ผู้ร่วงหล่น

ภายในภูเขาแห่งหนึ่ง มีถ้ำตามธรรมชาติก่อเกิดขึ้นมา มีขนาดเท่ากับยาว 2 เมตร กว้าง 3 เมตร หรืออาศัยอยู่แค่ 1 คนเท่านั้น ตรงหน้าถ้ำมีเศษไม้ หญ้าและหินตามทางและตัวถ้ำเป็นที่แอบได้ดีมาก ๆ เจ้าของถ้ำแห่งนี้คืองูหางไม้เขียว งูหางไม้เขียวตัวนี้มันมีระดับ อสูรฝึกฝน ความสามารถของมันคือการพรางตัวไปกับต้นไม้ และใช้พิษฆ่าเหยื่อ แต่ทว่าวันนี้ช่างน่าแปลกใจยิ่งนัก เพราะมันมีมนุษย์ใส่ชุดสีดำและหน้ากากครั้งหน้าหัวเราะครั้งหน้าร้องไห้ ยืนอยู่ตรงหน้าของมัน มันโกรธมากที่มีคนบุกรุกที่ของงูหางไม้เขียว งูหางไม้เขียวได้พุ่งไปหาแจ๊คด้วยความเร็วสูงสุดของมันเพื่อที่จะปลิดชีวิตเจ้าคนที่ไม่รู้ความ

เปรี้ยะ ฉัวะ ฉัวะ

ตอนที่งูหางไม้เขียวกำลังจะกัดเจ้าคนที่บุกรุกบ้านมันนั้นได้มีเหมือนกับโล่ที่มองไม่เห็นได้กระแทกตัวงูหางไม้เขียวกระเด็นออกไป และตามมาด้วยดาบที่มองไม่เห็นได้แต่ได้ยินเสียงเหมือนกับมีอะไรพุ่งมาทางงูหางไม้เขียว งูหางไม้เขียวหลบไม่ทันจึงขาดเป็น สามท่อนและตายในที่สุด

ใช้แล้วคนที่เข้ามาในถ้ำนั้นคือ แจ๊คของเราเอง แจ๊คได้เจอถ้ำมาหลายที่แล้วแต่มันใหญ่เกินไปและสัญชาตญาณบอกแจ๊คว่าตัวข้างในมันมีสัตว์อสูรที่เกินกำลังของเขาไปมาก ถ้าเข้าไปมันจะตายเปล่า ๆ แจ๊คได้เดินหาถ้ำมาตลอดจนเจอกับถ้ำที่มีขนาดอาศัยได้แค่ 1 คนจึงบุกเข้าไปและเจอกับงูสีเขียว ต่อมาได้ฆ่ามันไปและยึดถ้ำนี้เป็นของตนเอง

“หู่เสวียฉันต้องทำอะไรต่อ”

หู่เสวียไม่ได้อยู่ในถ้ำกับแจ๊ค

“หลอมรวมไข่มุกจักรพรรดิแห่งน้ำเข้ากับไต จะเพิ่มความทนทานและมีความสามารถในการควบคุมน้ำในร่างกายตนเองได้ดีมากขึ้น”

แจ๊คหยิบไข่มุกจักรพรรดิแห่งน้ำออกมาจากชุดแห่งความว่างเปล่า และถือมันเอาไว้ที่มือก่อนจะพูดกับหู่เสวียว่า

“ไม่เข้ามาอยู่ในถ้ำนี้ด้วยกันหรือ”

“ฉันจะดูแลนายจากข้างนอกเพื่อไม่ให้มีอะไรมารบกวนนาย”

