ชื่อเ้าของฟาร์ม หลี่เสี่ยวหง อายุ 17 ปี
level 3 100/700
มีที่ดิน 18 หมู่
คลังเก็บของ
ระบบจัดเก็บและปลูกพืชอัตโนมัติ
พืชพันธุ์ที่ปลดล็อคแล้ว
มันเทศ 1 ถุง 10 เหรียญทอง
ข้าวสาลี 1 ถุง 20 เหรียญทอง
ข้าวโพด 1 ถุง 15 เหรียญทอง
หัวไชเท้า 1 ถุง 20 เหรียญ
ข้าวหอมมะลิ 1 ถุง 30 เหรียญทอง
อ้อย 1 ถุง 20 เหรียญทอง
มันฝรั่ง 1 ถุง 10 เหรียญทอง
ระยะเวลาเก็บเกี่ยว 30 นาที
ให้ผลผลิต 500 ชั่ง
ถั่วลิสง 1 ถุง 20 เหรียญทอง
ระยะเวลาเก็บเกี่ยว 2 ชั่วโมง
ให้ผลผลิต 2000 ชั่ง
ผลไม้ที่ปลดล็อคแล้ว
ต้นแอปเปิ้ล 1 ต้น ราคา 60 เหรียญทอง
ต้นส้ม 1 ต้น ราคา 70 เหรียญทอง
ต้นสาลี่ 1 ต้น ราคา 65 เหรียญทอง
ต้นองุ่น 1 ต้น ราคา 80 เหรียญทอง
ระยะเวลาเก็บเกี่ยว 24 ชั่วโมง เก็บได้ 1 ครั้งต่อวัน
ให้ผลผลิต 1500 ชั่ง ต่อครั้ง สามารถเก็บได้เรื่อยๆ
จำกัดการซื้อที่ 20 ต้น
ปศุสัตว์ที่ปลดล็อคแล้ว
ไก่ 1 ตัว ราคา 50 เหรียญทอง ให้ไข่ 2 ฟองต่อวัน
กระต่าย 1 ตัว ราคา 30 เหรียญทอง โตเต็มที่ภายใน 12 ชั่วโมง
หมู 1 ตัว ราคา 80 เหรียญทอง โตเต็มที่ภายใน 2 วัน
โคนม 1 ตัว ราคา 100 เหรียญทอง
สามารถเก็บน้ำนมได้วันละ 1 ครั้งต่อวัน
ได้ผลผลิต 2 ลิตรต่อตัว
โรงงานแปรรูปที่ปลดล็อคแล้ว
โรงงานทำอาหารสัตว์ 100 เหรียญทอง ซื้อแล้ว
โรงงานทำแป้งทุกชนิด 200 เหรียญทอง ซื้อแล้ว
โรงงานแปรรูปเนื้อสัตว์ทุกชนิด 200 เหรียญทอง ซื้อแล้ว
โรงงานทำแยม 250 เหรียญทอง ซื้อแล้ว
โรงงานทำน้ำตาล 300 เหรียญทอง ซื้อแล้ว
โรงงานน้ำมัน 400 เหรียญทอง
ห้างสรรพสินค้า
ที่ดินที่เพิ่มมาเสี่ยวหงปลูกองุ่นเพิ่ม 2 หมู่ ได้ 20 ต้นเท่าที่ระบบจำกัด อีก 1 หมู่ ปล่อยไปก่อนรอปลูกพร้อมกับที่เหลือ ซึ่งอีก 5 นาทีก็เสร็จแล้ว นางจึงเก็บเสื้อผ้าที่ใส่ภายใน 2-3 วันนี้ทั้งของตัวเองกับสามีไปซักยิ่ง ่นี้อากาศร้อนถ้าปล่อยทิ้งนานกว่านี้จะมีกลิ่นเหงื่อในห้อง ทั้งคู่มีตระกร้าเสื้อผ้าอยู่ในห้องของตัวเอง
