Galactic Imperium

ตอนที่หนึ่งร้อยห้าสิบห้า The Company

ตอนที่หนึ่งร้อยห้าสิบห้า The Company

The Company

บริษัท

คือแผนการที่ผมวางเอาไว้โดยการเรียนแบบการเมืองยุคปัจจุบัน

ที่เราสามารถเอาทหารรับจ้างเอกชนไปตายกันที่สมรภูมิต่างๆทั่วโลกได้โดยประเทศต้นสังกัดบอกว่า

ไม่รู้ ไม่รู้ไม่รู้

ปฏิเสธว่าประเทศของตนเองมาเกี่ยวข้องกับสงครามที่มีอยู่ในโลกได้

หากเราพิจารณาดูดีดีเราจะพบว่าการเมืองระหว่างประเทศไม่ต่างกับเด็กเล่นขายของหรือโป้งแปะ

ว่าขอเพียงมีข้ออ้างไม่ว่าจะฟังไม่น่าเชื่อถือแค่ไหนเราก็จะลืมตาข้างหลับตาข้าง

บริษัท The Company

ที่ผมสร้างขึ้นมานี้แท้จริงแล้วจะสร้างไว้เพื่อการสร้าง

กองทัพทหารรับจ้าง

Mercenary army

ที่แม้ทหารรับจ้างจะตายไปไม่ส่งผลกระทบต่อค่าขวัญกำลังใจของจักรวรรดิเพราะที่ตายไปคือลูกจ้างของบริษัทเอกชนไม่เกี่ยวกับจักรวรรดิจักรวรรดินั้น ไม่รู้ ไม่รู้ ไม่รู้ ว่าบริษัทเอกชนนั้นไปทำอะไรมาบ้างในจักรวาลนี้

จักรวรรดิเราไม่ใช่ทรราชย์ที่ไปควบคุมความเป็นอยู่ของประชาชนขนาดนั้น

ดังนั้นบริษัทเอกชนของประชาชนทำอะไรลงไปบริษัทนั้นไม่ได้ทำลงไปในนามของจักรวรรดิแต่ประการใด

มันคือเหตุผลที่ไม่เป็นเหตุผลและฟังดูไร้สาระสิ้นดี

ที่หากอยู่ในสนามเด็กเล่นมีคนอ้างเหตุผลอย่างนี้คงได้ชกปากกันไปแล้ว

แต่เมื่ออยู่ในเวทีการเมืองระหว่างประเทศดันเป็นเหตุผลที่คนที่อยู่ในแวดวงการเมืองระหว่างประเทศต้องรับฟัง

แผนการของผมคือการจ้างทหารรับจ้างจำนวนมากและส่งพวกเขาไปตายเอ๊ย ไปทำภารกิจสำรวจหรือสู้รบต่างๆนอกจักรวรรดิอย่างไม่เป็นทางการ

นั่นคือเหตุผลที่อยู่ในใจ

เหตุผลที่ให้ในการสัมภาษณ์กับคำถามที่ว่า

บอสอดัมมีเป้าหมายของบริษัทอย่างไรบ้างคะ?

จากนักข่าวของสื่อใหญ่หลายเจ้า

ผมตอบไปว่า

“บริษัทของเรามีภารกิจในเรื่องของเอนเตอเทนเมนต์ความบันเทิงแต่หากถามความรู้สึกส่วนตัวของผมผมต้องการให้การแข่งขันวอล์กเกอร์กลายเป็นกระแสหลักขึ้นมาให้ได้ครับ”