ครองโลกด้วยระบบผู้จัดการ

ค่ำคืนที่คอนโดหรูหราชั้น12 ห้องสวีท ในอ่างอาบน้ำ

ราล์ฟนอนแช่อยู่โดยมีเรือนร่างขาวสวยเนียนของลิซแฟนสาวในอ้อมกอด

ทั้งคู่ได้ถ่ายทอดพลังดวงดาวกันจนเป็นผลสำเร็จแล้ว หญิงสาวมีพลังดวงดาวเส้นกระแสที่แม้จะเล็กมากแต่ก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ก่อเกิดขึ้น เมื่อเธอฝึกฝนต่อไปจะใช้พลังที่ราวเวทมนตร์วิเศษ ทรงพลังนี้ได้

หัวหน้าหน่วยสาวดีใจมาก เธอให้รางวัลเขาอย่างหนักหน่วงไปหลายครั้งแบบที่เด็กหนุ่มรู้สึกคุ้มค่ามาก จนตอนนี้จึงนอนอย่างหมดเรี่ยวแรงกัน

"ไม่ได้อยู่ด้วยกันหลายวัน ราล์ฟอย่าไปก่อเรื่องให้ฉันต้องเป็นห่วงอีกนะคะ"

ลิซกล่าวราวกับว่า ก่อนหน้านี้ที่ต่อสู้กับมนุษย์ผลึกที่ธารน้ำโบมี่ เขาเป็นคนก่อเรื่อง

"อะไรกันครับ นั่นผมไปก่อเรื่องเหรอ แล้วครั้งนี้ไปแข่งกับเด็กนักเรียนไม่ได้ไปต่อสู้กับผู้แข็งแกร่งที่ไหนครับ"

เด็กหนุ่มต้องหัวเราะออกมาเขาบีบแก้มก้นเนียนเต่งตึงของแฟนสาว

"อื้อ .. ไม่ไหวแล้วค่ะ ฉันไม่มีแรงแล้ว"

หญิงสาวขยับร่างหนีมือเขาที่จากแก้มก้น มือนี้ก็เริ่มรุกรานไปที่อื่น

"วันนี้ฉันเห็นวาเนสซ่าแต่งตัว เดรสเธอสั้นมาก ขาเธอก็เรียวขาวสวยมากนะคะ ผู้ชายในออฟฟิศมองตาเป็นมันเลย"

เธอนึกได้ เปลี่ยนเรื่องมาเร็ว ราล์ฟไม่ทันได้พูดอะไรต่อ เขาต้องควบคุมไม่ให้ร่างกายมีปฏิกิริยาจากเรื่องวาเนสซ่าเพราะลิซนอนทับอยู่เดี๋ยวจะเป็นเรื่อง เธอยังคงกล่าวต่อ

"ฉันใส่เดรสสั้นแบบนั้นได้ไหมคะ"

ถ้าลิซใส่แบบนั้น คงเกิดพายุในเมืองกันวาโน่แน่ และราล์ฟคงต้องไล่ทำร้ายผู้ชายไปทั่วด้วยความหึงหวง

"ไม่มีทางครับ"

เขาตอบง่ายๆ หญิงสาวได้แต่พูดล้อเล่นเพราะรู้ว่าแฟนของเธอหวงเธออย่างร้ายกาจเพียงใด เธอยังคงกล่าวเรื่องวาเนสซ่าจนราล์ฟต้องหาทางกำราบเธอ กิจกรรมที่รัญจวนใจก็ได้เกิดขึ้นอีกครั้งหนึ่ง

❝❝❝

การซื้อขายของลูคัสสำเร็จลง แร่ไอฟอร์ท 600 กรัมถูกตัดขายไป โดยอีกฝ่ายบอกว่าจะมีการสั่งซื้อเพิ่มครั้งใหญ่ในเร็ววัน เงินเข้าบริษัททันที 78 ล้านเหรียญ!

