โผละ !! เสียงสตีฟต่อยสัตว์กลายพันธ์ตัวหนึ่งจนกะโหลกมันถึงกับแตกคาหมัดสตีฟ
“อี๋ !! คุณลุงเบาๆหน่อยสิคะดูสิสมองมันกระเด็นมาโดนหนูด้วย” ไอรี่ร้องโวยวายออกมาหลังจากสตีฟจัดการสัตว์กลายพันธ์ตัวหนึ่งจะสมองของมันกระเด็นมาโดนเธอ
“ขอโทษทีก็ลุงไม่อยากต่อยที่ตัวมันนี่นาดูสิหนามเต็มไปหมดต่อยไปแล้วท่าจะเจ็บมือ” สตีฟพูดก่อนจะมองร่างสัตว์กลายพันธ์ตรงหน้า
หน้าต่างศพของแองคิโลซอรัส Level : 190สัตว์กินพืชยุคดึกดำบรรพ์ หรือฉายารถถังมีชีวิตร่างทั้งร่างของมันเต็มไปด้วยหนามแหลมมีหางคล้ายลูกตุ้ม
สตีฟมองร่างของเจ้านี่ด้วยความพึงพอใจก่อนจะเก็บมันลงกระเป๋ามิติไป
“เอาล่ะตัวต่อไปอยู่ไหนซาช่า” สตีฟหันหลังไปมองซาช่าที่อยู่บนคอเจ้าทีเร็กซ์
“ไปทางใต้ค่ะมันพึ่งจะวิ่งออกระยะไป” ซาช่าพูด
“ว่าแต่ไม่เจอเจ้าเต่าที่เป็นบอสนั่นเลยเหรอ” สตีฟถาม
“ไม่เลยค่ะ” ซาช่าส่ายหน้า
“นี่ๆคุณลุงหนูหิวแล้วอ่ะ ทำอะไรให้กินหน่อยสิ” ไอวี่พูดก่อนท้องเธอจะร้องออกมา
จ๊อก !!!! เสียงท้องไอวี่ร้องทำให้สตีฟถอนหายใจออกมา
“เฮ้อก็ได้นี่ก็เลยเที่ยงแล้วนี่นะเราล่ามาเกือบสามชั่วโมงแล้วด้วย พึ่งจะได้สี่สิบกว่าตัวเอง” สตีฟพูดก่อนจะหยิบขวดน้ำออกมาดื่มและล้างมือ
“เอาล่ะอยากกินอะไรล่ะเด็กๆ” สตีฟถาม
“สเต็กค่ะหนูอยากกินสเต็ก” ไอวี่พูดออกมา
“ซาช่ากับไอรี่ล่ะ” สตีฟถามอีกสองคน
“หนูก็สเต็กค่ะ/ของหนูยังไงก็ได้ค่ะ” ไอรี่และไอวี่พูด
“สเต็กซ์แล้วกันไหนดูซิมีเนื้อตัวอะไรให้กินบ้าง” สตีฟล้วงเข้าไปในกระเป๋ามิติก่อนข้อมูลสิ่งของที่อยู่ในกระเป๋าจะเข้ามาในหัว
“มีแต่เนื้อสัตว์กลายพันธ์แปลกๆแฮะแต่ละตัวไม่น่ากินเลย” สตีฟพูดตอนนั้นเองเขาก็เจอเนื้ออะไรบางอย่างที่น่าสนใจ
“อ๊ะเจ้าตัวนี้น่าจะอร่อยแฮะ” สตีฟพูดเบาๆก่อนจะหยิบร่างของสัตว์กลายพันธ์ในกระเป๋ามิติออกมา
ตึง !! เสียงร่างมันถูกวางลงบนพื้น
“ตัวนี้กินได้ด้วยเหรอคะคุณลุง” ไอรี่ถามพลางตรวจสอบเจ้าตัวที่สตีฟหยิบออกมา
หน้าต่างศพของปลาดุกจักรพรรดิ์ทะเล Level : 81ว่ากันว่ามันเป็นราชาของมวลปลาดุกทะเล
“ตัวนี้เราได้มาตอนไปลุยภารกิจที่ท่าเรือสินะ” สตีฟพูดพลางนึกถึงตอนที่ทำเจ็ทสกีเขาพังไปดีนะได้ศพเจ้าคราเค่นช่วยจ่ายค่าเสียหายงานนั้นให้
“ปลาหนวดแมวนี่มันเอามาทำสเต็กได้ด้วยเหรอคุณลุง” ไอรี่ถามก่อนจะกระโดดลงมาดูซากปลาดุกใกล้ๆ ซึ่งขนาดตัวของมันยาวกว่าสามเมตร
“เรียกซะเสียเลยปลาหนวดแมว มันเรียกปลาดุกต่างหากล่ะ เนื้อมันน่ะอร่อยมากเลยนะ” สตีฟพูด
“อร่อยกว่าปลาแซลม่อนอีกเหรอคะ” ไอรี่สงสัย
“มันก็คนละแบบน่ะนะเนื้อปลาดุกนั้นแน่นกว่า ส่วนปลาแซลม่อนเนื้อมันจะนุ่มๆเอาเป็นว่าไปนั่งรอแล้วกันเดี๋ยวจะทำให้กิน” สตีฟบอกพลางไล่ให้เธอไปนั่งรอเพราะมายืนมองอยู่แบบนี้ก็เกะกะเขาเปล่าๆ
ก๊าซ !!!!!!!!!! เจ้าทีเร็กซ์คำรามออกมาสตีฟเห็นน้ำลายเริ่มหยดลงมาจากปากของมัน
“เออๆ ไม่ต้องคำรามเดี๋ยวเอาส่วนหัวให้กิน” สตีฟพูดกับมันเพราะส่วนหัวปลานั้นเขาไม่นิยมเอามาทำอาหารอยู่แล้วถึงจะมีบางเมนูทำได้ก็เถอะแต่คนที่กินเมนูหัวปลานั้นส่วนใหญ่จะอยู่ทวีปฝั่งเอเชีย คนอเมริกาแบบเขาน่ะไม่กินกันหรอก
สตีฟเดินหาฟืนแถวๆนั้นมาก่อกองไฟเพราะพื้นที่แถวนี้มันไม่เรียบพอที่จะหยิบเครื่องครัวออกมาเท่าไหร่ดังนั้นสตีฟจึงคิดจะทำอาหารโดยก่อกองไฟง่ายๆกับกระทะเท่านั้น
“เอาล่ะนะก่อนอื่นก็หั่นออกเป็นชิ้นๆก่อนตัวมันใหญ่ขนาดนี้น่าจะทำสเต็กได้สักสองร้อยจานเลยมั้งเนี่ยควรหั่นเก็บไว้ทีเดียวเลยดีกว่าจะได้ประหยัดเนื้อที่ในกระเป๋ามิติ” สตีฟพูดก่อนจะหยิบมีดครัวออกมาและเริ่มหั่นปลาออกเป็นชิ้นๆทันที
ไม่ถึงนาทีปลาดุกขนาดสามเมตรก็กลายเป็นชิ้นที่พอเหมาะสำหรับทำสเต็กสองร้อยจานสตีฟเก็บปลาที่เหลือเข้ากระเป๋ามิติไปจนเหลือแค่สี่ชิ้น
“เอ้ารับ !!!” สตีฟโยนหัวปลาขึ้นไปบนอากาศ
หงับ !! เจ้าทีเร็กซ์เมื่อเห็นหัวปลาลอยมามันก็กระโดดรับด้วยปากของมันอย่างสวยงาม
“เหมือนหมาจริงๆเลยให้ตายเถอะ” สตีฟอดพูดออกมาไม่ได้เขาเริ่มลงมือหมักปลาด้วยสมุนไพร เกลือ และพริกไทยก่อนจะทิ้งมันไว้สิบห้านาทีซึ่งระหว่างนั้นสตีฟก็เริ่มทำซอสและเครื่องเคียงทันที
ซู่ !!! เสียงสตีฟกำลังผัดซอสพริกไทยดำให้เคี่ยว ส่วนเครื่องเคียงสตีฟเลือกทำเป็นผักย่างเพราะมันง่ายดี
“คุณลุงจะเสร็จหรือยังหิวแล้วอ่ะ” ไอรี่ที่ได้กลิ่นซอสหอมๆเริ่มหิวอย่างรุนแรง
“จะย่างปลาเดี๋ยวนี้ล่ะ” สตีฟพูดเขาเองก็เริ่มหิวแล้วเหมือนกัน ไม่รอช้าสตีฟเอาปลาลงกระทะทันที
ห้านาทีต่อมา
สเต็กปลาทั้งสี่จานถูกเสิร์ฟให้เด็กๆทั้งสามคนและตัวสตีฟเอง
“ว้าวน่ากินมากเลยนึกไม่ถึงปลาหนวดแมวจะน่ากินขนาดนี้” ไอรี่พูด
“ปลาดุกต่างหากเล่า รีบๆกินเข้าเถอะเดี๋ยวจะเย็นซะก่อน” สตีฟช่วยพูดแก้ความเข้าใจผิดของไอรี่ก่อนจะบอกให้เธอรีบกิน
งั่บ !! ไอรี่หั่นปลาและตักมันเข้าปากทันทีก่อนจะร้องอุทานออกมาอย่างตื่นเต้น
”อร่อยโฮกเลยคุณลุง !!!!” ไอรี่พูดก่อนจะหั่นและกินคำที่สองต่อทันที
“อืมอร่อยก็กินเข้าไปเยอะล่ะอย่าให้เหลือ...........สงสัยกลับไปต้องทำให้ซาร่าลองกินบ้างแล้วแฮะ” สตีฟพูดออกมาเบาๆก่อนจะจัดการสเต็กปลาในจานของตัวเองให้หมด
เพียงแค่ยี่สิบนาทีทั้งสามคนก็อิ่ม ใช่แล้วไม่ผิดหรอกสามคนเพราะสตีฟกินได้เพียงครึ่งจานเท่านั้นไอรี่และไอวี่ก็ร้องแง้วๆให้ทำเพิ่มให้เธอส่วนซาช่าถึงจะไม่พูดขอเพิ่มแต่เธอก็ส่งจานเปล่ามาให้สตีฟด้วยสรุปสตีฟต้องทำสเต็กปลาเพิ่มอีกสิบห้าจานกว่าเด็กสามคนนี้จะอิ่ม ตอนแรกสตีฟก็บ่นอยู่หรอกว่ากินเยอะเกินไปแล้วแต่สิ่งที่สองแฝดตอบกลับมาก็คือ
”ก็คุณโฟว์บอกเอาไว้เด็กๆแบบพวกหนูต้องกินเยอะๆหน้าอกจะได้โตไวๆเหมือนคุณโฟว์” ไอรี่แวะไอวี่ตอบกลับมาทำให้สตีฟถึงกับปวดหัว นี่ยัยโฟว์ยัดความคิดบ้าอะไรให้เด็กพวกนี้กันเนี่ยเรื่องหน้าอกมันไม่เกี่ยวกับกินเยอะกินน้อยเฟ้ยมันอยู่ที่กรรมพันธ์ เธอเป็นนักวิทยาศาสตร์ภาษาอะไรเรื่องแค่นี้ทำไมไม่รู้
“เอาล่ะถ้าอิ่มแล้วก็ไปเก็บเลเวลต่อเถอะลุงพึ่งจะขึ้นมาห้าเลเวลเองนะ” สตีฟพูด
“คุณลุงน่าอิจฉาอ่ะ เลเวลขึ้นไวเกินไปแล้วจัดการยังไม่ถึงร้อยตัวเลยขึ้นมาตั้งห้าเลเวล” ไอรี่โวยวายออกมาเธอนั้นอิจฉาสกิลของสตีฟมากที่ทำให้เลเวลขึ้นไวขนาดนี้
“นั่นสิคะถือว่าขี้โกงมากจริงๆ เพราะเลเวลขนาดนี้ต้องฆ่าสัตว์กลายพันธ์ที่เลเวลเท่ากันหลายพันตัวถึงจะอัพสักเลเวล แต่เพราะคุณลุงล่าตัวที่เลเวลมากกว่าคุณลุงเกือบสามสิบเลเวลทำให้คุณลุงได้ประสบการณ์มากกว่าปกติ พอคูณกับสกิลค่าประสบการณ์ของคุณลุงไปมันทำให้คุณลุยกลายเป็นคนขี้โกงไปเลยนะคะ” ซาช่าเองก็อดพูดอย่างอิจฉาไม่ได้ เธอนั้นต้องใช้ความพยายามและความอุตสาหะขนาดไหนกว่าจะเลเวลหนึ่งร้อยสี่สิบได้ เธอนั้นลำบากกว่าสองแฝดเพราะเธอไม่มีสกิลที่ใช้โจมตี
ซึ่งเวลาซาช่าเก็บเลเวลนั้นเธอจะต้องเลือกฆ่าสัตว์กลายพันธ์ที่เลเวลต่ำกว่าเธอเสมอเพราะเธอสู้พวกเลเวลสูงกว่าเธอไม่ได้นั่นเอง
“เลิกพูดเถอะน่าเรื่องนั้นเอาล่ะซาช่าฝากหาพิกัดให้ที” สตีฟพูดพลางบอกซาช่า
“ลงใต้เก้าร้อยเมตรค่ะคุณลุง” ซาช่าพูด
“อืม” สตีฟพยักหน้าก่อนจะวิ่งลงใต้ทันทีตามมาด้วยเจ้าทีเร็กซ์ที่มีเด็กสาวสามคนขี่คออยู่
ห้าชั่วโมงต่อมา
“ฟู่วในที่สุดก็เลเวลหนึ่งร้อยแปดสิบห้าสักที” สตีฟพ่นลมหายใจออกมาหลังจากล่ามาราทอนมากว่าห้าชั่วโมงเขารีบตรวจดูสถานะของตัวเองทันทีว่าค่าสถานะอะไรขึ้นมาบ้าง
หน้าต่างชื่อ : สตีฟ แมคดูวัลล์ Level : 185อาชีพ : สุดยอดพ่อบ้าน (ฮีโร่)อายุ : 29ฉายา : คุณพ่อบ้านRank : SSSสถานะความแข็งแกร่ง 348ความเร็ว 290พลังกาย 314ความฉลาด 53โชค 18
“พลังกายขึ้นมาแค่หกหน่วยเองงั้นเหรอ สงสัยเพราะเราไม่ค่อยโดนโจมตีสินะ” สตีฟพูดกับตัวเองหลังจากเห็นว่าค่าพลังกายขึ้นมาน้อยมากๆส่วนค่าความเร็วและค่าความแข็งแกร่งนั้นขึ้นมามากพอสมควรเพราะสตีฟโจมตีและวิ่งตลอดเวลา ทุกตัวที่เจอสตีฟนั้นซัดเต็มแรงเสมอเพราะไม่รู้ว่าตัวไหนมันอึดมั่งเพราะแต่ละตัวดูแล้วหนังหนาๆทั้งนั้น แต่สตีฟก็ยังไม่เจอตัวไหนที่ทนแรงสตีฟได้เกินห้าหมัดสักตัว
“นี่ๆไอรี่คุณลุงชักจะเหมือนเจ้าโล้นเข้าไปทุกทีแล้วเนอะ” ไอวี่พูดนินทาสตีฟอยู่บนหลังเจ้าทีเร็กซ์แต่เธอนินทาสตีฟเสียงดังมากทำให้สตีฟได้ยินชัดเจน
“นั่นสิอีกไม่กี่เดือนคุณลุงต้องผมร่วงหมดหัวแน่ๆเลยเนอะ” ไอรี่พยักหน้าเห็นด้วย
“นี่จะนินทาก็เบาๆหน่อยได้ยินนะเฟ้ย แล้วก็ผมไม่มีทางร่วงหรอกรากผมแข็งแรงเฟ้ย !!!” สตีฟพูดออกมาส่วนเรื่องเจ้าโล้นอะไรนั่นเขาก็ยังไม่รู้อยู่ดีเพราะไม่เคยอ่านการ์ตูนเรื่องนี้
“นี่ก็จะมืดแล้วเราพักกันก่อนดีกว่าพรุ่งนี้ค่อยลุยต่อ” สตีฟพูดพลางบอกให้สามสาวลงมาจากหลังเจ้าทีเร็กซ์
“เย่จะได้นอนแล้ว !!!” สองแฝดตะโกนออกมาอย่างดีใจ
“เราไปพักบนภูเขาลูกนั้นแล้วกันดูแล้วน่าจะปลอดภัย” สตีฟชี้ไปที่ภูเขาลูกหนึ่งซึ่งลักษณะมันแปลกๆไปสักหน่อย
“ภูเขาลูกนี้ลักษณะแปลกๆนะคะ” ซาช่าพูดออกมา
“นั่นสิไม่เคยเห็นภูเขาที่มีหินงอกหินย้อน แบบลักษณะกลับด้านมาก่อนเลย” สตีฟเองก็ไม่เคยเห็นภูเขาแบบนี้เพราะมันดันมีหินงอกที่งอกชี้ขึ้นไปบนท้องฟ้า ซึ่งปกติหินงอกแบบนี้จะงอกจากเพดานลงมาทางพื้นดินแท้ๆ
“ว่าแต่วันนี้ไม่เจอสัญญาณของเต่าที่เป็นบอสนั่นเลยใช่มั้ย” สตีฟถามซาช่าอีกครั้ง
“ไม่เจอตัวอะไรที่เลเวลเกินสองร้อยเลยค่ะ” ซาช่าบอกกับสตีฟ
สตีฟมองไปทางภูเขาที่เขาบอกก่อนจะเห็นไอวี่และไอรี่วิ่งแข็งกันไปบนภูเขาโล้นๆลูกหนึ่งสตีฟรีบเตือนทั้งคู่ทันที่เพราะกลัวว่าจะล้ม
“เฮ่อย่าวิ่งสิเดี๋ยวก็ล้มหรอก” สตีฟตะโกนบอกทั้งคู่แต่ยังไม่ทันขาดคำจู่ๆสองแฝดก็ลื่นและล้มลงไปกองกับพื้น
พรืด !! ตุบ !! เสียงไอรี่และไอวี่ลื่นล้มจนก้นกระแทกกับพื้นอย่างแรง
“โอ๊ยเจ็บจังเลย” ไอรี่ร้องออกมาก่อนจะลูบก้นตัวเองเพื่อบรรเทาความเจ็บ
“นั่นยังพูดไม่ทันขาดคำล้มซะแล้ว” สตีฟส่ายหน้าเบาๆและเดินไปหาเพื่อดูว่าทั้งคู่เป็นอะไรหรือไม่
“เป็นไงล่ะเจ็บมั้ย” สตีฟถามทั้งคู่
“เจ็บก้นง่ะคุณลุง” ไอรี่พูด
“มาลุกขึ้นได้แล้วลงไปยืนรอข้างล่างจะลุงจะได้กางเต๊นท์ให้” สตีฟพูดก่อนจะยื่นมือออกไปให้ทั้งสองแฝดจังหวะที่สตีฟก้าวไปหาทั้งคู่นั้นเองจู่ๆสตีฟก็ลื่นบ้าง
พรืด !! ตุบ !! โอ๊ย !!! สตีฟร้องออกมา
“ฮ่าๆๆๆๆ คุณลุงก็ลื่นเห็นมั้ยล่ะ” ไอวี่และไอรี่หัวเราะออกมาเสียงดัง
“บ้าชิบขายหน้าหมดเลย” สตีฟสบถออกมาก่อนจะใช้มือพยุงตัวลุกขึ้นยืนแต่ตอนที่มือสตีฟสัมผัสไปบนพื้นนั่นเองจู่ๆเขาก็รู้สึกแปลกๆ
แปะ !! มือของสตีฟแปะลงไปบนพื้นก่อนเขาจะยกมือขึ้นมาดู
“ทำไมพื้นมันแฉะๆลื่นๆแบบนี้ล่ะ” สตีฟพูดออกมาก่อนจะก้มมองลงดูและเห็นว่าพื้นมันเป็นตะไคร่ไปหมด
“ตะไคร่น้ำนี่มาอยู่นี่ได้ไงกัน” สตีฟพูดออกมาอย่างไม่เข้าใจเพราะตะไคร่น้ำนั้นจะขึ้นเฉพาะในที่ๆถูกน้ำขัง
และขณะนั้นเองจู่ๆพื้นที่สตีฟและสองแฝดนั่งอยู่ก็เกิดสั่นไหวอย่างรุนแรง
ครืน !!!!!!!!!!!!!!! เสียงพื้นสั่นไหวจนสตีฟถึงกับทรงตัวไม่อยู่
“แผ่นดินไหวเด็กๆมานี่เร็ว !!!” สตีฟรีบเรียกสองแฝดให้มาใกล้ๆตน
“ซาช่ามานี่ !!!!!!!!!!!” สตีฟตะโกนบอกซาช่าที่ยืนอยู่ไม่ไกลแต่เธอกับยืนนิ่งไม่ขยับไปไหนและกำลังอ้าปากค้างอยู่
ตอนนั้นเองจู่ๆพื้นที่สตีฟและสองแฝดนั่งอยู่ก็ยกสูงขึ้นอย่างกระทันหัน
“ว๊าก !!!!!!!x2” สองแฝดร้องตะโกนออกมาอย่างตกใจสตีฟเองก็ทำอะไรไม่ถูกเกิดมาเขาก็พึ่งจะอยู่ในสถานการณ์แผ่นดินไหวแบบนี้
“ซาช่าหลบไปเร็ว !!!!!!!!!” สตีฟตะโกนบอกซาช่าเพราะกลัวว่าเธอจะถูกพื้นดินนี่ถล่มทับแต่ทันใดนั้นเองเสียงของซาช่าก็ตะโกนสวนเสียงสตีฟกลับมา
“คุณลุงนั่นบอสค่ะ !!!!!!!!!!!!!!” เสียงซาช่าตะโกนลั่น
“ว่าไงนะบอสไหนๆ !!!” สตีฟได้ยินดังนั้นรีบหันซ้ายหันขวาทันทีแต่ก็ไม่เจอเห็นแต่ซาช่าที่กำลังชี้ไม้ชี้มือมาที่ตนเองเท่านั้น
หรือว่า !!!!!! สตีฟคิดในใจก่อนจะรีบตรวจสอบสิ่งที่พวกเขานั่งแหมะอยู่ทันที
หน้าต่างเซก้ากาเมร่า Level : 252เต่ายักษ์โบราณว่ากันว่ามันจำศีลอยู่ใต้มหาสุมทรแปซิฟิกซ์ทุกๆหมื่นปีมันจะขึ้นมาบนฝั่งมาสักครั้ง
ให้ตายเถอะเพื่อนถึงว่าทำไมภูเขาถึงมีตะไคร่น้ำที่แท้นี่มันไม่ใช่ภูเขาแต่มันเป็นหัวของบอสที่ขึ้นมาจากทะเล !!!!!!!!! สตีฟอุทานในใจก่อนจะมองไปทางสองแฝดที่กรีดร้องออกมาเสียงดังด้วยความตกใจ
กรี๊ด !!!!!!!!!!!!!!!!!x2
จบ...
ภาพจากภาพยนต์เรื่องกาเมร่าปี 2015 (แต่ส่วนตัวไรท์ชอบก็อตซิล่ามากกว่านะ อิอิ)
150K
![มังกรพิชิตฟ้าออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1727670317_62269292.webp)
![บันทึกลับองครักษ์เสื้อแพร [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1646970564_71280272.webp)