หลังจากรับประทานอาหารเสร็จเฟิ่งหานหลี่พา เฟิ่งหยูไปที่ลานบ้าน และสอนเคล็ดวิชาผนึกลมปราณให้กับเฟิ่งหยูเสร็จแล้วบอกให้เฟิ่งหยูกลับไปพักผ่อนไม่จำเป็ต้องรีบร้อนเฟิ่งหยูพยักหน้ารับและเดินกลับเข้าไปในห้อง
เขาปิดประตูและเริ่มเข้าไปในเจดีย์ฟ้า์เริ่มฝึกฝนเคล็ดวิชาผนึกลมปราณ เท้าเหยียบนภา และหมัดทะลายภูผา ผ่านไป 2 เดือนเขาเข้าใจอย่างละเอียด และสามารถปิดกั้นพลังยุทธ์ได้โดยสมบูรณ์แบบจากนั้นเข้าจึงหยิบคัมภีร์โอสถ์ขึ้นมา และเริ่มเรียนรู้ั้แ่สมุนไพรระดับต่ำสุดเขาใช้เวลาศึกษาสมุนไพรแต่ละชนิดอย่างละเอียด ทุกชนิดที่บันทึกไว้โดยใช้เวลา 1 ปีในเจดีย์ฟ้า์ จึงออกมาภายนอก
“ข้าต้องเก็บซ่อนพลังของข้าให้เหลือระดับ5 เพื่อที่ข้าจะได้แก้แค้นพวกที่ทำกับข้าเอาไว้” เฟิ่งหยูบ่นพึมพำ
เมื่อออกมาเวลาภายนอกนั้นก็เป็เวลาสายๆ ของวันใหม่เฟิ่งหยูรู้สึกดีใจเป็อย่างมากเขาใช้เวลาเพียงคืนเดียวในการศึกษาเคล็ดวิชา และศึกษาเื่สมุนไพรถึงแม้เขาจะศึกษาเื่สมุนไพรได้ไม่ถึง1 ใน 10 ของจำนวนสมุนไพรทั้งหมด ทั้ง ๆ ที่ใช้เวลาตั้ง 1 ปี ในเจดีย์ฟ้า์แต่เมื่อเขาออกมา กลับใช้เวลาเพียงคืนเดียวเท่านั้น จะไม่ให้เขาดีใจได้อย่างไรคนอื่นใช้เวลากี่ปีในการศึกษาเื่สมุนไพรแต่ละชนิด แต่เขาใช้เวลาคืนเดียวในการศึกษาสมุนไพรหลายพันชนิด
หากนักหลอมโอสถรู้คงอกแตกตายแต่ละคนอายุหลายร้อยปีแล้วกว่าจะปรุงโอสถได้ เขาคาดว่าคงใช้เวลาประมาณ 1 เดือนถึงจะเริ่มทดลองหลอมโอสถ แต่เขาไม่มีประสบการณ์ในการหลอมคงต้องใช้เวลาลองผิดลองถูกในการศึกษาหาความรู้เื่การหลอมโอสถอีกหลายปีแน่เขาคิดในใจ แต่ก็ไม่ได้ย่อท้อเพราะเขามีเวลามากกว่าคนอื่นเมื่ออยู่ในเจดีย์ฟ้า์
หลังทานอาหารเช้าเสร็จเฟิ่งหยูรีบนำตระกล้าวิ่งออกไปเก็บสมุนไพรบนูเา
เฟิ่งหานหลี่ เห็นดังนั้นก็ไม่ได้ห้ามปรามเขาเขาปล่อยให้เฟิ่งหยูออกไปหาสมุนไพรตามปกติเขาอยากจะแจ้งข่าวเื่เฟิ่งหยูฝึกฝนผ่านเข้าสู่ขั้นเขตแดนระดับ5 แล้วให้แก่ตระกูลหลักทันทีแต่เป็เพราะเฟิ่งหยูห้ามเอาไว้เขาอยากจะฝึกฝนฝีมือให้มากกว่านี้ก่อนจะกลับไปยังตะกูลหลัก
