เทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์

ไอซ์ที่ตอนแรกไม่ได้คิดอะไรมากกับการมาของผู้หญิงคนดังกล่าว เพราะว่าปลายสายที่เขากำลังคุยอยู่นั้นได้แจ้งกับเขาเอาไว้แล้วว่าเธอคนนี้จะมาที่ร้านคาเฟ่แห่งนี้ แต่ประโยคแรกที่เธอคนนี้ทัก มันเล่นเอาแทบจะตกม้านั่งตายกันเลยทีเดียว“ที่รักกก! ฉันซื้อขนมเค้กร้านดังมาฝากที่รักด้วยนะ..”เสียงที่ดังจนแทบลั่นร้าน แน่นอนว่าใครก็ต่างได้ยินกันหมด ไอซ์มีอาการเลิ่กลั่กเล็กน้อย เขามองขึ้นไปตรงระเบียง และก็เริ่มเหงื่อแตกอีกครั้ง เพราะว่าทั้งปังปอน และหลินฟางฟางต่างได้ยินเสียงนั้นอย่างชัดเจน ตอนนี้พวกเธอเหมือนกำลังส่งรอยยิ้มหวานๆที่น่ากลัวให้กับเขาอยู่ ไม่ว่าใครก็ตามที่อยู่ในสถานการณ์เดียวกับเขาก็จะเข้าใจได้อย่างไม่ยากเย็น ‘ไม่คิดเลยว่าผู้พันจะมาไม้นี้ เหมือนว่าเขาจะเข้าใจผิดอะไรบางอย่างนะ’ไอซ์กล่าวขึ้นในใจ เพราะดูเหมือนว่าเขาจะถูกเล่นงานจากพันโทมนัสเข้าให้เสียแล้ว สายที่เขาคุยเมื่อสักครู่ก็เป็นเขาคนนี้เช่นกัน หลักๆแล้วเรื่องที่พวกเขาคุยกันก็มีเรื่องของร้อยตำรวจเอกหญิงนฤมลคนนี้ ได้เข้าร่วมหน่วยข่าวกรองลับในฐานะสายข่าวผู้ประสานงานลับ โค้ดเนม ‘MI’ ‘ผมจัดการให้ตามที่คุณขอเรียบร้อยแล้ว และผมว่าคุณจะชอบกับเซอร์ไพรส์ของผม’ ในตอนแรกถึงจะไม่เข้าใจ แต่ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าที่ท่านผู้พันกล่าวหมายความว่าอย่างไร และสิ่งที่เขาคิดในตอนนี้ก็คือ ‘เขาจำเป็นต้องเล่นไปตามบทคู่รักที่ฝ่ายส่งมุขมาหรือไม่’ “เห้ออชีวิต!.. มีอะไรที่น่าลำบากใจกว่านี้อีกไหมเนี่ย..” ไอซ์ถอนหายใจออกมาก่อนจะจ้องมองไปที่มิ้งด้วยความลังเลเล็กน้อย“เป็นอะไรไปคะที่รัก.. เครียดเรื่องงานอย่างนั้นเหรอ มิ้งนวดให้นะ” มิ้งกล่าวพร้อมกับขยิบตาให้กับไอซ์ ก่อนที่เธอจะพุ่งเข้าไปนวดที่ไหล่ของไอซ์อย่างเบามือ จริงๆแล้วการทำดีด้วยในครั้งนี้ มันเป็นสิ่งที่เธออยากจะขอบคุณเขาที่ให้โอกาสเธอได้เข้าร่วมหน่วยข่าวกรองลับอันทรงเกียรตินี้“ไม่เป็นอะไรครับคุณผู้..เออ..มิ้ง.. มานั่งแล้วคุยกันดีๆเถอะครับ” ไอซ์ที่กำลังจะหลุดเรียกผู้หญิงที่กำลังนวดอยู่ว่าผู้กอง แต่ทันใดนั้นเองแรงบีบอันมหาศาลของมิ้งก็ประทับบนไหล่ของเขา แม้ว่าร่างกายของเขาจะเปรียบเสมือนเกราะหนาๆก็ตาม แต่ทำไมการโจมตีมันกลับทะลุเกาะมาได้ล่ะ“มิ้งก็แค่อยากจะเอาใจที่รักบ้าง.. ที่รักกินเค้กที่มิ้งซื้อมาก่อนสิคะ มิ้งยืนต่อแถวตั้งนาน ทั้งหมดนี้ก็เพื่อที่รักเลยนะคะ” มิ้งกล่าวพร้อมกับขยิบตาเหมือนกับว่ามีอะไรสักอย่าง ไอซ์ที่เห็นอย่างนั้นก็ได้แต่ทำหน้าเซ็ง ก่อนเข้าไปกระซิบเบาๆกับเธอ“เล่นอะไรของคุณเนี่ย.. เดี๋ยวคนอื่นก็เข้าใจผิดหรอก” ไอซ์กล่าว“เล่นอะไรที่ไหนกันเล่า