ณ บ้านพิมพ์สุดาเป็บ้านหลังใหญ่ระดับนายพลทหารของประเทศซึ่งได้เกษียณข้าาาการแล้วแต่ก็ยังมีลูกน้องบริวารมากมายที่คอยรับใช้พ่อของพิมพ์สุดาขว้างขวางทั้งวงการธุรกิจและวงการนักการเมือง เขาเป็พ่อหม้ายมาหลายปีหลังจากแม่ของพิมพ์สุดาเสียชีวิตก็ไม่คิดจะมีใครอีกเลยเนื่องด้วยลูกสาวคนเดียวขอร้องไว้ ซึ่งพิมพ์เปรียบเสมือนของตาดวงใจของเขา
“อ้าว พิมพ์วันนี้ไม่ออกไปไหนเหรอลูก?
“ไม่คะพ่อ วันนี้พิมพ์ขอพักคะ”
“แล้วเื่ที่อเมริกาเรียบร้อยหรือเปล่า ถ้าไอ้จอนส์มันยังมาตอแยบอกพ่อได้นะเดี๋ยวพ่อจะส่งคนไปสั่งสอนมัน”
“ไม่แล้วคะพ่อ จอนส์ไม่เคยติดต่อพิมพ์มาเลยคะ เขาคงเลิกเด็ดขาดคะเพราะพิมพ์ยื่นคำขาดคำเขาไปแล้ว”
“พ่อมีเื่จะถามหลายวันแล้วลืม กับชินละ ลูกยังไงกัน?
“หนูอยากสานสัมพันธ์กับเขามากคะพ่อ แต่ดูเหมือนชิน เขามีใครอยู่ในใจดูเขาปิดกั้นหมดเลยคะ ไม่เปิดใจให้หนูเลย ชวนไปไหนก็ไม่ไปแต่หนูก็เคยทำให้เขาเสียใจเขาอาจจะยังโกรธหนูอยู่”
“ชินเขามีทรัพย์สมบัติเยอะ ลูกใช้ไปทั้งชาติก็ไม่หมดพ่ออยากให้ลูกได้ตกร่องปล่องชิ้นกับเขา ลูกจะได้สบายเวลาพ่อไม่อยู่ก็จะไม่ลำบาก”
“พ่อคะเราก็มีทรัพย์สินทั้งเยอะทั้งแยะ จะไปอยากได้ของเขาทำไมคะ”
“พ่อไม่ได้อยากได้หรอก แต่พ่อคิดว่า ชินเขาเหมาะกับลูกที่สุดแล้วพ่อไม่อยากให้ลูกไปคบกับคนอื่นที่พ่อไม่รู้นิสัยใจคอ คนสมัยนี้ดูยาก”
“แต่หนูเคยทำให้เขาเสียใจคะพ่อหนูก็ไม่อยากจะเข้าไปยุ่งกับเขามากเกินคะ”
“ยิ่งรู้ว่าเขากำลังจะมีคนอื่น ลูกก็ต้องรีบซิ”
“เอะแต่พ่อไม่เคยเห็นชินไปไหนมาไหนกับใครเลยนะหรือว่าเขามีแฟนที่ทำงาน” คำพูดนี้ทำให้พิมพ์สุดาฉุกขึ้นมาทันทีหรือว่าจะจริงกับความรู้สึกแปลก ๆ ที่เราััได้ ระหว่าง วรรณรส กับ ชินภัทร
“เฮ้ จะใช่เหรอ” พิมพ์สุดาพูดในลำคอหล่อนพยายามนึกถึงสายที่ชินภัทรมองวรรณรสถึง 2 ครั้ง ดูสายตาช่างอ่อนโยนดูสายตาเป็ห่วงเป็ใยวรรณรสเป็พิเศษ พิมพ์สุดาเริ่มมีคำถามเข้ามาในหัวและเขาต้องหาคำตอบเื่นี้ให้ได้
ที่สำนักงานของบริษัท“ชัยศิริภักดี”พนักงานก็ต่างเล่าลือถึงชินภัทรที่ขึ้นรับตำแหน่งประธานใหญ่ของบริษัท ณห้องกาแฟของสำนักงาน เวลาเบรค 10.00 น.
