"ของดีแท้หลาย.." คลืนนนๆๆๆ!!! เสียงน้ำกระทบกับท้องเรือดังขึ้นเรื่อยๆมากกว่าเดิม หยิงฉางไม่รอช้ากระโดดเหยียบรูปปั้นงู โดยไม่ลืมเก็บสมุนไพรใส่กระเป้ามิติ ติ๊ง! เสียงระบบเตือนภัยของหยิงฉางดังขึ้น นั้นก็หมายความว่าพวกมันมาถึงตัวเรือแล้ว เขาไม่รอช้าระเบิดพลังออกมาและตะโกนออกไป
"พวกมันมาแล้วว!!!" ตูมๆๆๆ!!! สัตว์อสูรบางอย่างพุ่งขึ้นจากน้ำ ขึ้นมาบนเรืออย่างรวดเร็ว ทำให้คนอื่นๆที่กำลังนอนตีพุงต่างตกใจสั่นกลัวทันที หลินปิงกับคัตสึนะที่หลับอยู่ก็สะดุ้งขึ้นเพราะเสียงของหยิงฉาง
"เตรียมตัวดีๆ...อีกไม่นานความซวยจะกระแทกเราแล้วหละ" สิ้นสุดคำพูด ก็เกิดการนูนของผิวน้ำขึ้นเป็นระยะเกือบ 10 เมตร แต่เรือที่ใหญ่ทำให้มันดูเล็กลงไปเลย
"Boss : สัตว์อสูรมังกรวารี ระดับ 130 เตรียมโจมตี""Boss : สัตว์อสูรมังกรวารี ระดับ 130 เตรียมโจมตี""สัตว์อสูรฉลามมีขา ระดับ 90 เตรียมโจมตี"
"หึ!" หยิงฉางเค้นเสียงออกมา วินาทีต่อมารูปปั้นงูก็ถูกทำลายด้วยสัตว์อสูรฉลามมีขาสองขา มีแขนสองแขนถือหอกอยู่ ตูมม! เศษหินกระจายออกมาทำให้หยิงฉางแสระยิ้มหยิบดาบระดับ 11 ขึ้นมาทันที
"เกะกะน๊า" ฉัวะ! ตุบ! พริบตาต่อมาหัวของอีกฝ่ายก็กระเด็นออกไปลงน้ำ พร้อมกับซากศพที่สลายกลายเป็นสีขาว หลินปิงและคัตสึนะเห็นก็หยิบอาวุธประจำตัวของตนเองออกมาเตรียมต่อสู้
"หยิงฉาง เอาไงกับพวกบอสโง่ๆนี่ดีละ" หยิงฉางส่ายมือไปมา และพูดขึ้น
"ให้ลูกน้องฉันจัดการก็พอ : ทักษะมายาทัยซ้อน" ก๊าซซซซ! วินาทีต่อมาหลังเรือขนส่งใต้น้ำก็เกิดมังกรวารีพุ่งออกมากระโจนใส่ Boss สองตัวที่เหลือ หลินปิงเห็นก็ถอนหายใจออกมา
"เกลียดจังพวกแทพทรู" ฮ่าๆๆ! ทั้งสามหัวเราะขึ้นราวกับไม่หวาดกลัวต่อสถานการณ์นี้
"อ๊ากก!" เสียงคนร้องอย่างเจ็บปวดทำให้หยิงฉางหันไปมองอย่างสนใจ ก่อนจะพูดขึ้น
"ฉันอยากฆ่าพวกมัน..." ทั้งสองที่ได้ยินหยิงฉางพูดขึ้นก็ฉีกยิ้ม หลินปิงเห็นก็พูดขึ้น
"แผนละ" หยิงฉางส่ายมือ
"พวกมันไม่มีค่าถึงขนาดจะต้องใช้หัวคิด เพียงแค่มันเห็นชุดของพวกเรา มันก็ไม่กล้าตามล่าเราแล้ว...เฉพาะทวีปแรกเริ่มนะ" สิ้นสุดคำพูด หยิงฉางก็โชว์ชุดหัวหน้าตัวตลกขาวดำให้ทั้งสองดู ซึ่งแน่นอนว่าคัตสึนะไม่รู้เรื่องนี้ก็ได้แต่เบิกตาโต
