ราชาแห่งเทพเจ้า

บทที่ 33 – ชีวิตในความตาย

เนื่องจากเขาซ่อนตัวอยู่ในต้นไม้ จ้าวเฟิงจึงมองเห็นชายชุดเทา แต่ชายชุดเทาไม่สามารถมองเห็นเขาได้

จ่าวเฟิงไม่ได้ยิงในทันที แต่เขาใช้ตาซ้ายของเขาเพื่อคำนวณเส้นทางของลูกธนูของเขา

เมื่อข้ายิง รัศมีของข้าจะถูกพบโดยสัตว์อสูรสองตัว.... จ้าวเฟิง สงบสติอารมณ์ เขาไม่ต้องการเผชิญหน้ากับเสือดาวโลหิตสีเงินทั้งสองทันทีที่เขาฆ่าชายในชุดเทา

ชายในชุดเทาแทบจะไม่สามารถจัดการกับสัตว์อสูรทั้งสองได้ แต่เขายังใช้พลังงานส่วนหนึ่งเพื่อคอยระวังเล่ห์เหลี่ยมของจ่าวเฟิง

จ้าวเฟิง อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ คนผู้นี้สมควรเป็นชนชั้นสูง ในสถานการณ์เช่นนี้เขายังสามารถป้องกันตัวได้

ฮง———–

ในขณะนี้ การสั่นสะเทือนเล็กน้อยมาจากพื้นดินราวกับว่ามีสัตว์อสูรขนาดใหญ่ผ่านเข้ามา

หงึกกก!

เสือดาวโลหิตลายเงินทั้งสองตัวซึ่งมีระดับการบ่มเพาะที่จุดสูงสุดของขั้นที่ห้า ตัวสั่นทันทีและหยุดโจมตี

โฮกกกก!

เสียงโหยหวนอันน่าสะพรึงกลัวดังไปทั่วรัศมีสิบลี้ สัตว์ป่านับไม่ถ้วนและแม้กระทั่งสัตว์ร้ายบางตัวที่ได้ยินก็ตัวสั่น

นั่นคืออะไร!? จ้าวเฟิง รู้สึกว่าแก้วหูของเขาสั่น แค่เสียงคำรามก็ทำให้เขาไม่สบายใจ

ไม่ดีเลย.... ชายชุดเทาดูเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างออก ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีขาวทันที ชายในชุดเทารู้เรื่อง ป่าเมฆา มากกว่า จ้าวเฟิง

นั่นคือ.... การใช้ตาซ้ายของเขา จ้าวเฟิงเห็นเสือดาบสองปีกสีม่วงดำ สูงเจ็ดถึงแปดเมตรและยาวหลายสิบเมตร มันดูเหมือนภูเขาขนาดเล็ก ขนาดดังกล่าวทำให้คนตัวสั่นด้วยความกลัว

ในแง่ของความยาว ราชาพยัคฆ์หัวเขียวน่าจะเป็นทารกเมื่อเทียบกับมัน ส่วนที่น่ากลัวที่สุดคือปีกสีดำสนิทบนหลังเสือที่ทำให้มันบินได้

ฮง—-

ต้นไม้จะแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยทุกที่ที่เสือฟันดาบสองปีกไป

“พยัคฆ์ฟันดาบสองปีก....สัตว์อสูรระดับสูง ความแข็งแกร่งประมาณขั้นที่แปดของเส้นทางการบ่มเพาะ!” ชายชุดเทาตัวสั่นด้วยความกลัว

รัศมีของสัตว์อสูรระดับสูงจะทำให้คนตัวสั่นด้วยความเคารพ

ขาของ จ้าวเฟิง สั่นไม่หยุด เขาไม่สามารถควบคุมร่างกายของเขาภายใต้ออร่าที่น่าสะพรึงกลัว

โฮกกก!

เสียงคำรามดังมาจากเสือฟันดาบสองปีกซึ่งตอนนี้กระโจนเข้าหาเสือดาวโลหิตสีเงินและชายในชุดเทา

“ช่วยข้าด้วย...” ชายชุดเทาพยายามขัดขืน

สวบ!

