“พ่อ...!!!” เสียงของแก้มร้องลั่นด้วยความใ เมื่อเห็นพ่อเลี้ยงชู้รักของเธอถูกทรงพลซัดกระเด็นไปกระแทกกำแพง ทว่า...หลังจากฝุ่นควันจางลง เ้ามนุษย์ซอมบี้ราคะแมงมุมก็กลับมายืนได้อีกครั้ง ตามร่างกายมีาแเล็กน้อยเท่านั้นเอง
“โอ้ นี่สินะที่มาของกลิ่นแปลก ๆ นึกอยู่แล้วว่าต้องเป็พวกกลายพันธุ์เหมือนกัน” พ่อเลี้ยงของแก้มเอ่ยขึ้นด้วยเสียงแหบพร่า พร้อมด้วยตาที่จับจ้องมายังทรงพล
“คำนั้นกูควรจะเป็ฝ่ายพูดมากกว่า กะแล้วเชียวว่าต้องมีพวกมึงอยู่ข้างใต้ แล้วก็ไม่ผิดอย่างที่คาดไว้ พวกมึงวางแผนมาแต่แรกแล้วสินะ”
“ถูกต้อง ฉันกับพ่อได้กลิ่นของยัยสามคนนั้นมาแต่ไกลแล้ว แต่เพราะมีกลิ่นแปลกซึ่งมาจากแกด้วยพวกเราเลยไม่กล้าลงมือบุ่มบ่าม” แก้มในร่างมนุษย์ซอมบี้ราคะผึ้งซึ่งบินลอยตัวอยู่ข้าง ๆ พ่อเลี้ยงของเธอออกมาบ้าง
“ที่แท้ก็เป็แบบนี้นี่เอง แต่แผนคงพังหมดแล้วสินะ เพราะงั้นก็เลิกยุ่งกับลูกสาวกูซะ แล้วกูจะปล่อยพวกมึงไป...” ทรงพลเอ่ยเสียงเข้ม พร้อมกับจ้องมองพวกมันทั้งคู่ด้วยแววตาดุดัน ทว่า...สิ่งที่เอ่ยขู่ออกมานั้น ไม่ได้ทำมนุษย์ซอมบี้ราคะทั้งสองตัวสะทกสะท้านแม่แต่น้อย แถมพวกมันยังะเิเสียงหัวเราะดังสนั่นสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินอีกด้วย
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ บอกให้เลิกยุ่งกับอีสามตัวนั่น แล้วแกจะปล่อยพวกเราไปงั้นเหรอ.. ไอ้บ้านี่มันพล่ามอะไรของมันพ่อหนูฟังแล้วขำจนปวดท้องไปหมด”
“ก็แค่พวกกบในกะลา พวกกลายพันธุ์มือใหม่ ที่มีแค่ความโง่กับความอวดเก่งไงแก้ม...”
“โง่ กับความอวดเก่งงั้นเหรอ? แกหมายความว่ายังไง กูนะจัดการไอ้พวกสัตว์นรกข้างบนมาเป็ร้อย ๆ ตัวแล้ว ไอ้สัตว์ตัวใหญ่ที่กลายร่างก็เคยเอาชนะมาได้ แบบนี้ยังเรียกว่าอวดเก่งอีกมั้ย”
“มดปลวกต่อให้เหยียบตายไปเป็พันเป็หมื่นมันก็ไร้ค่าอยู่ดี หากเก่งจริงมันต้องล้มสิงโต หรือไม่ก็เสือโคร่งสิไอ้หน้าโง่ แกไม่สังเกตหรือไง ว่าไอ้หมัดที่ชกข้าสุดแรงเมื่อกี้ มันทำอะไรข้าไม่ได้แม้แต่น้อย” คำพูดจากพ่อเลี้ยงของแก้ม ทำเอาทรงพลชะงักไปชั่วขณะ ก่อนที่เขาจะพบว่ามันเป็เื่จริง พลังหมัดที่ชกไปก่อนหน้าแรงพอ ๆ กับที่ทรงพลซัดหน้าเ้าแมวเป้ากลายพันธุ์จนแขนมันแหลก ทว่า...พอเป็ตอนนี้พ่อเลี้ยงของแก้มกลับมีแค่รอยถลอกนิดหน่อยแถมพวกมันกำลังรักษาตัวเองจนเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีกด้วย
“มะ...หมายความว่ายังไงกันเนี่ย”
“บอกแล้วว่ามึงมันโง่ และไม่รู้อะไรเลย งั้นจะบอกความลับเอาบุญให้ก็แล้วกัน เหตุผลที่มึงอ่อนแอก็เพราะ....มึงไม่ยอมสมสู่กับลูกสาวคนสวยทั้งสามของตัวเองยังไงล่ะ”
“วะ...ว่าไงนะ!!”
