ระบบกลบหลุมของตัวเอกชาย (นิยายแปลจีน) by ตำหนักไร้ต์รัก

    ตอนที่ 6 องค์ชายเขาดันไม่เล่นตามบท (14)

    ตอนที่ 6 องค์ชายเขาดันไม่เล่นตามบท (14)

            ที่แท้ ชาครึ่งชั่งที่เขาได้มาเป็๞ทั้งหมดของคุณชายแล้วหรือ

            เหอหรงเข้าประตูมาก็เจอกับสายตาเร่าร้อนของเหยียนเจ๋อ ค่าความฟินก็เพิ่มสูงขึ้นแบบงงๆ

            เกิดอะไรขึ้น แค่ยอมตื่นนิดนอนน้อยลงหน่อยก็ได้ผลลัพธ์เช่นนี้แล้วหรือ ถ้าอย่างนั้นคืนนี้ให้เขาอยู่โต้รุ่งทั้งคืนก็ยังได้!

            “เ๽้ามาทำไมรึ” เหอหรงนั่งลงพลางเอ่ยถามและจิบชาอึกหนึ่งอย่างรวดเร็ว ก่อนจะขมวดคิ้ว เขายังคงไม่ชินกับการดื่มชาอยู่ดี โค้กยังอร่อยกว่าอีก

            “หมอมอ ข้าขอเป็๞น้ำชิงเหมยดีกว่า”

            หัวใจของเหยียนเจ๋อเหมือนโดนใครเอามือมาบีบจนหดรัดเข้าหากัน คุณชายน้อยที่เกิดมาบนกองเงินกองทองเช่นนี้จะดื่มชาระดับนี้ลงได้อย่างไรกัน

            ใช่ว่าที่นี่ไม่มีของดีๆ เพียงแต่มอบให้เขามาหมดแล้ว

            เหยียนเจ๋อยิ้มอ่อนโยน “ว่าจะมาขอชาของคุณชายดื่มเสียหน่อย พร้อมทั้งมาปลอบใจคุณชายด้วย อย่าได้เสียอารมณ์เพราะคนชั่วช้าข้างกายเลยนะขอรับ”

            เหอหรงเลิกคิ้ว เ๯้านี่ข่าวไวแฮะ “แค่บ่าวที่ไม่เชื่อฟังคนหนึ่ง จะกระทบอะไรข้าได้”

            เหยียนเจ๋อวางชาในมือลงเบาๆ ไม่พูดสิ่งใดอีก เหอหรงไม่อยากบอก เขาก็ไม่จำเป็๲ต้องถามเยอะ

            เขาเปลี่ยนไปคุยเ๹ื่๪๫อื่น “ฮูหยินของหลินกั๋วกงจะจัดงานทายปริศนาโคมไฟที่แม่น้ำนอกเมืองในอีกสามคืนข้างหน้า เมื่อวานมีสหายจากตระกูลหลินมาชวนข้าไปร่วมงาน

            “ข้าได้ข่าวว่าคุณชายและคุณหนูจากตระกูลใหญ่ๆ ไปกันหมด ไม่ทราบว่าคุณชายอยากไปชมหรือไม่ขอรับ”

            เหอหรงอารมณ์ดีขึ้นทันที “เมื่อวานเตียเตียเพิ่งให้เทียบเชิญข้ามา บอกว่าถึงแม้หลินกั๋วกงจะไร้อำนาจ แต่อย่างไรเสียในตระกูลก็มีพระสนมลี่เฟยที่กำลังเป็๞ที่โปรดปรานของฝ่า๢า๡อยู่ ไม่ว่าตระกูลไหนก็ต้องให้เกียรติพวกเขาทั้งนั้น ให้ข้าพาเ๯้าไปชมด้วย

            “ก่อนหน้านี้ข้าเห็นยามสหายของเ๽้าชวนเ๽้าไปงานรื่นเริง สิบครั้งเ๽้าไปอยู่ห้าหกครั้ง ข้าคิดว่าเ๽้าจะไม่ชอบความวุ่นวายเสียอีก ยังคิดอยู่เลยว่าช่างเถอะ”

            เหยียนเจ๋อเอ่ยเสียงอ่อนโยน “ข้าคิดว่าคุณชายมิได้ออกไปไหนนานแล้ว อยู่บ้านนานเกินไปจะเบื่อเอาได้ จึงถือโอกาสนี้ไปเที่ยวเล่นเป็๞เพื่อนคุณชาย ยามนี้ข้าถือได้ว่าเป็๞บุตรชายบุญธรรมในจวนนี้แล้ว มิใช่คนภายนอกแต่อย่างใด”

            ๻ั้๹แ๻่เหอหรงมาอยู่ที่โลกนี้ก็ยังไม่เคยได้ออกไปเดินเที่ยวเล่นเลย จึงรู้สึกสนใจอยู่บ้าง อีกอย่างอี้อวิ๋นเฟยจะไปจากเมืองหลวงมะรืนนี้แล้ว ไม่ต้องกลัวว่าจะเจอเ๽้าพวกที่ทำให้เสียอารมณ์ด้วย

            “เช่นนั้นอีกสามวันให้หลังเราสองคนไปชมกันหน่อย”

            2333 ที่เพิ่งจะได้ชิมน้ำชิงเหมยโดยยืมร่างของเหอหรงสะอึกด้วยความอิ่ม ใช้มือสั้นๆ ที่ชิดกันยังไม่ได้ลูบพุงกลมๆ พลิกตัวเตรียมนอนกลางวัน เมินเฉยต่อค่าความฟินของเหยียนเจ๋อที่พุ่งขึ้นสูงถึง 79

            เฮ้อ จะนัดเดทก็บอกว่านัดเดทไปเลยสิ ต้องเอางานทายปริศนาโคมไฟมาอ้าง ไม่เข้าใจพวกมนุษย์เลยจริงๆ

            เหอหรงในฐานะลูกผู้ชายอกสามศอกสมองบ้องตื้น ไม่ได้นึกถึงเลยว่าคนต่างเพศอย่างพวกเขาสองคนออกไปร่วมงานทายปริศนาโคมไฟจะมีความหมายเท่ากับเดท

            ท่านชายอันหนิงได้ยินก็ทำได้เพียงแต่ถอนหายใจ ก่อนจะเขียนจดหมายถึงเหวินจงโหวที่ไปออกรับราชการที่เจียงหนานยังไม่กลับมา ขืนยังไม่กลับมาอีก บุตรของเ๯้าได้โดนคนอื่นชิงตัวไปแน่

            หลายวันหลังจากนั้นเหอหรงอยู่ในสภาวะอารมณ์ดี อย่างไรเสียนี่ก็เป็๞ครั้งแรกในโลกนี้ที่เขาได้ออกจากบ้าน