เฟิ่งหยูได้เรียนรู้และรู้จักสมุนไพรมากขึ้นหลากหลายชนิดเขาสามารถเก็บสมุนไพรได้เยอะขึ้น ตกเย็นเขารีบทานข้าวและอ้างว่าเหนื่อยอยากพักผ่อนแล้วรีบเข้าไปฝึกฝนคัมภีร์โอสถ์ต่อ
หนึ่งเดือนต่อมาบิดาเขาพาเฟิ่งหยูและมารดาเดินทางกลับตระกูลเฟิ่งเฟิ่งหยูนั่งอยู่บนรถม้าหันมองกลับไปยังกระท่อมไม้ที่เคยอยู่อาศัยมาหลายปี
“ตอนนี้เขาสามารถกลับไปยังตระกูลหลักได้แล้วเขาไม่ได้ทำให้บิดา มารดาของเขาผิดหวังหวนนึกถึงคืนวันที่ผ่านมาแล้วเฟิ่งหยูรู้สึกว่าเขาต้องแข็งแกร่งให้มากกว่านี้เพื่อที่จะปกป้องคนที่เขารัก ไม่ให้ถูกรังแกได้” เฟิ่งหยูพึมพำในใจ
เฟิ่งหยูใช้ระยะเวลาเดินทาง3 วันกว่าจะถึงตระกูลเฟิ่ง
พวกเขาเข้าพักในบ้านหลังเดิมคนรับใช้ยังคงรอพวกเขาอยู่ส่วนมากเป็คนรับใช้ที่เคยอยู่กับพวกเขา พวกเขาดูแลบ้านเป็อย่างดีและหวังว่าสักวันเ้านายจะกลับมาั้แ่ที่พวกเขาได้ทราบข่าวก็พากันตื่นเต้นเพราะครอบครัวของเฟิ่งหยูดูแลพวกเขาเป็อย่างดี ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ยอมไปไหนแม้ว่าจะแทบไม่มีรายได้จากตระกูลหลัก พวกเขาก็เต็มใจรอจนวันนี้เ้านายของพวกเขากลับมาแล้ว บางคนถึงกับหลั่งน้ำตาด้วยความดีใจ
เฟิ่งหยูพักผ่อนอยู่หลายวันเขาแทบไม่เคยสบายใจแบบนี้ตอนอยู่ข้างนอก ตอนนี้เขากลับมาแล้วเฟิ่งหยูใช้เวลาส่วนมากอยู่ในเจดีย์ฟ้า์ เพื่อศึกษาคัมภีร์โอสถ์
ตอนนี้เฟิ่งหยูเรียนรู้และจดจำสมุนไพรได้ทั้งหมดแล้วเขาเตรียมตัวที่จะหัดหลอมโอสถ่หลายวันที่ผ่านมาเขาได้ ผู้าุโ อู่หวังฉีคอยแนะนำมาตลอด เลยทำให้เขาก้าวหน้าได้อย่างรวดเร็ว ผู้าุโอู่หวังฉียังแปลกใจในการเรียนรู้ของเฟิ่งหยู เขาเรียนรู้และจดจำได้อย่างรวดเร็วและถูกต้องแม่นยำ ผู้าุโอู่หวังฉี ได้ให้คำชี้แนะเื่สมุนไพรชนิดต่าง ๆอย่างละเอียดและบอกให้เฟิ่งหยูเตรียมสมุนไพรเพื่อหัดหลอมกลั่นโอสถ
เฟิ่งหยูออกจากเจดีย์ฟ้า์เตรียมตัวเพื่อที่จะไปหาซื้อสมุนไพรเขาบอกกับบิดาของเขาว่า้าสมุนไพรบางตัวซึ่งตัวของเขาเองไม่สามารถจัดหาเองได้เขาอยากจะหัดหลอมกลั่นโอสถ
“ท่านพ่อท่านพอจะหาสมุนไพรตามรายการนี้ให้ข้าได้ไหม ข้าจะหัดหลอมกลั่นโอสถ”
เฟิ่งหานหลี่หยิบใบรายการสมุนไพรที่เฟิ่งหยูยื่นมาให้เขาพร้อมกับอ่านดู
