ระบบคัดลอกพรสวรรค์ (Your Talent Is Mine) 【จบ】

       วิลลาในย่านส่วนกลางของฐานหลินไห่แต่ละหลังล้วนมีกําแพงล้อมรอบ

        นักรบชั้นยอดสิบคนจากตระกูลโม่ได้เข้าล้อมรอบบ้านของเย่เทียนเอาไว้

        ผู้รับผิดชอบคือผู้อาวุโสอันดับหนึ่งของตระกูลโม่ โม่ซิงเขาเป็นนักรบชั้นยอดขั้นกลางที่มีประสบการณ์การต่อสู้มากมายแต่เขาไม่มีพรสวรรค์พิเศษอื่นใด

        “ในบ้านมีคนอยู่เพียงสองคน เย่เทียนกับน้องสาวของเขาเย่หยูเย่หยูอายุยังไม่ถึงสิบห้าปีและยังไม่ได้เริ่มฝึกฝน เธอเป็นเพียงคนธรรมดาเราสามารถจับเย่หยูไว้และบังคับให้เย่เทียนยอมจำนนได้ แต่จำเอาไว้ว่าอย่าทําร้ายเย่หยูไม่อย่างงั้นถ้าเย่เทียนคลั่งขึ้นมา เราคงจะลําบากกัน!” โม่ซิงได้สั่งการมอบหมายภารกิจ

        “ครับ ผู้อาวุโสใหญ่!”

        นักรบชั้นยอดคนอื่นๆ ตอบรับเสียงเบา

        นักรบชั้นยอดทั้ง 10 คนกระโดดข้ามกําแพงและเดินไปที่ห้องของเย่หยูอย่างเงียบๆ

        ตระกูลโม่ได้สืบข่าวเกี่ยวกับสถานการณ์ภายในบ้านของเย่เทียนแล้วแม้แต่ว่าเย่หยูนอนอยู่ในห้องไหนพวกเขาก็รู้

        ดังนั้น สำหรับพวกเขาแล้วงานครั้งนี้มันง่ายมาก

        แกร๊ก!

        ประตูห้องของเย่หยูถูกเปิดออกโดยคนไม่กี่คน แต่เมื่อพวกเขาเข้าไปในห้องของเย่หยูพวกเขาก็พบว่าห้องของเย่หยูนั้นว่างเปล่า

        “ไม่ดีแล้ว เย่หยูไม่ได้อยู่ที่นี่!”

        โม่ซิงตกใจ

        แม้ว่าเสียงเปิดประตูของพวกเขาจะแผ่วเบายิ่งนักแต่สัมผัสของนักรบชั้นยอดนั้นเหนือกว่าคนทั่วไปมากบางทีเย่เทียนอาจจะได้ยินเสียงเปิดประตูและตื่นขึ้นมาจากการนอนหลับแล้วก็ได้

        ในตอนนั้นเอง สุ้มเสียงเย็นชาก็ดังขึ้นมาจากไม่ไกลนัก

        “พวกแกนี่ช่างใจกล้า กล้าบุกเข้ามาในบ้านของฉันดึกดื่นเช่นนี้!”

        โม่ซิงและพวกรีบหลบออกมาถึงลานบ้าน ทันใดนั้นพวกเขาก็เห็นเงาร่างสายหนึ่งซึ่งนั่นก็คือเย่เทียนนั่นเอง

        เย่เทียนมองไปที่โม่ซิงและคนอื่นๆ ด้วยความโกรธดวงตาของเขาตอนนี้เต็มไปด้วยจิตสังหาร

        เดิมทีคืนนี้เขากังวลว่าคนของตระกูลโม่จะมาลอบโจมตีเขาดังนั้นเขาจึงให้เย่หยูมานอนในห้องเดียวกับเขาเพื่อที่เขาจะได้ปกป้องเย่หยูได้ตลอดเวลา

        ตอนแรกเขาแค่คิดว่าการทำอะไรแบบนี้มันอาจจะมากเกินความจำเป็นแต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาจะทำถูกแล้ว

        มิฉะนั้นหากเขาหลับสนิทแล้วตระกูลโม่จับตัวเย่หยูไปได้แม้ว่าเขาจะแข็งแกร่งแค่ไหน เขาก็ต้องกังวลใจและไม่สามารถต่อสู้ได้อย่างเต็มที่

        “บุกพร้อมกัน!”

        โม่ซิงกล่าว

        พรึบ!!!!

        พริบตานั้นนักรบชั้นยอดคนหนึ่งพุ่งเข้าหาเย่เทียนและพยายามจะจับตัวเขาให้เร็วที่สุดแต่น่าเสียดาย…

        “รนหาที่ตาย!”

        เย่เทียนแค่นเสียงเย็นชา

        เขาไม่ได้พกดาบไว้ในมือ แต่กับขยะเหล่านี้ เขาไม่จำเป็นต้องใช้ดาบ

        “พรสวรรค์ด้านความเร็ว!”