พยัคฆ์ฟันดาบสองปีกอ้าปากและกลืนพยัคฆ์โลหิตลายเงินทั้งตัว ฉากนั้นทำให้หัวใจของ จ้าวเฟิง เย็นชา จ่าวเฟิงมีความรู้สึกว่าเสือฟันดาบสองปีกรู้ถึงการมีอยู่ของเขา

หลังจากที่พยัคฆ์ฟันดาบสองปีกกินเสือดาวโลหิตลายเงิน ดวงตาสีม่วงคล้ายเลือดของมันก็มองไปทางที่จ่าวเฟิงซ่อนตัวอยู่

อะไร!? จ้าวเฟิง รู้สึกว่าร่างกายของเขาเย็นชา

เมื่อสัตว์ร้ายมาถึงระดับสูง ก็ไม่ควรประเมินต่ำเกินไป เจ้าเคยเห็นเสือมีปีกขนาดเท่าภูเขาลูกเล็กๆ ไหม?

วิ่ง! วิ่งให้ไว... ถ้าไม่วิ่งก็ไม่มีโอกาสเหลือ จ้าวเฟิง มีความต้องการที่จะอยู่รอด ภายใต้ความกดดันที่น่ากลัว จ้าวเฟิงได้เทพลังงานทั้งหมดของเขาไปที่ตาซ้ายของเขา ตาซ้ายช่วยให้เขากลับมาสงบอีกครั้ง มันยังปล่อยความร้อนฉ่ากระจายไปทั่วร่างกายของเขาอย่างสม่ำเสมอ

จ้าวเฟิง รู้สึกว่าความกลัวลดลง

วิ่ง! ร่างกายของเขาเปลี่ยนเป็นพร่ามัวในขณะที่เขาวิ่งไปที่มุมอับ อย่างไรก็ตาม จ้าวเฟิงยังคงรู้สึกได้ถึงออร่าแห่งความตายที่กำลังบดขยี้เขา

แตก!

เสียงกรีดร้องดังมาจากด้านหลัง เสือดาวโลหิตลายเงินอีกตัวก็ตายเช่นกัน ในชั่วพริบตา พยัคฆ์ฟันดาบสองปีกได้สังหารสัตว์ร้ายระดับห้าสูงสุดสองตัว เหลือแต่ชายในชุดเทา

วิ่ง! ชายชุดเทาวิ่งไปอีกทางด้วยความสิ้นหวัง

พยัคฆ์ฟันดาบสองปีกกำลังเคี้ยวอาหารในปากอย่างช้าๆ ก่อนที่มันจะ "ช้าๆ" และ "สบายๆ" ไล่ตามชายในชุดเทา แม้ว่าเสือฟันดาบสองปีกจะช้า แต่ระยะห่างระหว่างทั้งสองก็สั้นลง ชายในชุดเทามีทักษะความเร็วระดับสูงซึ่งเขาได้ฝึกฝนจนถึงระดับสูง และภายใต้ความสิ้นหวัง ความเร็วของเขายังเร็วกว่าจ่าวเฟิงถึงครึ่งหนึ่งด้วยซ้ำ

ในอีกด้านหนึ่ง ความเร็วของจ่าวเฟิงก็ระเบิดขึ้นภายใต้ความรู้สึกสิ้นหวัง เมฆาล่องลอยของเขาตอนนี้ราบรื่นยิ่งขึ้น

“การบ่มเพาะพลังของข้ามาถึงจุดสูงสุดของอันดับที่สี่แล้ว…” แม้ว่าจ่าวเฟิงจะรู้สึกว่าการบ่มเพาะของเขาเพิ่มขึ้น แต่เขาก็ไม่รู้สึกถึงความสุขใด ๆ จากมัน เนื่องจากความรู้สึกของเสือฟันดาบสองปีกนั้นทรงพลังอย่างยิ่ง แม้ว่าใครจะวิ่งหนีไปสิบลี้ก็ยังถูกพบ

ทันใดนั้นก็มีเสียงตะโกนมาจากด้านหลัง

“ตัดพระจันทร์สวรรค์!”

