[นิยายแปล] เทพมังกรสงครามอหังการ

เจียงเฉินโคจรทักษะร่างแปลงมังกรและดูดซับโลหิตกิเลนทีละน้อย หลังจากโลหิตสีทองได้ถูกดูดซับไปแล้ว ความเร็วในการโคจรทักษะร่างแปลงมังกรรวดเร็วยิ่งขึ้นกว่าก่อน พลังหยวนธรรมชาติรอบตัวเขาได้ถูกดูดซับเร็วขึ้น ตราประทับมังกรในทะเลปราณได้สั่นสะเทือนอย่างต่อเนื่อง โลหิตสีทองได้ถูกส่งไปยังทุกๆส่วนในร่างกายเจียงเฉิน

วิ้งๆๆ

เสียงวิ้งๆได้ยินมาจากร่างกายเจียงเฉิน เขาดูสงบมากและดวงตาของเขาปิดอยู่ แสงสีทองปกคลุมร่างของเจียงเฉิน ทำให้เขาดูน่าเกรงขามนัก

หวงต้ารู้สึกหงุดหงิด มันได้กระทืบพื้น การที่ต้องมานั่งดูการดูดซับโลหิตของตัวเองมันไม่ใช่ความรู้สึกที่ดีเอาเสียเลย และสิ่งที่ทำให้หงุดหงิดยิ่งกว่านั้น คือตัวมันต้องมานั่งคุ้มกันเจียงเฉินที่นี่

"เจ้าหนูนี่ช่างเป็นคนที่โดดเด่นเสียจริง เขาเปิดสัมผัสเทวะตั้งแต่อยู่ขอบเขตฉีไห่ เขาสามารถที่จะสู้กับผู้ที่อยู่ขอบเเขตแก่นแท้มนุษย์ได้ในขณะที่ตัวเองอยู่แค่ขอบเขตฉีไห่ขั้นกลาง ร่างกายต้านทานพิษร้ายแรงได้มาจากอสรพิษชิงหมิง ร่างกายของเขาแข็งแกร่งยิ่งกว่าเหล็ก มีปราณและโลหิตที่แข็งแกร่งดุจมังกร ...กลิ่นอายของเขานั้นช่างสูงส่ง นี่มันหาพบได้ยากนัก"

หวงต้าจ้องไปยังเจียงเฉินโดยไม่กะพริบตา แม้ว่ามันจะมีความภาคภูมิใจในตัวเขาเอง มันได้ยอมรับเจ้าหนุ่มนี่ว่าโดดเด่นจริงๆ บางทีคำว่าสัตว์ประหลาดยังไม่สามารถที่จะอธิบายถึงความโดดเด่นของตัวเขาได้ บุรุษแห่งปาฏิหารย์นั้นสามารถที่จะบอกถึงตัวเขาได้ดีกว่า

ในความจริงแล้วการเกิดใหม่หลังจากตายนั้นถือได้ว่าเป็นปาฏิหารย์ การเกิดใหม่ของเจียงเฉินก็เป็นปาฏิหารย์อย่างหนึ่ง

"เจ้าหนุ่ม เจ้าทำการบ่มเพาะทักษะบ่มเพาะอันใดรึ มันสามารถดูดซับโลหิตข้าได้จริงๆรึ?"

หวงต้ามองไปยังเจียงเฉิน มันประหลาดใจมากขึ้นและมากขึ้นเรื่อยๆ

ในอีกด้านของป่า เฉินซวงเดินรอบๆป่าด้วยสีหน้ามืดมนและหรวนหลิงได้ตามหลังเขามาติดๆ

"ศิษย์พี่เฉิน เจ้าหมานั่นรวดเร็วมาก ถึงขนาดสลัดศิษย์พี่พ้นได้"

หรวนหลิงเอ่ย

"ไม่ว่าอย่างไร วันนี้ข้าจะต้องฆ่าเจ้าหมานั่นให้ได้!   เจ้าเจียงเฉินนั่นก็อีกคน เขากล้าสังหารศิษย์นิกายเทียนเจี้ยน รนหาที่ตาย"

เฉินซวงขบฟันและเขาใช้สัมผัสเทวะตรวจสอบบริเวณโดยรอบ

"พวกเราจะไปด้านโน้นกัน สัมผัสเทวะของข้าสัมผัสได้ว่าพวกมันเดินมาทางนี้ก่อนหน้า พวกมันคงไปได้ไม่ไกล"

เฉินซวงพูดพร้อมกับวิ่งไปทางนั้นด้วยกันกับหรวนหลิง ทิศทางนั้นนำทางไปยังหุบเขาที่เจียงเฉินและหวงต้าซ่อนตัวอยู่

ภายในถ้ำ กลิ่นอายของเจียงเฉินแข็งกล้าขึ้น แข็งกล้าขึ้นเรื่อยๆ สายเลือดกิเลนได้ถูกเขาดูดซับโดยสมบูรณ์ ทักษะร่างแปลงมังกรได้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ความเร็วในการโคจรของเขาเพิ่มขึ้นสองเท่า นั่นก็จะหมายความว่าความเร็วในการบ่มเพาะก็จะรวดเร็วขึ้นเป็นเท่าตัว 

ในเวลาเดียวกันหลังจากได้ดูดซับสายเลือดกิเลนแล้วไม่เพียงแค่ทักษะร่างแปลงมังกรเกิดการพัฒนาการตั้งแต่รากฐาน ปราณและโลหิตของเจียงเฉินเองก็แข็งแกร่งขึ้นมาก บนหัวของเขามีรูปมังกรที่สร้างขึ้นจากปราณและโลหิตของเขา

"อะไรกัน! เจ้าหนุ่มนี่สามารถปลดปล่อยพลังปราณของมังกรออกมา มันเป็นไปได้อย่างไร? ทักษะบ่มเพาะปาฏิหารย์อะไรที่เขาทำการบ่มเพาะอยู่ นี่มันปาฏิหารย์ชัดๆ"

หวงต้าไม่สามารถที่จะสงบใจได้ มันได้เห็นสิ่งที่แปลกประหลาดที่สุดในโลก มนุษย์ผู้ซึ่งสามารถปลดปล่อยพลังปราณของมังกรได้

"นี่มันเป็นพลังปราณมังกรจริงๆ! เจ้าหนุ่มนี่ผิดปกติเกินไปแล้ว! หากข้าให้สายเลือดข้าจากตัวข้าไปถ้าเช่นนั้นแล้วเขาอาจจะใช้ทักษะดั้งเดิมของข้าได้อีกด้วย! ท่านย่าทวดมันเถอะ แม้แต่ตัวข้ายังไม่สามารถปลุกทักษะดั้งเดิมของข้าได้เลย!"

หวงต้าอารมณ์เสียแบบสุดๆ ในตอนนี้มันรู้สึกด้อยกว่าเจียงเฉิน

เปรี๊ยะๆๆ 

จุดตันเถียนของเจียงเฉินเกิดเสียงดังขึ้น ตราประทับมังกรดวงที่เจ็ดได้ถูกสร้างสมบูรณ์ในทันที ในเวลาเดียวกันตราประทับมังกรดวงที่แปดนั้นปรากฏออกมาอย่างรวดเร็ว

สามารถที่จะสร้างตราประทับมังกรทั้งสองดวงได้ในเวลาอันสั้น มิใช่เพราะพลังที่มาจากโลหิตของหวงต้า มันเป็นเพราะทักษะร่างแปลงมังกรเกิดการเปลี่ยนแปลงตั้งแต่รากฐาน ในตอนนี้ทักษะร่างแปลงมังกรมีรากฐานที่มั่นคงยิ่งกว่าก่อน

ไม่นานนักตราประทับมังกรดวงที่แปดได้สร้างเสร็จสมบูรณ์ ทะเลปราณในตัวเจียงเฉินได้มีการเปลี่ยนแปลงโดยสิ้นเชิง เขาลืมตาขึ้นและกลืนเม็ดยามนุษย์หยวนเข้าไป

ฟู่!

เกิดลมพายุขึ้นภายในถ้ำ ในขณะนั้นเอง เจียงเฉินได้ทะลวงเข้าสู่ขอบเขตฉีไห่ขั้นปลาย พลังของเขายังเติบโตไม่หยุด ทักษะร่างแปลงมังกรเกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นทำให้เจียงเฉินได้รับประโยชน์มหาศาล มันไม่สามารถนำการดูดซับดวงจิตอสูรที่ทรงพลังมาเทียบได้ ในทะเเลปราณของเขา ตราประทับมังกรดวงที่เก้าได้สร้างเสร็จสมบูรณ์และตราประทับมังกรดวงที่สิบเองก็สร้างเสร็จสมบูรณ์เช่นกัน

ปัง!

คลื่นอัดอากาศที่ทรงพลังอย่างน่าเหลือเชื่อถูกปลดปล่อยออกมาจากร่างของเจียงเฉิน ทำให้ถ้ำเกิดการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ตราประทับมังกรสิบดวงนั้นเพียงพอที่จะทำให้เจียงเฉินทะลวงสู่ระดับฉีไห่ขั้นปลายได้ อีกเพียงก้าวเดียวก็จะอยู่จุดสูงสุดของฉีไห่ ความสามารถในการต่อสู้ของเขานั้นแข็งแกร่งกว่าเดิมหลายเท่า ตราประทับสิบดวงนั้นทำให้เขามีพละกำลังถึงหนึ่งแสนจิน  นี่เป็นสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน มันทรงพลังอย่างมาก จนไม่อาจจินตนาการได้

"บัดซบ หากเป็นแบบนี้ บิดาถูกทิ้งห่างเป็นแน่!"

หวงต้าแลบลิ้นออกมา การเปลี่ยนแปลงของเจียงเฉินนั้นทำให้มันตกตะลึงอย่างแท้จริง !!

"ศิษย์พี่เฉิน มีเสียงอะไรดังขึ้นจากทางนี้"

หรวนหลิงและเฉินซวงตอนนี้อยู่ที่ชายแดนของหุบเขา และพวกเขาก็ได้ยินเสียงที่ออกมาจากถ้ำทันที

"มันจะต้องเป็นเจ้าหมานั่นและเจียงเฉินเป็นแน่ ไปกันเถอะ ศิษย์น้องหลิง! เมื่อพวกเราได้เจอตัวมันแล้ว เจ้าไปยืนด้านหลังข้า! ชายคนนั้นและเจ้าหมานั่นมีเล่ห์เหลี่ยมจัด เจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกมัน"

เฉินซวงกล่าวเตือน

"ได้ ข้าจะช่วยศิษย์พี่เฉินจากด้านข้างละกัน!"

หรวนหลิงตอบ เมื่อนางนึกถึงสิ่งที่เจ้าหมานั่นทำ นางอดไม่ได้ที่จะขบฟันแน่น

ภายในถ้ำ ดวงตาทั้งสองข้างของเจียงเฉินเปล่งแสงออกมา เขายืนขึ้นช้าๆจากพื้นขณะที่ยิ้มให้หวงต้า หลังจากได้รับประโยชน์มหาศาลจากหวงต้า ยิ่งเขามองมันเขาก็ยิ่งโปรดปราน

หูของหวงต้ากระดิกเล็กน้อยและพูดว่า 

"ศิษย์นิกายเทียนเจี้ยนทั้งสองกำลังมาทางนี้แล้ว สังหารพวกมันให้ข้าด้วย"

"ไปกันเถอะ"

เจียงเฉินยิ้ม หนึ่งคนหนึ่งหมาได้เดินออกมาจากถ้ำ ขณะนั้นเฉินซวงและหร่วนหลิงได้มาถึงนอกถ้ำพอดี ทั้งสองฝ่ายต่างมองกันและกันทันที

"เจียงเฉิน เจ้าหมาระยำ ไหนดูซิว่าพวกเจ้าจะหนีไปที่ไหนอีก"

เฉินซวงชักดาบออกมา เขาจ้องไปยังเจียงเฉินและหมาอย่างเย็นชา ด้วยระยะเพียงแค่นี้ เขาได้ล็อคพลังปราณของเจียงเฉินและหวงต้าไว้แล้ว ในเวลานี้ไม่มีทางที่พวกเขาจะหนีไปไหนได้อีก

"ครั้งนี้ท่านปู่เจ้าไม่ได้คิดจะหนีไปไหน"

เจียงเฉินพูดออกมาอย่างสบายๆ

"เจียงเฉิน นอกจากใช้พิษที่น่ารังเกียจแล้ว เจ้ายังทำอะไรได้? แม้เจ้าจะใช้พิษในวันนี้ วันนี้ข้าก็จะฆ่าเจ้าอยู่ดี"

เฉินซวงชูดาบขึ้นแล้วชี้ดาบไปยังเจียงเฉิน

"จัดการกับเจ้า จำเป็นต้องใช้พิษด้วยรึ? มันเสียของ"

เจียงเฉินพูดขึ้นด้วยความมั่นใจ ด้วยความแข็งแกร่งในตอนนี้ของเขา เขาสามารถที่จะสังหารผู้เชี่ยวชาญแก่นแท้มนุษย์ขั้นต้นได้ในทันที และหากเขาใช้พลังเต็มที่ การที่สังหารผู้เชี่ยวชาญแก่นแท้มนุษย์ขั้นกลางอย่างเฉินซวง ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้

"ฮ่าฮ่าฮ่า... เป็นมุขตลกที่สุดเท่าที่เคยได้ยินมา!เตรียมตัวตายได้!"

เฉินซวงหัวเราะเสียงดัง เขาเหวี่ยงดาบในมือเขาทันที เขาใช้พลังหยวนสร้างดาบตาข่าย ได้พุ่งตรงไปครอบเจียงเฉิน

"ไปเลย! ฆ่ามันเลย! ไม่สิ เดี๋ยวก่อนอย่าเพิ่งฆ่ามัน บิดายังไม่ได้แก้แค้นเลย" 

หวงต้าหลบอยู่ด้านหลังเจียงเฉินมันนั่งลงกับพื้นและแลบลิ้นออกมา เหมือนกับว่ามันมาชมงิ้ว

ฮ่าห์!

เผชิญกับการโจมตีของเฉินซวง เจียงเฉินไม่กล้าที่จะประมาท เขาตะโกนออกมาพร้อมกับปลดปล่อยสองดัชนีสุริยันออกมาทันที เสียงระเบิดดังกึกก้อง ดัชนีทองคำขนาดยักษ์ทั้งสองได้ปรากฏขึ้น แต่ละดัชนีดั่งเสาหลักค้ำจุนสวรรค์ แสงสีทองแวววาว หลังจากได้ทะลวงเข้าสู่ขอบเขตฉีไห่ขั้นปลายแล้ว เขาสามารถปลดปล่อยสองจากหกดัชนีสุริยัน

สองดัชนีสุริยันเป็นทักษะที่ปลดปล่อยดัชนีทองคำขนาดยักษ์สองดัชนีออกมาพร้อมกัน ทันทีหลังจากปลดปล่อยออกมา ดัชนีทองคำขนาดยักษ์ทั้งสองได้รวมเป็นดัชนีทองคำที่ทรงพลังเพียงหนึ่ง

ดัชนีทองคำทั้งสองรวมเป็นหนึ่ง ขนาดของมันไม่ได้เพิ่มมากขึ้นนัก แต่แสงสีทองที่เปล่งออกมานั้นสว่างเจิดจ้ายิ่งกว่าก่อน และพลังของมันกล้าแข็งกว่าหนึ่งดัชนีสุริยันหลายเท่านัก

เปรี้ยง!

ผลจากการปะทะกับสองดัชนีสุริยัน ดาบตาข่ายที่เฉินซวงปลดปล่อยออกมาแตกกระจายเป็นชิ้นๆและสองดัชนีสุริยันไม่ได้สูญเสียพลังแต่อย่างใดได้บินไปหาเฉินซวง

"อะไรน่ะ?!"

ท่าทางของเฉินซวงได้แปรเปลี่ยนไปอย่างมาก ทักษะยุทธที่ทรงพลังเช่นนี้ หาได้ยากมากแม้ในนิกายเทียนเจี้ยนก็ตาม แม้เฉินซวงจะเป็นผู้เชี่ยวชาญแก่นแท้มนุษย์ขั้นกลาง ทักษะยุทธของเขาที่เรียนรู้อยู่แค่ทักษะยุทธระดับมนุษย์ขั้นกลางเพียงเท่านั้น เขาไม่ได้มีโอกาสที่จะเรียนทักษะยุทธระดับมนุษย์ขั้นสูงไม่ต้องกล่าวถึงทักษะยุทธที่ทรงพลังยิ่งกว่าอย่างทักษะยุทธระดับปฐพี

สองดัชนีสุริยันได้มาถึงหน้าของเฉินซวงทันที เฉินซวงไม่กล้าที่จะประมาท ยุทธภัณฑ์ในมือเขาส่งเสียงวิ้งๆออกมา ดาบของเขาเปล่งแสงและฟาดฟันใส่สองดัชนีสุริยัน

ดาบลำแสงของเขาหยาดวารีสีทอง ได้เข้าปะทะกับสองดัชนีสุริยันของเจียงเฉินทันที

เปรี้ยง!

เกิดเสียงระเบิดอย่างรุนแรงขึ้นและทำให้หุบเขาสั่นสะเทือน เกิดลำแสงสีทองพุ่งขึ้นฟ้าส่องประกายระยิบระยับ

แม้เฉินซวงจะป้องกันดัชนีไว้ได้ แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกดีเขาถอยหลังไปกว่าสิบก้าวและปรับสมดุลร่างกายได้ ทันใดนั้นพบว่าลมปราณและโลหิตของเขาปั่นป่วนหมดและทำให้เขาหายใจลำบาก เขามองไปยังเจียงเฉินที่อยู่ตรงข้ามเขา เจียงเฉินดูสดชื่น พลังปราณพุ่งทะยานสู่ฟ้า

"เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!"

ดวงตาทั้งสองข้างของเฉินซวงกลายเป็นสีแดงก่ำ เขารับไม่ได้ในสิ่งที่เพิ่งเกิด เขาเป็นอัจฉริยะและเป็นศิษย์ของนิกายเทียนเจี้ยน เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญแก่นแท้มนุษย์ขั้นกลาง เขาจะมาแพ้ชายหนุ่มผู้เชี่ยวชาญฉีไห่ในบ้านนอกเช่นนี้ได้อย่างไร

หรวนหลิงที่ยืนด้านหลังเขาอ้าปากค้าง ความเชื่อมั่นในตัวเฉินซวงมลายหายไปและมันได้แทนที่ด้วยความตะลึง

"ว๊ะก่ะก่ะ เยี่ยมมาก เจ้าหนู! เจ้าไม่ทำให้ข้าผิดหวังเลย โฮ่ง โฮ่ง"

หวงต้าเห่าหอนออกมาอย่างตื่นเต้น ดูเหมือนว่ามันจะใช้ท่าทางของหมา โดยที่มันลืมความภาคภูมิใจของกิเลนไป

"ข้าไม่เชื่อว่าข้าจะพ่ายแพ้ให้แก่ผู้เชี่ยวชาญฉีไห่! แม้ว่าเจ้าทะลวงเข้าฉีไห่ขั้นปลายแล้ว ข้าจะต้องไม่แพ้!"

เฉินซวงขบฟันแน่น เขาเป็นคนหยิ่งยโส เขาไม่อาจยอมรับความจริงที่ว่าพ่ายแพ้ให้กับผู้เชี่ยวชาญระดับฉีไห่ได้

"เจียงเฉิน ข้ายังไม่ได้ใช้พลังเต็มที่ของข้าจนถึงตอนนี้......รับนี่ซะ ตัดอัสนี!"

เฉินซวงปลดปล่อยพลังของเขาออกมาอย่างบ้าคลั่ง เขากระโดดขึ้นสู่อากาศกว่าสองจ้างและใช้พลังหยวนปกคลุมร่างกาย ทำให้อากาศเกิดการสั่นสะเทือน จากนั้นเขากวัดแกว่งดาบปลดปล่อยคลื่นรังสีดาบออกมา

"สับมัน!"

เฉินซวงตะโกนออกมาขณะที่เขาได้ฟาดฟันดาบไปยังเจียงเฉินผู้อยู่เบื้องล่างเขา การฟันครั้งนี้ก่อให้เกิด รังสีดาบส่องประกายสามเล่ม โดยรังสีแต่ละเส้นกลายเป็นดาบสีทองขนาดยักษ์ การโจมตีนี้รุนแรงดุจฟ้าผ่า

****************************************

โปรดติดตามตอนต่อไป...