Hunterสุดแกร่ง ที่อยากเป็นแค่คนอ่อนแอ [จบ}

ตอนนนี้ตัวผมหันมองไปที่ดาบที่อยู่ในมือที่กำลังถืออยู่ แล้วก็ยกมันขึ้นมาเสมอกับหน้าของผม " นี้เมื่อกี้นายเป็นคนพููดงั้นเหรอ "
ผมถามออกไปพร้อมกับ มองไปที่ดาบที่กำลังอยูู่ด้านหน้าของผมด้วยความสงสัย หลังจากที่ผมถามแบบนั้นออกไป ก็มีเสียงพูดขึ้นอยู่ด้านในหัวของผม
[ ใช้แล้ว รู้สึกว่าจะเป็นเจ้าสินะที่เป็นคนปลุกข้าขึ้นมา จากการนอนหลับ]
" ปลุกงั้นเหรอ ????? "
[ ใช้แล้วเมื่อกี้เจ้าใส่พลังเวทย์ให้กับข้าใช้ไหมละ นั้นแหละที่เป็นตัวทำให้ข้าตื่นขึ้น ]
อะไรเนี้ย....พลังเวทย์ที่เราจะอัดใส่ดาบเพื่อโจมตีีเจ้า มิโนทอรัสยักษ์นั้นเป็นตัวที่ทำให้หมอนี้ตื่นมาแทนงั้นเหรอ ก็ว่าอยู่ทำไมพลังเวทย์ถึงไม่เต็มสักทีโดนมันดูดไปนี้เอง
ในระหว่างที่ผมกำลังคุยกับดาบที่อยู่ในมือของผมอยู่นั้นเจ้า มิโนทอรัสยักษ์ มันก็โจมตีใส่ผมอย่างต่อเนื่อง โดยใช้ขวานฟันลงมายังจุดที่ผมอยู่ จนตอนนนี่มันเริ่มอารมณ์เสียแล้ว
และมันก็หยุดโจมตีไป พอมันหยุดโจมตีตัวผมที่กระโดดไปมาก็ยื่นดูมัน หยุดแล้วงั้นเหรอทำไมละ หรือว่าตอนนนี้มันจะเหนื่อยแล้ว ไม่สิไม่น่าจะใช้พลังกายระดับมันแค่นี้ยังไม่เหนื่อยหรอก แล้วทำไมกันละ
ในระหว่างที่ตัวของผมกำลังยืนสงสัยอยูู่นั้นขวานทั้ง 2 ข้างของมันก็มีไฟลุกขึ้นมา
นี้มันเริ่มใช้ท่านั้นอีกแล้วงั้นเหรอเนี่ย ใช้ออกมา 2 ครั้งในเวลาติดๆกันแบบนี้พลังเวทย์ของมันมีเยอะขนาดไหนกันเนี่ย และแถมยัง 2 ครั้งที่มันใช้ออกมา ใช้กับขวานพร้อมกันทั้ง 2 ด้ามอีกพลังเวทย์ของมันดูถูกไม่ได้จริงๆ
ในระหว่างที่ผมกำลังมองไปที่ มิโนทอนัสที่กำลังอัดพลังเวทย์เข้าขวานอยู่ใน ผมก็ได้ตัดสินว่า ครั้งนี้ผมจะไม่รับการโจมตีของมัน
ผมต้องหลบก่อนเพราะการรับการโจมตีของมันนั้นมันเสี่ยงเกินไป ที่บอกว่าเสี่ยงนั้นมันไม่ได้เสี่ยงที่ตัวผมนะ ตัวผมนะถึงแม้ว่าจะโดนมันโจมตีใส่ ยังไงก็หนีทันแต่ว่า
ถ้ารับการโจมตีตอนนนี้ดาบที่เราถืออยู่ในมือมันอาจจะพังก็ได้ ตอนนี้ยังมีเรื่องสงสัยกับมันเยอะอยู่เลย จะให้มันมาพังตอนนนี้ไม่ได้
[ เหอะ...นี้มันคิดจะเอาอาวุทธแบบนั้นมันเทียบพลังกับข้างั้นเหรอ ]
เสียงของดาบที่ผมถืออยู่มันพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่มีความมั่นใจ เมื่อผมได้ยินผมก็หันไปมองทันที นี้หมอนี้พูดอะไรนะกำลังจะบอกมาตัวเองสามารถชนะการปะทะกับขวานของเจ้านั้นได้งั้นเหรอ