        เย่เทียนกลายเป็นภาพติดตาด้วยความเร็วที่สูงกว่านักรบชั้นยอดทั่วไปเขาพุ่งไปด้านข้างของนักรบชั้นยอดคนหนึ่ง มือขวาของเขาเปรียบเสมือนดาบฟันไปที่คอของชายคนนั้น

        การโจมตีนี้ไม่ได้ธรรมดาสามัญเย่เทียนกระตุ้นพรสวรรค์ด้านพละกําลังในขณะโจมตี

        ตูม!

        คอของชายคนนั้นถูกตัดขาดและร่างกายของเขาก็ถูกซัดกระเด็นออกไปทันที

        ปัง ปัง ปัง ปัง!!!!

        นักรบชั้นยอดหลายคนลอยออกไปในพริบตา แต่ละคนหล่นกระแทกพื้นและแน่นิ่งไปไม่มีใครที่สามารถต่อกรกับเย่เทียนได้แม้แต่นักรบชั้นยอดที่มีพรสวรรค์พิเศษที่พยายามเปิดใช้งานเกราะพลังปราณก็ถูกเย่เทียนทำลายมันทิ้งด้วยมือข้างเดียวจนศีรษะของเขาระเบิดเหมือนลูกแตงโม

        พริบตาเดียวตอนนี้ก็เหลือแค่นักรบชั้นยอดเพียง 2 คนอยู่ในลานบ้าน

        คนหนึ่งคือผู้อาวุโสใหญ่โม่ซิง และอีกคนคือผู้อาวุโสสิบโม่อิน

        ทั้งสองคนเป็นนักรบชั้นยอดของตระกูลโม่ และพวกเขาก็แข็งแกร่งมากแต่เมื่ออยู่ต่อหน้าเย่เทียน พวกเขาก็ไม่ต่างอะไรกับมดปลวก

        “เป็นไปไม่ได้ แกแข็งแกร่งขนาดนี้ได้ยังไง!!!”

        โม่ซิงและโม่อินต่างสับสน

        เย่เทียนไม่ใช่นักรบชั้นยอดขั้นต้นหรอกหรือ? ทําไมเขาถึงฆ่านักรบชั้นยอดได้ถึงแปดคนอย่างง่ายดาย?อีกทั้งสองคนในนั้นยังเป็นผู้ที่มีพรสวรรค์พิเศษอีกด้วยนักรบชั้นยอดสองคนนั้นเป็นคนที่ตระกูลโม่ได้ฝึกฝนมาพลังการต่อสู้ของพวกมันไม่ได้ด้อยไปกว่าพวกเขาเลย แต่ในการต่อสู้เป็นตายพวกมันกลับถูกเย่เทียนฆ่าในพริบตา

        นักรบชั้นยอดขั้นปลายไม่สามารถทำอะไรเช่นนี้ได้แน่มีเพียงนักรบผู้เชี่ยวชาญเท่านั้นที่สามารถทำเรื่องแบบนี้ได้

        แต่ก่อนที่โม่ซิงจะได้มีเวลาครุ่นคิดเย่เทียนก็ระเบิดพลังปราณออกมาและเข้าโจมตีทั้งคู่อย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้าฟาดส่งผลให้ทั้งโม่ซิงและโม่อินเสียชีวิตในทันที

        นักรบสิบอันดับแรกของตระกูลโม่ที่น่าสงสารยังไม่ทันได้พูดอะไรออกมาพวกเขาก็ถูกสังหารจนหมด

        “พี่คะ เกิดอะไรขึ้น?”

        เย่หยูขยี้ตาและเดินออกมาจากห้อง เมื่อเธอเห็นศพที่นอนเรียงรายอยู่บนพื้นเธอก็กรีดร้องออกมาทันที

        “พี่ ทําไมที่นี่ถึงมีศพมากขนาดนี้?”

        ใบหน้าของเย่หยูซีดลงเล็กน้อย

        การมีพี่ชายอยู่ด้วยทำให้เธอไม่ได้หวาดกลัวมากนักเพราะเธอรู้ว่าพี่ชายของเธอนั้นแข็งแกร่งมากแต่นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นศพมากมายแบบนี้ เธอจึงรู้สึกตื่นตระหนกเล็กน้อย

        “คนเหล่านี้ต้องการที่จะทำร้ายพี่ แต่พวกมันทำพลาด พี่จึงได้ลงมือก่อน!”

        เย่เทียนกล่าวตามความจริง

        ทันใดนั้นเขาก็กําชับเย่หยูว่า “น้องพี่ พี่ต้องออกไปจัดการปัญหาบางอย่างน้องอยู่บ้านคนเดียวไปก่อนได้ไหม”

        เย่หยูกําหมัดแน่นและพยักหน้า “เสี่ยวหยูไม่กลัว!”

        “เด็กดี แล้วพี่จะกลับมาอธิบายให้เราฟังทีหลัง!”