แจ๊คได้ยินดังนั้นจึงรู้สึกสบายใจขึ้นมาหน่อยก่อนที่จะหลอมรวมไข่มุกจักรพรรดิแห่งน้ำเข้าไปที่ไตทันที การหลอมรวมนั้นได้เข้าสู่ร่างกายก่อนที่จะลงไปในไต ไตตอนแรกดูเหมือนกับก้อนเนื้อธรรมดามากแต่พอได้รับพลังของไข่มุกจักรพรรดิแห่งน้ำเข้าไป ทำให้ไตของแจ๊คเริ่มที่จะเปลี่ยนไปจนเหมือนกับคริสตัลสีฟ้าสดใสราวกับท้องทะเลอันกว้างใหญ่ที่สวยงามการตามาก แจ๊คไม่อยากจะเชื่อว่าไข่มุกจักรพรรดิแห่งน้ำมีพลังมากขึ้นขนาดนี้ แม้ว่าจะเป็นคริสตัลแล้วแต่พลังของมันยังไม่หมด ส่งพลังที่เหลือจากที่ปรับปรุงไตก่อนเข้าสู่เซลล์ เซลล์ในร่างกายทั้งหมดร้องออกมาพร้อมกันอย่างกับเจอสมุนไพรศักดิ์สิทธิ์ที่พวกเซลล์ชอบ เซลล์ได้ขยายและหดตัวเอง ทุกครั้งที่มันขยายและหดตัวเซลล์แต่ละเซลล์จะแข็งแกร่งขึ้นมาทีละเล็กน้อย มันทำแบบนี้อยู่ประมาณ 5 ครั้งก่อนที่จะหยุดลงไป ทว่าพลังของไข่มุกจักรพรรดิแห่งน้ำยังไม่หมด ได้พุ่งไปสู้หลอดเลือดและเลือดให้กับแจ๊ครู้สึกว่าเขาสามารถควบคุมเลือดในร่างกายและฟื้นฟูตนเองได้อีกระดับหนึ่งและสิ่งสุดท้ายที่มันทำให้คือเปลี่ยนน้ำในร่างกายของแจ๊ค ทุกอย่างที่ต้องการน้ำไม่ว่าจะเป็นกระดูก อวัยวะภายใน สมอง และส่วนต่าง ๆ ของแจ๊คได้ ได้ดูดซับพลังของน้ำของพลังไข่มุกจักรพรรดิแห่งน้ำเอาไว้และยกระดับพลังของตนเองขึ้นมาอีกระดับหนึ่ง แจ๊คในตอนนี้รู้สึกว่าร่างกายมีพละกำลังที่จะบดขยี้ ภูเขาหรือแม่น้ำได้แต่มันคือภาพลวงตาที่เห็นหลังจากที่ยกระดับพลังขึ้นมาแล้ว แต่ความจริงยังไม่สามารถทำได้

แจ๊คได้ลืมตาขึ้นมาพร้อมกับกำหมัดเอาไว้ในมือเพื่อทดสอบร่างกายของตนเอง เขารู้สึกตื่นเต้นมากในตอนนี้ จึงหันไปถามหู่เสวียว่า

“เราออกไปผจญภัยต่อไหมตอนนี้”

หู่เสวียตอบแจ๊คกลับมาทันใดเลยว่า

“ไม่ได้ ต้องรออีกหน่อย”

แจ๊คสับสนกับคำพูดของหู่เสวียมาก รออะไรเขาต้องทำงานแข่งกับเวลา เดียวเจตนารมณ์แห่งสวรรค์มันฟื้นตัวมาแล้วเล่นงานเขาอีก

“ทำไมเราต้องรอด้วย ไม่ใช่ว่าต้องรีบเพิ่มพลังในตนเองหรือ”

“การฝึกฝนไม่ได้มีทางลัดหรอก มีแต่การแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียมเท่านั้นถึงจะสามารถเร่งหรือยกระดับพลังได้ ที่บอกให้รอเพราะว่าให้หัวใจนายสามารถจำไตที่มีพลังนี้ก่อน เวลาไตนายถูกทำลายหรือเสียหายหัวใจสามารถฟื้นฟูกลับมาได้”

แจ๊คเกาหัวตนเองก่อนที่จะมองไตของตนเองแต่มันไม่เห็นมีอะไรเลย แล้วทำไมหู่เสวียถึงเห็นได้

“ฉันไม่เห็นอะไรเลยนี้”