“ได้สิพ่อจะไปจัดหามาให้ สมุนไพรพวกนี้หาไม่ยากเท่าไหร่ เ้า้าจำนวนมากไหม”
“เอาเท่าที่ท่านพ่อจะหาให้ข้าได้หากข้าหลอมกลั่นโอสถได้ ข้าจะมอบมันให้กับท่านพ่อเป็คนแรกเลย”
“ฮ่าฮ่า ฮ่า หวังว่าโอสถที่เ้าหลอมคงไม่ทำให้ข้าท้องเสียหรอกนะ”เฟิ่งหานหลี่กล่าวด้วยรอยยิ้มที่มีความสุข
สองชั่วยามต่อจากนั้นเฟิ่งหานหลี่กลับมาพร้อมกับสมุนไพรกองใหญ่ผู้คนภายในตระกูลต่างจ้องมองมาทางเฟิ่งหานหลี่ตลอดทาง
“นั่นเฟิ่งหานหลี่ที่ถูกลงโทษให้ไปเก็บสมุนไพรทีู่เานี่เขากลับมาแล้วและเอาสมุนไพรไปทำไปเยอะแยะมากมายขนาดนั้นกัน”
“ข้าได้ข่าวว่าบุตรชายของเขานั้นกลับมาพร้อมกับระดับวรยุทธ์ขั้นที่ห้าแล้วอย่างนั้นหรือ?”
“พวกเขาไปพบกับโชคแบบไหนกันนะถึงสามารถกลับมาตระกูลหลักได้”
หลายๆ คนภายในตระกูลที่มองไปยังเฟิ่งหานหลี่ ที่แบกสมุนไพรจำนวนมากเข้ามาภายในตระกูล
“หานหลี่เ้าเอาสมุนไพรมากมายพวกนี้ไปทำอะไรอย่างนั้นหรือ?”
“พี่ต่งข้าจะนำสมุนไพรพวกนี้ไปให้เฟิ่งหยูหัดหลอมกลั่นโอสถนะเขาสนใจเื่การหลอมกลั่นโอสถข้าเลยอยากสนับสนุนเขาสักหน่อย”
“โอ้วว นี่เ้าหนูนั่นหลอมกลั่นโอสถได้ด้วยอย่างนั้นหรือ?”
“คงจะพึ่งศึกษานะพี่ต่งข้าขอตัวก่อนนะเดี๋ยวเฟิ่งหยูจะรอ”
เฟิ่งหานหลี่ไม่กล้าพูดอะไรมากไปกว่านี้เนื่องจากเฟิ่งหยูกำชับเื่อาจารย์ของเขาเอาไว้
“หากมีคนถามข้าอีกข้าคงต้องบอกว่าเฟิ่งหยูเรียนรู้ด้วยตนเอง หาไม่แล้วคงสร้างความวุ่นวายไปทั่วหากเฟิ่งหยูศึกษาเอง พวกเขาคงเห็นเป็เื่ที่แทบจะเป็ไปไม่ได้ คงไม่มีใครสนใจ”เฟิ่งหานหลี่บ่นพึมพำ
“ท่านพ่อท่านกลับมาแล้ว ข้าช่วยท่านนะ”
เฟิ่งหยูรีบไปช่วยบิดาขนสมุนไพรจำนวนมากกลับเข้าห้องของเขาไป
“ท่านพ่อนี่เป็ตำราสมุนไพรชนิดต่าง ๆ ท่านพ่อลองศึกษาดูข้าเป็คนคัดลอกมาจากคัมภีร์ที่อาจารย์ให้มาข้าจะทำให้ท่านพ่อกลายเป็นักหลอมโอสถเช่นข้า ฮ่า ฮ่า ฮ่า”เฟิ่งหยูหยิบม้วนคัมภีร์ให้กับเฟิ่งหานหลี่
“เ้าจะให้ข้าศึกษาเช่นนั้นหรือจะเป็ไปได้หรือที่ข้าจะสามารถกลายเป็นักหลอมโอสถ”
“ไม่ลองก็ไม่รู้ท่านพ่อท่านลองศึกษาดูก่อน คราวหน้าหากมีใครถามว่าใครเป็คนสอนข้าข้าจะบอกว่าท่านพ่อเป็คนสอน”