ชายชุดเทาใช้การโจมตีครั้งสุดท้ายโดยรู้ว่าเขาจะต้องตาย ความแข็งแกร่งของดาบนั้นได้มาถึงระดับสูงสุดแล้ว ไม่เพียงเท่านั้น การบ่มเพาะของชายผู้นี้ทะลุไปถึงอันดับที่หกแล้ว

ซัว!

ใบมีดแห่งความสิ้นหวังนั้นซึ่งสามารถฆ่าผู้ฝึกฝนระดับหกได้เกือบทุกคน ฟาดไปที่ร่างของเสือฟันดาบสองปีก

โฮกกก!

พยัคฆ์ฟันดาบสองปีกอ้าปากกลืนชายในชุดเทาทั้งอาวุธ สำหรับ พระจันทร์ตัดสวรรค์ ที่ทำลายล้างนั้นได้ทิ้งรอยเลือดไว้ครึ่งนิ้วบนดาบฟันพยัคฆ์สองปีก สำหรับสิ่งมีชีวิตขนาดดังกล่าว การโจมตีแบบนี้ไม่มีอะไรมากไปกว่าการจั๊กจี้

ขณะที่ชายชุดเทาเสียชีวิต จ้าวเฟิงรู้สึกว่าตัวเองถูกปกคลุมด้วยความตาย... เป้าหมายต่อไปของเสือดาบสองปีกคือเขา!

ยังดีที่ยังมีช่องว่างระหว่างพวกเขา และเสือก็ไล่ตามเขาอย่างช้าๆ พยัคฆ์ฟันดาบสองปีกยังกินสัตว์ป่าและสัตว์ร้ายบางตัวที่ไล่ตามเขา

เดิมทีจ่าวเฟิงคิดว่าเมื่อเสืออิ่มแล้วมันก็จะปล่อยเขาไป อย่างไรก็ตาม พยัคฆ์ฟันดาบสองปีกดูเหมือนจะเล่นกับเขาอย่างช้าๆ แต่ไล่ตามไปข้างหลังอย่างแน่นอน

“ไอ้เวรนี่!” จ่าวเฟิงสบถขณะที่เขาใช้ตาซ้ายเพื่อหาเส้นทางเอาชีวิตรอด

ทันใดนั้นก็มีลำธารเล็ก ๆ ปรากฏขึ้นทางด้านซ้ายของเขา มันนำไปสู่หุบเขาลึก

จ่าวเฟิงพบว่ามีถ้ำลึกเข้าไปในหุบเขาสิบลี้ พยัคฆ์ดาบสองปีกไม่สามารถเข้าไปในถ้ำนั้นได้ ในไม่ช้า จ้าวเฟิง ก็เปลี่ยนทิศทางและวิ่งไปที่ลำธาร

เท่ง ! เท่ง ! เท่ง....

เท้าของ Zhao Feng เหยียบเบา ๆ บนน้ำขณะที่เขาข้ามลำห้วย เขาได้ฝึกฝนเมฆาล่องลอย ถึงระดับที่การเดินบนน้ำไม่ใช่เรื่องยากเลย

หือ! หือ!

พยัคฆ์ดาบสองปีกกระพือปีกกระโจนเข้าหาจ้าวเฟิงทันที

วิ่ง! จ้าวเฟิง วิ่งตรงไปที่ถ้ำ

เสือไม่ใช่สัตว์อสูรบินได้ในทางเทคนิค ดังนั้นความเร็วในการบินจึงไม่เร็วนัก บวกกับข้อเท็จจริงที่ว่ามันอิ่ม มันจึงไม่สามารถบินได้เร็วขนาดนั้น อย่างไรก็ตาม มันยังคงไล่ตาม จ้าวเฟิง

ถ้ำเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ

สิบลี้.... เก้าลี้.... แปดลี้....

ขณะที่เหลืออีก 1-2 ลี้ จ้าวเฟิงก็รู้สึกได้ถึงออร่าที่เย็นชาและมืดมน

หือ!

