บันทึกเทพสงคราม

        ตอนที่ 36 สระเทพฟ้าดิน แหวนมิติมหัศจรรย์

        ที่โลกใบเล็กที่บ้านตระกูลเฮงเป็นเวลาดึกดื่นประมาณตีหนึ่งกว่าที่ห้องนอนของผู้นำตระกูลเฮง เฮงหย่งอิงกับภรรยา หากเป็นก่อนหน้านี้ดึกดื่นเที่ยงคืนตีหนึ่งเฮงหย่งอิงยังไม่อาจข่มตาหลับลงได้แต่หลังจากเด็กชายหินกลายเป็นผู้ถูกเลือก การงานกิจการของตระกูลมากมายสุมเข้ามาอย่างมากมายแม้ตอนนี้ตระกูลเฮงจะใหญ่ขึ้นมากจากที่เหล่าพี่น้องที่แยกตัวไปได้ถูกเชิญกลับมาก็ตามก็ยังสร้างความเหน็ดเหนื่อยจนหัวถึงหมอนก็หลบลงในเวลาไม่นานยามนี้กลับเป็นภรรยาที่ไม่อาจข่มตาหลับด้วยความคำนึงถึงลูกชายคนเล็กที่จากไปปีกว่าแล้ว

        ขณะกำลังแอบหลั่งน้ำตาของผู้เป็นแม่สายตาหลันเห็นแสงสีเขียวมรกตเล็ดรอดออกมาจากตู้ไม้เก่าแก่ด้านข้าง นางถึงกับสะดุ้งขึ้นค่อยลงจากเตียงเกรงจะรบกวนสามีสายตาจ้องไปในตู้ชั้นบนสุดที่มองผ่านกระจกใสไปเห็นกล่องไม้สีแดงเข้มใบหนึ่งตอนนี้มีแสงสีเขียวกระพริบวาบๆเป็นเวลาจากนั้นก็ดับลง

        “หิน...ลูกต้องกลับมานะ”น้ำเสียงแผ่วเบาปนสะอิ้นไห้อย่างน่าเวทนาผู้เป็นแม่ปลุกให้เฮงหย่งอิงลุกขึ้นมาโอบไหล่ของภรรยาอย่างปลอบใจ

        “ฝันร้ายอีกหรือ ลูกหินต้องปลอดภัย ลูกเป็นเด็กพิเศษ”เฮงหย่งอิงกระซิบข้างหู สองแขนโอบรัดร่างบอบบางของภรรยาจนแน่น

        “ใช่ ลูกหินเป็นเด็กพิเศษ” ผู้เป็นภรรยามองไปที่กล่องบนตู้ไม้ในใจกล่าวกับตนเอง “แม่จะรอเจ้ากลับมานะหิน”

                                                   ...........

        เด็กชายหินหลังจากถูกดึงเข้าไปในประตูมิติเคลื่อนย้ายมาปรากฏที่ถ้ำยักษ์แห่งหนึ่ง เป็นถ้ำโบราณขนาดใหญ่มหึมา ที่มีผลึกสีเขียวสีฟ้าส่องแสงประกายระยิบระยับ มองเห็นแนวหินย้อย หินงอก บ้างสูงเท่าตึกสองชั้นบ้างขนาดเท่าลูกฟุตบอล เกิดเป็นสภาพแวดล้อมที่สุดงดงามมหัศจรรย์ ของภูเขาหินงอกที่จัดแซมด้วยสระน้ำสีเขียวมรกตจำนวนกว่าสิบสระรอบสระสีเขียวมีพืชสนุนไพรรับดับตำนาน ระดับสวรรค์เกิดขึ้นมากมายจนเด็กชายหินละลานตา เพียงสมุนไพรที่เห็นมีค่ามากมายจนแทบเป็นลมได้ในห้วงความคิดของเด็กชายปรากฏชื่อสมุนไพร คุณสมบัติ กรรมวิธีการกลั่นการใช้มากมายใหลพรูเข้ามาในสำนึก เมื่อรวมสมุนไพรเหล่านี้ขาดเพียงโลหิตสวรรค์ก็จะได้ส่วนประกอบของเม็ดยาระดับเทพสวรรค์ชนิดหนึ่งที่เรียกว่าทวนลิขิตฟ้า

