ปรมาจารย์หมัด ตะลุย แดนมังกร

                   วันนี้เป็นวันแรกที่อู๋ซวงได้มีโอกาสได้เรียนกับเหล่าศิษย์พี่น้องคนอื่นภายในห้องเรียนแห่งนี้มีผู้เรียนแค่ 29 คนเท่านั้นจากเดิมมีทั้งสิ้น 30คนแต่ตายไป 1 พวกมันทุกผู้คนล้วนนั่งจับกลุ่มกันมีเพียงเด็กหนุ่มเท่านั่นที่อยู่อย่างโดดเดี่ยวเดียวดาย ภายในจิตใจของพวกมันเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและหวาดผวาแม้แต่ตัวผู้สอนเองจิตใจของมันก็ไม่อยู่กับเนื้อกับตัวสอนไปแอบเหลือบมองไปที่เด็กหนุ่มไป

เพราะเกรงกลัวว่าจะสร้างให้เกิดความขุ่นเคืองอู๋ซวงยังคงตั้งใจเรียนในศาสตร์วิชาต่างๆด้วยความตั้งใจอยู่ทุกวี่วันตัวมันเองก็ทำราวกับคนอื่นเหมือนอากาศที่ว่างปล่าวเช่นกันมันไม่ได้ต้องการมาสถานที่แห่งนี้เพื่อมาหามิตรสหายแต่ตัวมันต้องการแสวงหาความแข็งแกร่งและพลังอำนาจต่างหากเจ้าพวกขี้ขาดตาขาวหาได้มีค่าคู่ควรให้ผูกมิตรด้วย ภายในสถานที่แห่งนี้มีเพียงเจ้าจินเฉิ่นอู่ เท่านั่นที่พอจะพูดคุยด้วยได้อย่างสนิทใจ

"นายท่าน เมื่อสักครู่ข้าได้รับจดหมายที่เขียนโดยท่านลุงลู่หาน ท่านบอกว่าในยามนี้นั้นท่านพ่อท่านแม่และน้องสาวของข้าถูกไถ่ตัวออกจากตระกูลคังเป็นที่เรียบร้อยแล้วและในจดหมายยังบอกว่าตอนนี้พวกท่านสบายดีอยู่ภายในเมืองดาราสวรรค์และได้ทำงานภายในโรงเตี้ยมของท่านดูแลโดยนายหญิงเหม่ยหวาง

"อืม…ท่านลุงลู่หานทำงานได้รวดเร็วว่องไวจริงๆสมแล้วเป็นบุคคลที่ท่านพ่อของข้าไว้ใจมากที่สุดเจ้าวางใจเถอะการทำงานที่โรงเตี้ยมของข้าไม่ได้หนักหนาอะไรภรรยาของข้าจะดูครอบครัวของเจ้าเป็นอย่างดีภายในเมืองดาราสวรรค์นั่นหากได้ตระกูลของข้าดูแลอยู่ไม่มีใครโง่พอที่จะกล้าก่อความวุ่นวายเป็นแน่โปรดวางใจได้เลยว่าพ่อแม่และน้องสาวของเจ้าจะใช้ชีวิตได้อย่างมีความสุขภายใต้การดูแลของข้า

"ขอบพระคุณนายท่าน ข้าจะไม่ลืมบุญคุณของท่านในครั้งนี้เลย

"ข้าไม่ต้องการคำขอบคุณ เพราะคำขอบคุณมันกินไม่ได้ ถ้าอยากตอบแทนข้าจริงๆเจ้าจงตั้งใจเรียนในศาสตร์วิชาภายในสถานที่แห่งนี้ซ่ะห้ามทำตัวขี้เกียจเป็นอันขาด จงเป็นจอมทัพที่แข็งแกร่งจงสร้างความหวาดกลัวต่อผู้เป็นศัตรู และเต็มเปรี่ยมไปด้วยความซื่อสัตย์ ที่อยู่ภายใต้ปีกและเงาของข้า

