จุติเทพวิญญาณศักดิ์สิทธิ์

คืนแห่งความสุขได้ผ่านพ้นไป หลังจากทั้งสองได้หลับนอนในห้องเดียวกันสมใจหมิงหลงยิ่งนัก แต่มีสิ่งขัดข้องใจชายหนุ่มอยู่บ้างก็ตามทีในเมื่อหมิงหลงดึงดันที่จะนอนห้องเดียวกันกับนาง ซินอี้จึงสั่งให้หมิงหลงนอนบนพื้นริมขอบเตียงเสีย ชายหนุ่มได้นอนขดตัวสั่นตลอดทั่งคืนเพราะความหนาวเย็นในยามราตรี ความอบอุ่นอยู่เพียงแค่เอื้อมมือกลับโดนตีผ่ามือทุกคราที่เอื้อมมือสอดแทรกเข้าไปในผ้าห่ม และตรงไปที่ร่างกายสาวน้อยตัวเล็กที่เป็นเป้าหมาย“นอนหลับสบายหรือไม่เจ้าค่ะท่านหมิงหลง ท่านนี่มีความพยายามมากเลยนะ เล่นอะไรเป็นเด็กตลอดทั้งคืนจนข้าไม่ได้หลับได้นอน” ซินอี้บ่นอุบอิบ ชายหนุ่มผู้นี้ ทำให้นางพะวงกลัวโดนทำมิดีมิร้ายต่อนาง หากนางไม่กลัวเจ้าพวกปีศาจรอบๆหมู่บ้าน นางคงไล่ชายหนุ่มออกไปนอนนอกห้องไปแล้ว และชายหนุ่มยังพูดหลอกให้นางกลัวจนในที่สุดก็ยอมให้นอนในห้องเดียวกันชายหนุ่มลุกขึ้นมานั่งด้วยหน้าตาซีดขาว ริมฝีปากม่วง และร่างกายยังคงสั่นเพราะความหนาวเหน็บ“นะ..นะ นอนหลับสบายม..มากๆเลย ถ้าจะให้ดีขอข้ากอดเจ้าจะได้ไหม” หมิงหลงลุกขึ้นมา กำลังจะทิ้งตัวนอนบนเตียงกับนางฉับพลันนางได้กลายร่างเป็นกระต่ายขนปุกปุ่ย พร้อมทุบตีชายหนุ่มเบื้องหน้า“ไม่ๆ ไม่ ข้าลุกขึ้นมาบิดตัวเพียงเท่านั้น…. แต่ข้าก็ไม่รังเกียจที่จะกอดเจ้าในร่างนี้นะ” หมิงหลงกล่าวอย่างหน้าด้านหน้าทน หญิงสาวขนปุกปุ้ยยกมือทำท่าทุบตีใส่หมิงหลง ด้วยเหตุนิสัยกวนโอ้ยของเขา“ไม่ได้!! ข้ายังไม้ได้แต่งงานกับท่าน เราไม่สามารถนอนเตียงเดียวกันได้” นางพูดขึ้นพร้อมพวงแก้วที่ชมพูอยู่แล้วดันกลายเป็นสีเข้มเข้าไปอีก“งั้นแปลว่า ถ้าเป็นข้า เจ้ายอมแต่งงานใช่ไหม งั้นข้าให้สินสอดเจ้าล่วงหน้าเลยแล้วกัน” หมิงหลงหยิบเพชรออกมา 300 ก้อน และลูกแก้วทักษะออกมาจากแหวนมิติมากมายและมาวางบนเตียงต่อหน้านาง ซินอี้ถึงกลับอ้าปากค้างหัวใจล่วงไปถึงตาตุ่ม ไม่รู้จะตกใจสิ่งไหนก่อนดี เรื่องความบ้าบอของชายหนุ่ม หรือ เพชรที่มากมายเช่นนี้ และที่น่าตกใจที่สุดก็คือลูกแก้วทักษะที่มีจำนวนมากมายมหาศาล นับคร่าวๆได้ เกลือบ50อัน“………..” นางยังคงค้างอยู่เช่นนั้น เมื่อหมิงหลงเห็นโอกาสที่เหมาะ จึงไม่ปล่อยโอกาศอันมีค่าให้หลุดลอดไปได้หลิงหลงค่อยขึ้นไปนอนบนเตียงอย่างสบายใจ ‘ได้นอนเตียงเดียวกันกับหญิงสาว แค่นี้นางก็เป็นของข้าแล้ว ฮึฮึ …ค็อก…ฟี่!!’ ชายหนุ่มหลับปุ๋ยในทันทีเมื่อแผนการสำเร็จรุร่วงรู้สึกว่าชายหนุ่มผู้น้อยประสบการณ์จะเข้าใจผิดบางอย่าง
