ตอนที่ห้าสิบเก้า Red string of fate 3
“แน่นอนค่ะ มาหามาเรียกชั้นได้ตลอดเวลาเลยค่ะ”
คุณโคยูกิกล่าวอย่างกระตือรือร้นเขย่ามือผมไปมาขัดกับบุคลิกตอนแรกที่เจอหน้ากันมาก
ผมยิ้มรับ
“ผมจะตั้งตาคอยครับผม”
ผมพยายามจะชักมือออก
แต่มือของคุณโคยูกิกำมือของผมเอาไว้แน่นจนชักไม่ออก
แม้ผมจะทานโด๊ปยาเพิ่มพลังและเนื้อมาโตดอนมามหาศาลแล้วเท่าทีก่ระเพาะของผมจะรับไหวก็ตาม
แต่การจะแข่งกับ
Name character
ตัวละครมีชื่อ
ด้านพลังผมก็ยังด้อยกว่านั่นเอง
เท่านั้นยังไม่พอพวกนี้ยังสามารถแปลงเป็นร่างสองหรือร่างสามได้ด้วยคำพูดประมาณว่า
เอาจริงแล้วนะ
หรือ
หึหึหึข้าไม่เจอคนที่ทำให้ข้าสนุกได้ขนาดนี้มานานแล้ว
และพลังชีวิตกับพลังจิตกลับมาเต็มหลอดและปล่อยท่าไม้ตายออกมารัวๆใส่เรามากกว่าเดิม
ให้เราสันนิษฐานไว้ก่อนเสมอว่าร่างแรกหรือระดับพลังที่เราเห็นภายนอกในตอนแรกยังไม่ใช่ระดับพลังที่แท้จริงของตัวละครในเรื่องนั่นเอง
ว่าเห็นคุณโคยูกิไอด้อลเอวบางร่างน้อย หน้าตาน่ารักเช่นนี้หากเธอต้องการสามารถฉีกแขนของผมในตอนนี้ได้ด้วยมือข้างเดียว
ผมเป็นคนที่ตัดสินใจทุกอย่างด้วยกุ๊กกู๋แต่กุ๊กกู๋เองก็ยังเตือนผมว่าไม่ควรจะทำให้ผู้หญิงที่สามารถฉีกรถถังได้ด้วยมือเปล่าโกรธ
ผมยังยืนเฉยๆให้เธอจับมือของผมและลูบนิ้วของผมไปมาสักพัก
ผมไม่อยากเป็นเหยื่อของคิระโยชิคาเงะที่เหลือแค่มือ
“ผมจะไปดูงานคอนเสิร์ตของคุณนะครับ”
ผมกล่าวเพื่อสร้างบรรยากาศให้ชักมือออกมาได้หลังจากที่เธอรู้ตัวและเอามือมากุมแก้มหน้าแดงอย่างควบคุมตนเองไม่ได้
“ผมจะเอาใจช่วยจากหน้าจอมอนิเตอร์เลยล่ะครับ”
ให้ไอ้พวกนี้ไปเสี่ยงตายในงานคอนเสิร์ตเถอะผมไม่ไปด้วยหรอก