ฉันแค่ทำภารกิจของฉัน อย่าทำเสียเรื่องได้ไหม นายก็ตามๆบทไปเถอะน่า” มิ้งกล่าวตอบกลับไอซ์เบาๆเช่นกัน และมันเป็นภาพที่ชวนให้เข้าใจผิดสำหรับคนที่พบเห็นเอามากๆ ในจังหวะที่ทุกคนเห็นทำนองว่าพวกเขาหอมแก้มกัน จู่ๆมิ้งก็หยิบแว่นตาที่สั่งทำมาแบบพิเศษให้กับไอซ์ด้วยอีกชิ้นหนึ่ง“ที่รัก! มิ้งไปเดินห้างมาเมื่อวาน เห็นว่ามันเหมาะกับที่รักมากเลย มิ้งเลยซื้อมาเลยค่ะ” มิ้งกล่าวพร้อมกับหยิบแว่นตาออกมาอย่างระมัดระวัง แม้ว่าตอนนี้จะมีเหตุการณ์ที่ชวนให้เข้าใจไม่น้อยก็ตาม แต่ไอซ์ก็ต้องตามบทไปก่อน เขาไม่อยากทำให้มันเสียเรื่อง ไอซ์รับแว่นตาจากมิ้งมาสวมใส่“โอ้ววว..”ไอซ์อดอุทานออกมาไม่ได้ เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าประเทศไทยจะมีอุปกรณ์ไฮเทคโนโลยีเหมือนกับในภาพยนตร์สายลับชื่อดัง มิ้งรีบเปิดกล่องเค้กที่เธอนำมาด้วย จากนั้นภาพโฮโลแกรมก็ปรากฏออกมาให้เห็นต่อหน้า นั่นยิ่งทำให้ไอซ์สนใจมันเข้าไปใหญ่ เขาลองถอดแว่นตาออก ภาพมันก็หายไป แต่เมื่อใส่อีกครั้งภาพมันก็กลับมา เขายิ้มให้กับของเล่นใหม่นี้อย่างสนุกสนาน“หยุดเล่นก่อนได้ไหมเนี่ย นายน่ะ..ทำตัวเป็นเด็กน้อยไปได้” มิ้งกล่าวขึ้นเบาๆ จากนั้นเสียงจากลำโพงตัวน้อยที่มันติดตรงขาแว่นตาก็ดังขึ้น มันน่าแปลกใจไม่น้อยที่เมื่อถอดแว่นกลับไม่ได้ยินเสียง และแน่นอนว่าเขาก็โดนหยิกไปแขนอีกครั้งหนึ่ง มันจึงทำให้เขาต้องหันกลับมาสนใจกับเนื้อหาภารกิจที่ท่านผู้พันส่งมา ‘ยืนยันตัวบุคคลเสร็จสิ้น.. สวัสดีค่ะคุณอนุวัฒน์.. เมื่อเร็วๆนี้กลุ่มของผู้ก่อการร้ายทั่วภาคเหนือต่างร่วมใจกันเคลื่อนไหว นอกจากนี้ยังรวมถึงรัฐเพื่อนบ้านอีกหลายชนเผ่าอีกด้วย พวกเขาสะสมอาวุธเพื่อกระทำสิ่งใดบางอย่าง สายลับของเราสืบทราบในภายหลังว่าเป้าหมายของพวกมันคือเมืองเชียงใหม่ที่เป็นศูนย์กลางของภาคเหนือประเทศไทย จนตอนนี้ผู้คนต่างถิ่นก็เดินทางเข้าสู่เชียงใหม่กันเป็นจำนวนมาก ดังนั้นภารกิจของคุณ...’ เสียงที่อธิบายอย่างยาวเหยียด เท้าความถึงต้นเหตุที่มันเกิดเรื่องขึ้น ไอซ์ที่ฟังก็นึกถึงความทรงจำในอดีต มันมีคนต่างชาติ หรือคนต่างถิ่น ไม่ก็ชนเผ่าเดินอยู่บนท้องถนนเต็มเมืองเชียงใหม่ เมื่อคิดไปแล้วมันก็น่าสงสารไม่น้อย ส่วนหนึ่งมาเพื่อดันเจี้ยน แต่อีกส่วนมันเกี่ยวกับภารกิจที่เขากำลังฟังอยู่ เนื้อหาหลักๆคือเหล่าผู้มีอิทธิพลมืดนั้นต้องการพบกับตัวของคุณเทียนหลง และพวกเขาจะทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้พบอย่างแน่นอน หน่วยข่าวกรองเองก็ยังไม่ทราบเหตุผลที่แท้จริงของพวกเขาเหล่านั้น และนั่นมันก็หมายถึงบุคคลรอบตัวของเขาอาจจะตกอยู่ในอันตรายก็เป็นไปได้ เมื่อการบรรยายจบไอซ์ถึงกับเหม่อลอยออกไปไกลพอสมควร เขาถอดแว่น และลุกขึ้นยืนในทันที “ไอซ์ แกควรจะแนะนำแม่สาวสวยคนนั้นให้พวกเรารู้จักบ้างนะ..”