หลังจากที่ทั้งสองปล่อยอารมณ์ให้หลงไหลไปกับบรรยากาศ ทันย่าก็รู้สึกได้ถึงความร้อนแรงที่แผ่ซ่านออกมาจากโรซาเลีย
มันเป็นความสัมพันธ์ที่ผสมผสานระหว่างความดึงดูดทางร่างกายและอำนาจจิตใจ
ความรู้สึกนี้ไม่ใช่เพียงแค่การใกล้ชิดทางกาย แต่ยังเป็นการเชื่อมต่อที่ลึกซึ้งในเชิงจิตวิญญาณ ความปรารถนาและความทะเยอทะยานของทั้งสองคนได้มาบรรจบกันในช่วงเวลานี้
โรซาเลียสัมผัสได้ถึงความลังเลเล็กน้อยในห้วงอารมณ์ของทันย่า แต่เธอก็รู้ดีว่าทันย่าตอนนี้กำลังตกอยู่ในภวังค์อารมณ์ที่เขาไม่เคยสัมผัสมาก่อน ความเย็นชาที่เคยปกป้องตัวตนของเขาเริ่มละลายหายไปทีละน้อย เธอสามารถอ่านความคิดของเขาผ่านดวงตาได้อย่างชัดเจน
“ท่านไม่จำเป็นต้องต่อต้านสิ่งที่เกิดขึ้น... ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามธรรมชาติ”
ตอนนั้นหญิงสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา ขณะที่มองลึกเข้าไปในดวงตาสีแดงของทันย่า
“...............”
ทันย่าเองก็เงียบไปครู่หนึ่ง เขาพยายามทำความเข้าใจกับความรู้สึกที่ถาโถมเข้ามา
เขาเคยต่อสู้กับศัตรูที่น่ากลัวและผ่านศึกสงครามมาอยู่ไม่น้อย แต่การเผชิญหน้ากับความรู้สึกนี้ กลับเป็นสิ่งที่ท้าทายอย่างมากสำหรับเขา ขณะที่ร่างกายของชายหนุ่มได้ตอบสนองต่อโรซาเลีย แต่ในใจยังคงมีความรู้สึกสับสน
ท่ามกลางความร้อนแรง โรซาเลียไม่เพียงแค่ดึงดูดทันย่าด้วยร่างกายของเธอ หญิงสาวยังใช้เสน่ห์และความรู้สึกที่เชื่อมโยงกันในระดับลึกซึ้ง เพื่อทำให้เขาละทิ้งความต้านทาน ทุกสัมผัส ทุกคำพูด ล้วนเต็มไปด้วยเจตนาที่ชัดเจน เธอไม่ได้เพียงแค่ต้องการชนะใจทันย่าในช่วงเวลานั้น แต่ยังต้องการสร้างพันธะที่ไม่อาจทำลายได้
ทันย่ารู้สึกถึงพลังบางอย่างที่เกิดขึ้นในความใกล้ชิดนี้ มันไม่ใช่แค่การตอบสนองทางร่างกาย แต่เป็นความเชื่อมโยงที่ซับซ้อน
ระหว่างความปรารถนาและความหวาดระแวง ขณะเดียวกัน เขารู้ดีว่าโรซาเลียเองก็มีจุดประสงค์ที่ลึกลับในการเข้าหาเขาเช่นกัน
บนเตียงนอน ทั้งสองยังคงล่องลอยอยู่ในความสัมพันธ์ที่เร่าร้อนและซับซ้อน แต่ในใจของทันย่า เขาไม่เคยปล่อยให้ตัวเองลืมว่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นล้วนมีผลกระทบต่ออนาคต ความใกล้ชิดครั้งนี้อาจกลายเป็นจุดเปลี่ยนที่สำคัญสำหรับแผนการในอนาคตของพวกเขาเลยก็ว่าได้
