สัพเพเหระสำหรับการเริ่มเขียนนิยายแนวต่าง ๆ

        ไล่เรียงตามลำดับชั้นอำนาจจากสูงสุดบนยอดปิรามิด ลงไปจนถึงขุนนางชั้นล่างสุดของแผ่นดินจีน (ยึดตามโครงสร้างหลักที่นิยมใช้ในประวัติศาสตร์และนิยายมากที่สุด) โดยแบ่งตามสายบังคับบัญชาและศักดิ์ฐานะชัดเจน 

        ​1. จุดสูงสุดของแผ่นดิน (The Imperial Sovereigns)

        ​ฮ่องเต้ / หวงตี้ (Emperor / 皇帝): จักรพรรดิผู้เป็นโอรสแห่งสวรรค์ (เทียนจื่อ) มีอำนาจเด็ดขาดที่สุดในแผ่นดิน ทุกสิ่งคือของฮ่องเต้

        ​ไท่ซ่างหวง (Emperor Emeritus / 太上皇): จักรพรรดิอาวุโส (ฮ่องเต้ที่สละราชบัลลังก์ให้ลูกชาย) ศักดิ์ศรีสูงกว่าฮ่องเต้ปัจจุบัน แต่ส่วนใหญ่จะไม่มีอำนาจบริหารแล้ว (ยกเว้นบางกรณีที่ยังกุมบังเหียนอยู่เบื้องหลัง)

        ​2. เชื้อพระวงศ์ชายชั้นสูง (High Royal Princes)

        ​กลุ่มองค์ชายและพระญาติสนิทที่มีสิทธิ์ในราชบัลลังก์ หรือกุมกำลังทหารกองทัพหลวง

        ​ไท่จื่อ (Crown Prince / 太子): รัชทายาทผู้จะสืบทอดบัลลังก์ ถือเป็นผู้มีอำนาจรองจากฮ่องเต้เพียงผู้เดียว มีวังส่วนตัว (วังตะวันออก) และกองกำลังอารักขาของตัวเอง

        ​ชินหวัง (Prince of the First Rank / 亲王): อ๋องชั้นเอก มักเป็นพระเชษฐา พระอนุชา หรือพระโอรสองค์โตๆ ที่ไม่ได้เป็นรัชทายาท มีแคว้นหรือเมืองใหญ่ในปกครอง เงินปีสูงลิบลิ่ว

        ​จวิ้นหวัง (Prince of the Second Rank / 郡王): อ๋องชั้นโท รองลงมาจากชินหวัง มักเป็นโอรสองค์รองๆ หรือเป็นผู้สืบทอดสายรองของชินหวัง

        ​3. เชื้อพระวงศ์ชายชั้นกลางถึงชั้นล่าง (Lower Royal Nobility)

        ​กลุ่มนี้ยังมีสายเลือดมังกร แต่อำนาจเริ่มลดลงตามลำดับความห่างไกลจากฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน

        ​เบ้ยเล่อ (Beile / 贝勒): บรรดาศักดิ์องค์ชายชั้นที่ 3 มักเป็นลูกอ๋อง หรือองค์ชายที่ยังไม่มีผลงานเด่นชัด

        ​เบ้ยจื่อ (Beizi / 贝子): บรรดาศักดิ์องค์ชายชั้นที่ 4

        ​เจิ้นกั๋วกง (Duke Who Guards the State / 镇国公): ขุนนางเชื้อพระวงศ์ขั้นกง มีหน้าที่ปกป้องราชวงศ์

        ​ฟู่กั๋วกง (Duke Who Assists the State / 辅国公): ขุนนางเชื้อพระวงศ์ขั้นกง ระดับรองลงมา

        ​นายพลเจิ้นกั่ว / ฟู่กั่ว / เฟิงกั่ว (Imperial Fengguo General / 奉国将军): อัศวินหรือนายพลเชื้อพระวงศ์ชั้นล่างสุด (มักเป็นเหลนหรือโหลนของฮ่องเต้) มีฐานะเหนือกว่าสามัญชน แต่ไม่ได้คุมกำลังทหารใหญ่โตอะไรแล้ว

        ​4. ฝ่ายในและพระญาติ (The Imperial Consorts & Relatives)

        ​กลุ่มที่ทรงอิทธิพลมากในนิยาย มักคอยหนุนหลังหรือขัดขาขุนนางฝ่ายหน้า

        ​ฮองเฮา / หวงโฮ่ว (Empress / 皇后): พระมเหสีเอก แม่ของแผ่นดิน ปกครองวังหลังทั้งหมด มีอำนาจสั่งการสนมทุกชั้น

        ​พระสนมเอกชั้นสูง (High Consorts): ไล่จาก 皇贵妃 (หวงกุ้ยเฟย - รองฮองเฮา) -> 贵妃 (กุ้ยเฟย) -> 妃 (เฟย) -> 嫔 (ผิน) สนมกลุ่มนี้มักมาจากตระกูลขุนนางใหญ่ มีอำนาจต่อรองทางการเมืองสูง

        ​กั๋วจิ่ว (Imperial Uncle / 国舅): ท่านน้าแห่งแผ่นดิน (พี่ชาย/น้องชายของฮองเฮา) มีฐานะเป็นพระญาติสนิทที่ฮ่องเต้มักให้ความไว้วางใจ