มันเป็นจังหวะเดียวกันกับที่บิวตี้เดินลงมาจากชั้นสองกล่าวขึ้นพอดี ไอซ์ไม่ได้สนใจคำพูดของบิวตี้เลยแม้แต่น้อย ตอนนี้มันมีเรื่องที่ทำให้เขาร้อนใจ และมีเรื่องให้คิดอีกมาก เขาเดินออกจากจุดสนทนานั้น และเร่งตรงไปยังรถยนต์ของเขาในทันที ก่อนจะหยิบมือถือของตัวเองขึ้นมา เพราะเขารู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆตั้งแต่ได้รับรู้เรื่องนี้ ท่ามกลางความสงสัยของทุกคนที่อยู่ตรงนั้น“มันเป็นอะไรของมันน่ะ.. ช่างเถอะ แต่ว่า..ฉันขอถามสักหน่อยว่าคุณเป็นใครกันอย่างนั้นเหรอคะ” บิวตี้ส่ายหัวให้กับการกระทำของไอซ์ ก่อนจะหันมาให้ความสนใจกับมิ้งที่อยู่ตรงหน้าของเธอ“สวัสดีค่ะ ฉันชื่อมิ้ง และฉันก็เป็นแฟนของไอซ์ค่ะ” แม้ว่ามันจะกระดากปากไปบ้าง แต่เพื่อภารกิจเธอก็ต้องยอมทำตามคำสั่ง และโกหกออกไปด้วยรอยยิ้ม“แฟน?.. เฮ้อออ.. ฉันล่ะสงสารพวกคุณจริงๆเลยนะ ไอซ์มันมีอะไรดีกันน้า เอาเด็กน้อยขี้แยคนนั้นของฉันกลับมานะ..” บิวตี้อดที่จะถอนหายใจออกมาดังๆไม่ได้ เธอยังคงมีภาพจำกับไอซ์ที่นั่งร้องไห้ถึงแฟนเก่าเมื่อครั้งอดีตอยู่เลย แต่เหตุการณ์ตรงหน้านี้มันกลับตาลปัตรไปเลย ที่สาวๆจะต้องมานั่งร้องไห้เพราะเขาแทน คิดแล้วมันก็เป็นเรื่องตลก และเธอก็อยากได้ไอซ์คนเดิม คนที่นั่งร้องไห้ขี้มูกโป่งคนนั้นกลับมา ปังปอน และหลินฟางฟางที่ได้ยินก็ต่างขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนที่ปังปอนจะคลายความกังวลลงไปบ้าง เพราะจากท่าทางของผู้หญิงที่ชื่อมิ้งคนนี้ที่แสดงออกมา มันบ่งบอกได้อย่างชัดเจนว่าเธอกำลังปิดบังอะไรสักอย่าง หรือจะพูดเป็นภาษาชาวบ้านให้เข้าใจนั้นก็คือไม่เนียนนั่นเอง แต่มันผิดกับหลินฟางฟางที่กำหมัดอีกแล้วนะ เธอรู้สึกขัดใจเอามากๆ เมื่อวานก่อนไอซ์ยังบอกว่าตัวเองโสดอยู่เลย แต่วันนี้กลับมีแฟนมาแสดงเป็นตัวเป็นตน และก็ชิ่งหนีไปเฉยๆ แล้วใครจะมารับผิดชอบหัวใจของเธอที่อ่อนไหวไปแล้วล่ะ เธอพยายามมองว่าตัวเองด้อยกว่าอีกฝ่ายตรงไหน สายตาคู่นั้นที่จิกไปยังมิ้งทำให้มิ้งกระอักกระอ่วนใจไม่น้อยเลยทีเดียว ‘เหมือนกับอยู่ท่ามกลางสมรภูมิรบยังไงก็ไม่รู้ คุณเธอพวกนี้น่าจะเป็นเด็กๆที่นายนั้นคั่วเอาไว้แน่ๆ เฮ้อ!เอายังไงดี.. ฉันจะโดนรุมตบไหมล่ะเนี่ยย..’

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 103

คล้ายกับเรื่องเทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์ ที่คุณอ่าน

เทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 103

คล้ายกับเรื่องเทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้