ราล์ฟ รอยอดขายผลไม้ฟ้าจากวาเนสซ่า ซึ่งเด็กหนุ่มคิดว่าก็ไม่น่ายากเกินไป

วันนี้ตอนเย็นเขาต้องเดินทางไปที่เมืองจูราสซา กรุงบอนน์ พร้อมกับนักกีฬาโรงเรียน

ก่อนหน้านี้เขาได้ให้คาร์ลตันซึ่งน่าจะมีสายสัมพันธ์รู้จักคนที่รู้เรื่องวัสดุมากมาย เอาจี้หกเหลี่ยมที่ได้จากนักรบโบราณของป่าใหญ่มาค่าไปตรวจดูว่า ไม้ที่ดูพิเศษนี้คือวัสดุอะไรกันแน่

เขาเคยถามจูนนี่ก่อนหน้าแล้วเธอไม่ได้ตอบ เด็กหนุ่มจึงต้องขวนขวายหาคำตอบเอาเอง

ราล์ฟใช้เวลาออกแบบสินค้าบริษัทออกมาได้ 2 ชิ้นคือ 'พอร์ตแห่งความลับ' และ 'บ้านของฉัน'

พอร์ตแห่งความลับ เป็นอุปกรณ์เชื่อมต่อที่มีเพียงเจ้าของที่ตั้งค่าให้จดจำเส้นดวงตา ลายนิ้วมือ เสียงพูดของตัวเองไว้จึงจะเข้าไปใช้ได้ ความจุมหาศาล

เมื่อใช้แผ่นสถานะสินค้าล่วงหน้า ก็เผชิญความแป้ก ขายได้น้อยมาก เป็นอันล้มเลิก

ชิ้นที่สอง บ้านของฉัน เป็นโครงแพ็คห่อทำด้วยผ้าพิเศษขนาดแบบที่ใส่รถไปไหนมาไหนได้ เหมือนเต็นท์ แต่เมื่อกางออกแล้วจะกลายเป็นบ้านหนึ่งห้องที่มีห้องนอนหลังเล็ก ห้องกลาง ที่สำคัญคือผนังและส่วนต่างๆ เป็นผ้าวัสดุที่คงทนแข็งแรงเอามีดกรีดก็ไม่ขาด โครงสร้างก็ทำจากเหล็กที่ระบบแนะนำแข็งแรงชนิดที่ลม ฝน ธรรมดาไม่สามารถทำให้พังได้

จากราคาขายที่เขาตั้ง 450,000 เหรียญ สถานะสินค้าล่วงหน้าหนึ่งเดือน ขายได้ 70 ชิ้น เมื่อดูสามเดือนได้ถึง 324 ชิ้น

มันน่าจะพัฒนาได้เขาเอาแบบมาดู วัสดุยังเหลืออยู่มากมาย ออกแบบสร้างใหม่อีกครั้ง

คราวนี้ทำเป็นกล่องขนาดประมาณ ครึ่งลูกบาศก์เมตรมีหูหิ้วไม่หนักเท่าไหร่ ผู้หญิงสามารถยกได้ นั่งทับเป็นเก้าอี้ได้

ใช้แผ่นสถานะสินค้าล่วงหน้า หนึ่งเดือน ขายได้ 125 ชิ้น เมื่อดูสามเดือนขายได้ถึง 754 ชิ้น

ผ่าน!

เด็กหนุ่มร่าเริงบันเทิงใจ เรียกคาร์ตัน โซเฟีย วาเนสซ่า และลูคัสมา พวกเขาออกมาที่ห้องใหญ่ เปิดกล่องบ้าน ทุกคนต่างทึ่งอีกครั้ง ของที่นำเสนอมาทั้งสองครั้ง เดอะจั๊มเปอร์ กับ จอมทำลายล้าง ที่กำลังอาละวาดในตลาดสร้างยอดขายถล่มทลาย ก็นับเป็นความอัศจรรย์ใจของพวกเขาแล้ว