"ย-อย่าบอกนะว่าหัวหน้าตัวตลกที่เขาล่ำลือกันเป็นพวกนาย" หยิงฉางและหลินปิงหันหน้ามองกัน และพยักหน้ายอมรับ
"ฮ่าๆๆ! สุดยอดเลยเว้ย มา! ฉันคันมืออยากโชว์ระดับ 134 แล้วสิ" หยิงฉางโยนชุดออกไป วินาทีต่อมาทั้งสามก็สวมชุดของตัวตลกทันที หลินปิงสีแดงดำ คัตสึนะสีดำม่วง ส่วนหยิงฉางขาวดำ
"ลงไปเปิดงานเลยพวกเรา"
"อ่า!/อ่า!" ตูมมๆ! ร่างของหลินปิงและคัตสึนะก็ดีดตัวไปทางวิหกเพลิงทันที ซึ่งหยิงฉางนั้นก็หันไปมองสมุนของเขาที่กำลังโหมรันกับ Boss อีกสองตัวอย่างสนุกสนาน
"คงต้องทดลองดาบคลาส D สักหน่อยแล้ว" ว่าจบหยิงฉางก็หยิบดาบสีดำอมเขียวขึ้นมา ซึ่งดาบที่ดรอปจาก Boss นั้นแทบไม่มีอันไหนเหมือนกันเลย ยกเว้นดาบพญางู 3 เศียรที่เป็นของดรอปมันอยู่แล้ว แน่นอนว่าเขาไม่โง่พอที่จะใช้ดาบระดับ 11 อย่างเดียวหรอก
"เอาละ..." วินาทีต่อมาหยิงฉาง ก็สั่งให้สมุนเขาทั้งห้าจัดการตัวแรกทันที แน่นอนว่าเขาจะจัดการตัวที่สอง เพราะหยิงฉางนั้นอยากรู้ว่าถ้าวันหนึ่งเขาไม่มีทักษะพวกนี้หนุนละก็ เขาจะรอดได้ไหม
"มา! เบิกเนตร! เบิกศาตรา!" ฟุม! พริบตาต่อมา มือซ้ายของหยิงฉางก็ปรากฏดาบที่เหมือนกันอีกเล่ม ออร่าสีเหลืองอ่อนก่อตัวบนร่างของบอส 3 จุด ทำให้หยิงฉางรู้ได้ทันทีว่านั้นคือจุดอ่อน
"ดวงตา ใต้คาง" ย๊ากก! ตูม! เสี้ยววินาทีต่อมาหยิงฉางก็ดีดตัวออกไปหาทันที
"ดาบอสรพิษฉีกนภา!" ฉัวะ! ก๊าซซซ! ดาบสีเพลิงเขียวแทงทะลุดวงตาข้างขวาของมังกรวารี วินาทีต่อมาก็เกิดออร่าสีเขียวที่ใบดาบระเบิดขึ้น ตูมมมม! ก๊าซซ! หยิงฉางไม่รอช้าดีดตัวออกมาด้วยฝ่าเท้าทั้งสอง ตุม! ทำให้หัวของมังกรวารีกระเด็นออกไป 2 เมตร
"เปลี่ยน!" พรึบ! วินาทีต่อมาทั้งสองมือของหยิงฉางก็ปรากฏธนูคลาส E ออกมา ซึ่งหยิงฉางก็พึงรู้เหมือนกันว่าเมื่อระดับ 90 แล้วจะสามารถเปลี่ยนอาวุธได้ทันที
"อสรพิษปราบมาร!" ตูมม! ลำแสงสีเขียวพุ่งออกมาโดนใต้คางของมังกรวารีอย่างรวดเร็ว ฉูดด! พริบตาต่อมาเลือดสีแดงก็กระเด็นออกมาเป็นสิบๆลิตร ทำให้พืนทะเลแปรเปลี่ยนสีเลือด
"เปลี่ยน! เบิกศาตรา!" หยิงฉางเปลี่ยนกับมาเป็นดาบคลาส D เหมือนเดิมทันที ก่อนที่ใบดาบทั้งสองจะแปรเปลี่ยนเป็นสีทองทั้งคู่"ทักษะปราบราชัน!"
ตูม! ร่างของหยิงฉางพุ่งตัวออกไปด้วยความรวดเร็ว วินาทีต่อมาใบดาบทั้งสองก็ตัดผ่านลำคอของมังกรวารีราวกับตัดอากาศ ฉัวะ!
