ผู้ร่วงหล่น

    บทที่ 151 ใช้สัมผัสหลอมรวมกับคลื่นพลังเสียง.

    ภูตผีตัวเล็กแสดงอาการโกรธหลังจากโจมตีแจ๊คแล้วไม่ตาย ภูตผีตัวเล็กคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวก่อนจะหายตัวไป

    คราวนี้แจ๊คได้เตรียมตัวพร้อมในมือของเขามีหอกสีแดงฟ้าเล่มหนึ่ง ทันทีที่ภูตผีตัวเล็กเคลื่อนไหว ความเร็วของมันนั้นยากที่จะมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

    แต่แจ๊คมีประสาทสัมผัสที่แหลมคมมาก ๆ จึงมองเห็นการเคลื่อนไหวของภูตผีตัวเล็กทว่าไม่สามารถเคลื่อนไหวร่างกายตามได้

    หลังภูตผีตัวเล็กเคลื่อนไหวแจ๊คได้แทงหอกไปหน้าด้านทันทีอย่างรุนแรง บรรยากาศรอบ ๆ ตัวแจ๊คได้มีแรงกดดันทำให้การเคลื่อนไหวของภูตผีตัวเล็กช้าลงเล็กน้อย

    ภูตผีตัวเล็กไม่ได้สนใจในแรงกดดันมันอ้าปากเผยให้เห็นฟันที่แหลมคมจำนวนมาก การโจมตีก่อนหน้านี้เป็นการโจมตีด้วยฟันของภูตผีตัวเล็กทั้งหมด

    ภูตผีตัวเล็กเห็นหอกกำลังทิ่มแทงมาที่หัวของมัน จึงหัวเราะขึ้นเล็กน้อยก่อนจะหมุนตัวกลางอากาศเพื่อหลบการโจมตีหอกของแจ๊ค หลังหลบหอกได้ภูตผีแสยะยิ้ม

    เมื่อแจ๊คเห็นว่าภูตผีหลบการโจมตีของเขาได้ แจ๊คไม่ได้แสดงอารมณ์อะไรออกมาจนไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่

    ภูตผีตัวเล็กมั่นใจว่าแจ๊คไม่สามารถหลบหนีได้อีกในรอบนี้มันอ้าปากกว้างจนน่ากลัวราวกับสัตว์ประหลาด ภูตผีตัวเล็กจะกินหัวแจ๊คไปทั้งหัวเพื่อดับความกระหายของมัน

    ทันใดนั้นหอกด้านหลังของภูตผีเรืองแสงก่อนจะระเบิดขึ้น

    ตูม ตูม ตูม

    อ๊ากกกกกกกกกกกกก

    เสียงระเบิดดังขึ้น ร่างกายของภูตผีตัวเล็กได้รับความเสียหายจากการระเบิดของหอกก่อนจะกรีดร้องออกมาอย่างเจ็บปวดทรมาน มันสับสนมากว่าโดนอะไรโจมตี

    ก่อนที่มันจะได้เคลื่อนไหวอีกรอบหนึ่งได้มีเงาด้านหลังของภูตผีก่อนจะมีเสียงคำรามของอสูร

    ตูม

    แจ๊คใช้หมัดอสูรโจมตีภูตผีตัวเล็กจนตายลงไป เมื่อภูตผีตัวเล็กสลายหายไปในดวงตาของมันเบิกกว้างเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

    “หู่เสวียตัวคือตัวอะไร”

    “ภูตผี”

    แจ๊คยื่นเกาหัวไม่รู้ว่าหู่เสวียเล่นมุขหรือเปล่า เขาก็เห็นอยู่ว่ามันคือภูตผี แต่ทำไมพวกมันถึงได้เคลื่อนไหวได้รวดเร็วขนาดนี้

    “ใช่ภูตผี ทำไมมันถึงเคลื่อนไหวได้รวดเร็วขนาดนี้”

    หู่เสวียเงียบไปสักครู่หนึ่งไม่รู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ แต่แจ๊คสัมผัสถึงน้ำเสียงในการพูดของหู่เสวียได้ว่า เธอกำลังอารมณ์ไม่ดีประจำเดือนมาหรือไง

    “นายเห็นแล้วว่าภูตผีมีความกระหายในเลือดเนื้อของสิ่งมีชีวิต”

    “ใช่”

