สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

    ตอนที่ 105 ซาร่ากับโรงประมูล

    ตอนที่ 105

    ณ สถานที่แห่งหนึ่งมีชายคนหนึ่งกำลังนั่งอยู่บนรถเข็นและกำลังมองออกไปนอกหน้าต่างใช่แล้วชายคนนั้นก็คือสตีฟนั่นเองตอนนี้เขากำลังอยู่ในห้องของโรงแรมสุดหรูกลางเมืองมหานครนิวยอร์ค

    ก๊อก !! ก๊อก !! ก๊อก !! เสียงเคาะประตูดังขึ้นแต่ก่อนที่สตีฟจะหันไปก็มีเสียงจากคนที่เคาะประตูดังขึ้นมาเสียก่อน

    “รูมเซอร์วิสครับ !!!” เป็นเสียงของพนักงานของโรงแรมนั่นเอง

    “เดี๋ยวฉันไปเปิดเองสตีฟ” เสียงซาร่าดังออกมาจากในห้องนอนเธอเดินออกมาพร้อมกับเสื้อตัวเดียวส่วนท่อนล่างเธอมีเพียงกางเกงในเท่านั้นสตีฟเห็นดังนั้นก็ไม่ได้ทักท้วงหรืออะไรเพราะซาร่าใส่เสื้อของเขาอยู่มันจึงยาวจนแทบคลุมเข่า

    แกร๊ก !! ซาร่าเดินไปเปิดประตูก่อนพนักงานจะเข็นรถที่เต็มไปด้วยอาหารหลายอย่างเข้ามา

    “นี่เป็นอกเป็นย่าง หอยเชลล์ย่างเนย และ..................เชิญรับประทานอาหารให้อร่อยนะครับ” พนักงานแนะนำอาหารแต่ละอย่างให้สตีฟและซาร่าฟังก่อนจะวางมันทั้งหมดไว้บนโต๊ะในห้องนั่งเล่นและเดินจากไปอย่างมืออาชีพ

    “กินข้าวกันเถอะสตีฟ” ซาร่าพูดก่อนจะเดินไปเข็นรถสตีฟและอุ้มร่างของสตีฟมานั่งบนโซฟา

    “ขอบคุณนะที่รักและก็ขอโทษที่เป็นภาระแบบนี้นะถึงจะกินยาที่หมอให้มาแล้วแต่ก็ยังไม่มีแรงอยู่ดียานั่นทำได้แค่ลดอาการปวดเท่านั้น” สตีฟพูดหลายวันมานี้ซาร่าดูแลเขาดีจริงๆ

    “จะมาขอโทษอ่ะไรกันล่ะเป็นคู่ชีวิตกันก็ต้องช่วยเหลือกันสิ เป็นฉันต่างหากที่ต้องขอโทษที่ทำห้องพังจนต้องมาอยู่โรงแรมคือละหมื่นเหรียญแบบนี้” ซาร่าพูด

    “อืมไม่เป็นไรหรอกเงินพวกเรามีตั้งเยอะแยะถ้าหามาแล้วไม่ใช้จะหาเงินทำไมจริงมั้ยล่ะ” สตีฟพูดเพราะยอดเงินในบัญชีรวมของเขาตอนนี้มีมากกว่า หกพันล้านเหรียญเสียอีกแถมยังมีซากของไวเวิร์นตัวเมียอีกตัวที่ยังไม่ได้ขายออกไปซึ่งเลเวลมันสูงกว่าตัวผู้ที่ขายไปได้ถึงสี่พันล้านเหรียญ สตีฟคิดว่าตัวเมียนี่จะต้องขายได้มากกว่านั้นแน่นอน

    จากนั้นทั้งสองคนก็รีบกินข้าวโดยสตีฟมีซาร่าคอยป้อนให้

    “ว่าแต่วันนี้เรามีนัดหมอใช่มั้ยซาร่า” สตีฟถามหลังจากกินอาหารเสร็จ

    “ใช่อีกสองชั่วโมง” ซาร่าพยักหน้า

    “ต้องลำบากเธอช่วยพาไปอีกแล้วสิ” สตีฟพูด

    “ก็บอกแล้วไงว่ามันไม่ลำบากนายนี่นะเลิกพูดแบบนี้ได้แล้วเดี๋ยวก็โมโหซะหรอก” ซาร่าพูด

