ตึก ตึก ตึก
ซอกแซก…ซอกแซก…
หานซิ่นเดินเข้าไปแหวกฟางหญ้าตรงบริเวณที่นอนของเ้าไก่ เขาจะได้เข้าใจซะทีว่าเหตุใด เ้าไก่นี่ถึงได้โวยวายเป็ไก่บ้าเยี่ยงนั้น
!!!!
แฮ่~ แฮ่~
หงิง หงิง
“….หมางั้นเหรอ?….นี่มันไปฝ่ามรสุมจากที่ใดมา?” หานซิ่นมองเห็นหมาใกล้ตายในสภาพที่อิดโรย สภาพของมันดูสกปรกเพราะขนที่กระเซอะกระเซิง และาแที่ปรากฎออกมาให้เห็นไปทั่ว
แฮ่~~
แต่ถึงแม้ว่ามันจะตกอยู่ในสภาพเช่นนั้น แต่เขี้ยวของมันก็ยังคงแหกออกมาข่มขู่ หานซิ่น อยู่เป็นัยๆว่า
อย่าเข้ามานะ…
ถ้าเข้ามาข้าจะกัดเ้านะ…
หานซิ่นรู้สึกได้แบบนั้นเมื่อได้เริ่มมีสายสัมพันธ์กับสัตว์
“ …อลิซ…ไหนเ้าลองตรวจสอบเ้าหมาน้อยตัวนั้นสิ ” หานซิ่นยืนนิ่งอยู่กับที่ ก่อนที่จะสั่งงานให้อลิซเป็ผู้ตรวจสอบอาการแทน
…ตื๊ด…ตื๊ด…
ติ๊ง!!!
อลิซ ตรวจพบาแฟกช้ำตามจุดต่างๆ อาการไม่สาหัสเท่าที่ควร ส่วนสาเหตุที่เ้าหมาตัวนี้ดูอ่อนแรง ก็เพราะว่าร่างกายของมันขาดสารอาหารค่ะ
“ มันหิวข้าวงั้นเหรอ? แล้ว…เ้าพอที่จะตรวจสอบที่มาของาแหรือเปล่า? ”
ติ๊ง!!
อลิซ ตรวจพบเืของมนุษย์ที่บริเวณปากของมันค่ะ คาดการว่ารอยฟกช้ำเหล่านี่ น่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องด้วย
“ อย่างงี้นี่เอง…เ้าหมาน้อยคงจะไปต้องตากับมนุษย์ที่ไม่ชอบขี้หน้ามันเข้าสินะ ” หานซิ่นพยักหน้าอย่างเข้าใจ
ตึก ตึก ตึก
แฮร่~~
" เ้าหิวใช่หรือไม่? มาสิ มากับข้า ข้าจะหาอาหารให้กับเ้าได้กิน " หานซิ่นเดินค่อยๆเดินเข้าไปใกล้เ้าหมาตนนั้น เขาไม่สนใจแม้แต่น้อย ไม่ว่ามันจะแหกเคี้ยวข่มขู่เขายังไง
!
แฮร่! งั่ม!
เหมือนว่าหานซิ่น จะล้ำเส้นที่เ้าหมานั่นวางเอาไว้ เพราะทันทีที่แขนของหานซิ่นยื่นเข้ามาใกล้ มันก็กัดสวนเข้าไปที่มือนั่นในทันที
งั่ม! กรร!