โดยเฉพาะลูคัสที่ดูแลเรื่องการส่งเสริมการขาย โฆษณา รู้สึกนับถือในตัวราล์ฟมาก เดาว่าเด็กหนุ่มต้องมีทีมสร้างสรรค์นักประดิษฐ์ที่อัจฉริยะอยู่ภายใต้หลายคน เพราะเชื่อได้ยากจริงๆ ว่าผลงานเหล่านี้จะมาจากความคิดของนักเรียนเพียงคนเดียว ทั้งหมดที่เริ่มวางใจกับสินค้าที่เจ้านายนำเสนอ ต่างเห็นด้วยกับบ้านของฉันชิ้นนี้ เขาที่รู้ยอดขายแรกๆ อยู่ก่อนแล้ว ก็ให้สั่งผลิต 100 ชิ้นล่วงหน้าแล้วปล่อยขายได้เลย ประชุมเรื่องการผลิตสินค้า โปรโมท วางขายเสร็จ วาเนสซ่าก็นำเรื่องปัญหาของเดอะจั๊มเปอร์ขึ้นมาปรึกษา

รองเท้าเดอะจั๊มเปอร์ เป็นสินค้าอัศจรรย์คนแห่ซื้อกันมากมายยอดขายเริ่มเดินช้าลง เพราะตอนนี้ คิวมอร์ท ที่เป็นบริษัทยักษ์ใหญ่ได้ทำการเลียนแบบ และขายด้วยราคาถูกกว่า แกะความสามารถของเดอะจั๊มเปอร์ทุกกระเบียดนิ้ว

คนออกแบบของคิวมอร์ทยังอ้างว่าทีมของเขาคิดรองเท้านี้ขึ้นมาแต่โดนบริษัทใหม่บริษัทหนึ่งขโมยแบบไป ซึ่งมีคนมากมายก็เชื่อเพราะความที่คิวมอร์ทเป็นบริษัทใหญ่ เมื่อรู้ข่าวเมื่อวานทีมขายของเธอล้วนนั่งไม่ติด วันนี้วาเนสซ่าจึงต้องนำมาแจ้งในที่ประชุม

เด็กหนุ่มเจ้าของบริษัทแอลอาร์ได้ดั่งใจ ฟังด้วยอาการสงบ บอกนิ่งๆ ว่า

"ครั้งต่อไป เมื่อรู้ว่า มีเหตุการณ์แบบนี้ให้แจ้งผมทันที ไม่ต้องรอ ส่วนผมจะทำอย่างไรจะบอกพวกคุณเอง และเรื่องคิวมอร์ทไม่ต้องห่วงจะมีคนจัดการเรื่องนี้"

ทุกคนต่างแปลกใจที่บอสของเขาดูเฉยมากทั้งที่พวกเขาตอนเห็นคลิปที่อ้างว่าถูกขโมยแบบไปก็ต่างเต้นเป็นเจ้าเข้ากัน

❝❝❝

เจฟเฟอร์สันอยู่ที่เมืองโคดิน กำลังเอาของที่ซื้อจากซูเปอร์มาร์เก็ตใส่ท้ายรถ ต้องฉลองกับครอบครัวสักหน่อย

ยอดขายจากรองเท้า 'เดอะจั๊มแท้จริง' ของบริษัทคิวมอร์ท ที่เขาลอกเลียนแบบมาจากบริษัทเล็กๆ นั่นกำลังทำเงินให้มากขึ้นเรื่อยๆ

หลังจากสองวันก่อนเขาปล่อยคลิปโกหก บอกอ้อมๆ ว่า บริษัทแอลอาร์อะไรนั่นที่ผลิตออกมาก่อนเลียนแบบ จากนั้นลูกค้าเก่า และใหม่ของคิวมอร์ทก็เชื่อทันทีเริ่มซื้อกัน มียอดสั่งเข้ามามากขึ้นเรื่อยๆ