        ​ฟู่หม่า (Imperial Son-in-Law / 驸马): ราชบุตรเขย (สามีขององค์หญิง) ยศสูงส่งแต่ส่วนใหญ่จะถูกจำกัดไม่ให้คุมกองทัพเพื่อความปลอดภัยของบัลลังก์

        ​5. ขุนนางฝ่ายหน้า บรรดาศักดิ์สามัญชน (The Five Noble Ranks)

        ​สำหรับแม่ทัพหรือเสนาบดีที่เป็นสามัญชนแต่ทำความชอบใหญ่หลวงให้แผ่นดิน (เทียบเท่ายุโรป)

        ​กง (Gong / 公): (ดุ๊ก) เช่น กั๋วกง ขุนนางขั้นสูงสุดที่คนธรรมดาจะไปถึงได้

        ​โหว (Hou / 侯): (มาร์ควิส) แม่ทัพผู้ทรงอิทธิพล คุมกำลังพลตามชายแดนหรือเมืองท่าสำคัญ

        ​ป๋อ (Bo / 伯): (เอิร์ล/เคานต์) ขุนนางชั้นสูง คุมมณฑลหรือกระทรวง

        ​จื่อ (Zi / 子): (วิสเคานต์) ขุนนางระดับกลาง

        ​หนาน (Nan / 男): (บารอน) ขุนนางเริ่มต้นที่มีบรรดาศักดิ์สืบทอด

        ​6. ขุนนางบริหารและข้าราชการ (The Bureaucracy & Magistrates)

        ​กลุ่มขุนนางที่สอบ "จอหงวน" เข้ามา มีอำนาจบริหารแผ่นดินจริง (แบ่งเป็น 9 ขั้น ยศขั้น 1 สูงสุด ขั้น 9 ต่ำสุด)

        ​อัครเสนาบดี / ไจ่เซี่ยง (Prime Minister / 宰相): ขุนนางขั้น 1 หัวหน้าข้าราชการทั้งแผ่นดิน บริหารราชการแทนฮ่องเต้

        ​เสนาบดี / ซ่างซู (Minister / 尚书): ขุนนางขั้น 1-2 เจ้ากระทรวง (ระบบ 6 กระทรวง เช่น หลิวปู้) คุมนโยบายหลักของประเทศ

        ​เจ้าเมือง / จือฟู่ (Prefect / 知府): ขุนนางขั้น 4-5 ดูแลเมืองขนาดใหญ่หรือภูมิภาค

        ​นายอำเภอ / จือเสี้ยน (County Magistrate / 知县): ขุนนางขั้น 7 ดูแลระดับอำเภอ/ท้องถิ่น ใกล้ชิดชาวบ้านที่สุด

        ​7. ขุนนางและข้าราชการชั้นต่ำสุด (The Lowest Officials & Clerks)

        ​กลุ่มคนที่เป็นฟันเฟืองล่างสุดในระบบราชการ แต่อยู่เหนือชาวบ้านทั่วไป

        ​ถงพ่าน / ลี่ (Sub-prefectural Assistant / 吏): ขุนนางขั้น 8-9 หรือเสมียนหลวง ทำหน้าที่บันทึกเอกสาร ตรวจสอบบัญชีภาษีในท้องถิ่น

        ​ปู้โถว (Chief Constable / 捕头): มือปราบ หรือหัวหน้ามือปราบประจำศาลากลางอำเภอ (ถ้าในนิยายก็อารมณ์แบบ "จั่นเจา" หรือหัวหน้ามือปราบท้องถิ่น) คุมลูกน้องที่เป็นลี่ฟู่ (ผู้ช่วย) อีกที

        ​ลี่ฟู่ / หยาอี้ (Yamen Runners / 衙役): เจ้าหน้าที่ศาลารายวัน ยืนถือไม้พลองในศาล คอยร้อง "อุ้ย...โห่..." เวลาท่านนายอำเภอขึ้นนั่งบัลลังก์ ถือเป็น ชั้นต่ำสุดในระบบที่เกี่ยวข้องกับอำนาจรัฐ หากต่ำกว่านี้จะนับเป็นสามัญชน (ชาวนา พ่อค้า) ทั่วไปแล้วครับ

        ​ เกร็ดเพิ่มเติมสำหรับคนเขียนนิยาย:

        ​ความต่างของ "อ๋อง" กับ "เสนาบดี": ในราชสำนักจีน อ๋อง (เชื้อพระวงศ์) มีศักดิ์ศรีสูงกว่า ได้เงินปีเยอะกว่า แต่อาจไม่มีสิทธิ์สั่งการข้าราชการ ส่วน เสนาบดี (ขุนนางสามัญชน) แม้ศักดิ์จะต่ำกว่า ต้องคุกเข่าให้อ๋อง แต่อำนาจสั่งการแผ่นดิน ลายเซ็นอนุมัติงบประมาณ หรือตราสั่งการทหาร อยู่ในมือของเสนาบดีครับ การคานอำนาจตรงนี้เอาไปเขียนบทการเมืองสนุกมาก!