ตกหลุมรักคุณพ่อสุดหล่อ

    นิชาสอบเสร็จได้สองอาทิตย์ เธอก็มาดูผลรายวิชากับน้ำและฝนที่บอร์ดในตึกคณะ

   เสร็จแล้วพวกเธอก็นั่งรอศิลามารับที่ศาลาริมน้ำในมหาลัยเอกชน 

   นิชาดูคะแนนสอบและคำนวณเกรดคร่าวๆบนกระดาษเอสี่แล้วก็ทำหน้าหงอยเพราะว่าเกรดเฉลี่ยของเธอตกลงไปเหลือ2.8จากที่เคยได้3กว่าๆมาทุกเทอม

    "นิชาได้เท่าไหร่รึ" น้ากับฝนถามนิชา

    "ฉันเกรดไม่ถึงสามเลยเหลือ2.7เอง" นิชาตอบเพื่อนแล้วก็ก้มหน้าก้มตากดโทรศัพท์

    "ไม่เป็นไรนัเทอมหน้าเอาใหม่ พวกฉันได้3.0กับ3.1เธอได้2.8ต่างกันนิดเดียวเอง" น้ำปลอบนิชา

    "สู้ๆนะเพื่อน" ฝนจับไหล่นิชาบีบเบาๆ

    นิชานั่งคิดมากเพราะเธอเป็นคนติวให้เพื่อนแต่กลับสอบได้คะแนนน้อยกว่า

เพราะเธอทั้งเรียนและทำงานหนัก

    น้ำและฝนขอตัวกลับก่อนเพราะต้องไปธุระนิชาเลยนั่งเล่นโทรศัพท์รอศิลาคนเดียว

    "นิชา กลับกันเถอะจ้ะ" ศิลาเดินลงรถเก๋งมาทางหลังนิชาแต่เธอไม่รู้ตัว

    "พ่อคะ หนูได้เกรดนิดเดียวเองค่ะ" นิชาหันมาทำหน้าหงอยมองศิลา

    "ได้เท่าไหร่จ้ะ" ศิลาเก็บข้าวของนิชาใส่กระเป๋าของเธอแล้วถาม

    "ได้2.8ค่ะ ไม่ถึงสามเลย" นิชานั่งก้มหน้าหงอย

    "หืมมม! ไม่น้อยเลยนะ" ศิลาปลอบนิชาแล้วจับมือขาวๆของเธอให้ลุกยืน

    "แต่เกรดหนูตกค่ะ ไม่ชอบเลย" นิชาเดินตามหลังศิลาแล้วบ่น

    "อือ หนูทำงานเยอะนี่นามันเลยลด ช่างมันเนาะ" ศิลาหยุดเดินแล้วยืนลูบหัวนิชา

    "ช่างมันได้ไงคะ มันหมายถึงหนูแย่ลงนะคะ" นิชาพูดจบก็ตาแดงน้ำตาคลอเบ้า

    "มานี่สิจ้ะ" ศิลาจูงมือนิชาให้เธอเดินตามไปที่ริมสระน้ำใหญ่ที่มีสนามหญ้าและน้ำพุพุ่งขึ้นสูง

    ตุบ! ๆ ๆ ๆ ร่างกายที่ล่ำใหญ่สูงปราดเปรียวเหมือนพระเอกหนังบู๊เกาหลีกำลังจูงมือนิชาที่ตัวเล็กเพรียวบางผิวขาวอมชมพูไปที่สระ

    ฟุ่บบบบ! ศิลานั่งลงบนพื้นหญ้าแล้วนิชาก็นั่งพับเพียบลงข้างๆเขาในชุดนักศึกษา ทั้งคู่กำลังนั่งเคียงข้างกันแล้วหันหน้าไปที่น้ำใสๆและฝูงปลาในสระ

    "หนูหมายถึงอะไรของหนูแย่จ๊ะ" ศิลาหันมายิ้มแล้วถามนิชา

    "เกรดไงคะ" นิชามองลงไปในน้ำแล้วตอบศิลา ใบหน้าเรียวสวยของเธอกำลังหม่นหมอง 

    "แล้วเกรดเป็นตัวหนูเหรอ หนูถึงบอกว่าหนูแย่" ศิลาเอาหน้าคมเข้มผิวสีแทนส่องหน้าขาวๆของนิชา