    แจ๊คตอบกลับอย่างไม่ลังเล ภูตผีในแต่ละตัวพอมันเห็นเขาราวกับอยากจะกลืนกินเขาไปทั้งตัว มันน่าขนลุก

    “ในเวลาปกติ ภูตผีหิวโหยพวกนี้จะทำยังไงถึงดับความกระหายของตนเองยังไง”

    เมื่อได้ยินคำตอบแบบนี้ ดวงตาของแจ๊คเบิกกว้างและสูบลมหายใจอันเยือกเย็นเข้าไปในร่างกาย

    “กัดกินกันเอง”

    “ใช่ นายลองคิดดูว่ามีภูตผีมากขนาดไหน ริเทาพีบอกว่าเธอเป็นเผ่าโลหิตคนแรกของดวงดาวเคอเซอร์ และเหมืองทองนี้อยู่มานานกว่าหลายพันปี”

    “เธอจะบอกว่า....”

    “ใช่”

    เมื่อได้ยินคำอธิบายจากหู่เสวีย แจ๊คอยากจะกลับออกไปจากเหมืองทองแห่งนี้ เพราะหู่เสวียได้บอกกลาย ๆ ว่าภูตผีมันมีจำนวนมากและแข็งแกร่งกว่านี้อีก

    แค่ภูตผีเด็กนรกแจ๊คยังเกือบเอาชีวิตไปทิ้ง ภูตผีที่กัดกินภูตผีตัวอื่นและยังหลงเหลืออยู่ใจกลางเหมืองทองมันไม่ใช้ตัวตนที่สามารถฆ่าล้างเมืองขนาดกลางและใหญ่ด้านนอกได้หรือไง

    แจ๊คไม่รู้ว่าเหตุผลอะไรถึงมีภูตผีได้และภูตผีดูเหมือนจะไม่สามารถออกไปด้านนอกราวกับหวาดกลัวอะไรบางอย่าง

    “หู่เสวียภูตผีแพ้แสงไหม”

    “แพ้ แต่บางตัวสามารถลบล้างธาตุแสงได้อยู่จึงทำให้ออกล่าเหยื่อในตอนกลางวันได้”

    “ทำไมภูตผีที่มีความสามารถต้านทานธาตุแสงได้ถึงไม่ออกไปล่าสิ่งมีชีวิตด้านนอก”

    หู่เสวียเงียบไปหลังจากที่แจ๊คได้ถามคำถามนี้ หู่เสวียน่าจะรู้คำตอบของเรื่องนี้ดีตั้งแต่มายังเหมืองทองแห่งนี้เพราะพลังจิตของหู่เสวียเหนือกว่าสิ่งมีชีวิตอื่นภายในดวงดาวเคอเซอร์ทั้งหมด

    แม้แต่ตัวตนที่ลอยอยู่บนอากาศรอบดวงดาวเธอยังสามารถสัมผัสได้ถึงตัวตนนั้นได้ตั้งแต่เข้าไปภายในดวงดาว แต่หู่เสวียไม่ได้แยแสกับตัวตนนั้นเพราะหน้าที่ของเธอมีอย่างเดียวคือปกป้องแจ๊ค

    แจ๊คเห็นหู่เสวียเงียบจึงไม่รู้ว่าเธอไม่รู้จึงเงียบหรือรู้แล้วไม่บอกกัน แจ๊คจึงเปลี่ยนเรื่องคุย

    “กลุ่มด้านนอกเป็นยังไงบ้าง”

    หู่เสวียมองกลุ่มของกองกำลังลับแสง หน่วยสังหารดาบเงาและแม่ของการียะโซกำลังตั้งค่อยกลกันอยู่และไม่ได้ตั้งแค่ชั้นเดียว กลับตั้งถึง 30 ชั้นเพื่อไม่ให้แจ๊คหลุดรอดไปได้

    พอเห็นสีหน้าการภูมิใจของกลุ่มเหล่านั้นหู่เสวียรู้สึกอยากจะฆ่าพวกนั้นทั้งหมด แต่ยับยั้งอารมณ์ความรู้สึกได้ก่อนจะตอบแจ๊คไป

    “พวกมันได้ตั้งค่ายกลล้อมรอบเหมืองทองนี้ ค่ายกลทั้งหมด 30 ชั้น”

    แจ๊คได้ยินดังนั้นจึงหัวเราะเสียงดังราวกับกำลังดูการแสดงของเด็กน้อยทั้งหลาย หู่เสวียเห็นท่าทางแบบนั้นจึงอดสงสัยไม่ได้

    “นายมีแผนจะทำอะไร”

    “แผน แผนอะไร ฉันยังไม่รู้ว่าต้องใช้เวลาอีกกี่วัน เดือน หรือปีเพื่อหาทองเต๋า 12 สี พวกนั้นตั้งค่ายกลรอฉันพวกมันคิดว่าฉันจะออกไปเร็วนี้หรือไง อีกอย่างถ้าฉันใช้ชุดแห่งความว่างเปล่ากับพลังจิตพวกมันไม่มีทางรู้สึกตัวได้หรอก”

    หลังพูดจบแจ๊คเดินทางต่อไปทันที แม้ว่าด้านนอกจะมีกับดักที่สามารถสังหารเขาได้ แต่พวกมันจะมีกำลังใจรอเขาอยู่หรือเปล่าทันทีที่เห็นว่าพวกมันไม่ได้เข้ามาในเหมืองทองนี้

    แจ๊ครู้ได้ทันทีว่าเหมืองทองนี้เป็นพื้นที่อันตรายมาก จนทำให้ค่าหัวของเขากลายเป็นราคาถูกทันทีเพื่อเทียบกับชีวิต

    ระหว่างที่เดิน อยู่ ๆ แจ๊คได้หยุดเท้าของตนเองลงทันที เพราะด้านหน้าเขาได้ยินเสียงร้องไห้ หิวโหย คำรามและอื่นจำนวนมาก

    เสียงนั้นมีประมาณ 10 เสียงเท่ากับว่าตรงด้านหน้าของแจ๊คมีภูตผีอย่างน้อง 10 ตัว เมื่อคิดแบบนั้นเหงื่อตรงหน้าผากของเขาได้ไหลลงบนหน้าทันที

    แจ๊คถอนหายใจเพื่อเอาไอเย็นจากร่างกายออกพร้อมกับเดินหน้าต่อไป ระหว่างเดินในแต่ละก้าวแจ๊คต้องระมัดระวังเป็นอย่างมากเพื่อป้องกันการลอบสังหารของภูตผี

    และแจ๊คได้พบกับเสียงกรีดร้องจำนวนมาก ดวงตาของแจ๊คได้เบิกกว้างอย่างตกใจเพราะมีภูตผีตัวเล็กจำนวน 10 ตัวอยู่ด้านหน้าของเขา

    เหมือนกับภูตผีตัวเล็กมันสามารถสัมผัสถึงเลือด เนื้อของสิ่งมีชีวิตได้จึงเงยหน้าขึ้นมาสบตากับแจ๊ค

    ทันทีที่ได้สบตาสัญชาตญาณของเขาได้กรีดร้องทันที แจ๊คไม่รอช้ารีบเดินข้ามมิติทันที

    ปัง ปัง ปัง ตูม ตูม

    ตรงที่แจ๊คยื่นก่อนหน้านี้ได้ถูกทำลายจากพลังอันรุนแรงของภูตผีจำนวนมาก ฝุ่นควันกระจายไปทั่วบริเวณ แจ๊คปรากฏขึ้นอีก 10 เมตรด้านหน้าก่อนจ้องมองหลุมขนาดใหญ่

    เหงื่อไหลไปทั่วร่างกายของแจ๊ค แจ๊คได้ยินเสียงกรีดร้อง คำราม ร้องไห้อยู่เป็นจำนวนมากภายในฝุ่นควัน หลังจากที่ภูตผีตัวเล็กจำนวนมากสัมผัสได้ว่าพวกมันโจมตีไม่โดน

    พวกภูตผีตัวเล็กจึงคำรามขึ้นก่อนจะกรีดร้องเพื่อค้นหาแจ๊คต่อไป แจ๊คเห็นท่าไม่ดีกำลังจะถอยหนีแต่แจ๊คสัมผัสถึงจิตสังหารด้านหลังที่ทิ่มแทงเข้าร่างกายของเขา

    จึงหันหลังอย่างไม่ลังเลและสร้างโล่อัดอากาศขึ้นหลายชั้น

    ปัง ปัง ปัง ปัง

    สีหน้าของแจ๊คสลดลงมาทันทีเพราะโล่อัดอากาศเหมือนกับแก้วเมื่อถูกอาวุธมีคมโจมตีเข้ามา โล่อันอากาศทนได้ไม่ถึง 2 วินาทีด้วยซ้ำไป

