ระบบผู้นำตระกูลสุดแกร่ง 【จบ】

        กายาอันไร้เทียมทานเช่นนี้เป็นที่เลื่องลือยิ่งในยุคบรรพกาล!

        กายหยาบหามีสิ่งใดเทียบเปรียบดั่งมังกรมีนามเลื่องชื่อว่า ไร้คู่ต้านในรุ่นเยาว์!

        หากบรรลุถึงขั้นสุดยอดอาจเทียบเคียงได้กับจักรพรรดิโบราณ แม้แต่สรวงสวรรค์ยังต้องสั่นสะเทือน!

        ทว่าจ้าวถ้ำเก้านภาก็เป็นถึงจ้าวแห่งขุมอำนาจเขาย่อมเฉลียวฉลาด ไม่ได้ตื่นตระหนกต่อกายหยาบเช่นนี้จนเกินไป

        แต่สิ่งที่ทำให้เขาหวั่นไหวอย่างแท้จริงคือการที่มู่เสินฉวนสำแดงปรากฏการณ์แห่งกายาศักดิ์สิทธิ์ด้วยพลังบ่มเพาะเพียงแค่ระดับไฟศักดิ์สิทธิ์และทำให้พลังแห่งวิถีของเขาต้องแตกสลายและร้องคร่ำครวญ!

        "ปรากฏการณ์แห่งกายาศักดิ์สิทธิ์ของเจ้าช่างเเข็งแกร่งยิ่งทว่ายังห่างชั้นนัก!"

        "หากเจ้ามีลูกไม้อยู่แค่นั้นจงทิ้งชีวิตไว้ที่นี่เถิด!"

        ดวงตาของจ้าวถ้ำเก้านภาเย็นเยียบสืบเท้าไปข้างหน้า แสงสีระยิบระยับใต้ฝ่าเท้าเปล่งท่วงทำนองแห่งเทพในชั่วพริบตาเดียวก็ประชิดร่างมู่เสินฉวนหมัดเหล็กปกคลุมด้วยพลังแห่งเต๋าไร้ขีดจำกัดกระหน่ำซัดลงมา!

        เขาใช้พลังถึงขีดสุดกายหยาบก็ผ่านการชำระล้างจากขั้นเอกะจึงมั่นใจว่าไม่ได้ด้อยไปกว่ากายาศักดิ์สิทธิ์ และเข้าประชิดหมายสังหาร!

        ทั่วร่างมู่เสินฉวนเปล่งแสงพลังโลหิตที่พลุ่งพล่านทะยานขึ้นสู่ฟ้าประหนึ่งเสาค้ำสำแดงอานุภาพที่ไม่ด้อยไปกว่าเอกะ

        เขาง้างหมัดซึ่งโอบล้อมด้วยแสงสีทองอร่ามดุจมีมังกรคำรามเกรี้ยวกราดอยู่ภายใน กระแทกเข้าใส่หมัดเหล็กของจ้าวถ้ำเก้านภา!

        วิถีมังกรสวรรค์ วิชาสิบราชันย์ มังกรคำราม!

        ตูม!

        ตูม!!!

        สองพลังปะทะกันจนเกิดเสียงกึกก้องหลายคราสะท้านสะเทือนไปทั่วเก้าฟ้าดิน จุดปะทุระเบิดคลื่นน่าสะพรึงจนสุดจะพรรณนาแม้แต่ห้วงอากาศยังแตกสลายเป็นวงกว้าง คลื่นพลังที่ไร้รูปพัดพาออกไปสี่ทิศก่อเกิดระลอกคลื่นดุจผิวนที!

        ร่างของทั้งสองตั้งมั่นอยู่ได้ภายใต้การปะทะยังไม่มีผู้ใดล้มครืน ชั่วครู่เดียวก็พุ่งเข้าใส่กันอีก!

        โครม!

        โครม!!!

        เสียงปะทะที่ถาโถมดั่งพายุโหมกระหน่ำดังสนั่นอย่างต่อเนื่องเหนือห้วงเวหา

        เงาหมัดไขว้กัน แสงเทพส่องสว่าง!

        ทุกกระบวนท่าที่จ้าวถ้ำเก้านภากระหน่ำลงมาดุจมีขุนเขาใหญ่เทียมแสนหนักนับสิบลูกทับถม กระตุ้นพลังปราณถึงขีดสุด!

        ผมดำของมู่เสินฉวนสะบัดพลิ้วไม่มีแม้แต่ถอยครึ่งก้าว หว่างคิ้วร้อนแรงประดุจดวงอาทิตย์ยามทิวากาลพลังวิญญาณสำแดง แผ่แสงเรืองรอง นิ้วมือทองคำประสานเคล็ดวิชาลึกลับกระตุ้นเคล็ดวิชามังกรสวรรค์ ต้านทานเอกะ!