    ".............." นิชาอ้ำอึ้งตอบไม่ได้

    "คนเราไม่ได้วัดความดีหรือแย่กันที่เกรดนะ" ศิลาสอนนิชาที่มองก้มหน้าดูปลาไม่ยอมมองหน้าเขา

    "สมัยพ่อเรียนก็ได้เกรด1กว่า2กว่าเองไม่เคยได้ถึงสามเลย" ศิลาเริ่มเกริ่นเรื่องตัวเอง

    นิชาสนใจเลยหันหน้าสวยๆมามองหน้าศิลาที่นั่งกอดเข่าอยู่ข้างๆเธอเงียบๆ

    "แล้วพ่อก็จบ2.1เอง เกือบจะไม่จบแล้วหละ555" ศิลาหันไปมองบนผิวน้ำใสและเล่าต่อจนนิชาฟังอย่างใจจดใจจ่อ

    ฟิ้ว! ๆ ๆ ๆ สายลมริมน้ำพัดผมทรงรากไซรของศิลาพริ้วไปมา แสงอาทิตย์ยามเย็นสาดส่องเข้าใบหน้าที่หล่อเหลาคมเข้มจนนิชาเผลอยิ้มและเหม่อมองเข้าไปในดวงตาเขา

   ใบหน้าขาวสวยเรียวเล็กของนิชาสะท้อนแสงแดดรำไรยามเย็นจนเป็นประกายสีทองระยิบระยับเมื่อแสงกระทบน้ำแล้วสะท้อนมาฉายบนใบหน้าของเธอ

   นิชากำลังมองศิลาด้วยความรักและเคารพ เธอรอเขาเอ่ยปากพูดใจจดใจจ่อจนแทบจะลืมหายใจ

   "ก็เพราะว่าตอนนั้นนะครอบครัวพ่อลำบากมากๆเลยหละ" ศิลาเริ่มเอ่ย

   "ปู่กับย่าขายผักในตลาดสด พ่อต้องตื่นเช้าช่วยย่าเข็นรถไปตลาดทุกวันเลย แถมตอนเย็นก็ต้องรีบกลับจากโรงเรียนไปช่วยปู่กับย่าหนูเก็บแผงจนไม่มีเวลาเล่นกับเพื่อน" ศิลาก้มมองไปในน้ำแล้วพูดด้วยศรีหน้าเศร้าสร้อย

   "ขนาดจะอ่านหนังสือพ่อยังต้องนั่งอ่านบนแผงขายผักเลยหละ เพื่อนที่จะคบไม่ต้องพูดถึง ไม่มีใครคบเลย" ศิลาเล่าต่อจนนิชาพลอยเห็นใจเขาไปด้วย

    "แต่มันก็ดีมากๆเลยหละ พ่อได้อยู่ใกล้ชิดกับครอบครัวตลอดเลย ปู่ก็เป็นหัวหน้าครอบครัวที่ดีไม่เคยสำมะเลเทเมา ในบ้านมีแต่รอยยิ้มกับเสียงหัวเราะอยู่ตลอดเลยนะ" ศิลาก้มหน้าน้ำตาตลอมองไปในสระน้ำใส

    "ฮิ! ๆ มันอบอุ่นนะ" ศิลาพยายามแกล้งหัวเราะกลบเกลื่อนทั้งๆที่แววตาที่เคยคมดุของเขาตอนนี้แดงก่ำจนน้ำตาแทบจะทะลักออกมา

    หมับ! นิชายื่นมือเล็กๆขาวๆมาจับมือที่หนาใหญ่บนขาของศิลาไว้แน่น 

    เธอแทบจะขาดใจเมื่อเห็นศิลาแอบร้องไห้ เธอเพิ่งรู้ว่าหัวใจของเธอกับศิลาเป็นดวงเดียวกัน

    "แล้วดูตอนนี้สิเป็นยังไง พ่อมีทั้งคนที่รักและครอบครัวที่อบอุ่น เกรดไม่เห็นเป็นตัววัดเลยว่าเราจะมีชีวิตที่ดีไหม " ศิลาพูดต่อด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

    หมับ! นิชาขยับไปนั่งตัวติดศิลาแล้วเอามืออีกข้างไปกุมมือขวาข้างเดียวของเขาไว้ 

     สองมือเล็กๆของนิชากุมมือที่หนาใหญ่ของศิลาและบีบไว้แน่นราวกับจะพยายามบอกเขาว่าเธออยู่ตรงนี้นะ อยู่ข้างๆเขา