    ในช่วงเวลาต่อไปสีหน้าของแจ๊คเต็มไปด้วยอาการบ้าคลั่งก่อนจะพูดว่า

    “พวกแกบังคับให้ฉันทำแบบนี้ แม้ว่าฉันจะสู้กับการียะโซยังไม่ได้ใช้วิธีนี้ ฉันจะให้พวกแกเป็นหนูทดลองวิธีใหม่ของฉัน”

    สิ้นสุดคำพูด สายลมจำนวนมากหมุนล้อมรอบตัวแจ๊คสักพักหนึ่งก่อนจะหายไป แจ๊คยื่นอยู่ที่เดิมราวกับไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงทว่าเมื่อมองไปที่ร่างกายของแจ๊ค ร่างกายของแจ๊คกระตุกราวกับมีอะไรบางอย่างเข้าสิง

    เส้นเอ็น กล้ามเนื้อ กระดูก เลือดภายในร่างกายของแจ๊คทั้งหมดได้กระตุกอย่างบ้าคลั่ง ก่อนภูตผีเด็กตัวแรกจะเข้ามาหาแจ๊ค สีหน้าของภูตผีเด็กตัวนี้โหดเหี้ยมเป็นอย่างมาก

    ปากของมันอ้าจนจะกลืนกินหัวแจ๊คได้ทันที ระหว่างที่ภูตผีตัวเล็กกำลังกลืนกินแจ๊ค มือซ้ายของแจ๊คงอจนกลายเป็นกรงเล็บก่อนจะจิกลงไปที่ใบหน้าของภูตผีตัวเล็กทันที

    ภูตผีตัวเล็กแสดงอาการตกใจก่อนจะกรีดร้องอย่างเจ็บปวด ไม่รู้แจ๊คไปมีพละกำลังมาจากไหนก่อนจะฉีกกระจายหัวภูตผีตัวเล็กตัวแรกที่เข้าไป หัวภูตผีตัวเล็กตัวแรกอยู่ในมือของแจ๊ค

    ก่อนแจ๊คจะปาหัวภูตผีตัวเล็กในมืออย่างรุนแรงไปที่ภูตผีตัวเล็กอีกตัวหนึ่ง

    ปัง ปัง

    ไม่รอดูผลลัพธ์มีภูตผีอีกตัวหนึ่งบุกเข้ามาหาแจ๊ค ขาด้านล่างกระตุกขึ้นก่อนจะโจมตีด้วยเข่าไปยังภูตผีอีกตัวหนึ่งและหมุนตัวเตะภูตผีตัวเล็กด้านหลัง

    ภูตผีที่เหลือแสดงอาการตกใจแต่พวกมันไม่สามารถหยุดตัวเองได้ หลังเข้ามาในระยะการโจมตีของแจ๊ค ร่างกายทั้งหมดของแจ๊คได้กระตุกพร้อมกับกระโดดขึ้น การเคลื่อนไหวที่ไม่น่าเป็นไปไม่ปรากฏขึ้นในเห็น

    มือทั้ง 2และขาทั้ง 2 ข้างได้เคลื่อนไหวราวกับมีชีวิตจิตใจโจมตีภูตผีตัวเล็กในแต่ละตัวที่เข้าไปพร้อมกับ เสียงกรีดร้องของภูตผีตัวเล็กดังขึ้นเรื่อย ๆ

    บางตัวโดนบดขยี้ บางตัวถูกตัดหัวและต่าง ๆ มากมายอย่างทารุณกรรม ถ้าภูตผีมีเลือดเนื้อแจ๊คคงจะสนุกกว่านี้ไม่น้อย

    เรื่องที่เกิดขึ้นนั้นเกิดขึ้นภายใน 1 วินาทีเท่านั้นหลังจากที่แจ๊คใช้วิธีที่คิดขึ้นมาหลังจากที่ถูกฟ้าผ่าจนประสาทสัมผัสยอดเยี่ยม

    หลังฆ่าภูตผีตัวเล็กได้ทั้งหมด แจ๊คหอบเหนื่อยหายใจอย่างรุนแรง วิธีนี้เขาเรียกว่าใช้สัมผัสหลอมรวมกับคลื่นพลังเสียง

    “บัดซบ ไม่อยากจะใช้วิธีนี้ ถ้าร่างกายและจิตใจยังไม่แข็งแกร่งพอ”

    ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................

    คล้ายกับเรื่องผู้ร่วงหล่น ที่คุณอ่าน