        อันใดคือทวนลิขิตฟ้า สำหรับมนุษย์ผู้ฝึกตนพรสวรรค์กำเนิดติดตัวเป็นตัวกำหนดขนาดความจุของทะเลปราณ(ตันเถียน) ยิ่งมีพรสวรรค์ทางกายสูงทะเลปราณยิ่งกว้างใหญ่ ความกว้างใหญ่ของทะเลปราณเป็นตัวกำหนดความสำเร็จในกาลข้างหน้าอย่างสูงว่าจะก้าวขึ้นไปได้สูงเพียงใด เม็ดยาทวนลิขิตฟ้า สามารถทวนลิขิตได้สมชื่อผู้ที่มีกายพรรสวรรค์ธรรมดาหากได้ทานลงไปทะเลปรารจะขยายใหญ่จนเทียบเท่ากายพรสวรรค์ชั้นราชันย์ขั้นต่ำได้ในเม็ดเดียว 

        เด็กชายหินมองดูสมุนไพรมากมายอย่างระรานตาทั้งสัมผัสไอปราณสวรรค์ในนี้ยังเข้มข้นกว่าโลกเทวะชั้นนอกมากกว่าร้อยเท่าเพียงยืนเฉยๆลมปราณในกายค่อยเพิ่มพูนขึ้นตลอดเวลา

        “สระเทพฟ้าดิน!!!!!” เสียงคำรามดั่งสะหนั่นหวั่นไหวจนต้องปวดหัวจี๊ดอย่างรุนแรงใบหน้ามืดดำวิงเวียนจนแทบล้มคว่ำลงไป สองมือกุมหัวอย่างทรมาน

        “ปู่วิกลจริต อยากให้ผมตายหรือไง” เด็กชายหินส่งเสียงโมโหอ่อนแรงสองมือยังกมหัวอย่างเจ็บปวด

        “ข้าขอโทษ..” เสียงเทพอสูรแฝงอาการหวั่นไหวแทบคุมตนเองไม่ได้

        เด็กชายหินยังกรนด่าในใจอีกหลายคำ ก่อนจะค่อยๆคลายอาการวิงเวียนในหัวแต่ใบหน้ายังซีดเซียวเอ่ยถามขึ้นว่า

        “สระเทพฟ้าดินอะไร”

        “สระเทพฟ้าดินเชี่ยวนะ เจ้ามันเด็กโง่งมจริงๆ”เทพอสูรเสียงดังขึ้นมาอีกอย่างตื่นเต้นไม่หาย “มันคือสระเทพในตำนานสระที่เชื่อมโยงพลังจักรวาลทั้งสิบสองเข้าด้วยกันพลังปราณสวรรค์เข้มข้นในที่นี้ก็มาจากสระเทพทั้งสิ้นชั่วชีวิตข้าเทพอสูรเพิ่งเคยพบเห็นนี่ละ”

        “ผมเคยได้ยินแต่สระแห่งฟ้าดิน หรือนี่คือสระฟ้าดินกัน”เด็กชายหินเริ่มตื่นเต้นตาม เดินไปชโยกหน้ามองไปในสระอย่างสนใจเห็นประกายแสงบางอย่างสะท้อนแว็บๆมาเป็นระยะ

        “หึ..ช่างกล้านำไปเปรียบนะ ข้าจะบอกให้เอาบุญ ในยุคของเทพบรรพกาลของพวกข้าสระฟ้าดินนับเป็นกระไรได้เพียงผลิตผลึกสวรรค์ที่ไร้ค่าต่อหน้าผู้มีพลังแห่งทวยเทพที่พวกข้าถือครองเป็นสระสวรรค์ฟ้าดินที่ผลิตหยกสวรรค์ที่เปี่ยมด้วยพลังปราณสวรรค์บริสุทธิ์เข้มข้นกว่าผลึกสวรรค์ร้อยเท่า เพียงหยกสวรรค์หนึ่งเม็ด(1กรัม) มีค่าเท่ากับผลึกสวรรค์ขั้นสูงถึงหนึ่งร้อยก้อนแต่นี่คือสระเทพเชี่ยวนะ” เสียงช่วงท้ายยังสั่นสะท้านอย่างมิอาจข่มกลั้น

