กู้ซุนหนี่มีสามีทหาร (มี E-book)

เช้านี้กู้ซุนหนี่และหยางตงไปตลาดเพื่อหาของเตรียมสำหรับวันสิ้นปีและต้อนรับปีใหม่แต่หยางลี่อยู่บ้านป้าจางเพราะกู้ซุนหนี่ไม่อยากให้หยางลี่ต้องเผชิญกับอากาศที่หนาวเย็นมากๆ

กู้ซุนหนี่และหยางตงสะพายตะกร้าคลุมผ้าปิดปากตะกร้าไว้ก่อนใส่หลังคนละอัน

กู้ซุนหนี่ต้องทำทีท่าว่าไปตลาดตำบลชิงไห่แล้วค่อยเอาของจากมิติของเธอเท่าที่จำเป็นเพื่อไม่ให้ชาวบ้านสงสัยว่าเธอไม่ออกจากบ้านไปตลาดตำบลชิงไห่เลยแต่มีเนื้อหมูและอาหารอื่นๆ กินด้วย 

หยางตงพากู้ซุนหนี่เดินเที่ยวตลาดตำบลชิงไห่ด้วยกันจนทั่วตลาดก่อนค่อยเลือกซื้อสินค้าที่ไม่มีในมิติของเธอเพราะเธอไม่รู้ว่าวันสิ้นปีและต้อนรับปีใหม่ของจีนต้องเตรียมสิ่งใดบ้างเธอจึงไม่ได้ซื้อไว้จากภพก่อน
ของเธอ

กู้ซุนหนี่ถามป้าจางก่อนออกมาตลาดตำบลชิงไห่เมื่อเช้านี้ขณะหยางตงอุ้มหยางลี่ไปฝากให้ป้าจางดูแลหยางลี่ พร้อมตะกร้าใส่ข้าวต้มจืดฟักใส่กระดูกหมู ซาลาเปาไส้หมู 4 ลูก ซาลาเปาไส้ถั่วแดง 4 ลูก สำหรับมื้อกลางวัน และบ่ายสามโมงครั้งนี้

หยางลี่ร้องตามหยางตงและกู้ซุนหนี่เนื่องจากเธออยากจะไปตลาดตำบลชิงไห่ด้วยเพราะเธอเห็นพ่อไปกับแม่สองคน ทำไมไม่พาเธอไปด้วย

กู้ซุนหนี่ปลอบหยางลี่ด้วยลูกอมตรากระต่าย1 ห่อ ให้ไปแบ่งป้าจางลุงจางด้วย หยางลี่จึงหยุดร้องตามหยางตงและกู้ซุนหนี่

กู้ซุนหนี่พาหยางตงไปร้านผ้าเพื่อซื้อชุดสำเร็จสำหรับครอบครัวเธออีกคนละ1 ชุดและรองเท้าใหม่อีกคนละ 1 คู่ เพื่อใส่ต้อนรับปีใหม่เพราะชาวจีนนิยมใส่ชุดใหม่ต้อนรับปีใหม่ กินเกี๊ยวน้ำไส้หมู กินสาลี่วันสิ้นปีมีพิธีไหว้บรรพบุรุษและพิธีไหว้เทวดาอีกด้วย กินอาหารเย็นที่อุดมสมบูรณ์ร่วมกันทั้งครอบครัวใหญ่ติดป้ายคำมงคล จุดโคมไฟแดง จุดประทัด จุดพลุไฟ ต้อนรับปีใหม่และกินเกี๊ยวน้ำไส้หมูเพื่อความโชคดี เด็กๆ เคาะประตูบ้านแล้วอวยพรเจ้าของบ้านๆแจกซองอั่งเปาสำหรับเด็กๆ ที่มาอวยพรเจ้าของบ้าน หรือลูกหลานไปอวยพรญาติผู้ใหญ่ในครอบครัวใหญ่แล้วผู้ใหญ่ในครอบครัวจะมอบซองอั่งเปาให้ลูกหลานของตนซึ่งจะใส่เงินมากน้อยเท่าไหร่ก็ได้ เด็กๆ จะดีใจมากที่ได้รับเงินหรือลูกที่ทำงานมีรายได้จะให้พ่อแม่ด้วยก็ได้ แล้วแต่ความสมัครใจไม่มีการบังคับจะใส่เงินมากหรือน้อยก็ได้แล้วแต่ความเหมาะสม 

หยางตงและกู้ซุนหนี่แวะซื้อของที่ป้าจางฝากซื้อสำหรับวันสิ้นปีและต้อนรับปีใหม่ให้ครบก่อนแล้วเธอค่อยซื้อของวันสิ้นปีและต้อนรับปีใหม่ของบ้านเธอด้วย ถ้าในมิติของเธอไม่มี