ไม่นานเวลาก็ผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว เกือบครึ่งค่อนวันแล้วที่บรรยากาศภายในเมืองหรู่หมิงเริ่มมืดลง ท้องฟ้าภายนอกคฤหาสน์ค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็นสีครามเข้ม เงาของตึกและต้นไม้ทอดยาว แต่ภายในห้องนอนของทันย่าและโรซาเลีย บรรยากาศกลับสงบเงียบลงอย่างผิดวิสัย
พวกเขานอนอยู่บนเตียงด้วยร่างกายเปลือยเปล่า ห่มคลุมด้วยผ้าปูที่นอนขนาดใหญ่
ความอบอุ่นจากการอยู่ร่วมกันยังคงเหลือค้างอยู่ ร่างของพวกเขานิ่งสงบในขณะที่ห้องทั้งห้องก็เต็มไปด้วยความเงียบสงบ
โรซาเลียนอนนิ่งอยู่ข้างๆทันย่า ใบหน้าของเธอดูอ่อนโยนและเปล่งประกายราวกับเด็กสาวที่เพิ่งพบเจอกับสิ่งใหม่ในชีวิต
ที่สำคัญ รอยเลือดเล็กๆที่ปรากฏอยู่บนผ้าปูที่นอน มันถือเป็นหลักฐานที่ชัดเจนว่าโรซาเลียนั้นยังคงเป็นหญิงสาวผู้บริสุทธิ์ นางไม่เคยผ่านมือของชายใดมาก่อน ถึงแม้เธอจะเป็นผู้หญิงที่งดงามและเย้ายวนมากเพียงใด แต่ความบริสุทธิ์ของเธอก็เป็นสิ่งที่ทำให้ทันย่าแปลกใจอยู่บ้าง
ทันย่านอนนิ่ง มองเพดานห้องด้วยสายตาที่ครุ่นคิด สัมผัสได้ถึงความซับซ้อนในความสัมพันธ์ของพวกเขา การที่เขาได้ร่วมสัมพันธ์กับโรซาเลียไม่ใช่เรื่องธรรมดา เขารู้ดีว่าเบื้องหลังความอ่อนหวานของเธอแฝงไปด้วยความลับและแผนการมากมาย
แต่ในขณะเดียวกัน หัวใจของทันย่าก็รู้สึกถึงความผูกพันบางอย่างที่ก่อตัวขึ้น เขาไม่สามารถปฏิเสธได้ว่าการเชื่อมต่อทางอารมณ์ระหว่างพวกเขานั้นลึกซึ้งกว่าที่คาดคิด
โรซาเลียถือเป็นศัตรูของมนุษย์ และมีเป้าหมายที่เหมือนกับเขาอย่างชัดเจน แต่ในช่วงเวลานี้ พวกเขาได้เป็นมากกว่าแค่พันธมิตรหรือศัตรู
ขณะที่โรซาเลียยังคงนอนหลับอยู่ ทันย่าใช้ช่วงเวลานี้ทบทวนความคิดของตัวเอง
การเผชิญหน้ากับความรู้สึกเหล่านี้เป็นเรื่องที่ยากสำหรับเขา เขารู้ดีว่าการสานสัมพันธ์กับโรซาเลียไม่เพียงแค่สร้างความยุ่งยากให้กับแผนการของเขา แต่ยังอาจเปิดเผยช่องโหว่ในตัวเองที่เขาพยายามจะปกปิดมาตลอด
“ฉันจะต้องระวังตัวเอาไว้”
ทันย่าคิดในใจ ขณะที่เขาหันไปมองโรซาเลียที่นอนหลับอย่างสงบ ใบหน้าที่บริสุทธิ์นั้นไม่แสดงถึงเจตนาร้าย แต่ทันย่ารู้ดีว่าความอ่อนโยนของเธอมันเป็นเพียงฉากหน้าเท่านั้น
“ตื่นแล้วเหรอคะท่านทันย่า?”