[ นี้เจ้านะชื่ออะไร]
เสียงของดาบที่ผมถืออยู่พูดออกมาตรงมายังด้านในหัวของผม นี้เจ้าดาบนี้มันใช้อะไรในการพูดกับเรากันเนี่ย
" ก่อนที่จะถามชื่อคนอื่นมันก็สมควรแนะนำตัวก่อนสิ "
ผมตอบมันกลับไปด้วยน้ำเสียงที่กำลังตกใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นอยู่
[อืม.....นั้นสินะงั้นก็ข้ามีชื่อว่า แมมมอน เป็นดาบแห่งความโลภ ]
แมมมอน ชื่อนี้มันชื่อของปีศาจบาปทั้ง 7 อย่างเลย รู้สึกว่ามันจะเป็นบาปแห่งความโลภสินะ เจ้านี้คงไม่ใช้ปีศาจแมมมอนจริงๆใช้ไหม คงแค่ชื่อเหมือนกันนั้นแหละมั้งๆ
[ ว่าไงข้าแนะนำตัวไปแล้ว เจ้าละชื่ออะไรบอกชื่อมา]
" ชัยกร "
[อืม.....เป็นชื่อที่ประหลาดดีจัง งั้นเรามาคุยกันเรื่องเจ้านั้นดีกว่า ตอนนนี้ข้าสามารถเปลี่ยนรูปร่างได้ เพราะได้ดูดพลังเวทย์จากเลือดที่ข้าฟันปีศาจมาจำนวนมาก แต่ว่ามันยังขาดอะไรอยู่นิดหน่อย ]
ดูดพลังเวทย์จากเลือดงั้นเหรอ ในที่สุดก็หาสาเหตุเจอสักทีสินะ ที่เราฟันมิโนทอรัสแล้วเลือดมันไม่ออกมาเป็นเพราะเจ้านี้เอง แต่ว่า ที่แมมมอนพูดออกมามันคืออะไร
" ขาดงั้นเหรอ ????? แล้วเปลี่ยนรูปร่างนี้มันคืออะไรกัน "
[ ตอนนนี้ข้าขาดพลังเวทย์อยู่นิดหน่อยดูจากตัวเจ้าที่มีพลังเวทย์มหาศาลแล้วคงไม่เป็นปัญหาอะไร ]
ออ แบบนี้เองสินะที่พูดออกมาก็เพราะต้องการพลังเวทย์จากตัวของเรา สมแล้วที่มี ชื่อว่า แมมมอน ที่แปลว่าปีศาจแห่งความโลภ
[ ส่วนการเปลี่ยนรูปร่างนั้นมันก็คือการเปลี่ยนรูปร่างเป็นอาวุทธหรือเครื่องป้องกันชนิดอื่นนอกจากดาบที่เป็นอยู่ตอนนนี้ ]
เจ้านี้มันสามารถทำแบบนั้นได้ด้วยงั้นเหรอ หรือว่ามันแค่จะหลอกดูดพลังเวทย์ของเราแต่ว่า ถ้ามันไม่มากมายอะไรมันก็น่าจะลองดูนะ
" งั้นรูปร่างที่ 2 ของนายมันคืออะไรงั้นเหรอสามารถเอาไปชนกับขวานที่ อัดพลังเวทย์ของ มิโนทอรัสยักษ์นั้นได้ไหม "
[ 5555555 เจ้าอย่าเอาข้าไปเทียบกับของพันนั้นสิ อย่าว่าแต่เอาไปสู้เลยขวานแบบนั้นสร้างลอยขีดข่วนให้ข้ายังไม่ได้เลย ]
" ลอยขีดข่วนงั้นเหรอ นี้นายคงไม่ได้จะบอกว่า รูปร่างที่ 2 เป็นโล่หรอกใช้ไหม "
[ ใช้แล้ว รูปร่างที่ 2 ของข้าคือโล่ ]
ตัวผมเมื่อได้ยิน แมมมอนตอบออกมาแบบนั้นผมก็มองลงไปที่แมมมอนด้วยแววตาที่เหนื่อยใจ " โล่....โล่เนี่ยนะเอามาทำอะไรตอนนี้ถ้าฉันอยากป้องกันไปเอาโล่ของแทงค์ที่วางอยู่ตรงนั้นมากันไม่ดีกว่าเหรอ "