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่คิวมอร์ททำแบบนี้ หลายสินค้าของบริษัทอื่นที่ฮิต บริษัทก็จะให้เจฟเฟอร์สันรีบนำสินค้านั้นมาลอกเลียนแบบจนอีกฝ่ายต้องเลิกขาย สินค้าบางอย่างขายดีจนเป็นสินค้าหลักของคิวมอร์ทด้วยซ้ำ

ขณะกำลังวางขวดไวน์ใส่หลังรถ อากาศรอบตัวของเจฟเฟอร์สันพร่ามัวไม่ชัดเจน ชายหนุ่มหล่อเหลาผมดำ รูปร่างผอมสูงปรากฏตัวขึ้น เขาดูราวกับเป็นนายแบบโฆษณาสินค้ามาถ่ายแบบ

"คุณเป็นใครกัน"

เจฟเฟอร์สันสัมผัสได้ว่าชายคนนี้มาอย่างประสงค์ร้าย ประตูรถด้านหลังเปิดออกแล้ว ร่างชายนักเลียนแบบก็ถูกยัดเข้าไปในรถโดยชายหนุ่มหล่อนี้ มือราวคีมเหล็กบีบไปที่คอเจฟเฟอร์สันจนหน้าแดงก่ำ ลูกกระเดือกแทบหลุดออกมา

"แกฟัง ฉันให้ดี เข้าใจไหม"

เจฟเฟอร์สันที่ถูกบีบคอไร้เรี่ยวแรง ยังนิ่งไม่ตอบ ชายคนที่บีบคอเขาคือราล์ฟในภาพลักษณ์ของเควิน เควินเอามือกดไปที่เบาะข้างๆ เบาะขาดลงถูกตัดแยกโดยมือของเขาราวกับเอามีดผ่าเนย เจฟเฟอร์สันตาเหลือกด้วยความตกใจแม้เขาจะไม่ได้เป็นนักต่อสู้แต่รู้ว่า ต่อให้เป็นนักต่อสู้ระดับสูงยังทำแบบนี้ไม่ได้เลย

เควินไม่คิดจะคุยดีๆกับคนที่โจมตีคนอื่น เขาเข้าไปแฮกดูเรื่องราวเจฟเฟอร์สันแล้ว คนคนนี้ทำให้บริษัทหลายบริษัทต้องปิดตัวลงเพราะวิธีการผลิต ขายสินค้าเลียนแบบที่ปลิ้นปล้อน

"ฉันจะให้โอกาสแกอัดคลิปอีกครั้ง ตามคำที่ฉันจะส่งให้ แล้วเลิกวิธีการชั่วๆ ในการทำมาหากินอย่างที่แกทำมา ไม่อย่างนั้นชีวิตห่วยๆ ของแกคงพอไว้แค่นี้"

"ตูม! "

ประตูรถด้านเควิน ถูกเขาพังกระเด็นไป ร่างชายรูปหล่อค่อยลอยออกจากรถห่างออกไป สายตาชายหนุ่มมองมาอย่างเย็นชา แล้วร่างของเขาค่อยๆ เลือนหายไป

ความรุนแรงของพลัง การลอยกลางอากาศและหายตัวได้ นี่คือพลังเทียบเทียมพระเจ้าเลยหรือเปล่า พลังที่ไม่อาจต่อรองขัดขืนได้

สายตาเมื่อครู่ที่มองมา เจฟเฟอร์สันไม่มีวันลืมสายตานี้ได้ตลอดชีวิต

❝❝❝

วาเนสซ่า สาวฮ็อตของแอลอาร์ได้ดั่งใจ รู้สึกหงุดหงิด

'เฮอะ เด็กหนุ่มรวย เป็นเจ้านายแล้วไง มาตำหนิเหมือนฉันบอกเขาช้า ฉันรู้ตอนห้าทุ่มจะให้ไปบอกเขาที่ข้างเตียงนอนหรือไง'

