ราชันย์ทวีคูณหมื่นเท่า

    บทที่ 146: ปฏิเสธการแต่งงาน

    บทที่ 146: ปฏิเสธการแต่งงาน

    ชัยชนะของหลินฟานในรอบรองชนะเลิศนั้นน่าตกตะลึงยิ่งกว่าครั้งไหนๆ! การทำลาย "ขอบเขต" ของยอดฝีมือระดับสูงสุดด้วยเพียงการปลดปล่อยกลิ่นอาย... มันคือพลังที่อยู่เหนือความเข้าใจของทุกคนโดยสิ้นเชิง!

    บัดนี้... เขาได้เข้าสู่รอบชิงชนะเลิศแล้ว

    คู่ต่อสู้คนสุดท้ายของเขาคือ "เสวียนเทียนป้า" คุณชายใหญ่แห่งตระกูลเสวียนอู่ หนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ ผู้ขึ้นชื่อเรื่องพลังป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาคนรุ่นเดียวกัน

    เสวียนเทียนป้าก้าวขึ้นมาบนเวทีด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึมอย่างถึงขีดสุด เขามองไปยังหลินฟานที่ยืนรออยู่อย่างสงบ... แล้วหันไปมองไป๋อี้เฉินที่เพิ่งจะถูกหามลงจากเวทีในสภาพบาดเจ็บสาหัส...

    เขาเข้าใจในทันที... ถึงช่องว่างที่ไม่อาจข้ามผ่านได้

    หลังจากที่ยืนนิ่งอยู่เป็นเวลานาน... ท่ามกลางสายตาที่รอคอยของทุกคน... เสวียนเทียนป้าก็ได้ทำในสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด

    เขาโค้งคำนับให้หลินฟานอย่างนอบน้อมและจริงใจ

    "ฝีมือของสหายเต๋าเฟิงหลินนั้นสูงส่งจนข้าน้อยไม่อาจเทียบได้" เขากล่าวด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น "การต่อสู้ต่อไปนั้นไร้ความหมาย... ข้า... ขอยอมแพ้"

    เขายอมแพ้!

    ตัวเต็งคนสุดท้าย... ยอมแพ้โดยไม่มีการต่อสู้!

    บัดนี้... หลินฟานได้กลายเป็นผู้ชนะเลิศของการประลองคัดเลือกคู่หมั้นอย่างสมบูรณ์แบบ! โดยที่เขายังไม่เคยชักดาบออกจากฝักเลยแม้แต่ครั้งเดียว!

    เสียงฮือฮาดังก้องไปทั่วทั้งสนามประลอง!

    ในตอนนั้นเอง ร่างของบุรุษวัยกลางคนผู้หนึ่งที่แผ่กลิ่นอายที่ทรงพลังของขอบเขตวิญญาณแรกก่อตั้งออกมาก็ได้ปรากฏขึ้นบนเวทีประลอง เขาคือประมุขแห่งตระกูลหลิง... "หลิงเทียน"

    เขามองมาที่หลินฟานด้วยสายตาที่ซับซ้อนอย่างยิ่ง... ทั้งความชื่นชมในพลัง, ความสงสัยในที่มา, และการคำนวณผลได้ผลเสีย...

    "ขอแสดงความยินดีด้วย สหายเต๋าเฟิงหลิน" หลิงเทียนกล่าว "ท่านได้พิสูจน์ให้ทุกคนเห็นแล้วว่าท่านคือผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาคนรุ่นใหม่!"

    "ตามกฎที่ได้ประกาศไว้... ท่านคือผู้ชนะ... และคือคู่หมั้นที่ถูกเลือกของเสวี่ยเหยา... บุตรสาวของข้า"

    "และรางวัลอีกอย่างหนึ่งคือ... สิทธิ์ในการเข้าไปบำเพ็ญเพียรใน 'ส่วนนอก' ของหุบเขาอสนีบาตหมื่นทัณฑ์เป็นเวลาหนึ่งเดือนเต็ม!"