“ผู้ติดเชื้ออย่างพวกเรานะหากมีเซ็กส์มากเท่าไหร่ พละกำลังกับความแข็งแกร่งก็จะเพิ่มมากขึ้นตามเท่านั้น และยิ่งมีกับคนที่มีเป็คนสายเืเดียวกันด้วยแล้วล่ะก็ ทุกอย่างจะยิ่งเพิ่มทวีคูณ แต่ดูเหมือนแกจะคิดว่าตนเองยังเป็คุณพ่อผู้แสนดีคนเดิมอยู่สินะ ก็เลยไม่ได้ทำอะไรพวกมัน ถึงได้อ่อนแออยู่แบบนี้ยังไงเล่า” แก้มเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มซึ่งดูถูกทรงพลแบบถึงที่สุด ซึ่งชายหนุ่มก็นิ่งเงียบไป ส่วนโมกับเบลซึ่งได้ยินทุกอย่างก็ยืนกอดกันตัวสั่นระริกด้วยความหวาดกลัว
“เอาล่ะ จบการอธิบายวิชาซอมบี้ราคะศาสตร์เบื้องต้น ที่นี่แกจะเอายังไงต่อ? จะร่วมมือกับพวกเรามั้ย? แน่นอนว่ามีขอแลกเปลี่ยน ฉันกับพ่อขอลูกสาวแกอย่างล่ะคนมาเป็อาหารให้พวกเรา ส่วนอีกคนแกก็เอาไปเล่นสนุกสุดเสียวให้หนำใจ จากนั้นก็จงมีชีวิตใหม่ในฐานะพระเ้าของโลกใบนี้ซะ....”
สิ่งที่หญิงสาวชื่อแก้มเอ่ยออกมาทำเอาทรงพลนิ่งเงียบไปชั่วขณะ ซึ่งเวลานั้น แคทที่ตามมาสมทบก็ได้ยินทุกอย่างเข้าไปดีเช่นกัน
“คะ....คุณพ่อ...”
“ให้กูเอาลูกสาวสองคน ไปให้พวกมึงเป็อาหารกับเล่นเนี่ยนะ... แค่ได้ยินก็ของขึ้นแล้วว่ะ อ่อนแองั้นเหรอ? กูสู้พวกมึงไม่ได้งั้นเหรอ? หึ พวกมึงคิดเองเออเองทั้งนั้น ไม่ลองแล้วจะรู้ได้ไงจริงไหม” ทรงพลกำหมัดแน่น ก่อนจะเงยหน้ามองสองพ่อลูกติดเชื้อ ด้วยแววตาแข็งกร้าวดุดัน
“โฮ่ พวกวัวควายสุดท้ายก็โง่แบบเดิม ไม่มีทางหายสินะ ก็ได้ งั้นกูจะค่อย ๆ ทรมานจนมึงขยับไม่ได้ จากนั้นค่อยจับลูกสาวคนสวยทั้งสามคนของมึงมาเล่นเสียวต่อหน้า เอาให้มึงอกแตกตายไปเลยก็แล้วกัน ฮ่า ๆ ๆ ๆ”
“แบบนั้นไม่เลวนะคะพ่อ แต่หนูจ้องยัยน้องคนเล็กนะ ท่าทางเนื้อมันจะหวานไม่น้อย”
“ตัวนั้นน่าจะสดซิงที่สุด เพราะยังไม่เคยผ่านของผู้ชาย แต่เอาเถอะถ้าลูกอยากได้พ่อก็ไม่ว่าอะไร เพราะอีพี่สาวสองตัวของมันก็เด็ดไม่แพ้กัน” พ่อเลี้ยงของแก้มมองจ้องมาที่แคม กับเบลด้วยแววตาหื่นกระหายพร้อมกับแลบลิ้นเลียปากอย่างน่าเกลียด และนั้นก็ทำให้ทรงพลหมดความอดทน เข้าะโเสียงดังให้ลูกทั้งสามรีบหนีไป ก่อนจะพลันพุ่งกระโจนเข้าไปใส่มนุษย์ซอมบี้ราคะกลายพันธุ์ทั้งสองเบื้องหน้า
แก้มมนุษย์ซอมบี้ราคะผึ้งบินหลบได้อย่างง่ายดาย ก่อนที่พ่อเลี้ยงของเธอจะยกแขนข้างที่เป็มนุษย์ขึ้นมารับหมัดของทรงพล และจับเขาเอาไว้
“ไปเล่นสนุกกับนังเด็กสามคนนั้นซะให้พอใจลูกพ่อ ส่วนไอ้สวะตัวนี้พ่อจะขยี้มันเอง” แก้มที่ได้ฟังก็แสยะยิ้มอย่างพึงพอใจก่อนกระพือบินไล่ตามหญิงสาวทั้งสามคนไป