เพราะเสี่ยวหงไม่ชอบใช้ของร่วมกันอยู่แล้ว จึงซื้อแยกออกมาเองมีสองใบ สำหรับชุดที่ใส่ทำงานตระกร้านึงกับชุดใส่นอนอีกใบ และจะมีตระกร้าเล็กอีกอันสำหรับใส่ชุดชั้นในแยกต่างหาก
"ผ้าที่จะซักจะมีเท่านี้สินะ น่าจะใช้เวลาไม่นาน"
"อ๊ะ จริงสิ เกือบลืมไปเลยว่าข้าวใกล้จะสุกแล้ว"
นึกขึ้นได้นางรีบเข้าระบบและเก็บเกี่ยวผลผลิตทั้งหมด รอบนี้ที่ดินทั้ง 12 หมู่ ไม่รวมอีก 6 หมู่ ที่ใช้ปลูกผลไม้ เสี่ยวหงตั้งใจปลูกอ้อย 6 หมู่ และถั่วลิสงอีก 6 หมู่ เพื่อที่จะทำน้ำตาลกับน้ำมันสักที ซื้อโรงงานมาแต่ยังไม่ได้ใช้งานเลย
ส่วนพวกสัตว์ทั้งหลายนางปล่อยให้ระบบจัดการให้ จนตอนนี้เริ่มมีเนื้อกระต่ายเพิ่มขึ้นนิดหน่อย ไข่ไก่ก็หลายสิบฟอง หมูคงจะได้เนื้อวันพรุ่งนี้ แต่ยังหาวิธีกินเนื้อกระต่ายนี้ไม่ได้สักที คงต้องรอเข้าเมืองนั้นแหละ ถึงจะสามารถหยิบเนื้อออกมากินได้
"ไปซักผ้าดีกว่า จะได้ทำอย่างอื่นต่อ"
ก่อนจะนำเสื้อผ้าทั้งหมดไปซักที่หลังบ้าน ความจริงนางต้องไปซักที่แม่น้ำสายเล็กๆ ของหมู่บ้าน ที่อยู่ไม่ไกลจากบ้านนัก แต่เพิ่งเกิดเหตุการณ์เกือบเสียลูกในท้องไป โจวต้าหลงจึงให้ภรรยาซักผ้าที่บ้าน และเขาจะเป็คนรับผิดชอบเติมน้ำในโอ่งที่ใช้ไปเอง เฉพาะวันไหนที่ทั้งคู่ซักผ้า ปกติจะสลับไปมาระหว่างสามคนพี่น้อง เพราะงั้นเสี่ยวหงจึงไม่จำเป็ต้องไปซักผ้าที่ริมแม่น้ำ ซึ่งสามียังบอกอีกว่าจนคลอดบุตรเลยก็ได้
ตอนฟังเมื่อเช้าเสี่ยวหงใพอสมควร เขาขี้กังวลกว่าที่คิดจริงๆ แค่พ้น่สามเดือนแรกไปไม่มีอะไรน่าเป็ห่วงแล้ว แต่เข้าใจเช่นกันเพราะลูกคนแรกของเขาด้วย นางเป็ห่วงต้าหลงมากกว่ากลับจากทำงานในทุ่งนาเหนื่อยๆ ยังต้องหอบน้ำกลับมาให้อีก แต่พูดไปตอนนี้ก็ลำบากรอให้พ้นระยะแรกไปก่อนแล้วกัน
"ซักน้ำเปล่าแบบนี้ไม่ไหวนะ คงต้องซื้อผงซักฟอกในห้างแล้ว"
"เสื้อผ้าจะได้สะอาดหน่อย มีกลิ่นหอมนิดๆด้วย เสียดายที่ใช้น้ำยาปรับผ้านุ่มไม่ได้ ไม่งั้นผ้าจะหอมกว่านี้อีก"
เสี่ยวหงทำการซื้อของที่้า ก่อนจะลงมือซักผ้าสักที ดีที่มีเก้าอี้ตัวเล็กให้นั่งซัก ถ้าให้นางนั่งยองจนซักเสื้อเสร็จ คงจะตะคริวกินขาแน่นอน