หมาตัวนั้นกัดเข้าที่มือพร้อมกับขย้ำเข้าใส่ มันกัดพร้อมกับสบัดหน้าไปมาอย่างกับหมาป่าที่กำลังขย้ำคอเหยื่อ
“ไม่ต้องกลัวไปหรอกเ้าหมาน้อย เ้าไม่เป็ไรแล้วล่ะ” หานซิ่นยื่นมือไปลูบใบหน้าของหมาน้อยอย่างเอ็นดู และยังคงมีรอยยิ้มอ่อนโยนอยู่เต็มทั่วทั้งหน้า เขาไม่รู้สึกเจ็บที่ข้อมือแม้แต่น้อย อาจเป็เพราะว่าร่างกายของเขากำลังที่จะค่อยๆแข็งแกร่งขึ้น
กรร~ หงิง…หงิง
เหมือนว่าเ้าหมาน้อยตัวนั้นจะเริ่มรู้ได้ มันเริ่มที่จะรู้สึกได้ว่า หานซิ่นนั้นมิได้เข้ามาหามันเพราะคิดร้าย มันค่อยๆปล่อยมือที่กัดหานซิ่นเอาไว้ พร้อมกับค่อยๆเลียที่ข้อมือของหานซิ่นอย่างอ่อนโยน
ติ๊ง!!
สุนัขตัวนี้เริ่มมีความรู้สึกชอบพอผู้ใช้ระบบ
ผู้ใช้ระบบ้ารับเลี้ยงหรือไม่
‘….ถ้าขืนข้ายังปล่อยมันไว้แบบนี้….ต่อไปมันก็คงจะต้องตายลงเป็แน่ ’
" รับเลี้ยง " หานซิ่นกล่าวออกมาอย่างไม่ลังเล
วูบบบ!
เสียงอ่อนๆปรากฎออกมา ครอบคลุมเ้าหมาน้อยตนนั้นในทันทีและก็ค่อยๆจางหาย าแของเ้าหมาน้อยตัวนั้นหายไปในทันที พร้อมกับแสงที่มันค่อยๆจางลง
สีขนของเ้าหมาตนนั้นค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็สีขาวบริสุทธิ์ กงเล็บของมันค่อยๆแหลมคมขึ้น พร้อมกับร่างกายที่กำลังเติบโตอย่างรวดเร็ว
พับ! พับ! พับ!
หงิง! หงิง!
เมื่อมันมีส่วนสูงได้ถึงเอวของหานซิ่น ในที่สุดมันก็หยุดเติมโตในที่สุด มันสบัดขนของมันไปมาก่อนที่จะครางออกมาเบาๆ
เ้าหมาน้อยเมื่อตัวก่อนหน้าแปรเปลี่ยนเป็หมาที่แตกต่างจากก่อนหน้านี้อยู่มากโข สีขนของมันดูขาวและสะอาด กงเล็บของมันดูแหลมคมเหมือนกับกงเล็บของเสือ ร่างกายมันดูไม่กำยำ แต่แลคล้ายจะว่องไวเสียยิ่งกว่าหมาป่า
!!!!!
“ นี่…นี่เ้าใช่เ้าหมาน้อยตัวเมื่อกี้แน่งั้นเหรอ? อลิซ! ไม่ใช่ว่าเ้าแอบเปลี่ยนหมาตัวนี้กับของเ้าหรอกนะ ถ้าใช่ก็รีบเปลี่ยนกลับให้ไวเลย ” หานซิ่นแทบไม่อยากที่จะเชื่อในสิ่งที่ตนเห็น เพียงแค่กล่าวรับเลี้ยง ลูกหมาตัวน้อยก็เหมือนกับได้ชีวิตใหม่เพียงเพราะว่าปากของมัน
ติ๊ง!
ผู้ใช้ระบบรับเลี้ยง หมา สำเร็จ กรุณาตั้งชื่อ
เห้อ~~
‘ ตอนแรกก็กะจะตั้งว่า เ้าหมาหมายเลข 2 แต่ถ้ามันจะเปลี่ยนไปมากซะขนาดนี้ แล้วข้ากล้าตั้งชื่อแบบโหลยโท่ยให้มันได้อย่างไรกัน ’
"..เอ่อ…ชื่อ..ชื่อ เ้าขาว ก็แล้วกัน.." หานซิ่นลูบไปตามขนสีขาวนุ่มๆ ก่อนที่จะตั้งใจเค้นสมอง คิดชื่อให้อย่างตั้งใจ
ติ๊ง!
