จริงๆแล้วข้าเป็น...เทพ

       ใช้เวลาประมาณ 30 นาที หลินเทียนและหนิงเหยียนก็ได้ทานอาหารกันเสร็จเรียบร้อย

       "นายน้อยจะไปไหนต่อหรือไม่ครับ"หนิงเหยียนกล่าวถามขณะที่เดินไปส่งหลินเทียนที่ด้านหน้าประตูของภัตตาคาร เขาในตอนนี้อยากที่จะติดตามหลินเทียนไปทุกที่เผื่อว่าจะได้รับใช้หลินเทียนได้บ้าง ตอบแทนที่หลินเทียนได้มอบโชควาสนาให้

       หลินเทียนได้ยินคำถามของหนิงเหยียนเขาก็ครุ่นคิดกับตัวเองเล็กน้อย ในตอนนี้เขาไม่รู้ว่าตัวเองควรจะต้องไปทำอะไรตอนนี้ไม่มีสิ่งที่เขาอยากจะทำและเพื่อนๆของเขาก็ยังคงฝึกทหารไม่เสร็จ หลังจากพิจารณาหลินเทียนก็ได้กล่าวออกไปว่า"ฉันว่าจะไปขับรถเล่นหน่อย"

       ตอนนี้หลินเทียนได้ซื้อรถใหม่มาดังนั้นเขาคิดว่าควรที่จะทดลองใช้งานมันสักหน่อยเพื่อความคุ้นชิน

       "นายตั้งใจฝึกฝนวิชาให้ดีล่ะ ถ้ามีสิ่งใดไม่เข้าใจก็สามารถถามได้" หลินเทียนกล่าวออกมาในขณะที่ยกมือขึ้นมาตบบ่าหนิงเหยียนเพื่อให้กำลังใจ เขามีความคาดหวังเล็กน้อยเกี่ยวกับหนืงเหยียน เขาอยากจะรู้ว่าหลังจากที่บามเพาะด้วยวิชาเพลิงศักดิ์สิทธิ์หวนคืนแล้วหนิงเหยียนจะสามารถก้าวหน้าไปถึงระดับไหน

       หนิงเหยียนกล่าวตอบ"ครับ"ออกมาอย่างหนักแน่น จากนั้นก็เปิดประตูส่งหลินเทียนขึ้นรถ

       หลินเทียนขึ้นรถจากนั้นก็เหยียบคันเร่งจากไปท่านกลางสายตาที่เลื่อมใสของหนิงเหยียน

       รอจนกระทั่งรถหลินเทียนหายลับไปจากสายตา หนิงเหยียนก็หันตัวกลับมาเตรียมตัวที่จะกลับไปบ่มเพาะพลัง นึกถึงตอนที่เขาได้บ่มเพาะวิชา'เพลิงศักดิ์สิทธิ์หวนคืน' หนิงเหยียนก็อดไม่ได้ที่เผยรอยยิ้มแห่งความสุขออกมา 

       ตอนนั้นเขาโคจรวิชา'เพลิงศักดิ์สิทธิ์หวนคืน'เพียงชั่วครู่เท่านั้น แต่สัมผัสได้เลยว่าพลังของเขาเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก

       วิชาของท่านเทพไม่ธรรมดาจริงๆ!

       "ท่านทวดครับ"

       หนิงเหยียนก้าวเดินเข้ามาข้างในเพียงไม่กี่ก้าว จู่ๆทางด้านหลังของเขาก็ได้มีเสียวคนเรียกดังขึ้นมา

       หนิงเหยียนหันหน้าไปตามเสียง หลังจากนั้นในสายตาของเขาปรากฏเป็นชายวัยกลางคนหน้าตาพอใช้ได้คนหนึ่งขึ้นมา หนิงเหยียนมองไปที่ชายวัยกลางคนตรงหน้าจากนั้นก็พยักหน้าให้เขาเล็กน้อยอย่างอบอุ่น

       ชายวัยกลางคนคนนี้รูปร่างดูสมส่วนเผยออกมาถึงร่างกายที่แข็งแกร่ง และโคงหน้าของเขานั้นมีีส่วนคบ้ายคบึงกับหนิงเหยียนบางส่วน