        “สระเทพฟ้าดินระดับธรรมดาสามารถผลิตเพชรสวรรค์ถึงสิบเม็ด และหยกสวรรค์ผนึกสวรรค์อีกจำนวนมหาศาล เพชรสวรรค์หนึ่งเม็ดมีมูลค่าสูงกว่าหยกสวรรค์รับร้อยเม็ดเสียอีกหากพวกข้าพบที่แห่งนี้ก่อนจะก่อสงครามกับเทพมารสงครามครั้งนั้นคงเปลี่ยนไปอีกแบบหนึ่ง”

        “แล้วผมต้องทำอย่างไร จึงจะนำของเหล่านั้นขึ้นมาได้ละครับ”เด็กชายหินหมุดหน้าลงไปในน้ำเห็นเพชรสวรรค์ หยกสวรรค์ และผลึกสวรรค์จำนวนมหาศาลต้องบอกว่าโครตมหาศาลจึงจะถูกต้องแต่ไม่อาจนำขึ้นมาต้องส่งเสียงถามในใจ

        “เหอะ...เจ้ายังมีความสามารถไม่เพียงจะดึงออกมาได้อย่างน้อยเจ้าต้องมีพลังระดับกำเนิดพลังจึงจะดึงเอาผลึกสวรรค์ชั้นต้นชั้นกลางขึ้นมาใช้ได้ แต่หากได้เพชรสวรรค์เจ้าต้องมีพลังระดับราชันย์เป็นอย่างน้อย”เทพอสูรหัวร่อหึหึ “แต่ดูแล้วเจ้าคงต้องใช้เวลาอีกนาน ห้าห้าห้า”การเห็นใบหน้าทุกข์ตรมของเด็กชายหินที่เห็นของล้ำค่าแต่หยิบฉวยออกมาไม่ได้นับเป็นความสำราญใจอย่างหนึ่ง

        “ดี งั้นผมก็จะฝึกปรือให้ข้ามระดับชั้นเลยแล้วกัน”เด็กชายหินตัดสินใจแน่วแน่ เริ่มนั่งลงขัดสมาธิรวบรวมพลังปราณสวรรค์สู่สองแขนใช้เคล็ดวิชานิ้วทะลวงชีพที่สมบูรณ์ยิ่งขึ้นทะลวงจุดบนร่างในคราเดียวถึงสิบสี่จุดรวมกับสี่จุดที่เปิดไปก่อนกลายเป็นสีบแปดจุดทั้งยังเป็นการใช้นิ้วทะลวงชีพด้วยมือสองข้างแม้แต่เทพอสูรเกาจิ้งผู้สร้างสรรค์วิชานี้ขึ้นมายังอึ่งอีกครั้งเพราะแม้แต่ตนเองยังใช้ได้เพียงมือข้างที่ถนัดเท่านั้น