“หน็อยแก....หยุดนะ!!” ทรงพลร้องห้ามเสียงดังลั่น ทว่า...ก็ไร้ความหมาย เขาจึงออกแรงสุดตัวเพื่อจะให้หลุดพ้นจากการถูกจับ
“ไอ้หน้าโง่ มันมีด้วยเหรอเหยื่อที่เข้ามาติดใยแมงมุมแล้วรอดกลับไปได้ เมื่อหลงเข้ามาก็แต่ตายสถานเดียว!!” พ่อเลี้ยงกลายพันธุ์ของแก้มตวาดลั่น ก่อนที่มันจะเหวี่ยงทรงพลลงพื้นสุดแรงจนพื้นแตกออกเป็วงกว้าง จากนั้นขาแมงมุมสองข้างของมันก็พลันพุ่งลงมากระแทกชายหนุ่มอย่างต่อเนื่องทันที โชคดีที่ทรงพลไม่าเ็มากในตอนที่ร่วงลงมากระแทกพื้น เขาจึงสามารถกลิ้งตัวหลบ และดีดตัวขึ้นมาได้ ก่อนถอยออกไปตั้งหลักประมาณสองสามก้าว
“ทั้งพลัง ทั้งความเร็วผิดกับเ้าแมวเป้าตัวนั้นราวฟ้ากับเหว นี่หรือความแข็งแกร่งของพวกกลายพันธุ์ที่ผ่านการเสพสังวาสมา”
“อ้าว อ้าวเป็อะไรไปล่ะคุณพ่อคนเก่ง ทำหน้าแบบนั้น หรือว่าเริ่มกลัวขึ้นมาแล้ว แต่ถึงจะกลัวร้องขอชีวิต กูก็ไม่สงสารมึงหรอกนะ เพราะกูชอบเวลาได้ยินเสียงเหยื่อร้องโหยหวน ฮ่า ๆ ๆ ๆ และมึงก็คือเหยื่อตัวนั้นยังไงล่ะ ตายซะ!!!” พ่อเลี้ยงของแก้มเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มบิดเบี้ยวน่าเกลียดบนใบหน้า ก่อนที่มันจะวิ่งเข้ามาเล่นงานทรงพล...
...
ทางด้านขอแคท โม และเบล ตอนนี้ก็วิ่งหนีกันสุดชีวิต ทว่า....ภายใต้สถานีรถไฟฟ้ายามนี้มืดมาก ๆ ทำให้ทุกคนต้องเพิ่มความระมัดระวังเป็สองเท่า ซ้ำร้ายไม่สามารถเปิดไฟฉายได้ด้วย เพราะถ้าเปิด ก็เท่ากับเป็การบอกตำแหน่งของพวกเธอให้แก้มรับรู้
“เอาไงดีพี่แคท....”
“พี่ไม่รู้ยัยเบลตอนนี้เราคงต้องหลบอยู่เงียบ ๆ ในความมืดนี่แหละ สิ่งที่ทำได้ก็คือภาวนาให้คุณพ่อเอาชนะพวกมันได้”
“ตะ...แต่คุณพ่อจะทำได้เหรอพี่แคทก็คุณพ่อไม่ได้....ไม่ได้...เออ....” โมเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ซึ่งพี่สาวคนโตของเธอก็ทราบดีว่าน้องสาว้าจะสื่ออะไร
“ต้องได้สิยัยโม ถึงคุณพ่อจะไม่ได้ทำอะไรแบบนั้นกับพวกเรา แต่พี่เชื่อว่า พลังแห่งความรักของคุณพ่อจะต้องเอาชนะไอ้พลังอุบาทว์ วิปริตนี้ได้อย่างแน่นอน” แคทพยายามพูดเพื่อให้กำลังใจน้องสาวของเธอ ทว่า...ในเวลานั้นเองก็ได้มีเสียงหนึ่งเอ่ยดังขึ้นมาจากบนหัวของทั้งสาม
“แหม แหม ๆ พลังแห่งความรักงั้นเหรอ? ฟังแล้วอยากจะอ้วก ไอ้ของแบบนั้นน่ะมันก็มีอยู่แค่ในนิยายน้ำเน่า กับละครหลังข่าวเท่านั้นแหละ พลังแห่งกามราคะต่างหากที่อยู่เหนือทุกสิ่ง นังหน้าโง่!!” แก้มนั้นเอง เธอเอ่ยจบก็พลันพุ่งลงมาเล่นงานหญิงสาวทั้งสามอย่างรวดเร็ว ทว่า...แคทก็ไวพอจะโอบกอดร่างของน้องสาวทั้งสองให้หลบไปอีกทางได้อย่างฉิวเฉียด...
จบตอน
430