       "เสี่ยวหยิงมีอะไรงั้นหรอ" หนิงเหยียนส่งเสียงออกมากบ่าวถามชายวัยกลางคนตรงหน้า

       ชายวัยกลางคนคนนี้มีชื่อว่า'หนิงหยิง' เขาเป็นเหลนชายของหนิงเหยียนทำหน้าที่ดูแลภัตตาคารอาหารชั้นฟ้าแห่งนี้

       "นายน้อยไปแล้วอย่างงั้นหรอครับ"หนิงหยิงกล่าวถามขึ้นมาขณะที่เดินเข้ามาใกล้หนิงเหยียน

       "อืม นายน้อยเพิ่งไปได้ไม่นาน"หนิงเหยียนพยักหน้าตอบเบาๆ

       "อ่อ อย่างงั้นหรอครับ"ได้ยินตอบของหนิงเหยียน หนิงหยิงก็แสดงใบหน้าที่ผิดหวังเล็กน้อย เขาอุตส่าห์รีบกลับมาแต่สุดท้ายก็ไม่ทันพบหน้ากับนายน้อยหบินอยู่ดี

       หนิงหยิงอยากจะเห็นหลินเทียนเป็นคนเช่นไร วิเศษเหมือนที่ท่านทวดเคยกล่าวกับเขาไหม ท่านทวดกล่าวว่าหลินเทียนเป็นเซียนที่คนธรรมดาไม่อาจเอื้อมถึงได้ เขาอยากจะพบกับนายน้อยหนุ่มคนนี้เป็นอย่างมากว่าจะเหมือนกับที่ท่านทวดของเขาสาธยายไว้หรือไม่

       หนิงเหยียนสัมผัสได้ถึงความผิดหวังของเหลนชายตัวเองเขาก็เอ่ยปากกล่าวออกมาว่า"พรุ่งนี้นายน้อยบอกว่าจะมาอีก ถึงตอนนั้นเจ้าก็มาให้ได้ล่ะ"

       "จริงหรือครับท่านทวด"หนิงหยิงกบ่าวถามย้ำเตือน

       "แน่นอน! ทวดจะโกหกเจ้าเพื่ออะไรล่ะ"หนิงเหยียนยิ้มเล็กน้อยขณะกล่าว

       ................

       หลินเทียนขับรถอย่างผ่อนกลางท่ามกลางถนนที่เต็มไปด้วยรถยนต์  เขาลดกระจกรถของตนเองลงเล็กน้อยทั้งสองข้างเพื่อสัมผัสถึงกระแสลมที่พุ่งผ่าน

       รถของเขาทะยานอย่างไรจุดมุ่งหมายบนท้องถนน ไม่รู้ทิศทางว่าจะไปที่ไหนเพียงแค่ขับไปตามเส้นทาง

       ใช้เวลาขับรถสักพักเขาก็ได้รู้สึกเบื่อเล็กน้อย หลินเทียนกำลังตัดสินใจที่จะกลับไปที่มหาลัยดีหรือไม่เพื่อที่จะพักผ่อน 

       เพียงแต่ว่าขณะนั้นเองจู่ๆ สายตาของหลินเทียนก็เหลือบเห็นอะไรบางอย่างขึ้นมาจากมุมหนึ่ง เขามองเห็นกลุ่มก้อนพลังงานแปลกประหลาดมากมายกำลังรวมตัวกันเหนือสถานที่แห่วหนึ่ง

       ''หืม?นั้นมันอะไร แปลกประหลาดนัก''หลินเทียนกล่าวออกมากับตัวเอง และหักพวงมาลัยมุ่งหน้าไปยังสถานที่ที่กลุ่มพลังงานแปลกประหลาดรวมตัวกัน

       ใช้เวลาประมาณ5 นาทีหลินเทียนก็ได้มาถึงที่ที่พลังงานแปลกประหลาดรวมตัวกัน

       สถานที่นี้ถ้าจะให้กล่าวตรงๆ มันคือตลาดขายของเก่า

       " ตลาดขายของเก่าอย่างงั้นหรอ?"หลินเทียนก้าวลงจากรถและอ่านป้ายที่อยู่ข้างๆด้วยเสียงประหลาดใจ เขาคาดไม่ถึงเลยว่าพลังประหลาดจะรวมตัวกันที่ตลาดขายของเก่า 

       หลินเทียนมองขึ้นไปเหนือตลาดขายของเก่าพลังงานแปลกประหลาดรวมตัวกันอย่างหนาแน่น เขาพิจารณาพลังงานแปลกประหลาดนี้จากนั้นเพียงไม่นานก็ขมวดคิ้วขึ้นมาเบาๆอย่างอดไม่ได้'พลังนี้...พลังอาฆาตไม่ใช่หรอ'

       หลินเทียนในที่สุดก็รู้ว่าพลังงานแปลกประหลาดที่รวมตัวกันเหนือตลาดขายของเก่ามันคือพลังอาฆาต!