ยามเช้าอันอบอุ่นได้ผ่านพ้นไป จนสุริยันปรากฏขึ้นและส่องแสงแผดเผาผ่านช่องไม้ผุพัง และหน้าต่างบนหัวนอนบนเตียงนอนปรากฏเพียงร่างชายหนุ่มที่นอนอยู่โดดเดี่ยวผู้เดียว ไร้วี่แววซินอี้แต่อย่างใดชายหนุ่มได้นอนเต็มอิ่มอีกครั้ง และลุกขึ่นนั่งสลัดความเมื่อยล้าและสลึมสลือออกไป ข้างกายไม่มีซินอี้อยู่แล้ว เขาได้สาดส่องสายตาไปทั่วห้องกลับพบนางนั่งจ้องมองบางสิ่งอยู่“ซินอี้เจ้าทำอะไรที่มุมห้องกัน?!!” หมิงหลงถามด้วยความสงสัย ดูท่าทางนางอยู่ในภวังค์ห้วงสมาธิและจดจู่อย่างจริงจังหมิงหลงเดินเข้าไปชเง้อมองดูไกล้ชิด จึงได้รู้ว่านางเลือกลูกแก้วทักษะอยู่นั้นเอง“ท่านหมิงหลง!! ท่านให้ข้าจริงๆนะ ข้าขอบางอันจะได้ไหม?!!” เมื่อมองไปที่นาง พลันส่งสายตาออดอ้อน น่ารัดน่าฟัดเป็นที่สุดๆ ส่วนเพชรของเขานั้นหายไปแล้วเช่นกัน ปรากฏรอยยิ้มมีเลศนัยบนใบหน้าหมิงหลงในทันที“แน่นอน หากซินอี้ต้องการ ทำไมข้าจะให้เจ้าไม่ได้ ในเมื่อเจ้าเป็นหญิงของข้าแล้ว!!” หมิงหลงพูดขณะนางหันหลังให้เขาและเลือกทักษะอย่างขมักขเม้นแต่ทว่าไร้เสียงตอบรับใดๆจากนาง มีรอยยิ้มเล็กๆที่ประดับอยู่บนใบหน้า และมีไอควันออกหัวจากความร้อนในร่างกายที่ปะทุออกมาสู่ภายนอกหลายชั่วยามผ่านไปในที่สุดนางก็เลือกเสร็จสิ้น ถึงสองทักษะด้วยกันและทำการดูดซับในทันที ในขณะที่เลือกอยู่นั้นคอยมีหมิงหลงให้คำแนะนำอยู่ไม่ไกลและอธิบายถึงความสามารถของลูกแก้วทักษะแต่ละชนิดหญิงสาวอดทึ่งไม่ได้เกี่ยวกับความรอบรู้ของชายหนุ่มและ เหตุใดจึงมีลูกแก้วทักษะมากมายเช่นนี้ แต่ก็ไม่ได้ถามออกไป เบื้องหลังชายหนุ่มไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน“ซินอี้ เจ้าพร้อมแล้วใช่หรือไม่ ถ้าเช่นนั้น เราลงไปทานอาหารแล้วค่อยออกเดินทางกัน” หมิงหลงเอ่ยถาม หลังจากดูดซับลูกแก้วทักษะก็ได้ปรับสภาพพลังอยู่พักใหญ่ พลังงานในร่างการของนางปรากฏขุมพลังใหม่ถึงสองขุม มันทำให้พลังความแข็งแกร่งของนางลึกล้ำอย่างมาก ไม่อาจวัดได้ด้วยตาเปล่า แม้ไม่มีสิ่งใดดูเปลี่ยนแปลง ทว่ารัสมีพลังงานลึกลับได้ปล่อยกลิ่นอายน่าเกรงขามออกมา เป็นพลังประเภทโจมตีที่ทำให้หมิงหลงต้องกลืนน้ำลายลงคอด้วยความหวาดผวา