    “จ้าๆไม่พูดแล้ว” สตีฟรับคำ

    สองชั่วโมงต่อมา

    ซาร่าและสตีฟกลับมาโรงพยาบาลเพื่อพบหมออีกครั้ง

    “เป็นยังไงบ้างคะหมอ” ซาร่าถามหมอคนนั้นมีสีหน้าเคร่งเครียดก่อนจะกัดฟันตอบกลับมา

    “เกรงว่าเราอาจจะต้องใช้เวลาใช้การผลิตยาต้านไวรัสอีกหน่อย ไวรัสตัวนี้มันร้ายกาจมากมีการเพิ่มจำนวนที่รวดเร็วเกินไปยาต้านที่เราผลิตขึ้นมาใหม่ไม่สามารถกำจัดมันได้ทั้งหมด และเมื่อไวรัสยังหลงเหลืออยู่มันจะแตกตัวกระจายไปทั่วร่างอีกครั้ง ผมเกรงว่าคงต้องขอเวลาอีกสักเดือนเพื่อพัฒนายาให้ดีกว่านี้” หมอตอบออกมา

    “อย่างนั้นเหรอครับหมอ” สตีฟพยักหน้าพลางยิ้มแบบสมเพชตัวเอง

    นี่เรากลับไปไร้ประโยชน์ยิ่งกว่าแต่ก่อนอีกสินะเนี่ย แถมยังเป็นภาระให้ซาร่าอีกตอนแรกที่เราทำตัวเข้มแข็งเพราะคิดว่าไวรัสกล้ามเนื้ออ่อนแรงนี่น่าจะจัดการไม่ยากแต่เราเองก็ลืมคิดไปว่าเราได้รับมันมาจากสัตว์กลายพันธ์เลเวลกว่าสามร้อยไวรัสมันจะรุนแรงก็ไม่แปลก สตีฟคิดในก่อนจะค่อยนกมือขึ้นขยับล้อรถเข็นของเขาเองพาตัวเองออกไปจากห้อง

    “เดี๋ยวก่อนสิสตีฟอย่าพึ่งหมดหวังสิ” ซาร่าพยายามจะหยุดรถเข็นของสตีฟเอาไว้

    “ผมไม่ได้หมดหวังซาร่าผมแค่จะไปห้องน้ำหน่อย” สตีฟพูดโดยไม่หันกลับมามองปล่อยให้ซาร่าค้างมือที่จะหยุดเขาเอาไว้อย่างนั้น

    “สตีฟ....” ซาร่าเรียกชื่อสตีฟออกมาเบาๆเธอไม่เคยเห็นสตีฟเป็นแบบนี้มาก่อนเลย

    “ปล่อยคุณสตีฟไปสักพักเถอะครับคุณซาร่าผมเคยเจอคนไข้แบบนี้มาเยอะ เอาเป็นว่าผมจะพยายามเต็มที่ก็แล้วกันครับ” หมอพูดกับซาร่า

    “ค่ะฝากด้วยนะคะคุณหมอ” ซาร่าพยักหน้าก่อนจะเดินตามไปดูสตีฟ

    “อ๊ะจริงสิไม่กี่วันก่อนผมพึ่งได้ข่าวจากฮีโร่คนหนึ่งที่พักรักษาตัวอยู่ที่นี่ไม่แน่ว่าคุณอาจจะสนใจ” หมอนึกขึ้นได้

    “ข่าวอะไรเหรอคะ” ซาร่าสงสัย

    “ก็ข่าวจากวอชิงตันน่ะสิครับ ผมได้ยินมาว่าจะมียาอายุวัฒนะ ระดับ A เข้าประมูลที่นั่นในอาทิตย์หน้า ถ้ามีโอกาสลองไปดูสิครับไม่แน่ว่าราคามันอาจจะไม่สูงมากก็ได้ครับ” หมอพูด

    “ยาอายุวัฒนะ !!!” ซาร่าอุทานออกมาก่อนจะฉีกยิ้มอย่างดีใจ

    “ขอบคุณมากค่ะคุณหมอ” ซาร่าพูดก่อนจะวิ่งออกจากห้องไปดูสตีฟและเพื่อบอกข่าวนี้ทันที

    “อ๊ะจริงสิยังไม่บอกสตีฟดีกว่าเพราะใช้ว่าเราจะประมูลมันมาได้” ซาร่านึกขึ้นได้จึงหยุดความคิดทันทีเมื่อออกมานอกห้องซาร่าก็เห็นสตีฟนั่งอยู่บนรถเข็นมองออกไปนอกหน้าต่าง

    “สตีฟกลับกันเถอะ” ซาร่าเดินเข้าไปหาสตีฟ

    “อือ” สตีฟพยักหน้าเบาๆก่อนทั้งคู่จะกลับโรงแรม

    สัปดาห์ต่อมา

    “อยู่ห้องคนเดียวได้นะสตีฟ” ซาร่าถามสตีฟเพื่อความแน่ใจอีกครั้ง

    “แน่นอนสิหิวก็แค่โทรเรียกรูมเซอร์วิสแค่นั้นเอง เธอรีบไปเถอะต้องไปตรวจที่โรงเรียนไม่ใช่เหรอ” สตีฟพูด