แต่เขาก็เป็นเจ้านายที่เก่งมาก ยังเด็กแต่ช่างมีพลัง ตัดสินใจงานต่างๆ อย่างเด็ดขาดชัดเจน แล้วก็หน้าตาหล่อเหลามีเสน่ห์เหลือเกิน หญิงสาวเกือบจะยิ้มออกมาอย่างลืมตัวแต่พอภาพผู้หญิงอีกคนที่เป็นแฟนเขาที่สวยเซ็กซี่กว่าเธอปรากฏขึ้นในหัว ความเซ็งในอารมณ์ก็มาอีกทันที

ไม่เพียงแต่วาเนสซ่าพนักงานหญิงบางคนก็แอบปลื้มบอสเด็กหนุ่มนี้

ห้องการขายเป็นห้องใหญ่ต่างหากเพราะเป็นทีมที่ใหญ่ ลูกทีมในแผนกของเธอ พยายามเงียบไม่ส่งเสียง สาวเซ็กซี่หัวหน้าของพวกเขา เวลาอยู่ในโหมดที่บ่จอยก็อาละวาดได้ง่ายๆ

"พวกเรา! เอ่อ หัวหน้าครับ ต้องดูแล้วครับ มีข่าวเกี่ยวกับสินค้าของเรา"

พนักงานคนหนึ่งดูมือถือแล้วบอก จอแอลซีดีใหญ่ในห้องทำงานที่รันช่องต่างๆ ไปเรื่อยๆ ตอนนี้เปิดไปที่คลิปหนึ่ง ทุกคนรวมทั้งวาเนสซ่าหันไปดู

เป็นภาพชายคนหนึ่ง ใส่เสื้อพนักงานของคิวมอร์ท ตั้งกล้องพูดในคลิป ด้านหลังเป็นเหมือนห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง

"สวัสดี เอ่อ .. ผมเจฟเฟอร์สันเป็น .. หัวหน้าฝ่ายออกแบบผลิตภัณฑ์ของบริษัทที่ขายรองเท้าเดอะจั๊มแท้จริง ผมขอบอกความจริงต่อทุกท่านว่า

ข้อความในคลิปเมื่อวันก่อนที่ผมพูดออกมานั้น เป็นข้อความเท็จทั้งสิ้น ความจริงคือ รองเท้าเดอะจั๊มแท้จริงเป็นผลิตภัณฑ์ลอกเลียนแบบจากรองเท้าเดอะจั๊มเปอร์ที่ออกขายมาล่วงหน้าก่อนหน้านี้ ผมและทีมได้แกะแบบรองเท้านั้นอย่างเร่งรีบ ใช้วัสดุตามอย่างรองเท้ารุ่นนั้นทุกประการ เป็นการเลียนแบบโดยสมบูรณ์ เปลี่ยนเพียงสีลายภายนอก ผมขอโทษกับเรื่องที่ทำนี้ ผมสำนึกผิดแล้ว และขอลาออกจากบริษัทที่ทำอยู่ การดำเนินการใดๆ ของบริษัทนี้ จะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องผมอีกต่อไป

ผม.. ต้องขอโทษถึงพฤติกรรมแบบเดียวกันนี้ที่ผ่านมาของผมด้วย"

ชายในคลิปกล่าวจบด้วยใบหน้าที่หดหู่ คลิปตัดไปเพียงแค่นั้น จากนั้นก็มีเสียงบรรยาย การแสดงความเห็นอย่างตื่นเต้นสงสัยของผู้สื่อข่าวที่นำเสนอข่าว

ในห้องของแผนกขายของบริษัท ทุกคนมองหน้ากันเห็นความงุนงง เหลือเชื่อในสายตาอีกฝ่าย วาเนสซ่าเอามือจับปากตัวเองที่อ้าค้าง นี่หน่ะหรือที่เขาบอกว่าจะมีคนไปจัดการ

