเื่นี้เลย อยากทำงานส่งเงินให้พ่อกับแม่ และ ก็ ส่งน้องเรียนให้จบก่อน " นี่กว่านุ่นจะเรียนจบ วรรณก็แก่ แล้วใครที่ไหนจะมาสนใจละทีนี้ นี้ก็อายุ32 แล้วนะปีนี้ ถ้าอยากมีใครพ่อแม่กับแม่ก็ไม่ขัดนะ " วรรณรสรู้ดีว่าพ่อแม่เป็ห่วงตัวเองมากเื่การมีแฟน แล้วถ้าพ่อกับแม่รู้ว่าเราแอบไปมี one night stand กับคนที่บริษัทแล้วพ่อแม่จะเสียใจแค่ไหนนี้ เพราะเราไม่เคยทำให้พ่อแม่เสียใจเื่แบบนี้เลย วรรณรสฉุกคิดเื่นี้ขึ้นมาก็อดไม่ได้ที่จะมีภาพของชินภัทรลอยขึ้นมา "ไอ้ผู้ชายเฮ็งซวย ทำยังไงถึงจะได้ไม่เจอกันอีก หรือว่าเราวางแผนการการหางานใหม่ แล้วไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ ๆ สังคมใหม่ แต่งานก็หายากมากจะทำยังไงดีละ วรรณรส เธอต้องเจอกับผู้ชายคนนี้อีกนานไหม๊"
2K