        ในคราแรกเด็กชายหินคิดว่าหากเปิดจุดชีพจรห้าจุดขึ้นไปจะสามารถเปิดทะเลปราณ(จุดตันเถียน)จุดแรกที่ใต้สะดือได้ แต่กลับไร้วี่แววจึงทะลวงต่อไปจนถึงสิบสี่จุดก็ยังเป็นเช่นเดิมต้องนั่งขมวดคิ้วอย่างเคร่งเครียด ในที่สุดจึงยอมแพ้เริ่มดคจรพลังดึงดูดปราณสวรรค์ในถ้ำอย่างบ้าคลั่งควรรู้ว่าคนทั่วไปความเร็วในการดูดซับพลังงานปราณสวรรค์จะขึ้นกับพรสวรรค์ทางกายซึ่งเกี่ยวเนืองกับขนาดของทะเลปราณ(ตันเถียน)และขนาดช่องโพลงชีพจรแต่เด็กชายหินไม่มีทะเลปราณความจริงแทบไม่อาจสะสมพลังได้เกินระดับเริ่มกำเนิดขั้นสามด้วยซ้ำไปแต่เด็กชายไม่ใช่คนทั่วไปขณะกำลังดูดซับปราณสวรรค์เข้าสู่ร่างจักรวาลย่อยทั้งสองในกายจิตหมุนวนอย่างเร่งร้อนสร้างวังวนดึงดูดมหาศาลยิ่งกว่าผู้มีกายพรรสวรรค์ระดับราชันย์ขั้นต้นด้วยซ้ำอีกทั้งการดึงดูดอันรุนแรงกลับยิ่งถ่างช่องโพลงใหญ่ขึ้นอย่างต่อเนื่องอย่างสุดพิศดารช่องโพลงในชีพจรของเด็กชายหินตอนนี้ใหญ่เกือบเท่ากับทะเลปราณ(จุดตันเถียน)ของพวกกายธรรมดาสามัญแล้วแต่มีมากถึงสิบแปดจุด!!

        การไม่มีทะเลปราณทำให้ระดับขั้นพลังก้าวหน้าอย่างเชื่องช้า แต่ระดับปริมาณกลับมากมายมหาศาลมากกว่าระดับเดียวกันไปไกลสุดจะเห็นหลังในที่สุดเด็กชายหินใช้เวลาเพียงห้าชั่วโมงเลื่อนระดับสู่ระดับกำเนิดพลังขั้นหนึ่งจนได้ด้วยความเร็วในการดูดซับราวกับเทน้ำลงทะเลทรายแล้วหากเป็นผู้อื่นคงทะลวงขั้นย่อยกำเนิดพลังไปอีกสองสามขั้นแล้ว แต่หากวัดตามปริมาณแม้แต่กำเนิดพลังขั้นสี่อาจจะด้อยกว่าเด็กชายหินด้วยซ้ำ

        “ฟู่...” เด็กชายหินลืมตาขึ้นเมื่อทะลวงระดับชั้นสำเร็จก่อนสายตาจะไปหยุดที่นิ้วโป้งมือขวาที่มีแสงเรื่อๆสีเขียวจาง

        “อะไรกันความรู้สึกนี้...” เด็กชายนึกถึงตอนให้งานแหวนมิติครั้งแรกเป็นความรู้สึกเดียวกันเลยจึงได้ลองเพ่งสมาธิไปที่แหวนที่นิ้วโป้งเห็นช่องโพลงมิติเล็กๆช่องหนึ่งต้องบอกช่องเล็กมากด้วย

        “เป็นแหวนมิติจริงๆ แต่ทำไมมันห่วยขนาดนี้อะ...”เด็กชายหินรองนำเอาผลึกสวรรค์ขั้นต่ำจากแหวนมิติที่มือซ้ายออกมาสิบเม็ดรองบรรจุลงไปแต่ก็อย่างที่เห็น มันใส่ของได้เพียงหนึ่งชิ้นเท่านั้น

        “โถ  ท่านบรรพชนอุตส่านำกลับไปที่โลกใบเล็กดันเอาของห่วยไปให้เสียได้ไ เด็กชายหินหน้าหดหู่ลงแทบอยากถอดออกมาขวางทิ้งเสียเลย แต่เมื่อนึกถึงมารดาสวมใส่ให้มาในที่สุดก็ไม่ได้ถอดออกมา

        “ห้าห้าห้า มาเอาผลึกสวรรค์กันดีกว่ามากมายเหลือเกิน”เด็กชายหัวร่ออย่างเบิกบานเมื่อมองสระเทพฟ้าดินกว่าสิบสระหากเอาเฉพาะผลึกสวรรค์ขั้นกลาง เชื่อว่าต้องได้จำนวนมหาศาลอย่างแน่นอน

        เด็กชายหินมองสระเทพฟ้าดินอย่างใคร่สนใจว่าจะนำผลึกสวรรค์ขึ้นมาอย่างไรแต่ไม่อยากถามเทพอสูรให้เสียอารมณ์จึงทดลองผนึกพลังไว้กลางฝ่ามือหันฝ่ามือลงหาผิวน้ำอย่างใจเย็น