❝❝❝

ก่อนเครื่องบินจะออก มุ่งสู่กรุงบอนน์เมืองหลวงแห่งวาซีเลีย ราล์ฟนั่งกับกลุ่มนักกีฬาของโรงเรียนแพนซัส หากโมเช่สมัครเป็นนักกีฬาตอนนี้ก็จะได้มาด้วย แต่ทั้งสองคุยกันว่า ทุกคนต่างรู้ว่าโมเช่คือเพื่อนสนิทของราล์ฟ จู่ๆ เข้มแข็งขึ้นมาอีกคนในเวลาเร็วมากนี่ผิดปกติเกินไป จึงไว้รอปีหน้าเด็กแว่นกรอบดำค่อยเข้ามา ตอนนี้ให้ฝึกซ้อมที่ไมด้าไปก่อน

เขากำลังอ่านแชทจากหัวหน้าหน่วยสาว

/คลิปคำสารภาพของชายที่ทำสินค้าเลียนแบบรองเท้าเดอะจั๊มเปอร์ โด่งดังไปทั่วเลย ก่อเรื่องอีกแล้วนะคะแฟนฉัน

เด็กหนุ่มอ่านแล้วต้องส่ายหัวยิ้ม

/ท่านประธานไม่ห่วงสินค้าบริษัทเลยเหรอครับ ลูกน้องอย่างผมเดือดร้อนก็เลยต้องจัดการเขาหน่อยครับ

/ราล์ฟไปทำไงคะ เขาถึงยอมทำขนาดนั้น

/ผมก็คุยด้วยดีๆ แล้วลอยไปมาให้เขาดูนิดหน่อย

ลิซ ส่งอีโมจิตามองบนกลับมา

/อยู่นิ่งๆ บ้างไม่เป็นเลย คิดถึงแฟนบ้างไหมคะ หรือคุยกับนักกีฬาสาวไม่ค่อยมีเวลา

เธอหาเรื่องงอแงใส่เขา

/คิดถึงตลอดเลยครับ ให้ผมไปหาไหมที่เมืองซีล กลางคืนผมจะวาร์ปไป

/มาได้ไงคะ ฉันนอนกับมาเรีย ไม่รู้ว่าฉันกับราล์ฟใครจะกลับก่อนกัน หัวหน้ากองมีเรื่องที่ต้องประชุมมากกว่าตอนเป็นหัวหน้าหน่วยอีกค่ะ

จากนั้นแฟนสาวคนสวยก็พร่ำพลอดรักอีกนิด แล้วก็จบการสนทนา การเดินทางเกือบห้าพันกิโลเมตร ใช้เวลา7ชั่วโมง นักกีฬาและโค้ชโรงเรียนแพนซัสก็มาถึงสนามบินจูราสซา ในกรุงบอนน์ ทั้งหมดเดินทางไปยังโรงแรมที่พักซึ่งอยู่ไม่ไกลจากสนามกีฬามากนัก

ตอนบ่าย นักกีฬาโรงเรียนแพนซัสเดินทางไปสัมผัสบรรยากาศสนามกีฬาของจูราสซา สนามใหญ่กว่าสนามกีฬารัฐโอค่อนเกือบสองเท่า อัฒจันทร์ใหญ่มีจอมหึมาทั้งสี่ด้าน ให้ผู้ชมเห็นภาพการเคลื่อนไหวอย่างใกล้ชิด ในวันชิงชนะเลิศ ผู้บัญชาการกองกำลังต่างๆ ในประเทศจะเข้ามาร่วมชม นักกีฬาหลายคนก็มักจะได้ถูกคัดสรรเข้ากองกำลังแต่ละกองนั้น

เสร็จแล้วหลายคนแยกย้ายกันไปเที่ยวเล่นในที่ต่างๆ ของจูราสซา ราล์ฟมาสถานที่ไกลๆ นี่คือเมืองที่เจริญที่สุดในวาซีเลียเขาจึงไปเดินเที่ยวเผื่อได้ไอเดียอะไรใหม่ๆ เดินดูของ เสื้อผ้าแฟชั่นในร้านหรูหราต่างๆ จะซื้อไปฝากแฟนสาวด้วย เขามีรสนิยมมุมมองของนักออกแบบจากระบบ เสื้อผ้าสวยๆ ที่เขาเคยซื้อให้ลิซ เธอถูกใจมาก