โรซาเลียยังคงเรียกท่านเหมือนเช่นเดิม ถึงจะผ่านเหตุการณ์ที่เปลี่ยนความสัมพันธ์ไปแล้ว แต่น้ำเสียงก็มีความอ่อนโยนที่แตกต่างไปจากเดิม
นัยน์ตาที่เคยเต็มไปด้วยความเย้ายวนและเจ้าเล่ห์ บัดนี้กลับแสดงออกถึงความรักและความภักดีอย่างเห็นได้ชัด แม้ว่าภายนอกเธอจะยังคงเป็นราชันสงครามผู้เยือกเย็นและลึกลับ
ภายในใจของเธอ ตอนนี้เต็มไปด้วยความรู้สึกที่หญิงสางเองก็ไม่เคยสัมผัสมาก่อน
สำหรับโรซาเลีย ความสัมพันธ์ครั้งนี้เป็นสิ่งที่ล้ำค่า เธอรู้ดีว่าทั้งหมดนี้จะต้องถูกปกปิดเป็นความลับ ไม่เพียงเพื่อปกป้องตัวเธอเอง แต่ยังเพื่อปกป้องทันย่าด้วย
ในฐานะขุนพลขององค์กรมอนสเตอร์ เธอย่อมรู้ดีว่าการที่เธอมีความสัมพันธ์เช่นนี้กับศัตรูของมนุษยชาติเป็นสิ่งที่ไม่สามารถเปิดเผยได้
โรซาเลียตัดสินใจอย่างแน่วแน่ ว่าเธอจะไม่แจ้งให้องค์กรทราบว่าเธอได้ตกเป็นภรรยาของทันย่าแล้ว แม้ว่าองค์กรมอนสเตอร์จะเป็นสถานที่ที่เธอรับใช้และร่วมมือกับพวกเขามาอย่างยาวนาน แต่หัวใจของเธอบัดนี้ภักดีต่อทันย่าอย่างหมดหัวใจ เธอรู้ดีว่าการบอกความจริงนี้ออกไปจะนำมาซึ่งอันตรายต่อทันย่า และเธอไม่ต้องการให้สิ่งนั้นเกิดขึ้น
“ท่านทันย่า”
โรซาเลียกระซิบเบาๆ ขณะที่เธอนั่งข้างเตียง ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความอ่อนโยนที่ไม่เคยมีมาก่อน
“เราจะอยู่ข้างท่าน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม ความสัมพันธ์ของเราจะเป็นความลับของเราเพียงสองคน”
ทันย่ามองเธอด้วยความสงบนิ่ง และชายหนุ่มก็สัมผัสได้ถึงความจริงใจจากโรซาเลีย
เขารู้ดีว่าเธอคือคนสำคัญในแผนการของเขา หรือความสัมพันธ์นี้อาจเป็นดาบสองคม เขาต้องระมัดระวังและไม่ให้ความรู้สึกเข้ามากระทบกับแผนการที่ยิ่งใหญ่ของเขา
“เข้าใจแล้วโรซาเลีย จงจำไว้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเราต้องถูกเก็บไว้เป็นความลับ ตราบใดที่ยังไม่มีใครรู้ พวกเราจะยังคงควบคุมทุกอย่างได้!”
ทันย่าตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
โรซาเลียพยักหน้ารับอย่างเงียบๆ ภายในใจของเธอก็เต็มไปด้วยความรักและภักดีต่อทันย่า เธอก็รู้ดีว่าทั้งสองยังมีภารกิจที่ต้องทำ และโลกใบนี้ยังเต็มไปด้วยศัตรูที่พร้อมจะทำลายพวกเขาทั้งคู่
“เราจะปกป้องท่านทันย่า... ”
“ไม่ว่าต้องแลกด้วยสิ่งใดก็ตาม!”
เธอให้คำมั่นในใจ ขณะที่ทั้งสองเตรียมตัวสำหรับบททดสอบที่รออยู่ในอนาคต
หลังจากที่ทันย่าและโรซาเลียสานสัมพันธ์กันอย่างร้อนแรง ทั้งสองก็ลุกขึ้นเพื่อทำกิจวัตรประจำวันเหมือนเช่นเคย
พวกเขาอาบน้ำแต่งตัว เตรียมพร้อมสำหรับวันใหม่ที่รออยู่ แต่สิ่งหนึ่งที่เริ่มเปลี่ยนแปลงไปคือบรรยากาศระหว่างพวกเขา ทั้งทันย่าและโรซาเลียมีท่าทีที่ใกล้ชิดและสนิทสนมกันมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ถึงทั้งคู่จะพยายามปกปิดความสัมพันธ์นี้ไว้เป็นความลับ แต่ความรู้สึกและท่าทีบางอย่างก็ไม่อาจซ่อนเร้นได้ทั้งหมด
...
หลังจากที่โดนมานาน ในที่สุดทันย่าก็ได้เป็นผู้กระทำมั้ง จะดีใจหรือเสียใจดีละ ????