กู้ซุนหนี่ซื้อกระดูกหมู 1 จิน เนื้อหมู 2 จินสาลี่ 2 ลูก พลุไฟ ประทัด โคมไฟแดง (ตะเกียงอายุยืน) ป้ายคำมงคล(อักษรสีดำบนกระดาษสีแดง) อย่างละ 1 ชิ้น ให้ป้าจาง

กู้ซุนหนี่ซื้อประทัด พลุไฟ โคมไฟแดงป้ายคำมงคล อย่างละ 3 ชิ้นเพราะเธอจะให้หยางตงนำไปให้บ้านแม่ของเขาอย่างละ 1 ชิ้นถ้าหากว่าที่บ้านแม่สามีไม่ได้ซื้อเตรียมไว้แต่ถ้ามีแล้วที่เหลืออยู่เธอจะเก็บไว้ในมิติของเธอไว้ใช้ในปีถัดไปได้ ซองแดง 20ซอง รวมเป็นเงิน 10 หยวน เพราะเธอซื้อเผื่อไว้“เหลือดีกว่าขาด” ส่วนของกินอย่างอื่นที่มีในมิติของเธอครบแล้วไม่ว่าจะเป็นกระดูกหมู เนื้อหมู สาลี่ หัวไชเท้า ผักชี ผักกวางตุ้งแผ่นเกี้ยวสำเร็จ เครื่องปรุงรสกู้ซุนหนี่และหยางตงเดินไปที่ลับตาคนแล้วเอาของออกมาจากมิติของกู้ซุนหนี่

“กระดูกหมู 2 จิน เนื้อหมู 4 จิน สาลี่ 10 ลูกหัวไชเท้า 2 จิน ผักชี 10 ต้นผักกวางตุ้ง 2 จิน แผ่นเกี้ยวสำเร็จ 2 ห่อ”

ถ้าหากบ้านป้าจางขาดผักกวางตุ้งหัวไชเท้า เธอจะได้แบ่งให้ด้วย แต่เธอคิดว่าบ้านป้าจางน่าจะปลูกผักในสวนครัวหลังบ้านอยู่แล้วเพราะชาวบ้านส่วนใหญ่จะปลูกผักไว้กินเองในสวนผักหลังบ้านทุกหลังคาเรือน 
เพื่อประหยัดค่าใช้จ่าย

นอกจากนี้กู้ซุนหนี่ยังคิดว่าจะให้หยางตงไปที่บ้านแม่ของเขาก่อนว่าบ้านใหญ่หยางขาดเหลือสิ่งใดแล้วเธอจะได้ให้สามีนำไปให้ก่อนหลังจากกลับถึงบ้านแล้ว

หยางตงสะพายตะกร้าใส่ของกินทั้งหมดแล้วคลุมผ้าปิดปากตะกร้าไว้เช่นเดิมเพราะมันหนักกว่า 14 จิน (7 กิโลกรัม) ส่วนกู้ซุนหนี่สะพายตะกร้าใส่ชุดใหม่ 3 ชุดรองเท้าใหม่ 3 คู่ โคมไฟแดง พลุไฟ ประทัด ซองอั่งเปา แล้วคลุมผ้าปิดปากตะกร้าไว้เช่นเดิม เพราะไม่อยากให้ชาวบ้านเห็นว่าซื้ออะไรมาบ้างนั่นเองป้องกันความอิจฉาริษยา แล้วไปบอกแม่สามีของเธอ หรือพี่สะใภ้ใหญ่ และพี่สะใภ้รองป้องกันไว้ก่อนดีกว่ามาแก้ไขปัญหาทีหลัง

กู้ซุนหนี่และหยางตงเดินมาถึงเกวียนวัวของลุงโจวก่อนคนอื่นๆจะมาถึง 

หยางตงและกู้ซุนหนี่จึงกินซาลาเปาไส้หมู2 ลูก และซาลาเปาไส้เผือก 2 ลูก ตามด้วยน้ำเปล่า

หลังจากนั้นชาวบ้านคนอื่นๆก็กลับมาขึ้นเกวียนวัวลุงโจวทั้งหมดเดินทางออกจากตำบลชิงไห่บ่ายโมงถึงหมู่บ้านไห่บ่ายโมงครึ่ง ค่าเดินทาง คนละ4 เหมา

กู้ซุนหนี่มีเงินออมอยู่ทั้งหมด 11,610 หยวน 9 เหมาในตอนนี้ หักค่าซื้อของวันสิ้นปีเก่า 10 หยวน ค่าเดินทาง 8เหมา คงเหลือ 11,600 หยวน 1 เหมา นับว่ากู้ซุนหนี่เป็นเศรษฐีหมื่นหยวน