    “ใช่พอดีอาจารย์เอียนช่วยให้ไปตรวจการซ่อมแซมนิดหน่อย” ซาร่าตัดสินใจโกหกสตีฟจริงๆแล้วเธอไม่ได้ไปโรงเรียนหรอกแต่เธอจะไปที่วอชิงตันเพื่อไปประมูลยาอายุวัฒนะมาให้สตีฟต่างหาก

    “อืม” สตีฟพยักหน้าจากนั้นซาร่าก็เหาะออกจากนอกหน้าต่างของห้องพักในโรงแรมไปทันที

    ฟิ้ว !! ซาร่าเหาะออกไปก็มุ่งตรงไปทิศตะวันตกเฉียงใต้เพื่อมุ่งหน้าไปวอชิงตันทันที

    ซาร่าเหาะด้วยความเร็วสูงน่านฟ้าของอเมริกานั้นแทบไม่ต้องกลัวอันตรายเพราะสัตว์กลายพันธ์ที่บินบนฟ้าในน่านฟ้าของอเมริกานั้นเลเวลไม่ค่อยมากเท่าไหร่เธอใช้เวลาเพียงสองชั่วโมงก็มาถึงวอชิงตัน

    “ทางนั้นสินะโรงประมูล” เธอยังพอจำได้ว่าโรงประมูลมันอยู่ไหนเธอค่อยๆลดระดับเพดานบินลงก่อนจะลงใกล้ๆเพื่อเดินเข้าโรงประมูลเพราะถ้าให้เหาะไปลงใกล้ๆเลยเดี๋ยวคนจะแตกตื่นเอา

    เมื่อเธอมาถึงเธอก็เห็นคนมากมายต่อแถวเข้าโรงประมูลอยู่ซึ่งคนที่มาที่นี่นั้นส่วนใหญ่เป็นฮีโร่ระดับ S ขึ้นไปแทบทั้งนั้นเพราะราคาของที่ประมูลขั้นต่ำอย่างน้อยๆก็ห้าสิบล้านขึ้นไปแล้วจะมีก็เพียงแต่ฮีโร่ระดับ S ขึ้นไปเท่านั้นที่มีเงินมากพอมาประมูล

    ซาร่าตัดสินใจต่อแถวซื้อตั๋วสำหรับที่นั่งในโรงประมูลและเมื่อได้ตั๋วมาแล้วมองดูที่นั่งกับเวลาที่การประมูลจะเริ่มทันที

    “จะเริ่มในอีกชั่วโมงสินะที่นั่งของเราหมายเลข 178 งั้นเหรอ” ซาร่าพูดพลางมองดูตั๋วที่นั่งในโรงประมูลของเธอตอนนั้นเองก็มีเสียงเรียกเธอจากด้านหลัง

    “ซาร่า นั่นซาร่าหรือเปล่า” เสียงผู้หญิงคนหนึ่งเรียกชื่อเธอ เธอหันกลับไปก่อนจะขมวดคิ้วเพราะคนที่เรียกเธอนั้นหน้าตาคุ้นๆไม่รอช้าซาร่าตรวจสถานะของผู้หญิงที่เรียกเธอทันที

    หน้าต่างชื่อ : โจดี้ ริกเกอร์ Level : 151อาชีพ : ฮีโร่อายุ : 28ฉายา : มิราจRank : SSS

    “หือโจดี้เหรอ นั่นโจดี้จริงๆเหรอ !!!” ซาร่าอุทานออกมาก่อนจะฉีกยิ้มออกมาและเดินเข้าไปหาฮีโร่หญิงคนนั้นทันที

    “ซาร่าจริงๆด้วยแทบไม่เปลี่ยนไปเลยนะเนี่ยไม่เจอกันกี่ปีแล้วเนี่ย !!!” โจดี้เดินเข้ามากอดซาร่าอย่างคิดถึง

    “ก็เกือบๆห้าปีแล้วล่ะคิดถึงเธอจังเลย” ซาร่าพูด

    “อือเธอจะกลับมาแล้วงั้นเหรอถึงได้มาอยู่ที่นี่” โจดี้ถาม

    “เปล่าฉันไม่ได้จะกลับมาเป็นฮีโร่หรอกฉันชอบอาชีพในตอนนี้มากกว่า” ซาร่าพูดตอนนั้นเองเพื่อนๆของโจดี้ก็เดินเข้ามา

    “นี่เพื่อนเธอเหรอโจดี้” ฮีโร่ชายคนหนึ่งถาม

    “ใช่เธอเคยเป็นแนวหน้าอยู่ทีมเดียวกับฉันแต่เมื่อหลายปีก่อนเธอก็เลิกและเปลี่ยนอาชีพซะงั้นอ่ะ” โจดี้พูดพลางแนะนำซาร่าให้เพื่อนๆฮีโร่ของเธอได้รู้จัก