ซึ่งตรงกันข้ามทักษะของหมิงหลงที่เป็นสายพลังที่มีเงื่อนไขในการใช้งาน“ท่านหมิงหลง ขอบคุณมากนะคะ” นางได้เข้ามากอดชายหนุ่มพร้อมหอมแก้วหนึ่งทีอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว แต่ที่จริงแล้ว หมิงหลงอยู่ในสภาวะห้วงลึกช้าลง3เท่า ริมฝีปากของนางได้ตรงเข้ามาปดขยี้แก้มของเขาอย่างช้าๆ และช้าพอสำหรับดื่มดั่มกับบรรยากาศนี้ จากนั้น นางก็วิ่งจากไปทันทีฉวยโอกาสข้าหรือ ฮึฮึ คิดผิดแล้ว เป็นข้าต่างหากที่ฉวยโอกาส!! หลังจากนั้น หมิงหลงเดินตามนางไปอย่างช้าๆและมีอาการล่องลอยทั่งสองได้รับประทานอาหารเสร็จสรรพ หลังจากนั้น ก็เตรียมพร้อมทุกอย่างสำหรับเดินทางสู่ภูเขาไฟโลกันตร์ และได้ล่ำลาท่านอู๋ซินถงและพ่อบ้าน จึงออกเดินทางกัน ในทันทีหมิงหลงไม่ได้ใช้เจ้าอัคคีเป็นภาหนะเดินทางอีกต่อไป ณ จุดนี้เป็นต้นไปต้องเดินทางด้วยเท้าเท่านั้น อาจเป็นจุดสังเกตุของพวกมันได้ง่ายๆ เขาได้สั่งให้มันบินสอดแนมอยู่บนเวหา ค่อยส่งสัญญาณสิ่งผิดปกติผ่านสื่อทางจิตวิญญาณเขาสูดหายใจเข้าลึกก่อนมองไปทางซินอี้ ที่ดูมีความมั่นใจมากขึ้นเมื่อได้รับพลังจนความแข็งแกร่งก้าวกระโดดหลายเท่าตัว หมิงหลงใช้มือเตะไปที่ตัวนาง แม้นางจะสงสัยกลับไม่มีท่าทีปฏิเสธ เขาได้ดึงพลังวิญญาณของนางมาครอบคลุมทั่วร่างกายของนาง ซึ่งเป็นวิชา ผนึกไอวิญญาณ เป็นวิชาที่หมิงหลงใช้ปกปิดสัมผัสรับรู้จากผู้อื่นอยู่บ่อยครั้ง เพียงเท่านี้ก็ไม่มีผู้ใดในขอบเขตต่ำกว่า ปราณราชัน สามารถสัมผัสการคงอยู่ของตัวตนได้“เท่านี้ก็ไม่มีใครสามารถสัมผัสเราได้โดยง่าย” หมิงหลงเอ่ยขึ้นซินอี้พลันรู้สึกได้ถึงพลังงานลึกลับ แต่กลับมอบพลังบางอย่างให้นางจนรู้สึกปลอดภัยมากยิ่งขึ้น“ภารกิจในครั้งนี้คือ หาสมุนไพรธาตุอัคคี และตบสั่งสอนเจ้าพวกชอบก่อกวนชาวบ้านให้เข็ดหลาบ !!” ทั้งสองชายหนุ่มหญิงสาวมุ่งตรงผ่านประตูต้องคำสาบ สู่ป่ารกทึบเป็นอาณาเขตภูเขาไฟโลกันตร์ ในทันที

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่56 หญิงของข้า

คล้ายกับเรื่องจุติเทพวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ ที่คุณอ่าน

จุติเทพวิญญาณศักดิ์สิทธิ์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่56 หญิงของข้า

คล้ายกับเรื่องจุติเทพวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้