ออร่ามาจากภายในหุบเขา!

ซี~

เสียงประหลาดทำให้หัวใจของจ่าวเฟิงสั่นสะท้าน เสือที่อยู่ข้างหลังเขาก็ลังเลเช่นกัน เห็นได้ชัดว่ามันระวังตัวเช่นกัน

หู~หลง~

ทันใดนั้น เสียงสั่นสะเทือนดังมาจากภายในหุบเขา งูหลามสีแดงเลือดยาวหลายสิบจั้งออกมาจากภายในถ้ำ รัศมีของงูเหลือมตัวนี้ไม่ได้อ่อนแอไปกว่าเสือ

“อา.....” ร่างกายของจ่าวเฟิงแข็งค้าง มีงูเหลือมอยู่ข้างหน้าและเสืออยู่ข้างหลัง นี่ยิ่งแย่กว่าเดิม!

โชคดีที่ความสนใจของงูหลามถูกเสือฟันดาบสองปีกดึงความสนใจก่อน

สิ่งมีชีวิตทั้งสองเผชิญหน้ากัน พยัคฆ์สองปีกคำรามอยู่กลางอากาศ ราวกับกำลังแสดงอำนาจเหนือมัน งูหลามสีแดงเลือดส่งเสียงขู่กลับมา นี่คือดินแดนของมัน! สำหรับ จ้าวเฟิง ผู้อ่อนแอนี้ถูกเพิกเฉย

หลังจากเผชิญหน้ากันชั่วขณะ ในที่สุดเสือเขี้ยวดาบสองปีกก็หมดความอดทนและกระโจนเข้าหางูหลามสีแดงเลือด

ซุป—-

งูเหลือมพุ่งตรงไปหาเสือ ทันใดนั้น สัตว์ร้ายทั้งสองก็ต่อสู้กัน ที่ซึ่งพวกเขาต่อสู้กัน พื้นดินก็สั่นสะเทือน

จ่าวเฟิงซ่อนรัศมีของเขาอย่างระมัดระวังในขณะที่เขาค่อยๆ เคลื่อนตัวไปยังถ้ำ

ฟู่! คำราม!

ทันใดนั้นสัตว์ร้ายทั้งสองก็เริ่มกัดกัน ฉากนองเลือดทำให้หัวใจของ จ้าวเฟิง เต้นแรง

ในเวลาต่อมา การเคลื่อนไหวของสัตว์ร้ายทั้งสองก็เบาลงและเบาลง

ครึ่งยามต่อมา เกิดความเงียบภายในหุบเขา จ่าวเฟิงถอนลมหายใจยาวขณะที่เขาค่อยๆ เคลื่อนเข้าหาร่างของสัตว์ร้ายทั้งสอง เขายังยืนยันว่าสัตว์ร้ายทั้งสองตายด้วยตาซ้ายของเขา

จ้าวเฟิง ถอนหายใจขณะที่เขามาถึงหน้าสัตว์ร้ายขนาดเท่าภูเขา เขาไม่สามารถพาพวกมันกลับไปที่ เมือง กับเขาได้

ทันใดนั้นแสงเย็นก็เข้าตาเขา

ยี่!

จ้าวเฟิง ก้มลงและดึงใบมีดโค้งออกมาจากซากเสือ ใบมีดโค้งนี้เป็นอาวุธของระดับสูง มันคมมาก

โฮกกก~

สัตว์ร้ายและสัตว์ป่าใกล้เคียงเริ่มหอน จ่าวเฟิงใช้ตาซ้ายของเขาเพื่อตรวจดูบริเวณนั้นและตกใจทันที

มีสัตว์ร้ายกว่าสามสิบตัวในระดับที่หกของเส้นทางการต่อสู้ที่ใกล้เข้ามา

ไม่ดี. ซากศพของสัตว์ร้ายระดับสูงสองตัวนี้ต้องดึงดูดสัตว์ร้ายตัวอื่น จ่าวเฟิงหยิบดาบโค้งทันทีและวิ่งไปที่ถ้ำงูเหลือมสีแดงเลือด....