    "หนูเข้าใจแล้วค่ะ หนูรักพ่อนะคะ ไม่ร้องนะคนเก่งของหนู" 

     นิชามองหน้าศิลาแล้วกุมมือปลอบเขาทั้งๆที่น้ำตาใสๆของเธอไหลออกจากดวงกลมตาโตลงมาพาดแก้มขาวๆเป็นทางยาวเสียแล้ว" 

     "ฮิ! ไม่ร้องนะสุดสวยของพ่อ" ศิลากลับต้องหันหน้ามานั่งเอามือเช็ดแก้มของนิชาอยู่นานจนกว่าน้ำตาเธอจะเหือดแห้ง

     "หนูเข้าใจหมดแล้วค่ะ หนูไม่คิดมากแล้ว หนูมีชีวิตที่ดี มีความรักที่ดี ขอบคุณพ่อกับแม่นะคะที่เก็บหนูมาเลี้ยง" นิชาร้องไห้ไปบอกศิลาไปด้วยและยิ้มทั้งน้ำตา

    "จ้ะ กลับกันเถอะนะน้องคงรอเเย่แล้ว" ศิลาจูงมือนิชาไปขึ้นรถเก๋งสีขาวและขับไปรับบอยที่โรงเรียนประถม

    บรืนนน! นิชานั่งกอดเเขนซ้ายศิลาแล้วเอาหน้าขาวสวยแนบกล้ามแขนที่ล่ำใหญ่ของเขาไว้ตลอดทางโดยไม่ต้องมีคำพูดจาทั้งคู่ก็รู้สึกดีและโล่งใจ

    "สวัสดีครับพ่อ สวัสดีครับพี่นิชา " บอยที่ยืนรออยู่คนเดียววิ่งมาขึ้นรถและยกมือไหว้นิชากับพ่อโดยที่ไม่บ่นซักคำที่รอนาน เขาช่างเข้มแข็งและเป็นสุภาพบุรุษเหมือนศิลาไม่มีผิดเพี้ยนจนนิชาเองยังทึ่ง

    "ขอโทษที่มาช้านะจ้ะ เย็นนี้พี่จะทำของอร่อยให้กินชดใช้นะ" นิชาหันมายิ้มให้บอยที่นั่งเบาะหลัง

     "เอาไก่ทอดได้ไหมครับ วันนี้ผมอยากกินไก่ทอด ผมกินที่โรงเรียนวันนี้มันไม่อร่อยเลย" บอยบอกเสียงดัง

     "ได้สิจ๊ะ" 5555555 ศิลากับนิชาหัวเราะลั่น

     ทั้งสามคนกลับมาบ้านแล้วนิชาก็เข้าครัว บอยนั่งทำการบ้านส่วนศิลาขึ้นไปทำงานบนออฟฟิตต่อคนเดียวเพราะพนักงานเลิกงานกลับไปบ้านหมดแล้ว

     กริ๊งงง! ๆ ๆ นิชาโทรไปหาศิลาที่โฮมออฟฟิตหน้าบ้านเพราะเธอวางอาหารรอบนโต๊ะแล้วและบอยก็กำลังนั่งรอกินข้าว

     "ฮัลโหลขอสายคนหล่อที่สุดในบริษัทหน่อยค่ะ" นิชาแกล้งศิลา

     "ว่าไงครับ" ศิลาตอบ

     "ขอจ้างงานร้อยงานค่ะ" นิชาตอบแล้วแอบหัวเราะเบาๆ

     "ได้ครับ คิดสิบล้านบาทนะจ่ายมาก่อน" ศิลาตอบ

     "ไม่มีเงินค่ะ จ่ายเป็นหัวใจได้ไหมคะแลกกับงานหนึ่งร้อยงาน" นิชายิ้มไปพูดไป

     "ไม่ได้ครับ" ศิลาแกล้งตอบเสียงดุ

     นิชาใจหายทันที 

     ทางฝั่งศิลาก็เงียบไปจนความคิด

นิชาวุ่นวายไปหมดในใจ ว่าหัวใจของเธอไม่มีค่าหรืออย่างไร

     เธอเงียบและหน้าเสีย หัวใจเต้นแรงแต่ไม่กล้าถามความจริง 

    นิชาได้แต่ถือโทรศัพท์แนบแก้มที่ขาวอิ่มอูมและรอฟังคำพูดจากปากศิลาอย่างร้อนรนทรมานใจ