"ขอรับข้าจะไม่ทำให้นายท่านผิดหวัง

"ข้าเองก็เช่นกันข้าจะไม่กระทำการที่ผิดต่อความเชื่อใจของเจ้าที่มีต่อข้าเป็นอันขาดอู๋ซวงกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง

                      ถึงแม่ว่าอู๋ซวงจะดูเข็มงวดกับมันมากแต่มันก็สามารถสัมผัสได้ถึงความจริงใจต่อผู้ชายตรงหน้านายท่านของมันไม่เคยบอกว่าจะส่งคนไปช่วยเหลือครอบครัวของมันยามไหนเวลาไหนอีกกี่เดือนอีกกี่ปี เขานั้นนิ่งเงียบราวกับลืมเกี่ยวกับเรื่องนี้ไปแล้วมารู้ตัวอีกทีมันก็ได้รับจดหมายของลู่หานผู้ซึ่งเป็นผู้ติดตามของอู๋ซวงตัวมันเคยพบหน้าเพียงครั้งหนึ่ง

ภายในจดหมายกล่าวว่าพ่อแม่ของมันนั้นปลอดภัยดีและยังมีจดหมายของพ่อแม่มันส่งรวมมาด้วยมันจำลายมือท่านพ่อของมันได้เป็นอย่างดียากนักที่จะปลอมแปลงใจความจดหมายบรรยายถึงการใช้ชีวิตภายในเมืองดาราสวรรค์และการได้ทำงานภายในโรงเตี้ยมของอู๋ซวงว่าพวกมันนั่นมีความสุขมากและน้องสาวคนเล็กก็ดูจะเข้ากับนิสัยของภรรยาทั้ง 3 ของอู๋ซวงได้เป็นอย่างดีท่านพ่อท่านแม่ของมันกล่าวย้ำเตือนภายในจดหมายว่าห้ามทำตัวให้นายท่านอู๋ซวงของมันต้องผิดหวังเพราะมันเป็นอันขาดถึงท่านพ่อท่านแม่จะไม่ย้ำเตือนมันตัวมันเองก็พยายามอย่างเต็มที่อยู่แล้วเพราะนายท่านของมันในยามนี้นั้นคือแสงสว่างภายในชีวิตของมัน

ณ ลานกลางแจ้ง

ภายในโรงเรียนนายทหารที่ถูกดูแลโดยกองทัพนั้นเมื่อถึงระยะเวลาที่เหมาะสมทางโรงเรียนจะมอบกำลังพลส่วนหนึ่งให้กับนักเรียนเพื่อไว้สำหรับเป็นการฝึกฝนควบคุมกองกำลัง การฝึกการสร้างกองทัพที่แข็งแกร่งเมื่อได้รับมาแล้วกำลังพลพวกนี้ถือว่าเป็นสมบัติส่วนตัวของตัวนักเรียนเองโดยจะให้กำลังพล จำนวน 100 ต่อนักเรียน 1 คน ในความเป็นจริงแล้วเจ้าพวกนี้มันก็คือทาสสงคราม

                   ในการเกิดศึกสงครามมันมีเพียงแค่ 2 อย่างไม่แพ้ก็ชนะผู้แพ้ไม่มีสิทธิ์ที่จะเรียกร้องหาสิ่งใดแม้แต่การเรียกร้องหาความตายของตนเองก็ตามไม่มีสิทธิ์ที่จะฝันหรือวาดหวังเกี่ยวกับอนาคตของตนทาสสงครามทุกคนมีอยู่สิ่งหนึ่งที่เหมือนกันนั่นก็คือปลอกคอระเบิดหากมันเกิดทำตัวชั่วช้าเสียมารยาทต่อผู้เป็นนายเพียงแค่กดปุ่มเพียงครั้งเดียวหัวของมันก็จะระเบิดทันทีไม่ต่างอะไรกับลูกแตงโม