    “ยินดีที่ได้รู้จักค่ะฉันซาร่า ตอนนี้เป็นอาจารย์อยู่โรงเรียนฮีโร่สาขานิวยอร์คค่ะ” ซาร่าทำความรู้จักกับเพื่อนๆของโจดี้

    “ยินดีที่รู้จักครับถ้าอย่างนั้นโจดี้คุยกับเพื่อนไปก่อนนะพวกเราขอไปดูรายการของประมูลวันนี้ก่อน” เพื่อนของโจดี้พูดพลางปล่อยให้โจดี้อยู่กับซาร่า

    “ว่าแต่เธอมาทำอะไรที่นี่ล่ะอย่าบอกนะว่ามาเที่ยวฉันไม่เชื่อหรอก” โจดี้พูด

    “พอดีได้ยินข่าวเรื่องยาอายุวัฒนะน่ะ” ซาร่าพูด

    “หือนี่เธอก็สนใจมันด้วยเหรอฉันเองก็สนใจนะแต่คงไม่มีปัญญาไปประมูลแข่งกับเขาเงินเก็บฉันมีแค่พันกว่าล้านเอง ฉันแค่จะมาดูเท่านั้นว่าใครจะได้ไป” โจดี้พูด

    “ก็นะพอดีสนใจนิดหน่อยเลยมาดูฉันเองตอนนี้ก็พอมีเงินอยู่บ้างถ้าโชคดีอาจจะได้มันมาก็ได้” ซาร่าพูดเพราะบัญชีคู่ของเธอและสตีฟนั้นมีเงินกว่าหกพันล้านแถมฉุกเฉินยังไงยังสามารถเอาซากไวเวิร์นออกมาขายได้อีกด้วยคิดๆแล้วเธอน่าจะมีเงินถึงหนึ่งหมื่นล้านเลยทีเดียว

    “อืมหวังว่าเธอคงมีโชคนะ...ถ้าอย่างนั้นเราไปนั่งคุยกันทางนู้นระหว่างรอให้การประมูลเริ่มดีกว่า” โจดี้พูดก่อนจะลากซาร่าไปนั่งคุยกันด้วยความคิดถึง

    อีกด้านหนึ่ง

    “เย่ !! โรงประมูลล่ะ โรงประมูล !!!!” เสียงของเด็กคนหนึ่งร้องออกมาพลางชูมือดีใจ

    “ตั๋วล่ะตั๋วล่ะ !!!” เด็กอีกคนร้องออกมาประสานเสียงกับเด็กอีกคน

    “ไอรี่ ไอวี่อย่าเสียงดังสิมันเสียมารยาทนะ” เสียงเด็กอีกคนที่โตกว่าเล็กน้อยหันไปดุเด็กผู้หญิงสองคนด้านหลังแน่นอนเด็กสองคนที่โดนดุนั้นไม่หยุดหรืออะไรง่ายๆ

    “ขอโทษด้วยนะคะที่ทีมของฉันเสียงดังไปหน่อย” เด็กผู้หญิงที่โตกว่าหันไปก้มหัวขอโทษคนที่ต่อแถวอยู่ด้านหลัง

    “มะ มะ ไม่เป็นไรจ๊ะ” ฮีโร่ที่ต่อแถวอยู่ด้านหลังพูดอย่างเกรงๆเพราะนึกไม่ถึงว่าเด็กพวกนี้จะเลเวลมากพวกพวกเขา

    ใช่แล้วเด็กสามคนนี้คือ ซาช่า ไอรี่ และไอวี่นั่นเอง พวกเธอคือเด็กๆที่เคยร่วมทีมกับสตีฟที่เม็กซิโก

    “ขอตั๋วเข้าการประมูลสามใบค่ะ” ซาช่าหันไปบอกกับพนักงานก่อนจะจ่ายเงินค่าตั๋วให้เรียบร้อย

    “ซื้อตั๋วเสร็จแล้วไปกันเถอะไอรี่ ไอวี่” ซาช่าหันไปบอกสองแฝดด้านหลัง

    “คร่า !!!!x2” ทั้งสองคนตอบก่อนจะเดินตามซาช่าไป

    “นี่ๆได้เลขอะไรเหรอ” ไอรี่ถาม

    “พวกเราได้ที่นั่ง 179 180 181 น่ะเรียงกันเลย” ซาช่าพูดพลางโชว์ตั๋วให้ดูสองแฝดรีบแย่งกันดูทันที

    “ไปกันเถอะตั๋วนี่จะเก็บไว้ให้ขืนให้พวกเธอเก็บมีหวังหายก่อนเริ่มการประมูลพอดี” ซาช่าพูดก่อนจะพาสองแฝดไปนั่งในโรงประมูลตามหมายเลขที่นั่งจากตั๋ว

    จบ...

    คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน