ค้นหัวใจนายตัวร้าย

                ร้านคาเฟ่

            “ไนร่าสั่งเลยนะ วันนี้พี่เลี้ยงเอง”

            “ไนร่ากินเยอะนะคะ”เธอหัวเราะและหยิบเมนูขึ้นมาดู

            “กินเยอะแค่ไหนพี่ก็เลี้ยงไหวครับ”

            ไนร่าที่กำลังพลิกเมนูไปมาไม่ทันได้สังเกตว่าผู้ชายที่อยู่ตรงหน้ากำลังนั่งมองเธอและเผยยิ้มที่มุมปาก

            “เอาชาเย็นกับเค้กเค้กช็อกโกแลตค่ะ” เธอหันไปบอกพี่พนักงานผู้หญิงที่ยืนรอรับเมนู

            “พี่คิมสั่งอะไรคะ?” เธอหันไปถามเด็กหนุ่มที่กำลังจ้องเธอ เล่นเอาเขาหลบสายตาแทบไม่ทัน

            “เอ่อพี่เอาชาเขียวแล้วกันครับ” เขาตอบแบบตะกุกตะกักเหมือนเด็กที่ทำความผิดแล้วโดนจับได้

            “ไนร่าชอบกินช็อกโกแลตหรอครับ?”

            “ใช่ค่ะอร่อยดี” เธอยิ้ม

            ไม่นานพนักงานคนเดิมก็ได้นำเมนูที่สั่งมาเสิร์ฟ

            “วันนี้เรียนเป็๞ยังไงบ้าง?”

            “ก็ปกติไม่มีอะไรมาก แต่การบ้านเยอะไปหน่อย” เธอตอบและหยิบช้อนเพื่อไปตักเค้กก้อนเล็กเข้าไปในปาก

            “โหอร่อยจัง” เด็กสาวตาเป็๞ประกาย

            “อร่อยขนาดนั้นเลยหรอ?”คิมถามเด็กสาวในชุดนักเรียนที่อยู่ตรงหน้า

            “อร่อยที่สุดเลยค่ะ”

            “น่ารักจัง”

            ไนร่าชะงักเมื่อโดนชมทำให้เธอเงยหน้าขึ้นมามองเขาก่อนที่จะยิ้มแบบเขินๆ

            กริ๊งเสียงกระดิ่งสีทองที่หน้าประตูคาเฟ่ดัง ขึ้นเมื่อมีคนเข้าออกภายในร้าน

            “นั่งด้วยคนนะครับ”สกายพูดขึ้นและลากเก้าอี้ที่อยู่โต๊ะข้างๆ มานั่งด้วย

            ไนร่าที่กำลัง๻๠ใ๽พูดไม่ออกได้แต่ส่งสายตาไปหาเขาด้วยความสงสัย

            “เชิญ”คิมเอ่ยและมองหน้าเขาประหนึ่งอยากจะถามว่าเขามาทำไม

            “ผมเอาชาเย็นครับ” เขาหันไปบอกพนักงานก่อนที่จะหันมาหาไนร่าที่ยังทำหน้าเหวอ

            “พี่มาทำไมคะ?”

            “ก็พอดีพี่หิวๆเลยแวะมาร้านนี้พอดี บังเอิญจังเลยเนอะ เจอกันได้ยังไง”เขาหันไปหาคิมแล้วทำหน้าทะเล้น

            “ไม่ใช่ว่าแอบตามมาหรอกนะ” คิมกระซิบกับตัวเองเบาๆ และส่งสายตาพิฆาตไปให้สกาย

            “ไนร่าอยากไปที่ไหนต่อมั้ยครับ?”คิมหันไปถามไนร่า

            “นี่ก็เริ่มเย็นแล้วกลับบ้านดีกว่ามั้ง” สกายหยิบแก้วน้ำขึ้นมาดื่ม

            ไม่ว่าคิมจะถามอะไรในร่าก็มักจะมีสกายแทรกขึ้นมาเกือบทุกประโยค ทำให้ไนร่าแทบกุมขมับ เมื่อทั้งสองคนทำพฤติกรรมเหมือนเด็กที่ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมกัน

            “ไนร่าขอตัวไปห้องน้ำก่อนนะคะ”เธอพูดขึ้นเพราะ๠ี้เ๷ี๶๯ฟังทั้งสองที่ทะเลาะกัน จึงต้องขอตัวไปแก้ไขสถานการณ์

            “ครับ” คิมหันไปตอบไนร่าที่กำลังลุกจากเก้าอี้

            เมื่อไนร่าเดินลับสายตาไปศึกครั้งนี้ก็เกิดขึ้น

            “นายตามพวกเรามาทำไม?”

            “ผมไม่ไม่ได้ตามก็บอกแล้วบังเอิญ”

            “คาเฟ่มีเป็๲ร้อย”

            “ก็ร้านนี้มันใกล้ดีที่สำคัญอร่อยด้วย ว่ามั้ย?” สกายยกน้ำขึ้นมาคล้ายจะชวนให้คิมชนแก้วกับเขา

            คิมส่ายหัวให้กับความดื้อของเด็กหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าลึกๆ ในใจเขาก็กลัวไนร่าจะกลับไปหาสกายเพราะถ่านไฟเก่า ยังไงก็ไว้ใจยังไม่ได้

            “นายอย่ามาโกงได้มั้ย”

            “โกงอะไรพี่ผมยังไม่ทำอะไรเลย”

            “พี่บอกจะจีบไนร่าผมก็อยากจีบไนร่าเหมือนกัน”

            “แต่จะมาจีบพร้อมกันแบบนี้ไม่ได้!”

            คิมส่ายหัวรอบสองแต่ดูไปดูมา ทั้งสองก็เหมือนเด็กเสียจริงๆ เมื่อไนร่าเดินกลับมาทั้งสองจึงเงียบก่อนที่เธอจะชวนกลับบ้าน

            “ขับรถดีๆนะครับพี่คิม” สกายเดินไปใกล้ๆคิมก่อนที่จะตบบ่าเบาๆ

            “พี่ระวังอยู่แล้วยิ่งไปกับไนร่ายิ่งต้องระวังเป็๞พิเศษ”คิมหัวเราะแล้วปัดมือของสกาย

ออก  และขึ้นรถรถคันคุ้นตาก็เคลื่อนออกไป

            “วันเสาร์พี่มีแข่งฟุตบอลกับตะวันไนร่าอยากไปด้วยมั้ยครับ” คิมเอ่ยขึ้นเมื่อรถจอดติดไฟแดง

            “ขอคิดดูก่อนได้มั้ยคะ?”ไนร่าตอบ

            “ได้ครับแต่พี่อยากให้ไนร่าไปนะ พี่จะได้มีกำลังใจ” คิมพูดแล้วทำหน้าเขิน

            “ค่ะ”ไนร่ายิ้มกลับ

            เมื่อมาถึงบ้าน คิมก็เข้าไปสวัสดีพ่อและแม่ก่อนที่จะเดินไปชวนตะวันไปเล่นฟุตบอลเพราะยังไม่ค่ำมากไนร่าก็เลยขอตัวเข้าบ้าน

            ไนร่าเดินตรงขึ้นมาที่ห้องของตัวเองเธอวางกระเป๋าไว้ที่โต๊ะหนังสือ สายตาของเธอก็หันไปเจอกับดอกกุหลาบที่โผล่ออกมาจากกระเป๋าเธอเอื้อมมือหยิบออกมา จ้องดอกกุหลาบสีแดงคล้ายจะค้นหาคำตอบ