วินาทีต่อมาร่างของหยิงฉางและหัวมังกรก็ล้นลงน้ำด้วยความเร็วของแรงโน้มถ่วง ตูม! หยิงฉางกวาดสายตามองไปยังซากศพของมังกรวารี
เมื่อเขาพบก็เห็นว่าอีกฝ่ายนั้นสลายเป็นอากาศธาตุแล้ว ทำให้หยิงฉางอดเก็บศพมัน เขาไม่รอช้าดำดิ่งลงไปเก็บไอเทมที่มันดรอปทันที
ซึ่งแน่นอนว่า Boss ตัวที่หยิงฉางสั่งให้ลูกน้องเขาฆ่าก็ถูกจัดการไปตั้งนานแล้วเหมือนกัน ทำให้หยิงฉางต้องสั่งลูกสมุนให้หาของอีกรอบ
ผ่านไป 10 นาทีหยิงฉางก็ได้ของครบ แน่นอนว่าเขาได้สั่งให้ลูกสมุนเขาอยู่ใต้ท้องเรือเอาไว้ เผื่อเจอกับสัตว์อสูรตนอื่น พวกมันจะได้จัดการทันที เมื่อทำไรเสร็จหยิงฉางก็โผล่ขึ้นจากน้ำ โดดขึ้นมายังเรือ และขึ้นไปบนหลังคาเรือขนส่งทันที
"กลับมาแล้วเหรอ" หลินปิงถามขึ้น หยิงฉางก็พยักหน้า และหยิบของออกมา 3 ชิ้น
"นี้คือของที่ฉันดรอปได้จากบอสเมื่อกี้" สิ้นสุดคำพูดของหยิงฉาง คู่หูคู่เพี้ยนก็ก้มลงมองด้วยความสงสัย เพราะเบื้องหน้าของเขาคือผ้าคลุมเกร็ดมังกรที่สามารถคลุมได้ทั้งตัวเลยทีเดียว แต่เขาก็ยังไม่รู้ว่ามันสามารถทำอะไรได้บ้าง
"มันทำอะไรได้บ้างอะหยิงฉาง" หลินปิงถามขึ้นอย่างสงสัย หยิงฉางเห็นจึงไขข้อข้องใจทันที
"มันสามารถป้องกันดาเมจธาตุน้ำได้ 10% น่ะ" หยิงฉางพูดขึ้น ทำให้ทั้งสองหยักหน้าเข้าใจ
"ไม่ค่อยมีโยชน์เลยนะเนี่ย...ถ้าเทียบกับที่นี้กับทวีปแรกเริ่มฉันว่าแรกเริ่มหาของง่ายและดีกว่าเยอะ" หลินปิงพูดขึ้น ก่อนจะสอดส่องสายตาไปทั่วเรือ และพูดอีกครั้ง
"พวกเราจัดการฆ่าพวกมันแล้วนะ...แล้วชุดอะทำอย่างไง" หลินปิงถามขึ้น หยิงฉางก็พูดขึ้นทันที
"ขอคืน ถึงมันจะถาวรก็จริง แต่ฉันก็จำเป็นต้องสลายมันเผื่อจะต้องเปลี่ยนไปใช้อย่างอื่น" ทั้งสองพยักหน้าและเปลี่ยนชุดคืนหยิงฉางทันที หยิงฉางเห็นก็สลายชุดทั้งสองและของเขาทันที
"แล้วเอาไงต่ออะ" หลินปิงถามขึ้น หยิงฉางไม่ได้พูดอะไรแค่ส่ายหน้าไปมา ก่อนจะหยิบเนื้อสดๆออกมาทำเนื้อย่างทันที ท่ามกลางความสงสัยของคัตสึนะ ผ่านไปเกือบ 6 ชั่วโมง ปิ๊ง! เสียงข้อความของระบบขึ้น ก่อนจะปรากฏข้อความตามมาติดๆ
"ผู้เล่นหยิงฉางได้เข้าสู่เขตแดนทวีปผู้ฝึกยุทธแล้วค่ะ ต่อจากนี้จะไม่สามารถกลับไปยังทวีปแรกเริ่มได้...ระบบทุกอย่างถูกทำงาน ผู้เล่นสามารถมองเห็นระดับได้ในปาร์ตี้ ผู้เล่นสามารถมองเห็นจุดที่เพื่อนอยู่ได้ในรายชื่อเพื่อน ผู้เล่นสามารถบล็อคเพื่อนไม่ให้โทร สื่อสาร ติดต่อ หาที่อยู่ได้...เมื่อผู้เล่นถูกสังหารทางระบบจะลดระดับของผู้เล่น 10 ระดับ ทักษะบางอย่างในทวีปแรกเริ่มไม่สามารถใช้ได้ในขณะนี้ เงินหยวนของพวกท่านจะแปรเปลี่ยนเป็นเงินเพียง 10 เครดิตเท่านั้น ขอให้โชคดีค่ะ"หยิงฉางฟังจบก็เปิดหน้าต่างเมนูปาร์ตี้ขึ้น พร้อมๆกับหน้าต่างจำนวนเงินทันที
"เงินเราเป็น 10 เครดิตจริงๆด้วย แถมสามารถมองเห็นระดับได้จริงๆด้วย" หยิงฉางกล่าวขึ้น ก่อนจะถอนหายใจออกมา
"เตรียมตัวรับแรงกระแทกจากผู้เล่นหยิ่งยะโสทะนงตนได้เลยพวกเรา" หยิงฉางลุกขึ้นชี้ไปทางท่าเรือที่มีคนจำนวนมากยืนออกันอยู่ ซึ่งหยิงฉางจำได้ว่าเมื่อเข้าสู่เขตแดนทวีปผู้ฝึกยุทธแล้วจะไม่สามารถกลับไปได้ เพราะฉะนั้นคนที่อยู่ท่าเรือต้องเป็นคนของกิลอื่นที่เตรียมรอเปย์ผู้เล่นใหม่แน่ คัตสึนะเห็นก็หยักหน้าเข้าใจทันทีว่าหยิงฉางจะสื่อถึงอะไร
.