       พลังอาฆาตเกิดจากวิญญาณที่มีความแค้นปลดปล่อยออกมา เมื่อความแค้นมันอัดแน่นเกินไปดังนั้นมันจึงได้ถูกปลดปล่อยออกมาด้วยพลังอาฆาต ซึ่งอาฆาตนี้อันตรายต่อสิ่งมีชีวิตเป็นอย่างมาก มันสามารถเปลี่ยนสิ่งมีชีวิตให้กลายเป็นซอนบี้ที่ไร้จิตวิญญาณ!

       'อะไรอยู่ในนั้นกัน สามารถปลดปล่อยแรงอาฆาตได้ขนาดนี้ต้องไม่ใช่ของธรรมดาแน่!'หลินเทียนจ้องมองเข้าไปภายในตลาดขายของเก่าอย่างสนใจ ในตอนนี้เขาไม่มีอะไรทำอยู่พอดีดังนั้นไปดูหน่อยคงน่าจะดี

       เขาปลดปล่อยสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ออกมาและตรวจสอบภายในตลาดขายของเก่า

       ใช้เวลาไม่นานหลินเทียนก็ได้หาตัวการที่ดึงดูดพลังอาฆาตเจอ

       หลินเทียนล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงและมุ่งหน้าเดินเข้าไปข้างในตลาดขายของเก่าอย่างผ่อนคบายเเละเรียบง่าย

      ข้างในตลาดขายของเก่าเสียงพูดคุยต่างดังเป็นอย่างมาก ไม่เสียชื่อที่เป็นตลาด

       "ของเก่าจ้าของเก่า!! สนใจเข้ามาดูหน่อยไหม ฉันเพิ่งรับมาเมื่อเช้านี้เอง"

       "รีบเข้ามา รีบเข้ามา ร้านของฉันรับรองไม่มีของปลอมสนใจมาดูได้"

       "นี่คือของราชวงศ์หมิงที่เพิ่งถูกค้นพบ ถ้าใครสนใจมาดูได้"

"..."

       หลินเทียนเดินเข้าไปและหยุดอยู่ที่แผงขายแผงหนึ่งที่ขายโดยชายวัยกลางคนท่าทางเจ้าเล่ห์

       "หนุ่มน้อย นายสนใจอะไรเลือกได้เลย"ชายวัยกลางคนท่าทางเจ้าเล่ห์กล่าวออกมา

       หลินเทียนเหลือบมองไปที่แผงและสายตาของเขาก็ตกลงไปที่กริชโบราณเล่มที่ตั้งบนแผงอย่างเงียบสงบ

       กริชโบราณเล่มนี้แน่นอนว่ามันคือตัวการที่ดึงดูดให้พลังอาฆาตมารวมตัวกันในสถานที่แห่งนี้ 

       “เถ้าแก่ กริชเล่มนี้ขายยังยังไง”หลินเทียนยกมือขึ้นและชี้ไปที่กริชโบราณเล่มนั้น 

       ชายวัยกลางคนท่าทางเจ้าเลห์เห็นหลินเทียนสนใจกริชเล่มนี้เขาก็อดไม่ได้ที่จะแปลกใจเล็กน้อย กริชเล่มนี้เขาตั้งตรงนี้ไว้ตั้งนานแล้วแต่ไม่มีใครสนใจเลย เขาไม่คิดว่าหลินเทียนจะสนใจมัน แน่นอนเมื่อเห็นโอกาสเช่นนี้พ่อค้าเจ้าเล่ห์ก็ไม่รอช้ารีบกล่าวออกมา “หนุ่มน้อยถ้าเกิดว่าเจ้าสนใจกริชเล่มนี้งั้นก็เอาไปเลย 5หมื่นหยวน” ชายวัยกลางคนท่าทางเจ้าเล่ห์กล่าวออกมาด้วยท่าทีนอบน้อมแต่แฝงด้วยความเจ้าเล่ห์