        พรุบๆๆ เสียงวัตถุพุ่งขึ้นมาจากในสระมาติดที่ฝ่ามือกลุ่มใหญ่เด็กชายหินทำตาโตทันทีเมื่อเห็นผลึกสวรรค์จำนวนมากในมือทั้งยังเป็นผลึกสวรรค์ขั้นสูง! กับขั้นกลางทั้งหมด

        “ปู่เทพอสูรขี้ปดจริงๆ ห้าห้าห้า”

        ตอนนี้เด็กชายหินไม่สนใจใดแล้ว เพียงผลึกสวรรค์ขั้นสูงที่ขึ้นมาครั้งแรกสองเม็ดกับขั้นกลางอีกนับร้อยเม็ดไม่รอช้ารีบเก็บผลีกสวรรค์ทั้งหมดบรรจุลงในแหวนมิติมือซ้าย ก่อนจะดึงดูดขึ้นมาอีกไม่หยุดหย่อนผ่านไปห้าวันในที่สุดแหวนมิติเต็มเปี่ยมไม่อาจบรรจุสิ่งใดเข้าไปได้อีกในตอนแรกเด็กชายว่าจะเลือกเอาแต่ผลึกสวรรค์ระดับสูงเพียงอย่างเดียวแต่คิดดูแล้วหากนำผลึกอันดับสูงออกไปใช้เบื้องนอกมีแต่จะนำปํญหามาให้จนถึงอาจตายได้ยิ่งนึกถึงเรื่องในอดีตที่เฮงหลันเทียนมอบผลึกสวรรค์ขั้นกลางให้สำนักไปห้าร้อยก้อนย่อมยึดเหตุผลนี้เช่นกันเด็กชายจึงนำผลึกสวรรค์ระดับสูงไปเพียงหนึ่งหมื่นเม็ด!!กับผลึกสวรรค์ระดับกลางกว่าห้าแสนเม็ด!!!ต้องบอกว่าความมั่งคั่งของเด็กชายหินไม่อาจประเมินแบบคนปกติได้เลย

        “บัดซบรู้ยังนี้เอาแหวนมิติของพวกนั้นมาด้วยก็ดี”เด็กชายเห็นยังเหลือผลึกอีกมาก เด็กชายจึงได้เข้าใจแล้วว่าความโลภทำให้คนแทบเป็นบ้าได้จริง

        เด็กชายหินเดินงุ่นง่านรอบสระเทพฟ้าดินทั้งสิบในที่สุดนั่งลงที่ขอบสระมองดูสมุนไพรล้ำค่ามากมายที่ขอบสระที่ไม่มีพื้นที่จะเก็บลงไปได้อีกแล้วด้วยดวงตาระห้อยจนต้องมองดูแหวนมิติอีกวงที่นิ้วโป่งอย่างขุ่นเคืองใจกว่าเดิม

        “เฮ้อ...ทำไมท่านต้องทิ้งแหวนมิติโปเกห่วยๆไว้ด้วยน้า...” เด็กชายนอนลงกับพื้นถ้ำสองมือจุ่มลงไปในน้ำเย็นๆผ่อนคลายความหงุดหงิดใจโดยไม่ทันสังเกตเห็นว่าแหวนมิติที่นิ้วโป้งมือขวาเรืองแสงสีเขียวจางอีกครั้ง

        ฉับพลันนั้นเองสระเทพฟ้าดินที่มีค่ามหาศาลไม่อาจประเมินได้หาบวับไปกับตาความเย็นหายไปจากมือทำให้เด็กชายหินตกใจกลับตัวพลิกเข้ามายืนเห็นที่ๆเคยเป็นสระเทพฟ้าดินกลายเป็นหลุมลุกลึกล้ำ