ผู้หญิงคนหนึ่งเดินคุยกับเพื่อนกำลังออกจากร้าน เธอเป็นคนสวยแบบน่าตะลึง คนแถวนี้ต่างสะกิดกันมองเธอ

"เบ็กกี้! รู้ไหมเจมส์ที่ตื๊อเธอไม่หยุด เขาไปขอให้เมลิสซ่าช่วยคุยง้อเธอให้หน่อย สุดท้ายตลกมาก เมลิสซ่าโพสต์รูปเมาแอ๋กับเจมส์ที่ร้านข้างมหาวิทยาลัยแทน เดาว่าจากที่ไปขอให้ง้อเธอกลายเป็นไปจบลงที่เตียงล่ะนะ"

"ให้เมลิสซ่าเอาไปเลย! ตั้งแต่เขาสืบรู้ว่าฉันถังแตกโดนแฮกเงินไปหมดบัญชี ยิ่งพยายามมายุ่งไม่หยุด คิดว่าฉันจะต้องพึ่งเขาแน่ๆ .. ไม่มีทาง"

แม้เธอทำหน้าเบะปาก แต่ก็ยังดูสวยมีเสน่ห์มาก

ตอนท้ายประโยคเรื่องถังเแตกโดนแฮกเงิน เบ็กกี้เบาเสียงลง แต่ราล์ฟก็ได้ยินอยู่ดี

เดี๋ยวนะ เบ็กกี้ โดนแฮกเงิน นี่มันคือสาวมหาวิทยาลัยคนนั้นที่เคยโกงค่าวัสดุที่เขาซื้อมาประกอบปืนหรือเปล่า เด็กหนุ่มสงสัย จึงทำเป็นดูของแถวนั้นรอฟังต่อ

"ไม่มีวี่แววตามได้เลยเหรอ"

"ไม่เลย เขาเก่งมาก ตามเบอร์ติดต่อไม่เจอ ตามบัญชีธนาคารไม่ได้ ตำรวจบอกว่าคนนี้เก่งมากๆ"

เสียงเบ็กกี้พูดต่อ

"ช่างมันเถอะ เงินหาใหม่ได้ ตอนนี้ก็ได้กลับมาครึ่งแล้ว ปัญญาอยู่กับตัวกลัวอะไร"

ราล์ฟฟังแล้วรู้สึกว่าสาวสวยคนนี้เงินโดนรูดไปถึง 9 ล้านเหรียญจนหมดตัว เหมือนจะยังทำแบบเดิมต่อไปอีก ฝากไว้ก่อนนะเดี๋ยวแข่งเสร็จ เขาค่อยจะมาดูเธออีกที ในฐานะที่ได้แวะมาที่จูราสซ่านี้ เขาไม่ได้ฟังต่อเดินจากมา

มาถึงโรงแรมที่พัก ข้อความจากวาเนสซ่ามาบอกว่า เธอขายผลไม้ฟ้าได้หมดแล้ว จากทั้งรายเล็กและรายใหญ่ที่ซื้อหลายผลในครั้งเดียว ได้เงินเข้าบริษัท 84.7 ล้านเหรียญ!

สมกับเป็นนักขายที่ระบบเลือกให้เขาจริง แล้วก็มีแชทต่อมา

/บอส มีรางวัลพิเศษให้ไหมคะ ฉันทำผลงานได้ดีขนาดนี้

ราล์ฟกำลังดีใจที่ได้กำไรก้อนโต ก็ดันพลาดถามไป

/เธออยากได้รางวัลอะไร เหรอ

/ขอเป็นส่วนตัวแล้วกันนะคะ รอบอสกลับมาก่อน

แล้ววาเนสซ่าก็ส่งอิโมจิจุมพิตต่อท้าย

ราล์ฟอึ้งกิมกี่ เขาหาเรื่องเล่นกับไฟอย่างไม่ตั้งใจเสียแล้ว

---------------------