        เคล็ดวิชามังกรสวรรค์ถูกกระตุ้นถึงขีดสุดในยามนี้ชั่วขณะเป็นกรงเล็บ ชั่วขณะเป็นหมัด พลังสีทองหมื่นจั้งแผ่ขยายเต็มท้องนภาอานุภาพน่าหวาดหวั่นไร้ผู้ใดเทียบ!

        ทุกท่วงท่าที่สำแดงล้วนทำให้โลหิตลมปราณของจ้าวถ้ำเก้านภาปั่นป่วนจนต้องถอยร่างกรูด!

        "นี่มันวิชาอะไรกัน!"

        "โจมตีได้แข็งกร้าวถึงเพียงนี้ราวกับกำลังต่อสู้กับมังกร!"

        ยิ่งสู้จ้าวถ้ำเก้านภาก็ยิ่งใจหายจิตใจสั่นสะเทือนอย่างไม่อาจควบคุม

        แม้ว่าสนามพลังแห่งเต๋าของเขาจะถูกปรากฏการณ์กายาศักดิ์สิทธิ์กดข่มไปมิใช่น้อยแต่การหุ้มห่อพลังเต๋าเหนือกำปั้นนั้น ก็ใช่ว่าจะอ่อนด้อยไปกว่ากัน!

        การสังหารกายาศักดิ์สิทธิ์แห่งระดับไฟศักดิ์สิทธิ์ระยะประชิดเช่นนี้กลับสู้ไม่ได้แม้แต่น้อย!

        ตูม!

        สีหน้าของจ้าวถ้ำเก้านภาที่ดำทะมึนถอยร่นอย่างรวดเร็วในมือปรากฏค้อนเทพสีม่วงทองหนักอึ้ง ซึ่งหุ้มห่อด้วยสายฟ้าแข็งแกร่งประหนึ่งเทพสายฟ้าสำแดงฤทธิ์ลงมาจุติ ดึงสายฟ้าจากเก้านภาลงมาประทับบนค้อน!

        "หึ" แววตามู่เสินฉวนแข็งกร้าวรีบประสานมุทราเพื่อกระตุ้นเคล็ดวิชาลึกลับ ฝ่ามือทั้งสองกระหน่ำตีใส่ท้องฟ้าต่อเนื่องด้วยตราผนึกภูผาวารีนับสิบ!

        ขุนเขาใหญ่เทียมสิบกว่าลูกพลันสำแดงร่างอัดแน่นเต็มห้วงนภา ดุจขุนเขาเทพโบราณเรียงราย ลดหลั่นยาวเหยียดนับพันลี้และกำลังพุ่งเข้าปะทะ!

        โครม——

        ค้อนเทพสีม่วงทองของจ้าวถ้ำเก้านภาเงื้อมเข้าปัดป้องทลายขุนเขาใหญ่นับสิบลูกให้เป็นผุยผงในชั่วพริบตา สายฟ้าสีม่วงเข้มคำรามแปรเปลี่ยนเป็นกระบวนท่ายิ่งใหญ่เพื่อทำลายขุนเขาทว่ายังไม่ทันที่เขาจะทำลายตราผนึกภูผาวารีจนหมด มู่เสินฉวนก็สำแดงอีกครา!

        ฝ่ามือทั้งสองแผ่กาง ประสานเคล็ดวิชาคนละแบบมือซ้ายเคล็ดอักษรสัประยุทธ์ มือขวาเคล็ดวิชาปักษาสวรรค์!

        ทั่วร่างล้อมรอบด้วยสายฟ้าสีม่วงดุจเดียวกับจ้าวถ้ำเก้านภา ผสานกับเคล็ดวิชาปักษาสวรรค์ ระเบิดความเร็วถึงขีดสุดในชั่วพริบตาเดียวก็ข้ามไปซึ่งกาลเวลา แล้วเข้าสังหาร!

        ครืน!

        โครม!

        ม่านตาของจ้าวถ้ำเก้านภาหดเล็กลงในทันทีเขาไม่อาจตอบสนองทัน ก็ถูกฝ่ามือกระแทกจนถอยร่นไปหลายร้อยจั้ง กระอักเลือดคำใหญ่

        รอยไหม้เกรียมที่ลึกจนเห็นกระดูกติดอยู่บนหน้าอกความเจ็บปวดแล่นแปลบปลาบ ดวงตาพลันฉายแววเหลือเชื่อแล้วปากก็ตะเบ็งเสียงออกมาด้วยความตกตะลึง "เจ้าก็รู้เคล็ดวิชาปักษาสวรรค์ด้วยรึ!"

        มุมปากมู่เสินฉวนกระตุกยิ้มเยาะไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายได้พักหายใจแม้แต่น้อย

        ในพริบตาก็พร้อมสังหารจ้าวถ้ำเก้านภาต่อมือซ้ายประสานเป็นดวงอาทิตย์สีทองอร่าม มือขวาบดขยี้ด้วยแท่นหินมหึมาอีกสองเคล็ดวิชาบุกสังหารถาโถมลงมา!