ผู้ใช้ระบบสำเร็จเงื่อนไข สุนัขเฝ้ายามผู้ซื่อสัตย์
ปลดล็อก หัวข้อใหม่! จอมยุทธ์
ติ๊ง!!!
อลิซ ขออธิบาย
หัวข้อ จอมยุทธ์ มีเอาไว้สำหรับในกรณีที่ผู้ใช้เกียจคร้านที่จะฝึกยุทธ์ ผู้ใช้ระบบก็สามารถที่จะใช้เงินซื้อได้แทน
!!!!!
" มีแบบนี้ด้วยงั้นเหรอ!! อลิซ เ้าช่างดีต่อข้าเหลือเกิน….." หานซิ่นแสดงท่าทางดีใจจนออกนอกหน้า
เพราะอะไรน่ะหรือ?
ก็แหม่!
ถ้าเกิดวันดีคืนดี หานซิ่น ดันขี้เกรียจฝึกยุทธ์ขึ้นมา ขอแค่มีเงินสักหน่อย เขาก็สามารถเป็ได้แล้วมิใช่รึ…
จอมยุทธ์ น่ะ…..
.
.
.
สวัสดีค่ะ อลิซ ขอเบรก่เวลาอ่านของทุกท่านสักครู่
วันนี้ อลิซ จะมาอธิบายเกี่ยวกับเนื้อหา จอมยุทธ์ ให้ทุกท่านได้ฟังก่อน (แบบคร่าวๆ)
ประโยคคำว่า จอมยุทธ์ นั้นคือ ประโยค ที่ใช้เรียกบุคคลที้ฝึกกำลังภายในจนกล้าแกร่ง ซึ่งจะมีขึ้นหรือว่ามีระดับอยู่ั้แ่ 1 - 9 ระดับ
ใน่เวลาที่ อลิซ ลงมาจากสายฟ้า อลิซ ได้แอบแพร่พลังออกไปกว้างประมาณ 1000 กิโลเพื่อตรวจสอบบางอย่าง
และ บางอย่าง ที่อลิซได้ข้อมูลมาก็รวมถึง จอมยุทธ์ ที่ว่าด้วย อลิซได้เก็บข้อมูลเกี่ยวกับกำลังภายในของแต่ละบุคคลกลับมาแบบคร่าวๆ เช่น
พวกเขาส่วนใหญ่ทำงานอะไร ในระดับพลังเช่นนี้
อายุเท่าไหร่ ถึงจะสามารถฝึกมาจนถึงระดับเยี่ยงนี้
เป็ผู้ชายหรือว่าผู้หญิง ถึงจะสามารถฝึกได้จนถึงขั้นนี้
และนี้คือข้อมูลหลังจากที่ อลิซ เก็บข้อมูลออกมาแล้วค่ะ
จอมยุทธ์ระดับ 0 (ชาวนา,ลูกจ้างทั่วไป)
ระดับ 1 (ทหาร,เ้าของกิจการเล็กๆ)
ระดับ 2 (ทหารระดับหัวหน้า,ผู้มีชื่อเสียงตามหัวเมือง)
ระดับ 3 (อาจารย์ผู้ฝึกสอน,เ้าของกิจการที่มีชื่อเสียง)
ระดับ 4 (ระดับผู้าุโของสำนัก,ทหารระดับสูง)
ระดับ 5 (เ้าสำนัก,ขุนนางระดับสูง)
นี่คือสิ่งที่ อลิซ ค้นพบว่า พวกเขามักจะมีอาชีพเหล่านี้ เมื่อพวกเขามาถึงระดับพลังเช่นนี้กัน
ย้ำอีกครั้งนะคะว่า นี่คือข้อมูลจากที่ อลิซ ได้จากภายในระยะเท่านั้น
.