ชีวิตของพวกมันถือว่าดับสิ้นไปแล้วเมื่อมาเป็นทาสสงครามหากไม่อยากให้หัวตัวเองต้องระเบิดกระจุยเพียงแค่สั่งอะไรก็ต้องทำตามคำสั่งทาสสงครามนั้นมีหลากหลายมีทั้งอดีตทหารของฝ่ายศัตรูมีทั้งชาวบ้านธรรมดาและที่น่าสงสารที่สุดก็คือบรรดาหญิงสาวที่ถูกทำมาเป็นทาสสงคราม โดยส่วนมากพวกมันจะนำหญิงสาวเหล่านี้มาสนองตัณหาเสียมากกว่าจะนำมาออกรบภายในสงคราม สถานที่แห่งนี้ต้องการสร้างสุดยอดแม่ทัพหาได้สนใจสร้างสุดยอดนักบุญเรื่องคุณธรรม จริยธรรม หาได้สนใจ มันเป็นเพียงเรื่องไร้สาระ

โดยการเลือกทาสสงครามนั่นจะให้นักเรียนผู้ที่ดูแล้วมีพรสวรรค์มากที่สุดได้มีโอกาสเลือกก่อนเพื่อที่จะมีโอกาสได้กำลังพลดีๆ

"อู๋ซวงจงก้าวออกมาข้างหน้าแล้วเลือกกำลังพลของเจ้าซ่ะ อาจารย์ผู้ดูแลประกาสชื่อของเด็กหนุ่มเป็นคนแรกนั่นหมายความว่าพลังความแข็งแกร่ง

ของอู๋ซวงจากสูงไปต่ำได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการแล้ว

                  เด็กหนุ่มค่อยๆเดินอย่างช้าๆแล้วเลือกมองอย่างใจเย็นราวกับกำลังเลือกซื้อสัตว์เลี้ยงน่ารักแต่เปลี่ยนเป็นแค่มนุษย์ผู้เป็นทาสสงคราม มีปลอกคอระเบิดสวมไว้กับคอเท่านั่นเอง

"เจ้าหน้าตาไม่เลว เจ้าแล้วก็เจ้า เจ้า และก็เจ้ามากับข้า

              เด็กหนุ่มล้วนเลือกแต่สาวงามทั้งสิ้นจนศิษย์ร่วมสำนักต่างก็กำหมัดแน่นด้วยความอิจฉาริษยา "เจ้าบ้านี่มันต้องการจะสร้างกองทัพสาวงามรึไง "มันเอาแต่คนสวยๆเหลือทิ้งไว้แต่พวกเน่าๆไว้ให้เรา เจ้าคนสมควรตายพวกมันได้แต่ด่าทอภายในจิตใจของพวกมันเท่านั่นแต่ไม่กล้าเปิดปากพูดออกมา

อู๋ซวงเลือกสตรีจำนวนมากว่า 60 คน และมีบุรุษเพียงแค่ 40 คนเท่านั้น ความจริงแล้วที่เด็กหนุ่มเลือกหญิงสาวพวกนี้มาหาได้มีความคิดอะไรที่ไม่ดีมีเพียงแค่ต้องการช่วยเหลือพวกเธออย่างอ้อมๆเท่านั้นหากไปอยู่ในมือของผู้อื่นคงเป็นแค่เครื่องระบายความใคร่เท่านั้นและอู๋ซวงมีความต้องการจะสร้างสาวงามพวกนี้เป็นยอดหญิงแห่งยุคถึงแม้จะดูแล้วมีความสวยสดงดงามภายนอกแต่มันก็เต็มเปรี่ยมไปด้วยยาพิษที่สุดแสนจะอันตรายส่วนบุรุษเขาจะสร้างสุดยอดเครื่องจักสังหารที่จะสามารถสร้างความหวาดกลัวให้กับจิตใจของทุกผู้คน

                ทางด้านโรงเรียนแห่งนี้นั้นจะมอบพื้นที่ให้กับเหล่านักเรียนจำนวนหนึ่งเพื่อสร้างค่ายพักให้เหล่ากำลังพลการดูแลพวกมันจะดีหรือไม่ดีทีนี้ก็จะขึ้นอยู่กับตัวพวกมันเองเพราะทางโรงเรียนถือว่าเสริมเคี้ยวและเล็บให้แล้ว