        โครม!

        โครม!!!

        จ้าวถ้ำเก้านภาบาดเจ็บสาหัสแม้แต่อวัยวะภายในก็เคลื่อนผิดที่ผิดทาง กระอักโลหิตคำใหญ่กระดูกในร่างล้วนแหลกละเอียด

        "เป็นไปไม่ได้!"

        "นี่...มิใช่พลังศักดิ์สิทธิ์!"

        สีหน้าของเขาตกตะลึงรีบถอยร่นอย่างต่อเนื่อง พลันเหมือนนึกอะไรบางอย่างออก ก่อนแผดเสียงออกมา"นี่หนึ่งในเก้าวิชาลับ เคล็ดวิชาอักษรสัประยุทธ์!"

        "เจ้าถึงกับได้รับสืบทอดจากท่านเทพสิงเทียนเลยรึ!"

        "แล้วอย่างไร?" ดวงตามู่เสินฉวนเฉยเมยไม่ไหวติง

        เขาก้าวเท้าไปข้างหน้าทีละก้าวสองมือยกขึ้นเหนือศีรษะเร่งขับเคลื่อนทะเลแห่งความโกลาหลที่ไร้ขอบเขตที่ดุจทำลายได้ทุกสิ่งดอกบัวเขียวที่สั่นไหวใจกลางผืนทะเลเปล่งประกายแสงมรกตแสดงถึงพลังอำนาจแห่งฟ้าดินที่ยากจะหยั่งถึง แผ่ปกคลุมลงมาพร้อมกัน!

        "เก้าเคล็ดวิชาลับแล้วอย่างไรข้าไม่กลัวสักนิด!"

        จ้าวถ้ำเก้านภาก็เป็นถึงจ้าวแห่งขุมอำนาจจิตใจเกินผู้ใดเทียบ!

        เขาเข้าสู่สภาวะคลั่ง ดวงตาทั้งสองแดงก่ำรีบประสานเคล็ดวิชากลิ่นอายพลังปราณโบราณอันดุร้ายและพิสดารพลันหลั่งไหลออกมาจากร่าง

        เงาเทพมารขนาดมหึมาปรากฏขึ้นเหนือศีรษะผสานกับพลังวิถีแห่งเต๋าในชั่วพริบตา

        นี่คือสิ่งที่เขาเคยพบครั้นเดินทางไปยังดินแดนทางเหนือเมื่อนานมาแล้วพบเจอคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์จากชนเผ่าหนึ่ง ซึ่งบันทึกเคล็ดวิชาอันไร้ผู้เทียมทานวิชาอัญเชิญมารเทพโบราณเข้าสู้

        นับเป็นกระบวนท่าสังหารที่แข็งแกร่งที่สุดของเขา!

        "พลังเดียวทลายหมื่นวิถีมารเทพสะท้านฟ้าดิน!" ผมเผ้าของจ้าวถ้ำเก้านภาปลิวสยายพลังเทพปะทุถึงขีดสุด

        โครม!

        โครม!!!

        สองกระบวนท่าที่น่าหวาดหวั่นปะทะกันอย่างต่อเนื่องทั่วฟ้าดินพลันสั่นสะเทือน ผืนทะเลไร้สิ้นสุดใต้ฝ่าเท้ายังต้องโยกคลอนราวกับเกิดคลื่นยักษ์และแผ่นดินไหว ทำให้ผู้ฝึกตนนับไม่ถ้วนหวาดผวา

        เงาเทพมารขนาดมหึมามีพลังที่มิอาจหยั่งถึงกลับสามารถผ่าทะเลโกลาหลออกเป็นสองซีก แล้วพุ่งเข้าหามู่เสินฉวน!

        "นี่คือกระบวนท่าที่แข็งแกร่งที่สุดของเจ้ากระนั้นหรือ?"

        "ก็เป็นแค่เอกะขั้นสองเท่านั้น!"

        มู่เสินฉวนหัวเราะเยาะพลังปราณแห่งความโกลาหลพันเกี่ยวในร่างไม่หยุด แล้วระเบิดพลังออกมาชั่วพริบตาเดียวก็เติมเต็มทะเลปราณแห่งความโกลาหลที่ถูกผ่าออกภายในส่องแสงอร่ามเจิดจ้าอย่างสุดประมาณออกมาได้

        ในขณะเดียวกันกายาทองคำที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ในตำหนักวิญญาณก็เบิกตาขึ้นกระตุ้นซึ่งเคล็ดวิชาเบื้องหน้า!

        พลังวิญญาณไร้ขอบเขตพลันรวมตัวกันกลายเป็นกระบี่เทพสีทองพุ่งออกมาจากระหว่างคิ้วด้วยความเร็วประดุจอสนีบาต!