“มันคือสัมผัสวิญญาณ ถ้านายเข้าถึงขั้นสร้างทะเลความคิดจะสามารถสัมผัสสิ่งที่ใช้การมองเห็นธรรมดาไม่ได้ มันเร่งความคิดและสามารถส่งสัมผัสวิญญาณออกไปได้ถึง30-50เมตรเลยทีเดียวและการรับรู้สิ่งต่าง ๆ จะเพิ่มขึ้นมาด้วย ในขั้นสร้างทะเลความคิดของวิชาพลังจิตที่นายซื้อมา”

แจ๊คได้ฟังแล้วคิดตาม ถ้าเขามีสัมผัสวิญญาณก่อนหน้านี้ คนที่แอบตามป่าเขาจะเจอมันทันที นี้คือคุณประโยชน์ของการสร้างทะเลความคิด แจ๊คได้ไปถามหู่เสวียต่อว่า

“ตอนนี้ฉันจะทำอะไรดีละ”

“ใช้ผลึกคริสตัลจงดูประสบการณ์ของก้าวเท้าสู่มิติ มันสามารถช่วยนายได้เยอะถ้าสามารถใช้การเดินข้ามมิติได้”

แจ๊คได้หยิบผลึกคริสตัลที่ได้มาจากปีศาจภายในจิตใจของเขาออกมา ก่อนที่จะดูดซับความรู้ของมัน แจ๊คได้มองไปเห็นงูหางไม้เขียวที่เขาฆ่ามัน ตอนนี้มันเหลือแต่กระดูกแล้ว แจ๊คตกใจมากเขาใช้เวลาไปนิดเดียวเองไม่ใช้หรือ ทำไมมันเหลือแต่กระดูก

“หู่เสวียทำไมงูเขียวตัวนี้มันเหลือแต่กระดูก เนื้อหนังมันไปไหน”

“ธรรมดาของธรรมชาติที่ต้องย่อยสลายไป”

“ฉันรู้ว่ามันต้องย่อยสลายแต่ไม่ใช่ว่า.......เดี๋ยวก่อนฉันใช้เวลาหลอมรวมไข่มุกจักรพรรดิแห่งน้ำเข้ากับไตไปกี่วันละหู่เสวีย”

แจ๊คถามไปด้วยความสงสัย ถ้าหู่เสวียไม่ได้ทำอะไรมัน นั้นก็ปรากฏตัววันเวลาผ่านไปนานมากจนทำให้งูที่มีเนื้อหนังกลายเป็นกระดูกได้ แต่ความรู้สึกที่เขาได้หลอมรวมไข่มุกจักรพรรดิแห่งน้ำมันสบายเกินไปจนเขาลืมวันเวลา

“39วัน”

“อะไร ทำไมวันนานจัง ไม่ใช่ว่าใช้เวลานิดเดียวเองหรือไง”

หู่เสวียมองแจ๊คก่อนที่จะพูดขึ้นมาว่า

“พลังของไข่มุกจักรพรรดิแห่งน้ำมันมีเยอะจนเกินไปที่ร่างกายของนายจะรับไหว นายใช้ไปแค่ 20%ของทั้งหมดเอง ถ้าไม่ใช่ว่านายฝึกฝนของปีศาจด้วย นายใช้ไปแค่ไม่ถึง 1 % เอง ดีนะที่การฝึกฝนของปีศาจกับอสูรตอนแรกเน้นการฝึกฝนร่างกายทำให้นายสามารถดึงประสิทธิภาพออกมาได้เป็นอย่างดี แต่ถ้าใช้ในการหลอมดาบหรือคทา คนใช้เป็นกึ่งเทพจะแข็งแกร่งทีเดียว ที่ทำไมถึงใช้เวลานานหรือ เพราะว่าร่างกายของนายดึงมันออกมาอย่างทีละเล็กน้อยทำให้ใช้เวลาได้นาน เข้าใจหรือยัง”

แจ๊คได้ยินคำตอบจากปากหู่เสวีย แต่สิ่งที่คิดตอนนี้คือ ใช้ไปแค่ 20%แล้วอีก 80%ละไปอยู่ที่ไหน ร่างกายของเขาก็ปกติที่ไม่เหมือนกับว่ากำลังจะระเบิดที่รับพลังมากเกินไปเลย แจ๊ครู้สึกสบายเกินไปด้วยซ้ำ

“ไม่เห็นรู้สึกอะไรเหมือนกับมีพลังอันมหาศาลภายในร่างกาย”

“ฉันก็บอกไปแล้วไงว่านายต้องเข้าถึงขั้นสร้างทะเลความคิดก่อนถึงจะมีสัมผัสวิญญาณทางจิตถึงจะสัมผัสสิ่งที่มองไม่เห็นทางพลังจิต”

แจ๊คได้ยินเสียงตอบกลับของหู่เสวียเต็มไปด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย แจ๊คจึงไม่ได้ถามกลับไปก่อนเริ่มที่จะดูดซับความรู้ออกมาจากผลึกคริสตัลในนี้

หลังจากที่ดูดซับความรู้ในผลึกคริสตัลมาแล้ว เขาได้มองเป็นมุมมองบุคคลที่หนึ่งแทนที่จะมองเป็นมุมมองบุคคลที่สามตามปกติ สิ่งที่เขาได้เห็นมันน่ามหัศจรรย์มาก ตอนที่กำลังจะเดินข้ามมิติ สิ่งที่ได้เห็นไม่มีสิ่งใดเลยนอกจากความว่างเปล่า แต่ความว่างเปล่านี้ละที่น่ามหัศจรรย์ ความว่างเปล่าอันนี้มันมีสีอยู่หลายรูปแบบ ไม่ว่าจะ แสงสีขาว ดำ ฟ้าและน้ำเงิน มันเป็นเหมือนว่าเศษเพชรที่ทุบจนแตกไปแล้วมาโยนขึ้นฟ้า เศษเพชรได้ตกลงมาตามแรงโน้มถ่วงของโลกและกระทบกับแสง ส่องประกายวิ้งวับออกมา แต่มันแค่เศษเสี้ยววินาทีเท่านั้นก่อนที่เขาได้ปรากฏตัวออกมาอีกที ได้ห่างจากจุดเดิมแค่ 3 เมตรเท่านั้น

แจ๊ครู้สึกตัวอีกทีความสับสนมากกว่า ก่อนที่จะตั้งคำถามไปมากกว่านี้ เขาได้เดินข้ามมิติอีกรอบหนึ่ง และครั้งต่อ ๆ ไป แต่แจ๊คยังไม่สามารถรับรู้อะไรได้

“นี้มันอะไรกันนี่”

แจ๊คได้พูดออกมาในใจแต่ไม่นานเขาได้เดินข้ามมิติอีกรอบหนึ่งโดยที่ตนเองบังคับร่างกายตนเองไม่ได้แต่ยังสามารถกำหนดเป้าหมายได้อยู่ว่าจะไปถึงกี่เมตร ผ่านไปเรื่อย ๆ แจ๊คได้รู้สึกถึงบางอย่างว่ามิติมันมีอยู่ทุกที่ทุกเวลาแค่เขาสามารถบังคับให้มิติเปิดขึ้นมาก่อนเทเลพอร์ตตนเองไปอยู่ในจุดที่ต้องการนี้คือการเริ่มฝึกฝนเส้นทางของมิติ ส่วนการเดินข้ามมิติข้างต้นนั้นคือการที่เปิดมิติก่อนจะเทเลพอร์ตตนเองไปอยู่ในจุดที่ต้องการ ความเร็วในการเดินทางนั้น คือ 1วินาที และจะเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ตามความชำนาญของเรา มันสามารถเร็วที่สุดคือ เร็วกว่าแสงมากนัก ทุกสิ่งอย่างมันต้องมีข้อดีและข้อเสียทั้งหมด ถ้าเราเดินข้ามมิติไปศัตรูรู้ตัวทันว่าเราจะลงตรงหน้าก่อนดักเราตรงที่ที่เรากำลังจะไปเราไม่สามารถหยุดหรือบังคับทิศทางได้

ในที่สุดแจ๊คของเราก็สามารถใช่ก้าวเท้าสู่มิติได้ เขาสามารถเดินได้แค่ 1-10เมตรจะตัวเองเท่านั้นถ้าไกลออกไปกว่านี้ร่างกายจะรับไม่ไหว เพราะว่ามันมีลมหรืออะไรไม่รู้ในมิติตอนที่แจ๊คได้บังคับตัวเองในมิติที่ไม่รู้จัก เดินข้ามมิติไป 12 เมตร สิ่งที่เขาเห็นนั้นน่ากลัวมากเหมือนกับมีอะไรผ่านร่างกายของเขาไปก่อนร่างกายของแจ๊คได้แตกสลายอย่างกับแก้ว แจ๊คได้ตกใจมากกับสิ่งที่เห็นก่อนนึกว่ามันคืออะไร นึกไปนึกมาจำได้ว่าก่อนที่แจ๊คจะเลือกวิชานี้มามันได้บอกว่าต้องมีร่างกายที่แข็งแกร่ง ทำให้เขานึกออกว่าร่างกายของเขายังไม่แข็งแกร่งพอที่จะก้าวเกิน10 เมตร แจ๊คคิดว่าถ้าไม่ได้ฝึกฝนของปีศาจและยาทำลายร่างกาย อย่างมากได้แค่ 1-2เมตรเท่านั้นเอง ในที่สุดแจ๊คสามารถเดินข้ามมิติได้แล้ว

หลังจากที่เข้าแจ๊คสามารถเดินข้ามมิติได้แล้ว มิติที่ไม่รู้จักได้แตกสลายลงมาก่อนจิตสำนึกของแจ๊คจะเข้าร่างกายของตนเอง

แจ๊คลุกขึ้นมาพร้อมกับเดินข้ามมิติ เป้าหมายคือซากกระดูกที่ผุพังของงูหางไม้เขียว

ปัง ปัง ฟุ่บ

แจ๊คได้ปรากฏตัวอีกครั้งหนึ่งที่ ซากกระดูกผุพังของงูหางไม้สีเขียว ความดีใจได้ปรากฏขึ้นมาตรงหน้าแจ๊คและเขาหัวเราะออกมา

“ฮ่า ๆ”

แจ๊คหัวเราะออกมาใหญ่ก่อนที่จะหันไปดูตรงที่เขานั่งก่อนหน้านี้ก่อนตกใจสิ่งที่เกิดขึ้นมา เขาจำได้ว่ามันไม่มีรอยความเสียหายอะไรออกมานี้ แต่ตอนนี้มีการหลุมตรงที่เขานั้น มันลึกประมาณ 10เมตร และกำแพงถ้ำมารอยฟันเหมือนกับดาบ ความยาวที่ฟันคือ 30 เมตรจากถ้ำที่ปิดได้กลายเป็นพื้นที่โล่ง แสงแดดส่องมากระทบเข้ากับหน้าของแจ๊ค มันเกิดขึ้นมาได้ยังไงเมื่อกี่วินาทีมันยังดีอยู่

“นายทำบ้าอะไร”

เสียงของหู่เสวียได้ดังขึ้นมาท่ามกลางการตกตะลึงว่ารอยพวกนี้มาจากไหน แจ๊คได้หันไปถามหู่เสวียว่า

“สิ่งนี้มันเกิดขึ้นได้อย่างไร”

หู่เสวียมองมาทางแจ๊คก่อนที่จะมองไปที่ซากของถ้ำก่อนถามขึ้นมา

“นายสามารถเดินข้ามมิติได้แล้ว”

แจ๊คได้ยินคำถามอันนี้ จึงได้กอดอกของตนเองแล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่ตื่นเต้นว่า

“ใช่”

หู่เสวียได้พูดออกไปว่า

“สิ่งที่เกิดขึ้นมาเพราะลมมิติ นายยังไม่สามารถควบคุมการเปิดปิดได้อย่างสมบูรณ์แบบ ลมมิติจึงได้ออกมา ดีนะที่นายเดินมาข้างหน้าไม่ได้เดินถอยหลัง ไม่งั้นนายคงโดนลมมิติตายไปแล้ว”

แจ๊คเหงื่อแตกออกมาถ้าเขาเดินถอยหลัง คงตายไปแล้ว

....................................................................................................................................................................................................................

...............................................................................................................................................................................................................