ตอนที่หนึ่งร้อยสิบแปด เซ็กเธาว์ 7
การลงเขา
อันที่จริงนั้นยากกว่าการขึ้นเขาเสียอีก
มีเรื่องราวของคนที่พิชิตยอดเขาเอเวอเรสต์ได้แล้วแข็งตังหิมะถล่มเสียชีวิตก่อนที่จะลงสำเร็จ
จอมทัพฮันนิบาลขึ้นเขาและลงเขาก็เสียกำลังพลไปกว่าครึ่งสัมภาระหนักที่จะใช้ตีเมืองและช้างไปจนหมดสิ้น
แต่ทว่า
เซ็กเธาว์ราวกับเป็นตัวตนที่หลุดมาจากเทพนิยาย
ทำลายสิ่งที่สมองของผมที่เคยคิดเกี่ยวกับการลงเขาไปจนหมด
ราวกับว่าเซ็กเธาวะจะเยาะเย้ยภาพในหัวของผมเกี่ยวกับอุปสรรคต่างๆระหว่างลงเขา
มันกลับกระโดดลงเขาได้คล่องแคล่วยิ่งกว่าแพะภูเขาที่ผมดูจากสารคดี
ที่ภาพในหัวของผมถ่ายทอดไปที่เซ็กเธาว์ทีเย่อหยิ่งราวกับจะเอาชนะ
เร่งความเร็วลงจากเขาได้อย่างคล่องแคล่วมากกว่าเดิม
กระต่ายแดง
ฉายาของมันอาจจะมีที่มาอย่างนี้นี่เองที่สามารถกระโดดโลดแล่นไปมาได้อย่างกระต่าย
ผู้คนอาจจะมีการตั้งชื่อผิดพลาดแต่ไม่มีใครที่ตั้งฉายาผิดพลาดอย่างแน่นอน
เหยียบย่ำเหินดั่งสายลม
ไม่ได้กล่าววาจาเกินจริงเลยแม้แต่น้อย
ฮี้
เซ็กเธาว์ทำเรื่องที่คนฝึกม้าที่ไหนก็ไม่ควรจะทำอย่างการลงเขาด้วยการกระโดดอย่างรวดเร็ว
แต่กฑเกณฑ์ธรรมดามันใช้กับม้าสวรรค์ไม่ได้
“ถ้าอย่างนรั้นอยากลองออกแรงมากกว่าเดิมไหมเซ็กเธาว์?”
ฮี้
เจ้ากระตายแดงสะบัดแผงคออย่างท้าทายเมื่อมันรู้สึกถึงความคิดของผม
และ
ตู้ม
ซ่า
กระโดดลงไปในแม่น้ำและว่ายน้ำไปทั้งที่แบกผมที่เป็นมนุษย์อยู่บนหลังไป