.
.
ฮี่~ ฮี่~
จอมยุทธ์ ระดับ 3 งั้นเหรอ?
กระจอก!
จอมยุทธ์ ระดับ 5 งั้นเหรอ
กระจอก!!!
ต่อไปนี้ ข้าไปยืนอยู่บนจุดสูงสุดขอเพียงแค่ข้ามีเงินพอ
ต่อไปนี้ พวกระดับจอมยุทธ์ อ่อนด๋อย พวกนี้จะไม่จัดอยู่ในสายตาของข้า!
“ต่อไปนี้ จอมยุทธ์ระดับสูง จะไม่ใช่เพียงแค่ฝันที่ข้าต้องแหงนหน้ามองอิีกแล้ว " หานซิ่นยิ้มอย่างอารมณ์ดี ก่อนที่จะรีบกดเข้าไปที่หัวข้อที่ปรากฎขึ้นมาใหม่
ติ๊ง!
จอมยุทธ์
จอมยุทธ์ระดับ 0 ขั้นต้น ราคา 20 เหรียญทองแดง
จอมยุทธ์ระดับ 0 ขั้นกลาง ราคา 40 เหรียญทองแดง
จอมยุทธ์ระดับ 0 ขั้นสูง ราคา 60 เหรียญทองแดง
จอมยุทธ์ระดับ 1 ขั้นต้น ราคา 80 เหรียญทองแดง
จอมยุทธ์ระดับ 1 ขั้นกลาง ราคา 1 เหรียญเงิน
จอมยุทธ์ระดับ 1 ขั้นสูง ราคา 2 เหรียญเงิน
(- _ - )
“…….” หานซิ่นพยายามควบคุมสติของตนเองในให้สลบ เขาค่อยขยับนิ้วมือที่สั่นไปมา เลื่อนลงไปดูแถวล่างๆ
จอมยุทธ์ระดับ 5 ขึ้นต้น 40 เหรียญทอง
จอมยุทธ์ระดับ 5 ขั้นกลาง ราคา 50 เหรียญทอง
จอมยุทธ์ระดับ 5 ขั้นสูง ราคา 60 เหรียญทอง
" อลิซ! นี่มันคืออะไร..กัน..." หานซิ่นมือนิ่งค้างอยู่กับที่ เขาไม่กล้าที่จะเลื่อนลงไปดูราคา จอมยุทธ์ระดับล่างๆด้วยซ้ำ
ติ๊ง!
คือหัวข้อ จอมยุทธ์ ที่ผู้ใช้ระบบพึ่งปลดล็อกมาค่ะ
“…ไม่ใช่…คือ…ช่างเถอะ…ข้าผิดเองแหละ ที่หลงคิดว่าเ้าเป็คนดีแล้ว ” หานซิ่นอยากที่จะร้องไห้ออกมาดังๆ
เ้าจะตั้งราคาแบบนี้มาให้ พ่อใครเขาจะซื้อเหรอ?
ข้าว่าเ้าไปเปลื่ยนชื่อหัวข้อเถอะ ไปเปลี่ยนเป็ ถึงฝั่งฝันด้วยการซื้อ หรือว่าโลกสวยด้วยมือเรา จะอะไรก็ตั้งไปเถอะ ถ้าชื่อแบบนี้ข้าจะได้ไม่ได้เสียเวลาเข้าไปดูั้แ่แรก
นี่ข้าผิดที่ข้ามันจน หรือ ว่ามันผิดที่ผ่าลงมาใส่ข้ากันแน่
นี่ข้าจะต้องขายผักเท่าไหร่ ถึงจะมีเงินมากมายถึงเพียงนั้นกัน
ติ๊ง!!!
ถ้าผู้ใช้ไม่พอใจ ก็ไม่ต้องซื้อค่ะ อลิซ ไม่ได้บังคับ
“…….” ( T^T )