“นี้นะ น้องชินของฉันอยู่ ๆ ก็ขึ้นเป็ประธานบริษัททำไมฉันมองไม่เห็นเลยว่าคนที่ฉันใช้เขาทำโน้นทำนี้ วันนี้จะมาเป็เ้านายของฉัน”เสียงพูดของตูน ซึ่งเป็คนคอยฝึกงานให้ชินภัทร
“แหมเธอ มีตาหามีแววไม่ น้องชินของเจ้นะ เขาดูไม่เหมือนคนอื่นั้แ่แรกแล้วเขาดูโดดเด่นทั้งหน้าตาทั้งผิวพรรณ ดูเหมือนคนมีเงินั้แ่แรก”เจ้รุ่งสาวเม๊าประจำสำนักงาน
“นี่พี่รุ่งระวังคำพูดหน่อยนะ เดี๋ยวคุณชินภัทรก็ได้ยินหรอกเขาไม่ได้เป็น้องชินของพี่แล้วนะ เขาเป็ถึงประธานบริษัท จะมาพูดแบบนี้ไม่ได้”โบว์ซึ่งเป็ลูกน้องของคุณพจน์อีกคนที่คอยเป็พี่เลี้ยงของชินภัทร
“แล้วเธอไม่คิดจะเป็ว่าที่แฟนท่านประธานบ้างเหรอจ๊ะตูนคุณชินภัทรเขาก็ยังโสดไม่ใช่เหรอ”
“ใครบอกว่าโสด ก็วันก่อนยังเดินควงแขวนกันออกไปเลย”
“ใครเหรอ ก็คุณพิมพ์สุดาไง เขาประกาศปาว ปาว ว่าเป็แฟนชินภัทร”
“ไม่เห็นคุณชินภัทรจะมีท่าทีชอบเขาเลย”
“นี้ฉันไปสืบมาแล้ว คุณพิมพ์สุดาเขาเคยเป็แฟนกันแล้วเขาก็ทิ้งคุณชินภัทรไปได้กับหนุ่มฝรั่ง แล้วตอนนี้จะกลับมา เชอะ ใครจะเอาเธอลองเข้าไปดูข่าวซุปซิบสังคมซิ” ตูนพูดประชดประชันพิมพ์สุดา
“ไม่รู้ละ ถ้าเขายังไม่มีใคร สาวโสดอย่างพวกเรามีสิทธิ์ทุกคน 55555”โบว์พูดแบบให้ความหวังสาว ๆ ที่ยังเป็โสดอยู่ทุกคน วรรณรสเดินเข้ามาในห้องกาแฟ
“นี้วรรณ เธอก็มีสิทธิ์เหมือนกันอะดิ” เจ้รุ่งเอ่ยขึ้นมา
“สิทธิอะไรเหรอคะ”
“ก็สิทธิที่จะได้เป็แฟนคุณชินภัทรไงละ เพราะว่าตอนนี้เขาโสดสนิทเลย”
“คนที่พวกเราคิดว่าแฟนนะ เขาเป็แค่แฟนเก่า นี้ข่าวนี้กรองแล้วนะวรรรณ”เจ้รุ่งพูดให้กำลังใจทุกคน
“คนอย่างเธอคุณชินภัทรเขาไม่ชอบหรอก จืดชืดขนาดนี้” ตูนตอกกลับวรรณรสวรรณรสนึกยิ้มในใจ รู้ได้ยังไง เมื่อคืนเขายังบอกคิดฉันอยู่เลย
“นี้ตูน เจ้ว่านะ วรรณเขาสวยนะ ยิ่งมองใกล้ ๆ ยิ่งน่ารัก ดูซิเวลาวรรณยิ้มอะพี่ว่าโลกนี้ช่างสดใสจริง ๆ แต่แปลกทำไมไม่มีแฟน
“ใครบอกไม่มี วรรณเขาเคยมีแฟนนะ แต่ว่าอีนั้นมันตาต่ำทิ้งวรรณไป”เสียงอรเพื่อนสนิทของวรรณรสที่ทนไม่ได้เมื่อมีคนมาพูดว่าวรรณไม่มีแฟน
“อ๋อพวกมีปม พอเลิกกับแฟนแล้วก็อยากใช้ชีวิตคนเดียว พวกสังคมมีปัญหา”ตูนพูดใส่วรรณรสแล้วก็เดินจากไป
“เป็แบบนี้ถึงไม่อยากมีเราเอาไปเป็แฟน สมน้ำหน้าจริง ๆที่ต้องอยู่คนเดียว”
“พอแล้วอรกลับกันเถอะ เวลาเบรคหมดแล้ว” ทุกคนก็ต่างแยกย้ายกันทำงาน
207K
