สามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน

ตอนที่หนึ่งร้อยห้าสิบสาม Anvil and Hammer

Anvil and Hammer

กลยุทธทั่งและค้อน

คือกลยุทธที่เอาทหารราบตั้งเป็นรูปแบบกองทัพที่มั่นคงเปรียบดั่งทั่งที่คอยปะทะกับข้าศึก

และกองทัพม้าเป็นดั่งค้อนที่ทุบลงมาจากด้านหลัง

ทำให้ศัตรูต้องปะทะกับทั้งทัพม้าจากด้านหลังและกองทัพทหารราบที่มั่นคงจากด้านหน้า

คนที่โดนกลยุทธทั่งและค้อนนี้จะแตกพ่ายไปอย่างง่ายดายหากทำได้สำเร็จ

สำหรับชาวบ้านที่โดนเกณฑ์เป็นทหารนั้น

กองทัพม้าให้ความรู้สึกใหญ่โตสง่างามเมือ่พุ่งเข้ามาชาร์จเราไม่ต่างกับการมีรถมาชน

ทำให้ชาวบ้านธรรมดานั้นจะแตกพ่ายไปอย่างง่ายดายหากเจอกับกองทัพม้า

การที่แม่ทัพอย่างกริฟกาเรี่ยนสามารถฝึกพลหอกทหารราบให้ตั้งรูปขบวนไม่กลัวกองทัพม้านั้นก็คือการแสดงความสามารถของขุนพลทหารผู้หนึ่งเช่นกัน

หากเป็นการรบปรกติ

การที่กองทัพศัตรูมาตกบ้วงกลยุทธ Anvil and Hammer กลยุทธทั่งและค้อน ด้วยตนเองเช่นนี้คงทำให้กริฟกาเรี่ยนยิ้มออกและคนในกองทัพทุกคนก็ยิ้มเช่นกัน

เพราะมันเท่ากับว่าเราชนะแปแน่แล้วในการต่อสู้นั้นที่เหลือคือการเก็บกวาดสงครามที่เหลือเท่านั้น

เปรี้ยง

แต่พวกเขาคำนวณพลาดไปอีกครั้ง

ในครั้งนี้ที่คำนวณพลาดคือพวกเขาคิดว่าพี่กล้ามไม่มีอาวุธระยะไกลที่จะโจมตีพวกเขาได้

พวกเขาเข้าใจผิด

เมือ่อาวุธระยะไกลที่ว่านั้นอยู่ตรงหน้าพี่กล้ามนั่นเอง

พี่กล้ามเพียงแค่จับหอกที่แทงตนเองอยู่และจับพลหอกคนนั้นยกขึ้นพร้อมกับขว้างไปทางศัตรูที่กำลังพุ่งเข้ามาหาตนเองหรือแม้แต่ขว้างไปทางกริฟกาเรี่ยนหรือขว้างไปทางด้านข้าง

หรือจับพลหอกเหวี่ยงไปมาโดยไม่สนเป้าหมายที่อยู่รอบข้างแม้แต่น้อยว่าจะโดนพวกเดียวกันหรือไม่

กองทัพม้าสามารถป้องกันธนูได้ด้วยชุดเกราะที่หนากว่าและความกล้าหาญที่จะเข้ามาโจมตีในระยะประชิดด้วยความรวดเร็ว

แต่พวกเขาไม่สามารถป้องกันร่างของคนหนึ่งคนที่ลอยเข้ามาหาพวกเขาได้

และที่สำคัญ “กระสุน”ของพี่กล้ามนั้นไม่มีวันหมด

ตราบใดที่พี่กล้ามยังจับทหารคนหนึ่งให้ลอยขึ้นได้ด้วยมือข้างเดียว

โครม

กองทัพม้าที่พุ่งเข้าชาร์จได้ปะทะกับคนอย่างที่หวัง

แค่เขาไม่เคยเจอคนที่พวกเขาปะทะด้วยลอยเข้ามาหาพวกเขาแทนที่จะยืนอยู่กับพื้น