    "หัวใจของคุณประเมินค่าไม่ได้ จึงไม่ควรนำมาแลกกับงานแค่นี้ครับ" ศิลาเฉลยช้าๆจนนิชาที่รอแทบจะขาดใจตาย

     ตื๊ดดด! ๆ ๆ ๆ นิชาตัดสายแล้วยิ้มกว้างโล่งใจ เธอเกือบจะโกรธจนเผลอด่าศิลาอยู่แล้วเชียว

     ตุบ! ๆ ๆ ๆ "กินกันเลยจ๊ะ" ศิลารีบวิ่งเข้าบ้านแล้วมานั่งลงข้างๆบอยและนั่งตรงข้ามสบตากับนิชา

    ทั้งสามคนกินอาหารและคุยกันสนุกสนาน บอยกับศิลาคุยกันเรื่องเกมส์ที่ทั้งคู่เล่นด้วยกันอย่างได้อรรถรสจนนิชาส่ายหัวและอดขำไม่ได้

    5555 "พ่อลูกบ้าเกมส์"

    "เขาเรียกอีสปอร์ตนะครับพี่" 

บอยกันขวับมาตอบจนศิลาหัวเราะก๊าก

    แล้วทุกคนก็แยกย้ายกันไปอาบน้ำ 

นิชาจูงมือศิลาเข้าไปอาบน้ำกับเธอในห้องน้ำที่อยู่ในห้องนอนของเธอ

    ฟุ่บบบ! ๆ ๆ นิชายืนถอดเสื้อยืดของศิลาออกและแหงนมองใบหน้าที่คมหล่อของศิลา เธอใจสั่นทุกครั้งที่ได้มองเข้าไปในดวงตาที่คมดุของเขา ดวงตาคู่นี้ทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นและประหม่าได้ในเวลาเดียวกัน

    และตอนนี้ดวงตาคู่นั้นกำลังแผดเผาเธอจนแทบจะมอดไหม้เพราะความร้อนรุ่มในกาย

    หมับ! จุ๊บบบ! ๆ ๆ ๆ นิชารีบยืนเขย่งเท้าแล้วโน้มคอเอาใบหน้าหล่อๆลงมาประกบปากจูบก่อนที่เธอจะละลายไปเสียก่อน

    จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ ๆ ศิลาบดเม้มริมฝีปากหนานุ่มใส่ปากที่เรียวบางสีชมพูของนิชาอย่างดูดดื่มและแผ่วเบาราวกับจะทะนุถนอมเธออย่างที่สุด

    จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ ๆ แต่นิชากลับจูบตอบเขาอย่างเร่าร้อนและโหยหา 

    อือ! ๆ ๆ ๆ ๆ นิชาสอดลิ้นเข้าไปพันลิ้นศิลาจนเขาร้องครางในลำคอ

    หมับ! ๆ ๆ ๆ มือขาวเล็กของนิชาก็ลูบไล้กล้ามท้องซิกแพคที่แข็งๆหลายลูกของศิลา

    หมับ! ๆ ๆ แคว่ก! ๆ ๆ นิชาจูบไปด้วยและเอามือถอดกางเกงศิลาไปด้วยอย่างเซ็กซี่

    ฟุ่บบบบบ! แล้วเธอก็ลงไปคุกเข่าตรงหน้าหว่างขาศิลาและท่อนเอ็นที่ยาวใหญ่ที่กำลังจ่อตรงใบหน้าของเธอโดยที่เธอกำลังใส่ชุดนักศึกษาอยู่

    ศิลาก้มมองใบหน้าเล็กสวยที่กำลังจะอ้าปากอมท่อนเอ็นของเขาด้วยใจเต้นระทึก

    สวบ! ๆ ๆ ๆ อั่ก! ๆ ๆ ๆ นิชาอ้าปากอมท่อนเอ็นหัวบานแดงและเส้นเอ็นรอบลำ เธอโยกหน้าขาวๆไปมาๆจนท่อนเอ็นเขาลงลึกไปในลำคอ 