ผมตะโกนออกไปด้วยน้ำเสียที่กำลังอารมณ์เสีย พร้อมกับมองไปทางโล่ของแทงค์ที่วางอยู่กับพื้น
[ ป้องกันงั้นเหรอ เจ้านี้ดูถูกข้างั้นเหรอข้าบอกเมื่อไหร่ว่าโล่ของข้าทำได้แค่ป้องกััน ]
อะไรเนี่ย...เจ้านี้เมื่อกี้บอกโล่แต่มาบอกอีกว่าไม่ได้ทำได้แค่ป้องกัน มันคงไม่ได้จะให้เราเอาโล่ไปทุบ มิโนทอรัสยักษ์นั้นจนตายหรอกนะ เห้ออออช่างมันเถอะยังไงก็ลองดูสักหน่อยแล้วกัน
" แล้วพลังเวทย์ที่เจ้าต้องการที่บอกขาดอีกนิดหน่อยนะ มันเท่าไหร่กันละ "
ผมถามออกไปด้วยน้ำเสียงสงสัยพร้อมกับมองไปที่ แมมมอน ที่อยู่ในมือของผม
[ อืม....... มันก็ประมาณ 30 % ของพลังที่อยู่ในตัวของเจ้าละนะ ]
" ห่ะ !!!!!!! 30% "
ตัวผมร้องออกมาด้วยน้ำเสียงที่ตกใจเมื่อได้ยินที่ แมมมอนพููดออกมา แน่นอนเมื่อได้ยินมันก็ต้องตกใจเป็นธรรมดาพลังเวทย์ของผม 30% นั้นมันก็เทียบได้กับพลังเวทย์ของ Hunter rank S สายจอมเวทย์คนนึงเลยการที่ แมมมอนต้องการใช้พลังเวทย์ที่เยอะแบบนั้นผมก็เลยตกใจ กับสิ่งที่ได้ยิน
" 30 % เลยงั้นเหรอนั้นมันไม่มากไปหน่ยงั้นเหรอ "
ตัวผมมองตรงไปยัง แมมมอนพร้อมกับถามออกมาด้วยน้ำเสียงที่กำลังตกใจ
[ อะไร....มันมากตรงไหนเจ้ารู้ไหมตอนนนี้ข้าเพียงต้องการอีก 10 % ของทั้งหมดเท่านั้น ก่อนจะเจอกับเจ้าข้าดูดเลือดพวกปีศาจแล้วเอาพลังเวทย์มา 90% แล้วนะ]
ห่ะ......นี้ต้องการอีกแค่ 10% ยังต้องใช้พลังเวทย์ของเราขนาดนี้เลยงั้นเหรอเนี่ย แบบนี้ถ้าต้องการ 100% ต้องใช้พลังขนาดไหนกัน เนี่ย รู้สึึกกว่าเมื่อกี้หมอนี้บอกว่าดูดพลังจากเลือดของปีศาจเอาไว้สินะ แปลว่าคนที่ขายมันให้กับเรา ที่บอกใช้มาเป็็็น 10 ปียังเก็บพลังให้มันได้แค่ 90% เอง
แต่ยังไงก็เถอะ ยังไงเรื่องมันก็มาถึงขนาดนี้แล้วลองดูหน่อยก็แล้วกัน
เมื่อผมตัดสินใจได้ก็เริ่มปล่อยพลังเวทย์ของผมเข้าไปที่ด้านในตัวของแมมมอน ผ่านไปประมาณ 10 วิก็มีเสียงพูดขึ้นมา
[ เรียบร้อยข้าพร้อมแล้ว เริ่มเปลี่ยนร่างเป็นรูปร่างที่ 2 ]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 45 แมมมอน ดาบแห่งความโลภ

คล้ายกับเรื่องHunterสุดแกร่ง ที่อยากเป็นแค่คนอ่อนแอ [จบ} ที่คุณอ่าน

Hunterสุดแกร่ง ที่อยากเป็นแค่คนอ่อนแอ [จบ}

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 45 แมมมอน ดาบแห่งความโลภ

คล้ายกับเรื่องHunterสุดแกร่ง ที่อยากเป็นแค่คนอ่อนแอ [จบ} ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้