        พร้อมกันนั้น เย่เทียนก็เปิดใช้งานพรสวรรค์เงาทมิฬและหายไปในความมืด

        หลังจากเย่เทียนจากไป อารมณ์ของเย่หยูก็ค่อยๆ มั่นคงขึ้น

        “พี่ชาย อีกไม่นานเสี่ยวหยูก็จะฝึกฝนได้แล้ว เมื่อเวลานั้นมาถึงเสี่ยวหยูจะปกป้องพี่ชายเอง ไม่ว่ามันจะเป็นใคร เสี่ยวหยูจะฆ่าคนเลวพวกนั้นให้หมด!”

        ......

        บนถนนของฐานหลินไห่

        เงาดํากําลังเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วในความมืดบนใบหน้าถูกปิดบังด้วยหน้ากากผีที่เขาเพิ่งเอามาจากร้านขายหน้ากากที่กำลังจะปิดเพื่อที่จะใช้หน้ากากผีปกปิดตัวตนของเขา

        เย่เทียนวางแผนที่จะทำลายตระกูลโม่ให้สิ้นซากในคืนนี้แต่มันเป็นไปไม่ได้ที่จะสังหารคนของตระกูลโม่ทั้งหมดดังนั้นเขาจึงต้องปกปิดตัวตนของเขาเผื่อเอาไว้ก่อน

        ราตรีแห่งการสังหารได้เปิดฉากขึ้นแล้ว!

        เขาไม่ต้องการที่จะให้โอกาสตระกูลโม่ได้หลบหนีไปหากตระกูลโม่กล้ามาจัดการเขาในคืนนี้ เขาก็จะทำลายตระกูลโม่ในคืนนี้เช่นกัน

        ด้วยความเร็วของเย่เทียนเขามาถึงย่านที่อยู่อาศัยของตระกูลโม่อย่างรวดเร็ว

        ในเวลานี้ เหล่าผู้อาวุโสของตระกูลโม่ยังไม่ได้เข้านอนแต่ยังคงรอคอยข่าวของโม่ซิงอย่างเงียบๆ

        มีนักรบชั้นยอดมากมายอยู่ในตระกูลโม่แม้ว่านักรบชั้นยอดหลายคนของตระกูลจะเสียชีวิตไปในภารกิจกวาดล้างสัตว์อสูรและเย่เทียนเพิ่งฆ่านักรบชั้นยอดไปอีกสิบคนแต่นักรบชั้นยอดที่ยังเหลืออยู่ก็ยังมีเกือบยี่สิบคน

        ทุกตระกูลล้วนมีไพ่ตายที่ซ่อนไว้และนักรบชั้นยอดเหล่านี้ก็คือพลังที่ซ่อนอยู่ของตระกูลโม่ซึ่งเป็นพลังที่ไม่มีใครรู้

        แม้จะมีปัญหากับตระกูลอื่นๆ มากมาย แต่ตระกูลโม่ก็ยังไม่ถูกทำลายเพียงแค่นี้ก็รู้แล้วว่านักรบชั้นยอดเหล่านี้แข็งแกร่งขนาดไหน

        แต่ในตอนนี้ เพราะพวกเขาได้ยั่วโมโหเย่เทียนความรุ่งโรจน์ของตระกูลโม่จึงจำต้องดับสูญภายในค่ำคืนนี้ แต่เหล่าผู้กุมอำนาจของตระกูลโม่กลับไม่รู้แม้แต่น้อยว่าความตายกำลังย่างกรายเข้ามาแล้ว

        อ๊ากกก!!!

        เสียงกรีดร้องได้ดังกึกก้องไปทั่วตระกูลโม่

        โม่ฉางเซิงและคนอื่นๆ ที่อยู่ในห้องโถงต่างก็มีสีหน้าที่เปลี่ยนไป“ไม่ดีแล้ว มีคนลอบโจมตีตระกูลเราในยามราตรี!”

        ปัง!!!

        พวกเขาพังประตูห้องโถงและวิ่งออกไปยังเสียงกรีดร้อง

        นักรบหลายคนจากตระกูลโม่ก็ตื่นขึ้นมาจากความฝันพวกเขาเร่งรีบออกมาในชุดนอน

        ตระกูลโม่ถือได้ว่าเป็นตระกูลใหญ่ของฐานหลินไห่เลยก็ว่าได้ทว่าในตอนนี้กลับมีบางคนที่กล้าพอที่จะบุกเข้ามาในรังของพวกเขาคนผู้นี้ช่างกล้าหาญยิ่งนัก!

        การยั่วยุตระกูลโม่นั้นต้องชดเชยด้วยเลือด

        “ใครก็ตามที่กล้าโจมตีตระกูลโม่ มันต้องตาย!”

        เดิมทีโม่ฉางเซิงก็อารมณ์ไม่ดีอยู่แล้วตอนนี้เขาจึงตะโกนออกมาด้วยความโกรธ เสียงนั้นดังกังวานไปทั่วตระกูลโม่