    อ่าส์! ๆ ๆ ๆ โอ๊ยยย! ๆ ๆ ๆ ศิลาทนไม่ไหวจึงเอาสองมือจิกผมยาวๆของนิชาแล้วกระชากให้เธออมท่อนเอ็นเขาเข้าออกๆเร็วขึ้น

    อ๊อก! ๆ ๆ ๆ ท่อนเอ็นยาวใหญ่ยัดเข้าปากนิชาจนแก้มตุ่ยและกระแทกลำคอของเธอดัง

    ฟุ่บบบ! ศิลาดึงตัวนิชาขึ้นและจับเธอถอดเสื้อผ้าออกจนเหลือแต่ร่างกายที่เพรียวบางและขาวโพลน

    จ๊วบ! ๆ ๆ ศิลาก้มหน้าดูดสองเต้าขาวๆและจับขาเรียวขาวของนิชาถ่างแยกออกจากกัน

    ฟุ่บ! แผล็บ! ๆ ๆ ๆ เขาคุกเข่าแล้วเอาหน้าหล่อมุดเข้าหว่างขาเลียรูสาวของนิชา

    อ๊าาาา! ๆ ๆ ๆ อร๊ายยย! ๆ ๆ ๆ นิชาร้องครางและยืนขาสั่นเพราะศิลาตวัดลิ้นแรงใส่เนื้อสาวของเธอ

    แผล็บ! ๆ ๆ ๆ จ๊วบ! ๆ ๆ ๆ เขาทั้งดูดทั้งเลียกินน้ำเสียวใสๆของนิชาที่เอ่อล้นออกมาตรงหว่างขาจนหมดจด

    ฟุ่บบบบ! ศิลาลุกยืนแล้วจับนิชาหันหลังโก้งโค้งให้เขา

    สวบบบ! ๆ ๆ อ๊ะ! ๆ ๆ เขาค่อยๆยัดท่อนเอ็นและกระแทกเบาๆเข้าหว่างขานิชาจนเธอร้องคราง

    ตับ! ๆ ๆ ๆ ๆ อ๊าาา! ๆ ๆ ๆ นิชาโดนท่อนเอ็นลำใหญ่ของศิลากระแทกเข้าออกๆจากหว่างขาเธอจนเสียวซ่านและใจเต้นตูมตาม

    เธอต้องเอาสองมือยันห้องน้ำไว้เพราะศิลากระแทกแรงจนเนื้อตัวเธอโยกไปมาจนแทบจะล้ม

    ปั่ก! ๆ ๆ ๆ ๆ อร๊ายยย! ๆ ๆ ๆ ศิลาทั้งกระแทกหว่างขาและเอานิ้วบี้ขยี้ติ่งเสียวของนิชาจนเธอร้องลั่นและเสียว

สุดๆจนไม่รู้จะเสียวยังไงได้อีก

    ตับ! ๆ ๆ ๆ โครม! ๆ ๆ ๆ ศิลากระแทกท่อนเอ็นอัดหว่างขานิชาแรงจนใบหน้าขาวๆและแก้มข้างนึงของเธอแนบชนประตูสั่นดังโครม ๆ ๆ ตามจังหวะที่เขาอัดท่อนเอ็นเข้ามา

    ต๊าบ! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ อ่าส์! ๆ ๆ ๆ อร๊ายย! ๆ ๆ เสียงร่างกายทั้งคู่กระแทกกันและเสียงร้องครางแข่งกันดังระงม

    "อ๊าาา! ๆ ๆ ๆ หนูไม่ไหวแล้วนะคะ จะเสร็จแล้วนะ" นิชาร้องครางบอกศิลา

    ตับ! ๆ ๆ ๆ ๆ "อ่าส์! ๆ ๆ รอแป๊บนะจ๊ะ" ศิลาเร่งจังหวะตามนิชาไป

    ปรี๊ดดด! ๆ ๆ ๆ แล้วเขาก็ระเบิดน้ำรักร้อนๆเข้าไปเต็มท้องของนิชาจนเธอชักกระตุกเสียววาบๆตามไปติดๆกัน

     ทั้งคู่แต่งตัวออกมาหน้าทีวี และ

บอยก็นั่งเล่นเกมส์บนพื้นกับศิลาส่วน

นิชาก็นอนเอาหัวหนุนตักศิลาแล้วอ่านหนังสือไปด้วย