[จบ] รู้สึกตัวอีกที ข้าก็เป็นเซียนซะแล้ว

    บทที่ 61 สองมนุษย์มีตาหามีแววไม่!

    บทที่ 61 สองมนุษย์มีตาหามีแววไม่!โฮก! โฮก! โฮก!ลั่วสุ่ยเอาแต่ร้องคร่ำครวญ สีหน้าของนางเผยความเจ็บปวดยิ่งกว่าเก่าอวัยวะภายในเริ่มล้มเหลว เส้นเอ็นกับกระดูกทั่วร่างแตกหักและเลือดหยุดไหลเวียน ความทรมานที่นางได้รับเกินจะพรรณนา!กระบวนการนี้ดำเนินต่อไปเนิ่น...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 2.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ

    คล้ายกับเรื่อง[จบ] รู้สึกตัวอีกที ข้าก็เป็นเซียนซะแล้ว ที่คุณอ่าน