        “หะ หายไปแล้ว..” เด็กชายหินตกใจจนถึงขีดสุดจริงๆ

        “เป็นไปไม่ได้...”เสียงเทพอสูรดังสั่นสะท้าน “เจ้าหนูเจ้ามันสัตว์ประหลาดดึกดำบรรพธ์จากโลกไหนกันแน่ เจ้าดึงเอาไปสระสวรรค์เข้าไป”

        “ผมไม่รู้เรื่อง” เด็กชายค้านเสียงดังความตื่นตระหนกยังเกาะกุมหัวใจจนสั่นสะท้านไม่หยุด

        “แต่ข้าสัมผัสพลังสวรรค์ได้ มันเข้าไปอยู่ในนิ้วโป้งของเจ้าแหวนมิติวงนั้นเป็นของวิเศษใดกันถึงกลับนำสระเทพฟ้าดินเข้าไปไว้ข้างในได้”เทพอสูรยิ่งแตกตื่นไม่แพ้กัน ตัวมันมีอายุยืนยาวมองเห็นโลกแดนเทพมากว่าหมื่นปีไม่เคยเห็น หรือได้ยินเกี่ยวกับแหวนมิติพิสดารเช่นนี้มาก่อน

        “หรือเป็นสมบัติของเทพผู้สร้าง!!!”

        “หา เข้าไปในแหวนห่วยๆนี่อะนะ” เด็กชายหินตกใจมากรีบเพ่งสมาธิเข้าไปในแหวนเพียงเห็นสิ่งที่อยู่ภายในก้ามถึงกับร่วงกระแทกฟื้นดังปัง ... กว่าจะรวมสมาธิดึงค่างตนเองกลับคืนก็ผ่านไปสองสามอึดใจ

        “เจ้าสัตว์ประหลาด หากเจ้าบอกว่าเป็นสัตว์บรรพกาลข้ายังยอมรับได้แต่เจ้าบอกเป็นมนุษย์ข้าไม่มีวันเชื่อเด็ดขาด...อ๊าก...”เสียงเทพอสูรราวกับช็อคไปดื้อหายเงียบไปทันที

        เด็กชายหินไม่อาจกล่าวคำใดๆได้ในห้างมิติในแหวนสระเทพฟ้าดินที่แผ่ไอสวรรค์เข้มข้นรวมถึงพืชสมุนไพรชั้นสวรรค์หลากหลายชนิด อยู่ในแหวนที่คิดว่าห่วยแตกจนแทบขว้างทิ้งยิ่งคิดยิ่งไม่อาจทำใจยอมรับได้ในเวลาอันสั้น

                  "นี่มันยิ่งกว่าคลังสมบัติอีกนะ”

        หลังจากผ่านไปครึ่งวัน เด็กชายหินยิ้มจนเหงือกแห้งยังไม่ยอมหุบบางครั้งหัวร่อราวกับคนบ้าเสียสติ ผลึกสวรรค์ที่อยู่ในแหวนมิติในนิ้วซ้ายถูกนำเอาผลึกสวรรค์ขั้นสูงออกไปใส่ไว้ในสระเทพฟ้าดินจนหมดจากนั้นเด็กชายไม่ย่อมให้เสียเวลาแม้เสี้ยววินาทีดึงเอาผลึกสวรรค์จากสระเทพฟ้าดินในถ้ำเท่าที่หาได้ใส่ไปในสระเทพฟ้าดินอย่างบ้าคลั่งเด็กชายหินเชื่อว่าหากมีเวลาอีกหนึ่งเดือนผลึกสวรรค์ที่มีทั้งหมดในสระเทพที่เหลือจนถูกกวาดออกมาจนเกลี้ยงได้แน่ถึงอย่างไรของพวกนี้ในหนึ่งเดือนก็ถูกผลิตออกมาไม่ขาดสายอยู่แล้ว

        ขณะกำลังกระหยิมยิ้มย่องโดยไม่รู้เลยว่าเวลาผ่านไปสิบวันขณะกำลังง่วนกลับการดึงผลึกสวรรค์อย่างเมามัน ร่างก็ถูกพลังแห่งกฎห่อหุ้มร่างจากนั้นร่างหายวับไปจากถ้ำมหัศจรรย์ทันที

        ไม่......     

                                           ...............