Timebound รักข้ามภพ โอบหัวใจข้าไว้ให้มั่น 1682

หลังจากเสิร์ฟชาให้ลูกค้า เสี่ยวซินเดินกลับมายังเคาน์เตอร์อย่างเงียบ ๆ เธอพยายามจัดเรียงกล่องชากับอุปกรณ์ต่าง ๆ ให้เป็นระเบียบ

แต่มือกลับสั่นเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว กล่องชากระทบกันดัง ‘กึก’ เบา ๆ

**เสี่ยวหลาน** น้องสาวที่ยืนชงชาอยู่อีกฝั่งเงยหน้าขึ้นแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย “พี่เป็นอะไรหรือเปล่า? วันนี้ดูเงียบ ๆ แปลก ๆ แถมหน้าไม่ค่อยยิ้มเลยนะ”

เสี่ยวซินชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนฝืนยิ้มบาง “เปล่านี่...แค่คิดอะไรเรื่อยเปื่อยเท่านั้นเอง”

“คิดถึงใครรึเปล่า?” เสี่ยวหลานแกล้งแซวเสียงเบา ขณะรินน้ำชาลงเหยือก

เสี่ยวซินหัวเราะแห้ง ๆ พร้อมส่ายหน้า แต่สายตากลับเหลือบไปยังโต๊ะมุมหน้าต่าง ที่ตอนนี้ **ลี่อิน** กำลังหัวเราะกับ **ซินอี๋** อย่างออกรสออกชาติ

“พี่ดูเหมือนหายใจติดขัดเลยนะ เหงื่อออกทั้งที่อากาศเย็นดีแท้ ๆ” เสี่ยวหลานพูดต่ออย่างจับสังเกต

“ข้าแค่...อาจจะไม่ได้นอนดีมั้ง” เสี่ยวซินตอบเสียงเรียบ หันกลับมาจัดตะกร้าชาใหม่ด้วยความเร็วเกินจำเป็น

เสี่ยวหลานไม่ถามอะไรอีก แต่มองพี่สาวเงียบ ๆ พร้อมคิดในใจว่า — พี่สาวของเธอคนนี้...อาจจะไม่ได้คิดแค่เรื่องชาอีกต่อไปแล้ว

และเงียบ...อาจไม่ใช่เพราะสุขุม แต่มันคือ ‘กลบเสียงใจตัวเอง’ มากกว่า