    ทุกสายตาจับจ้องมาที่หลินฟาน... รอคอยปฏิกิริยาของเขา... เขากำลังจะกลายเป็นราชบุตรเขยของหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่! นี่คือวาสนาที่คนทั้งอาณาจักรต้องใฝ่ฝันถึง!

    หลินฟานก้าวออกมาข้างหน้า... เขาโค้งคำนับให้หลิงเทียนอย่างสุภาพ

    "ขอบคุณท่านประมุขหลิงที่จัดการประลองที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้" เขากล่าวเสียงเรียบ "ข้าเดินทางมาที่นี่... ด้วยเหตุผลเพียงข้อเดียวเท่านั้น"

    จากนั้น... เขาก็ได้กล่าวประโยคที่ทำให้ทั้งจักรวรรดิต้องสั่นสะเทือน!

    "ข้าขอรับสิทธิ์ในการเข้าไปในหุบเขาอสนีบาตหมื่นทัณฑ์ไว้..."

    "...แต่สำหรับข้อเสนอการแต่งงานนั้น... ผู้น้อยต้องขอปฏิเสธด้วยความเคารพ"

    !!!!!!!!!!!

    ราวกับมีสายฟ้าฟาดลงมากลางสนามประลอง!

    ทั้งสนามประลองระเบิดเสียงฮือฮาที่ดังสนั่นหวั่นไหวยิ่งกว่าครั้งไหนๆ!

    ปฏิเสธ! เขาปฏิเสธการแต่งงานกับองค์หญิงน้อยแห่งตระกูลหลิง!

    นี่ไม่ใช่แค่การปฏิเสธ... แต่มันคือการ "หยามเกียรติ" ตระกูลหลิงอย่างรุนแรงที่สุดต่อหน้าสาธารณชน!

    เหล่าคุณชายที่พ่ายแพ้ไปก่อนหน้านี้ต่างก็กำหมัดแน่นด้วยความโกรธแค้น! เกียรติยศที่พวกเขาต่อสู้แทบตายเพื่อให้ได้มา... กลับถูกนักบวชพเนจรผู้นี้โยนทิ้งราวกับเป็นขยะ!

    ใบหน้าของเหล่าผู้อาวุโสตระกูลหลิงพลันดำคล้ำลงด้วยความโกรธ! จิตสังหารแผ่ออกมาอย่างไม่ปิดบัง!

    และประมุขหลิงเทียน... รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาได้แข็งค้าง... ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นเย็นชาและน่าสะพรึงกลัว...

    กลิ่นอายของยอดฝีมือระดับวิญญาณแรกก่อตั้งขั้นสูงได้แผ่กดดันลงมาที่ร่างของหลินฟานอย่างรุนแรง!

    "เจ้า... รู้ตัวหรือไม่ว่าเจ้าเพิ่งจะพูดอะไรออกมา" น้ำเสียงของเขาเย็นเยียบจนถึงกระดูก "เจ้าได้หยามเกียรติตระกูลหลิงของข้าต่อหน้าคนทั้งจักรวรรดิ... เจ้าคิดว่า... เจ้าจะสามารถเดินออกจากที่นี่ไปได้ง่ายๆ อย่างนั้นรึ?"

    แต่หลินฟาน... ที่กำลังเผชิญหน้ากับโทสะของประมุขตระกูลที่ยิ่งใหญ่... กลับยังคงสงบนิ่ง...

    เขาสบตาหลิงเทียนอย่างไม่เกรงกลัว

    "ข้ามาที่นี่เพื่อเข้าหุบเขา... ไม่ใช่มาเพื่อแต่งงานเข้าตระกูล"

    "หากตระกูลหลิงยืนกรานที่จะทำให้เรื่องนี้ยาก..."

    แววตาของเขาพลันคมกล้าขึ้น!

    "...ข้าก็ไม่รังเกียจที่จะ 'ขอยืม' ป้ายผ่านทาง... ด้วยกำลัง"

    เขา... กำลังท้าทายหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่... อย่างโจ่งแจ้ง!